Trzecia zasada łączenia (sumowania mocy) w ustawie Prawo ochrony środowiska

    W dniu 27 października 2017 r. w Dzienniku Ustaw opublikowana została ustawa z dnia 15 września 2017 r. o zmianie ustawy – Prawo ochrony środowiska oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1999). Ustawa implementuje dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2015/2193 z dnia 25 listopada 2015 r. w sprawie ograniczenia emisji niektórych zanieczyszczeń do powietrza ze średnich obiektów energetycznego spalania. Omówienie dyrektywy MCP znajduje się na stronie http://wszystkooemisjach.pl/237/dyrektywa-w-sprawie-ograniczenia-emisji-ze-srednich-obiektow-energetycznego-spalania

    Zakres zmian ustawy Prawo ochrony środowiska obejmuje między innymi:

    • wprowadzenie trzeciej zasady łączenia (sumowania mocy),
    • ustanowienie obowiązku wydania decyzji o warunkach i wielkościach emisji z instalacji wymagających zgłoszenia, których dotyczy trzecia zasada łączenia (trzecia zasada sumowania mocy),
    • zmianę zakresu zgłoszenia ww. instalacji,
    • zmianę zakresu wniosku o wydanie lub zmianę pozwolenia na wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza i pozwolenia zintegrowanego z ww. instalacji,
    • utworzenie Rejestru średnich źródeł spalania paliw,
    • wprowadzenie obowiązku uwzględnienia w projekcie uchwały w sprawie programu ochrony powietrza analizy potrzeb ustalenia wielkości dopuszczalnych emisji z niektórych źródeł niższych niż standardy emisyjne.

    Trzecia zasada łączenia (trzecia zasada sumowania mocy)

    W art. 157a został dodany pkt 3 określający trzecią zasadę łączenia zgodnie z definicją:

    Dwa lub więcej źródeł spalania paliw o nominalnej mocy cieplnej nie mniejszej niż 1 MW i mniejszej niż 50 MW, oddanych do użytkowania po dniu 19 grudnia 2018 r., a jeżeli pozwolenie na ich budowę wydano po dniu 18 grudnia 2017 r. – oddanych do użytkowania po dniu 20 grudnia 2018 r., do których nie ma zastosowania pkt 1 albo 2, i które odprowadzają gazy odlotowe przez wspólny komin lub zostały zainstalowane w taki sposób, że uwzględniając parametry techniczne i czynniki ekonomiczne, ich gazy odlotowe mogłyby być, w ocenie organu właściwego do wydania pozwolenia lub przyjęcia zgłoszenia, odprowadzane przez wspólny komin; w takim przypadku zespół źródeł spalania paliw uważa się za jedno źródło spalania paliw złożone z dwóch lub większej liczby części, którego całkowita nominalna moc cieplna stanowi sumę nominalnych mocy cieplnych poszczególnych części, przy czym w przypadku, gdy suma ta wynosi nie mniej niż 50 MW, przyjmuje się, że całkowita nominalna moc cieplna źródła nie osiąga wartości 50 MW - trzecia zasada łączenia (trzecia zasada sumowania mocy).

    Trzecia zasada łączenia (trzecia zasada sumowania mocy) stanowi implementację art. 4 dyrektywy MCP, zgodnie z którym połączenie co najmniej dwóch nowych średnich obiektów energetycznego spalania uznaje się za jeden średni obiekt energetycznego spalania, a ich nominalną moc cieplną sumuje się w celu obliczenia całkowitej nominalnej mocy cieplnej tego obiektu, jeżeli:

    • gazy odlotowe z takich średnich obiektów energetycznego spalania są odprowadzane przez wspólny komin, lub,
    • w ocenie właściwego organu, przy uwzględnieniu czynników technicznych i ekonomicznych, gazy odlotowe z takich średnich obiektów energetycznego spalania mogłyby być odprowadzane przez wspólny komin.

    W rozumieniu dyrektywy MCP nowy obiekt energetycznego spalania oznacza obiekt energetycznego spalania inny niż istniejący, którym jest obiekt energetycznego spalania oddany do użytkowania przed dniem 20 grudnia 2018 r. lub dla którego przed dniem 19 grudnia 2017 r. uzyskano pozwolenie na podstawie przepisów krajowych, pod warunkiem że obiekt ten został oddany do użytkowania nie później niż w dniu 20 grudnia 2018 r. (art. 3), przy czym:

    • dyrektywa ma zastosowanie do obiektów energetycznego spalania o nominalnej mocy cieplnej nie mniejszej niż 1 MW i mniejszej niż 50 MW, zwanych średnimi obiektami energetycznego spalania, niezależnie od rodzaju wykorzystywanego przez nie paliwa (art. 2 ust. 1),
    • dyrektywa ma również zastosowanie do połączeń nowych średnich obiektów energetycznego spalania określonych w art. 4, w tym połączeń, w przypadku których całkowita nominalna moc cieplna wynosi nie mniej niż 50 MW, chyba że połączenie to stanowi obiekt energetycznego spalania objęty zakresem stosowania rozdziału III dyrektywy 2010/75/UE (art. 2 ust. 2).

    W dyrektywie MCP zasada łączenia ma podstawowe znaczenie dla określenia dopuszczalnych wielkości emisji z obiektów nowych, które są zróżnicowane dla obiektów o całkowitej nominalnej mocy cieplnej nie większej niż 5 MW lub większej niż 5 MW oraz nie większej niż 20 MW lub większej niż 20 MW.

    Decyzja o warunkach i wielkościach emisji z instalacji wymagających zgłoszenia, których dotyczy trzecia zasada łączenia (trzecia zasada sumowania mocy)

    W art. 154 ustawy Prawo ochrony środowiska, na podstawie którego organ ochrony środowiska może ustalić, w drodze decyzji, wymagania w zakresie ochrony środowiska dotyczące eksploatacji instalacji, z której emisja nie wymaga pozwolenia, o ile jest to uzasadnione koniecznością ochrony środowiska, dodano ust. 1a w brzmieniu:

    W przypadku instalacji wymagającej zgłoszenia, o którym mowa w art. 152 ust. 1 ustawy Poś, której częścią jest źródło spalania paliw o nominalnej mocy cieplnej nie mniejszej niż 1 MW i mniejszej niż 50 MW, ustalonej z uwzględnieniem trzeciej zasady łączenia, organ właściwy do przyjęcia zgłoszenia ustala, w drodze decyzji, wymagania w zakresie ochrony środowiska dotyczące eksploatacji tej instalacji, w szczególności warunki i wielkości emisji.

    Do ww. decyzji zastosowanie mają przepisy art. 188 Prawo ochrony środowiska. Postępowanie o wydanie decyzji wszczyna się z urzędu, przy czym zgodnie z dodanym art. 152a ustawy Poś organ właściwy do przyjęcia zgłoszenia, w terminie 30 dni od dnia doręczenia zgłoszenia dotyczącego źródła spalania paliw o nominalnej mocy cieplnej nie mniejszej niż 1 MW i mniejszej niż 50 MW, ustalonej z uwzględnieniem trzeciej zasady łączenia informuje w formie pisemnej prowadzącego instalację o przyjęciu zgłoszenia oraz wszczyna postępowanie o wydanie decyzji, o której mowa w art. 154 ust. 1a ustawy Poś.

    Wymagania dotyczące monitoringu emisji z instalacji wymagających zgłoszenia w związku z trzecią zasadą łączenia

    W art. 147 ustawy Prawo ochrony środowiska po ust. 4, zgodnie z którym prowadzący instalację nowo zbudowaną lub zmienioną w istotny sposób, z której emisja wymaga pozwolenia, jest obowiązany do przeprowadzenia wstępnych pomiarów wielkości emisji z tej instalacji, dodano ust. 4a w brzmieniu:

    Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio do nowo zbudowanego lub zmienionego w sposób istotny źródła spalania paliw o nominalnej mocy cieplnej nie mniejszej niż 1 MW i mniejszej niż 50 MW, ustalonej z uwzględnieniem trzeciej zasady łączenia, będącego częścią instalacji wymagającej zgłoszenia, o którym mowa w art. 152 ust. 1 ustawy Poś.

    Zgodnie z dodanym ustępie 5a obowiązek, o którym mowa w ust. 4, w odniesieniu do źródła spalania paliw, o którym mowa w ust. 4a, należy zrealizować najpóźniej w ciągu 4 miesięcy od dnia zakończenia rozruchu tego źródła.

    Potwierdzenie utrzymywania w eksploatacji urządzeń ochronnych ograniczających emisję

    Ustawa wprowadza obowiązki dla prowadzących instalację wymagających zgłoszenia lub pozwolenia na emisję / pozwolenia zintegrowanego, których częścią jest źródło spalania paliw o nominalnej mocy cieplnej nie mniejszej niż 1 MW i mniejszej niż 50 MW, ustalonej z uwzględnieniem trzeciej zasady łączenia. Prowadzący są zobowiązani, między innymi do przechowywania informacji lub dokumentów dotyczących potwierdzenia utrzymywania w eksploatacji urządzeń ochronnych ograniczających emisję, zainstalowanych w celu dotrzymywania standardów emisyjnych określonych dla tego źródła w przepisach wydanych na podstawie art. 146 ust. 3 ustawy Prawo ochrony środowiska, oraz przypadków każdej niesprawności i awarii urządzeń ochronnych.

    Informacje te prowadzący instalację udostępniają organowi właściwemu do przyjęcia zgłoszenia / wydania pozwolenia na każde żądanie.

    Rozszerzenie zakresu zgłoszenia źródeł, których dotyczy trzecia zasada łączenia (trzecia zasada sumowania mocy) i wniosku o wydanie pozwolenia na wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza / pozwolenia zintegrowanego

    Zgodnie z dodanym do art. 152 ustawy Prawo ochrony środowiska ustępem 2b oraz dodanym do art. 184 ustępem 2c w przypadku źródła spalania paliw o nominalnej mocy cieplnej nie mniejszej niż 1 MW i mniejszej niż 50 MW, ustalonej z uwzględnieniem trzeciej zasady łączenia, będącego częścią instalacji wymagającej zgłoszenia lub pozwolenia, zgłoszenie albo wniosek o wydanie pozwolenia powinien zawierać także informacje o:

    1) sektorze, w którym działa dane źródło spalania paliw lub zakład, w którym to źródło jest eksploatowane (kod Polskiej Klasyfikacji Działalności);

    2) numerze REGON prowadzącego instalację;

    3) nominalnej mocy cieplnej źródła spalania paliw wyrażonej w MW;

    4) rodzaju źródła spalania paliw, z uwzględnieniem rodzajów źródeł spalania paliw, dla których w przepisach wydanych na podstawie art. 146 ust. 3 są zróżnicowane standardy emisyjne;

    5) rodzaju i przewidywanym udziale procentowym wykorzystywanych paliw, z uwzględnieniem rodzajów paliw, dla których w przepisach wydanych na podstawie art. 146 ust. 3 są zróżnicowane standardy emisyjne;

    6) obowiązujących dane źródło spalania paliw standardach emisyjnych;

    7) dacie oddania źródła spalania paliw do użytkowania, a jeżeli ta data nie jest znana – dowód na to, że użytkowanie źródła spalania paliw rozpoczęto przed dniem 20 grudnia 2018 r. albo po dniu 19 grudnia 2018 r.;

    8) przewidywanym czasie użytkowania źródła spalania paliw w ciągu roku oraz przewidywanym średnim obciążeniu podczas użytkowania wyrażonym w procentach.

    Rejestr średnich źródeł spalania paliw

    Zgodnie z przepisami nowego działu ustawy Poś (dział IVb) Rejestr średnich źródeł spalania paliw (Rejestr) będzie prowadzony przez Krajowy ośrodek bilansowania i zarządzania emisjami (KOBiZE). W Rejestrze średnich źródeł spalania paliw będą gromadzone następujące informacje dotyczące źródeł spalania paliw o nominalnej mocy cieplnej nie mniejszej niż 1 MW i mniejszej niż 50 MW, ustalonej z uwzględnieniem trzeciej zasady łączenia:

    1) o których mowa w art. 152 ust. 2 pkt 1 i 2 oraz ust. 2b, z wyjątkiem adresu zamieszkania prowadzącego instalację, a także wynikające z oświadczenia, o którym mowa w art. 152 ust. 2c – w przypadku źródła spalania paliw będącego częścią instalacji wymagającej zgłoszenia,

    2) o których mowa w art. 184 ust. 2 pkt 1 i 2 oraz ust. 2c, z wyjątkiem adresu zamieszkania prowadzącego instalację, a także wynikające z oświadczenia, o którym mowa w art. 184 ust. 2d – w przypadku źródła spalania paliw będącego częścią instalacji wymagającej pozwolenia na wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza albo pozwolenia zintegrowanego.

    Ww. informacje przekazują w postaci elektronicznej do Rejestru organy właściwe do przyjęcia zgłoszenia lub wydania / zmiany pozwolenia na wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza lub pozwolenia zintegrowanego, w terminie:

    • w przypadku zgłoszenia: 30 dni od dnia doręczenia zgłoszenia, przy czym, w przypadku instalacji nowo zbudowanej lub zmienionej w sposób istotny termin ten jest liczony od upływu terminu do wniesienia sprzeciwu,
    • w przypadku pozwolenia: w terminie 30 dni od dnia, w którym ostateczna stała się decyzja o wydaniu albo zmianie pozwolenia na wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza albo pozwolenia zintegrowanego, dotyczącego źródła spalania paliw podlegającego trzeciej zasadzie łączenia.

    Zakres przekazywanych danych obejmuje informacje, o których mowa w art. 152 ust. 2 pkt 1 i 2 oraz ust. 2b ustawy Prawo ochrony środowiska oraz w art. 184 ust. 2 pkt 1 i 2 oraz ust. 2c, a także informacje wynikające z oświadczeń, o którym mowa w art. 152 ust. 2c oraz art. 184 ust. 2d.

    Ww. informacje KOBiZE zamieszcza w Rejestrze średnich źródeł spalania paliw w terminie 30 dni od dnia ich otrzymania.

    Do utworzonego ustawą Rejestru średnich źródeł spalania paliw organy właściwe do wydania pozwolenia lub do przyjęcia zgłoszenia przekazują do KOBiZE w terminie 24 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy informacje dotyczące źródła spalania paliw o nominalnej mocy cieplnej nie mniejszej niż 1 MW i mniejszej niż 50 MW, ustalonej z uwzględnieniem trzeciej zasady łączenia, o których mowa w:

    1) art. 152 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy Poś oraz ust. 2b ustawy zmienianej w art. 1, a także wynikające z oświadczenia, o którym mowa w art. 152 ust. 2c ustawy zmienianej w art. 1 – w przypadku źródła spalania paliw będącego częścią instalacji wymagającej zgłoszenia, o którym mowa w art. 152 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1,

    2) art. 184 ust. 2 pkt 1 i 2 oraz ust. 2c ustawy zmienianej w art. 1, a także wynikające z oświadczenia, o którym mowa w art. 184 ust. 2d ustawy zmienianej w art. 1 – w przypadku źródła spalania paliw będącego częścią instalacji wymagającej pozwolenia na wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza albo pozwolenia zintegrowanego.

    W przypadku gdy organ właściwy do wydania pozwolenia lub do przyjęcia zgłoszenia nie posiada informacji lub oświadczeń, o których mowa w art. 152 ust. 2b i 2c oraz art. 184 ust. 2c i 2d ustawy zmienianej w art. 1, dla źródła spalania paliw o nominalnej mocy cieplnej nie mniejszej niż 1 MW i mniejszej niż 50 MW, ustalonej z uwzględnieniem trzeciej zasady łączenia, dla którego przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy zostało wydane pozwolenie na wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza albo pozwolenie zintegrowane albo przyjęte zgłoszenie, o którym mowa w art. 152 ust. 1 ustawy Prawo ochrony środowiska, wzywa prowadzącego instalację do przekazania tych informacji lub oświadczeń organowi.

    Prowadzący instalację jest obowiązany do przekazania organowi właściwemu do wydania pozwolenia lub do przyjęcia zgłoszenia informacji lub oświadczeń określonych w wezwaniu w terminie nie dłuższym niż 14 dni od dnia otrzymania wezwania.

    Ww. informacje Krajowy ośrodek bilansowania i zarządzania emisjami zamieszcza w Rejestrze średnich źródeł spalania paliw w terminie 36 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.

    W przypadku źródła spalania paliw o nominalnej mocy cieplnej nie mniejszej niż 1 MW i mniejszej niż 50 MW, ustalonej z uwzględnieniem trzeciej zasady łączenia, dla którego po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy zostało wydane pozwolenie albo przyjęte zgłoszenie, przekazane przez organ właściwy do wydania pozwolenia lub do przyjęcia zgłoszenia do Krajowego ośrodka bilansowania i zarządzania emisjami przed dniem 1 stycznia 2019 r. Krajowy ośrodek bilansowania i zarządzania emisjami zamieszcza przekazane informacje w Rejestrze średnich źródeł spalania paliw w terminie do dnia 15 stycznia 2019 r.

    Możliwość zobowiązania do ograniczenie emisji poniżej standardu emisyjnego

    Ustawa z dnia 15 września 2017 r. o zmianie ustawy – Prawo ochrony środowiska oraz niektórych innych ustaw wprowadza zmianę obowiązkowego zakresu projektów programów ochrony powietrza, umożliwiając ustalenie wielkości emisji dopuszczalnych ze źródeł podlegających trzeciej zasadzie łączenia niższych niż standardy emisyjne. Zgodnie z dodanym do art. 91 ustawy Prawo ochrony środowiska ustępem 9aa opracowany przez zarząd województwa projekt uchwały w sprawie programu ochrony powietrza powinien uwzględniać przeprowadzoną przez zarząd województwa analizę w zakresie potrzeby ustalenia wielkości dopuszczalnych emisji niższych niż standardy emisyjne określone w przepisach wydanych na podstawie art. 146 ust. 3 ustawy Poś dla źródeł spalania paliw o nominalnej mocy cieplnej nie mniejszej niż 1 MW i mniejszej niż 50 MW, ustalonej z uwzględnieniem trzeciej zasady łączenia, zlokalizowanych na obszarze, na którym został przekroczony poziom dopuszczalny substancji w powietrzu, wyznaczonym w ocenie poziomów substancji w powietrzu, o której mowa w art. 89, jeżeli emisja niższa od wynikającej ze standardów emisyjnych z tych źródeł przyczyniłaby się do odczuwalnej poprawy jakości powietrza na tym obszarze.

    W dniu 27 października 2017 r. w Dzienniku Ustaw opublikowana została ustawa z dnia 15 września 2017 r. o zmianie ustawy – Prawo ochrony środowiska oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1999). Ustawa implementuje dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2015/2193 z dnia 25 listopada 2015 r. w sprawie ograniczenia emisji niektórych zanieczyszczeń do powietrza ze średnich obiektów energetycznego spalania. Omówienie dyrektywy MCP znajduje się na stronie http://wszystkooemisjach.pl/237/dyrektywa-w-sprawie-ograniczenia-emisji-ze-srednich-obiektow-energetycznego-spalania

    Zakres zmian ustawy Poś obejmuje między innymi:

    • wprowadzenie trzeciej zasady łączenia (sumowania mocy),
    • ustanowienie obowiązku wydania decyzji o warunkach i wielkościach emisji z instalacji wymagających zgłoszenia, których dotyczy trzecia zasada łączenia (trzecia zasada sumowania mocy)
    • zmianę zakresu zgłoszenia ww. instalacji,
    • zmianę zakresu wniosku o wydanie / zmianę pozwolenia na wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza i pozwolenia zintegrowanego z ww. instalacji,
    • utworzenie Rejestru średnich źródeł spalania paliw,
    • wprowadzenie obowiązku uwzględnienia w projekcie uchwały w sprawie programu ochrony powietrza (POP) analizy potrzeb ustalenia wielkości dopuszczalnych emisji z niektórych źródeł niższych niż standardy emisyjne.

    Trzecia zasada łączenia (trzecia zasada sumowania mocy)

    W art. 157a został dodany pkt 3 określający trzecią zasadę łączenia zgodnie z definicją:

    Dwa lub więcej źródeł spalania paliw o nominalnej mocy cieplnej nie mniejszej niż 1 MW i mniejszej niż 50 MW, oddanych do użytkowania po dniu 19 grudnia 2018 r., a jeżeli pozwolenie na ich budowę wydano po dniu 18 grudnia 2017 r. – oddanych do użytkowania po dniu 20 grudnia 2018 r., do których nie ma zastosowania pkt 1 albo 2, i które odprowadzają gazy odlotowe przez wspólny komin lub zostały zainstalowane w taki sposób, że uwzględniając parametry techniczne i czynniki ekonomiczne, ich gazy odlotowe mogłyby być, w ocenie organu właściwego do wydania pozwolenia lub przyjęcia zgłoszenia, odprowadzane przez wspólny komin; w takim przypadku zespół źródeł spalania paliw uważa się za jedno źródło spalania paliw złożone z dwóch lub większej liczby części, którego całkowita nominalna moc cieplna stanowi sumę nominalnych mocy cieplnych poszczególnych części, przy czym w przypadku, gdy suma ta wynosi nie mniej niż 50 MW, przyjmuje się, że całkowita nominalna moc cieplna źródła nie osiąga wartości 50 MW - trzecia zasada łączenia (trzecia zasada sumowania mocy).

    Trzecia zasada łączenia (trzecia zasada sumowania mocy) stanowi implementację art. 4 dyrektywy MCP, zgodnie z którym połączenie co najmniej dwóch nowych średnich obiektów energetycznego spalania uznaje się za jeden średni obiekt energetycznego spalania, a ich nominalną moc cieplną sumuje się w celu obliczenia całkowitej nominalnej mocy cieplnej tego obiektu, jeżeli:

    • gazy odlotowe z takich średnich obiektów energetycznego spalania są odprowadzane przez wspólny komin, lub
    • w ocenie właściwego organu, przy uwzględnieniu czynników technicznych i ekonomicznych, gazy odlotowe z takich średnich obiektów energetycznego spalania mogłyby być odprowadzane przez wspólny komin.

    W rozumieniu dyrektywy MCP nowy obiekt energetycznego spalania oznacza obiekt energetycznego spalania inny niż istniejący, którym jest obiekt energetycznego spalania oddany do użytkowania przed dniem 20 grudnia 2018 r. lub dla którego przed dniem 19 grudnia 2017 r. uzyskano pozwolenie na podstawie przepisów krajowych, pod warunkiem że obiekt ten został oddany do użytkowania nie później niż w dniu 20 grudnia 2018 r. (art. 3), przy czym:

    • dyrektywa ma zastosowanie do obiektów energetycznego spalania o nominalnej mocy cieplnej nie mniejszej niż 1 MW i mniejszej niż 50 MW, zwanych średnimi obiektami energetycznego spalania, niezależnie od rodzaju wykorzystywanego przez nie paliwa (art. 2 ust. 1),
    • dyrektywa ma również zastosowanie do połączeń nowych średnich obiektów energetycznego spalania określonych w art. 4, w tym połączeń, w przypadku których całkowita nominalna moc cieplna wynosi nie mniej niż 50 MW, chyba że połączenie to stanowi obiekt energetycznego spalania objęty zakresem stosowania rozdziału III dyrektywy 2010/75/UE (art. 2 ust. 2).

    W dyrektywie MCP zasada łączenia ma podstawowe znaczenie dla określenia dopuszczalnych wielkości emisji z obiektów nowych, które są zróżnicowane dla obiektów o całkowitej nominalnej mocy cieplnej nie większej niż 5 MW lub większej niż 5 MW oraz nie większej niż 20 MW lub większej niż 20 MW.

    Decyzja o warunkach i wielkościach emisji z instalacji wymagających zgłoszenia, których dotyczy trzecia zasada łączenia (trzecia zasada sumowania mocy)

    W art. 154 ustawy Prawo ochrony środowiska, na podstawie którego organ ochrony środowiska może ustalić, w drodze decyzji, wymagania w zakresie ochrony środowiska dotyczące eksploatacji instalacji, z której emisja nie wymaga pozwolenia, o ile jest to uzasadnione koniecznością ochrony środowiska, dodano ust. 1a w brzmieniu:

    W przypadku instalacji wymagającej zgłoszenia, o którym mowa w art. 152 ust. 1 ustawy Poś, której częścią jest źródło spalania paliw o nominalnej mocy cieplnej nie mniejszej niż 1 MW i mniejszej niż 50 MW, ustalonej z uwzględnieniem trzeciej zasady łączenia, organ właściwy do przyjęcia zgłoszenia ustala, w drodze decyzji, wymagania w zakresie ochrony środowiska dotyczące eksploatacji tej instalacji, w szczególności warunki i wielkości emisji.

    Do ww. decyzji zastosowanie mają przepisy art. 188 Prawo ochrony środowiska. Postępowanie o wydanie decyzji wszczyna się z urzędu, przy czym zgodnie z dodanym art. 152a ustawy Poś organ właściwy do przyjęcia zgłoszenia, w terminie 30 dni od dnia doręczenia zgłoszenia dotyczącego źródła spalania paliw o nominalnej mocy cieplnej nie mniejszej niż 1 MW i mniejszej niż 50 MW, ustalonej z uwzględnieniem trzeciej zasady łączenia informuje w formie pisemnej prowadzącego instalację o przyjęciu zgłoszenia oraz wszczyna postępowanie o wydanie decyzji, o której mowa w art. 154 ust. 1a ustawy Poś.

    Wymagania dotyczące monitoringu emisji z instalacji wymagających zgłoszenia w związku z trzecią zasadą łączenia

    W art. 147 ustawy Prawo ochrony środowiska po ust. 4, zgodnie z którym prowadzący instalację nowo zbudowaną lub zmienioną w istotny sposób, z której emisja wymaga pozwolenia, jest obowiązany do przeprowadzenia wstępnych pomiarów wielkości emisji z tej instalacji, dodano ust. 4a w brzmieniu:

    Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio do nowo zbudowanego lub zmienionego w sposób istotny źródła spalania paliw o nominalnej mocy cieplnej nie mniejszej niż 1 MW i mniejszej niż 50 MW, ustalonej z uwzględnieniem trzeciej zasady łączenia, będącego częścią instalacji wymagającej zgłoszenia, o którym mowa w art. 152 ust. 1 ustawy Poś.

    Zgodnie z dodanym ustępie 5a obowiązek, o którym mowa w ust. 4, w odniesieniu do źródła spalania paliw, o którym mowa w ust. 4a, należy zrealizować najpóźniej w ciągu 4 miesięcy od dnia zakończenia rozruchu tego źródła.

    Potwierdzenie utrzymywania w eksploatacji urządzeń ochronnych ograniczających emisję

    Ustawa wprowadza obowiązki dla prowadzących instalację wymagających zgłoszenia lub pozwolenia na emisję / pozwolenia zintegrowanego, których częścią jest źródło spalania paliw o nominalnej mocy cieplnej nie mniejszej niż 1 MW i mniejszej niż 50 MW, ustalonej z uwzględnieniem trzeciej zasady łączenia. Prowadzący są zobowiązani, między innymi do przechowywania informacji lub dokumentów dotyczących potwierdzenia utrzymywania w eksploatacji urządzeń ochronnych ograniczających emisję, zainstalowanych w celu dotrzymywania standardów emisyjnych określonych dla tego źródła w przepisach wydanych na podstawie art. 146 ust. 3 ustawy Prawo ochrony środowiska, oraz przypadków każdej niesprawności i awarii urządzeń ochronnych.

    Informacje te prowadzący instalację udostępniają organowi właściwemu do przyjęcia zgłoszenia / wydania pozwolenia na każde żądanie.

    Rozszerzenie zakresu zgłoszenia źródeł, których dotyczy trzecia zasada łączenia (trzecia zasada sumowania mocy) i wniosku o wydanie pozwolenia na wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza / pozwolenia zintegrowanego

    Zgodnie z dodanym do art. 152 ustawy Prawo ochrony środowiska ustępem 2b oraz dodanym do art. 184 ustępem 2c w przypadku źródła spalania paliw o nominalnej mocy cieplnej nie mniejszej niż 1 MW i mniejszej niż 50 MW, ustalonej z uwzględnieniem trzeciej zasady łączenia, będącego częścią instalacji wymagającej zgłoszenia lub pozwolenia, zgłoszenie albo wniosek o wydanie pozwolenia powinien zawierać także informacje o:

    1) sektorze, w którym działa dane źródło spalania paliw lub zakład, w którym to źródło jest eksploatowane (kod Polskiej Klasyfikacji Działalności);

    2) numerze REGON prowadzącego instalację;

    3) nominalnej mocy cieplnej źródła spalania paliw wyrażonej w MW;

    4) rodzaju źródła spalania paliw, z uwzględnieniem rodzajów źródeł spalania paliw, dla których w przepisach wydanych na podstawie art. 146 ust. 3 są zróżnicowane standardy emisyjne;

    5) rodzaju i przewidywanym udziale procentowym wykorzystywanych paliw, z uwzględnieniem rodzajów paliw, dla których w przepisach wydanych na podstawie art. 146 ust. 3 są zróżnicowane standardy emisyjne;

    6) obowiązujących dane źródło spalania paliw standardach emisyjnych;

    7) dacie oddania źródła spalania paliw do użytkowania, a jeżeli ta data nie jest znana – dowód na to, że użytkowanie źródła spalania paliw rozpoczęto przed dniem 20 grudnia 2018 r. albo po dniu 19 grudnia 2018 r.;

    8) przewidywanym czasie użytkowania źródła spalania paliw w ciągu roku oraz przewidywanym średnim obciążeniu podczas użytkowania wyrażonym w procentach.

    Rejestr średnich źródeł spalania paliw

    Zgodnie z przepisami nowego działu ustawy Poś (dział IVb) Rejestr średnich źródeł spalania paliw (Rejestr) będzie prowadzony przez Krajowy ośrodek bilansowania i zarządzania emisjami (KOBiZE). W Rejestrze średnich źródeł spalania paliw będą gromadzone następujące informacje dotyczące źródeł spalania paliw o nominalnej mocy cieplnej nie mniejszej niż 1 MW i mniejszej niż 50 MW, ustalonej z uwzględnieniem trzeciej zasady łączenia:

    1) o których mowa w art. 152 ust. 2 pkt 1 i 2 oraz ust. 2b, z wyjątkiem adresu zamieszkania prowadzącego instalację, a także wynikające z oświadczenia, o którym mowa w art. 152 ust. 2c – w przypadku źródła spalania paliw będącego częścią instalacji wymagającej zgłoszenia,

    2) o których mowa w art. 184 ust. 2 pkt 1 i 2 oraz ust. 2c, z wyjątkiem adresu zamieszkania prowadzącego instalację, a także wynikające z oświadczenia, o którym mowa w art. 184 ust. 2d – w przypadku źródła spalania paliw będącego częścią instalacji wymagającej pozwolenia na wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza albo pozwolenia zintegrowanego.

    Ww. informacje przekazują w postaci elektronicznej do Rejestru organy właściwe do przyjęcia zgłoszenia lub wydania / zmiany pozwolenia na wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza lub pozwolenia zintegrowanego, w terminie:

    • w przypadku zgłoszenia: 30 dni od dnia doręczenia zgłoszenia, przy czym, w przypadku instalacji nowo zbudowanej lub zmienionej w sposób istotny termin ten jest liczony od upływu terminu do wniesienia sprzeciwu,
    • w przypadku pozwolenia: w terminie 30 dni od dnia, w którym ostateczna stała się decyzja o wydaniu albo zmianie pozwolenia na wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza albo pozwolenia zintegrowanego, dotyczącego źródła spalania paliw podlegającego trzeciej zasadzie łączenia.

    Zakres przekazywanych danych obejmuje informacje, o których mowa w art. 152 ust. 2 pkt 1 i 2 oraz ust. 2b ustawy Prawo ochrony środowiska oraz w art. 184 ust. 2 pkt 1 i 2 oraz ust. 2c, a także informacje wynikające z oświadczeń, o którym mowa w art. 152 ust. 2c oraz art. 184 ust. 2d.

    Ww. informacje KOBiZE zamieszcza w Rejestrze średnich źródeł spalania paliw w terminie 30 dni od dnia ich otrzymania.

    Do utworzonego ustawą Rejestru średnich źródeł spalania paliw organy właściwe do wydania pozwolenia lub do przyjęcia zgłoszenia przekazują do KOBiZE w terminie 24 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy informacje dotyczące źródła spalania paliw o nominalnej mocy cieplnej nie mniejszej niż 1 MW i mniejszej niż 50 MW, ustalonej z uwzględnieniem trzeciej zasady łączenia, o których mowa w:

    1) art. 152 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy Poś oraz ust. 2b ustawy zmienianej w art. 1, a także wynikające z oświadczenia, o którym mowa w art. 152 ust. 2c ustawy zmienianej w art. 1 – w przypadku źródła spalania paliw będącego częścią instalacji wymagającej zgłoszenia, o którym mowa w art. 152 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1,

    2) art. 184 ust. 2 pkt 1 i 2 oraz ust. 2c ustawy zmienianej w art. 1, a także wynikające z oświadczenia, o którym mowa w art. 184 ust. 2d ustawy zmienianej w art. 1 – w przypadku źródła spalania paliw będącego częścią instalacji wymagającej pozwolenia na wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza albo pozwolenia zintegrowanego.

    W przypadku gdy organ właściwy do wydania pozwolenia lub do przyjęcia zgłoszenia nie posiada informacji lub oświadczeń, o których mowa w art. 152 ust. 2b i 2c oraz art. 184 ust. 2c i 2d ustawy zmienianej w art. 1, dla źródła spalania paliw o nominalnej mocy cieplnej nie mniejszej niż 1 MW i mniejszej niż 50 MW, ustalonej z uwzględnieniem trzeciej zasady łączenia, dla którego przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy zostało wydane pozwolenie na wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza albo pozwolenie zintegrowane albo przyjęte zgłoszenie, o którym mowa w art. 152 ust. 1 ustawy Prawo ochrony środowiska, wzywa prowadzącego instalację do przekazania tych informacji lub oświadczeń organowi.

    Prowadzący instalację jest obowiązany do przekazania organowi właściwemu do wydania pozwolenia lub do przyjęcia zgłoszenia informacji lub oświadczeń określonych w wezwaniu w terminie nie dłuższym niż 14 dni od dnia otrzymania wezwania.

    Ww. informacje Krajowy ośrodek bilansowania i zarządzania emisjami zamieszcza w Rejestrze średnich źródeł spalania paliw w terminie 36 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.

    W przypadku źródła spalania paliw o nominalnej mocy cieplnej nie mniejszej niż 1 MW i mniejszej niż 50 MW, ustalonej z uwzględnieniem trzeciej zasady łączenia, dla którego po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy zostało wydane pozwolenie albo przyjęte zgłoszenie, przekazane przez organ właściwy do wydania pozwolenia lub do przyjęcia zgłoszenia do Krajowego ośrodka bilansowania i zarządzania emisjami przed dniem 1 stycznia 2019 r. Krajowy ośrodek bilansowania i zarządzania emisjami zamieszcza przekazane informacje w Rejestrze średnich źródeł spalania paliw w terminie do dnia 15 stycznia 2019 r.

    Możliwość zobowiązania do ograniczenie emisji poniżej standardu emisyjnego

    Ustawa z dnia 15 września 2017 r. o zmianie ustawy – Prawo ochrony środowiska oraz niektórych innych ustaw wprowadza zmianę obowiązkowego zakresu projektów programów ochrony powietrza, umożliwiając ustalenie wielkości emisji dopuszczalnych ze źródeł podlegających trzeciej zasadzie łączenia niższych niż standardy emisyjne. Zgodnie z dodanym do art. 91 ustawy Prawo ochrony środowiska ustępem 9aa opracowany przez zarząd województwa projekt uchwały w sprawie programu ochrony powietrza powinien uwzględniać przeprowadzoną przez zarząd województwa analizę w zakresie potrzeby ustalenia wielkości dopuszczalnych emisji niższych niż standardy emisyjne określone w przepisach wydanych na podstawie art. 146 ust. 3 ustawy Poś dla źródeł spalania paliw o nominalnej mocy cieplnej nie mniejszej niż 1 MW i mniejszej niż 50 MW, ustalonej z uwzględnieniem trzeciej zasady łączenia, zlokalizowanych na obszarze, na którym został przekroczony poziom dopuszczalny substancji w powietrzu, wyznaczonym w ocenie poziomów substancji w powietrzu, o której mowa w art. 89, jeżeli emisja niższa od wynikającej ze standardów emisyjnych z tych źródeł przyczyniłaby się do odczuwalnej poprawy jakości powietrza na tym obszarze.

    Aktualności
    • 14
      kwiecień
      W Dzienniku Ustaw (poz. 680) opublikowane zostało Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 1 marca 2018 r. w sprawie standardów emisyjnych dla niektórych rodzajów instalacji, źródeł spalania paliw oraz urządzeń spalania lub współspalania odpadów. Rozporządzenie implementuje między innymi dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2193 z dnia 25 listopada 2015 r. w sprawie ograniczenia emisji niektórych zanieczyszczeń do powietrza ze średnich obiektów energetycznego spalania.
    • 03
      kwiecień
      W Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych opublikowany został Wyrok WSA w Gliwicach z dnia 16 marca 2018 r. w sprawie ze skarg R. K., R. S. i "A" S.A. w K. na uchwałę Sejmiku Województwa Śląskiego z dnia 7 kwietnia 2017 r. nr V/36/1/2017 w przedmiocie ograniczenia eksploatacji instalacji, w których następuje spalanie paliw. Skarżący R. K., R. S. są mieszkańcami województwa śląskiego, którzy korzystają z tradycyjnych pieców węglowych, które nie spełniają parametrów instalacji, jakie zgodnie z zaskarżoną uchwałą są dopuszczone do stosowania, i będą zobowiązani do ich wymiany, jak również do niespalania paliw których użytkowanie zostało zabronione na mocy uchwały. Tym samym wg skarżących uchwała antysmogowa narusza ich prawa, w tym  konstytucyjną zasadę wolności i praw człowieka i obywatela. Rozpatrując skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wskazał, że Konstytucja dopuszcza wprowadzenie ograniczeń w zakresie korzystania z wolności i praw konstytucyjnych, prawa i wolności jednostki nie mają charakteru absolutnego. Jak stanowi art. 31 ust. 3 Konstytucji RP - ograniczenia w zakresie korzystania z konstytucyjnych wolności i praw mogą być ustanawiane tylko w ustawie i tylko wtedy, gdy są konieczne w demokratycznym państwie dla jego bezpieczeństwa lub porządku publicznego, bądź dla ochrony środowiska, zdrowia i moralności publicznej, albo wolności i praw innych osób. Podstawą prawną przyjęcia przedmiotowej uchwały był art. 96 POŚ. Przepis ten dał sejmikom uprawnienie do wprowadzenia, w drodze uchwały, ograniczenia lub zakazów w zakresie eksploatacji instalacji, w których następuje spalanie paliw, w celu zapobieżenia negatywnemu oddziaływaniu na zdrowie ludzi lub na środowisko. Te ważne wartości chronione konstytucyjnie dopuszczają wprowadzenie ograniczeń w zakresie korzystania z wolności i praw, celem realizacji dobra wspólnego. Sąd nie podzielił również pozostałych zarzutów konstytucyjnych skarżących i oddalił skargę. Orzeczenie nie jest prawomocne.
    • 22
      luty
      W Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (2018/C 054/05) opublikowana została Opinia Europejskiego Komitetu Regionów – Przegląd wdrażania polityki ochrony środowiska. Ocenie została poddana zarówno implementacja polityki i prawodawstwa UE, jak i ich stosowanie. Do następnego etapu przeglądu, zdaniem Europejskiego Komitetu Regionów, powinna zostać włączona ocena wdrażania dyrektywy w sprawie emisji przemysłowych. Pozytywnie oceniono zamiar Komisji Europejskiej, co do pogłębienia wiedzy o jakości administracji publicznej w poszczególnych krajach. Komitet zwraca się również do państw członkowskich, by ułatwiały dokonywanie lokalnych i regionalnych przeglądów wdrażania polityki ochrony środowiska odpowiadających przeglądom krajowym. Jednocześnie, zauważając ograniczone zasoby administracji lokalnej do wystarczającego rozwoju własnego know-how w zakresie wymogów regulacyjnych, Komitet wzywa państwa członkowskie oraz władze lokalne i regionalne do zadbania o to, by zasoby finansowe i ludzkie organów ds. środowiska odpowiadały przekazanym zadaniom. Wzywa władze lokalne i regionalne, by przy wsparciu ze strony państw członkowskich skorzystały z pomocy technicznej w ramach europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych w kontekście celu tematycznego 11, aby zwiększyły zdolność instytucjonalną i administracyjną swoich działów ochrony środowiska. Zachęca je również, by wykorzystały program wspierania reform strukturalnych UE do usprawnienia swych organów ds. środowiska. Wzywa władze lokalne i regionalne, by wspierały dobrowolne umowy sektorowe z kluczowymi sektorami przemysłowymi lub umowy między władzami publicznymi a podmiotami społecznymi w celu dostarczenia informacji, rozpoznania problemów i znalezienia rozwiązań. Podkreśla, że UE musi realizować bardziej stanowczą i skuteczną politykę ograniczania zanieczyszczeń u źródła w wielu obszarach polityki ochrony środowiska, gdyż bez tego niemożliwe będzie przestrzeganie różnych aktów prawodawstwa UE dotyczącego norm jakości środowiska na szczeblu lokalnym i regionalnym. Uznaje, że ograniczona dostępność danych nadal powoduje problemy związane z wdrażaniem polityki i prawodawstwa UE, i że władze lokalne i regionalne mają do odegrania kluczową rolę w gromadzeniu wiedzy i danych, dostarczaniu informacji ogółowi społeczeństwa i podnoszeniu świadomości wśród obywateli.
    NEWSLETTER:
    Jeśli chcesz otrzymywać powiadomienia o nowych artykułach zapisz się
     
    Operat FB
    Szkolenia Bilans LZO
    szkolenia rozprzestrzenianie się zanieczyszczeń
    Szkolenia Obliczenia emisji
    OZE Energiczny Obywatel

    Zobacz komunikaty JRC / US EPA / EEA / NIK:

    Commission welcomes final vote on energy performance of buildings (18.04.2018)

    EPA: Latest Inventory of U.S. Greenhouse Gas Emissions and Sinks Shows Continued Progress (18.04.2018)

    JRC: Air quality  - EU action reduces pollution from shipping in European coastlines, cities and ports (16.04.2018)

    EEA: Tax breaks and incentives make Europeans buy cleaner cars (12.04.2018)

    Emisja samochody
    © EEA

    EPA Approves First Underground Injection Control Program Primacy for Carbon Sequestration Wells to North Dakota (10.04.2018)

    EPA Administrator Pruitt: GHG Emissions Standards for Cars and Light Trucks Should Be Revised (02.04.2018)

    JRC: Commission welcomes ambitious agreement on first ever EU legislation to monitor and report CO2 emissions from heavy-duty vehicles (27.03.2018)

    EPA (infrared camera, VOC) XTO Energy Inc. to make system upgrades and reduce air pollution on the Fort Berthold Indian Reservation in North Dakota (26.03.2018)

    LZO VOC emisja
    © 123rf.com

    NIK o realizacji Programu polskiej energetyki jądrowej (23.03.2018)

    Emisje elektrownia jądrowa
    © NIK

    EEA: Aviation and shipping emissions in focus (15.03.2018)

    Zobacz bieżące artykuły w Atmospheric Environment:

    Emission characteris- tics of NOx, CO, NH3 and VOCs from gas-fired industrial boilers based on field measurements in Beijing city, China

    Using a gradient boosting model to improve the performance of low-cost aerosol monitors in a dense, heterogeneous urban environment

    Secondary organic aerosol and ozone formation from photo-oxidation of unburned diesel fuel in a surrogate atmospheric environment

    The effect of heat recovery on near-source plume dispersion of a simple cycle gas turbine

    A national-scale review of air pollutant concentrations measured in the U.S. near-road monitoring network during 2014 and 2015

    Identification of specific sources of airborne particles emitted from within a complex industrial (steelworks) site

    Variability in impact of air pollution on subjective well-being

    Zobacz EUR-Lex:

    Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/410 z dnia 14 marca 2018 r. zmieniająca dyrektywę 2003/87/WE w celu wzmocnienia efektywnych pod względem kosztów redukcji emisji oraz inwestycji niskoemisyjnych oraz decyzję (UE) 2015/1814 (19.03.2018)

    Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 5 lipca 2016 r. w sprawie wymogów dotyczących wartości granicznych emisji i homologacji typu w odniesieniu do silników spalinowych wewnętrznego spalania przeznaczonych do niedrogowych maszyn ruchomych (16.03.2018)

    Komunikat Komisji dotyczący ekoprojektu dla klimatyzatorów i wentylatorów przenośnych oraz etykiet efektywności energetycznej dla klimatyzatorów (09.03.2018)

    Decyzja Rady (UE) 2018/219 z dnia 23 stycznia 2018 r. w sprawie zawarcia Umowy między Unią Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie powiązania ich systemów handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych (16.02.2018)

    Zawiadomienie dla przedsiębiorstw zamierzających w 2019 r. przywozić do Unii Europejskiej lub z niej wywozić substancje kontrolowane, które zubożają warstwę ozonową, oraz dla przedsiębiorstw zamierzających w 2019 r. produkować lub przywozić te substancje do nieodzownych zastosowań laboratoryjnych i analitycznych (15.02.2018)

    Opinia Europejskiego Komitetu Regionów – Przegląd wdrażania polityki ochrony środowiska (13.02.2018)

    Zawiadomienie dla przedsiębiorstw zamierzających wprowadzać wodorofluorowęglowodory luzem do obrotu w Unii Europejskiej w 2019 r. (20.01.2019)

    Decyzja Komisji z dnia 18 stycznia 2018 r. ustanawiająca grupę ekspertów ds. przestrzegania prawa ochrony środowiska i zarządzania środowiskiem (19.01.2018)

    Zaproszenie do składania wniosków oraz powiązane działania w ramach planu pracy Wspólnego Przedsiębiorstwa na rzecz Technologii Ogniw Paliwowych i Technologii Wodorowych na 2018 r. (16.01.2018)