Dyrektywa w sprawie ograniczenia emisji ze średnich obiektów energetycznego spalania

    zanieczyszczenie powietrza dyrektywa28 listopada 2015 r. w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej L313 opublikowana została Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady UE 2015/2193 z dnia 25 listopada 2015 r. w sprawie ograniczenia emisji niektórych zanieczyszczeń do powietrza ze średnich obiektów energetycznego spalania.

    Jako jeden z argumentów uzasadniających potrzebę uregulowania emisji z obiektów spalania paliw o średniej mocy wskazano ich coraz większy udział w zanieczyszczeniu powietrza, przede wszystkim ze względu na wzrost wykorzystania biomasy jako paliwa w wyniku stosowania polityki klimatyczno-energetycznej.

    Dyrektywa określa dopuszczalne wielkości emisji dwutlenku siarki (SO2), tlenków azotu (NOx) i pyłu dla obiektów energetycznego spalania o nominalnej mocy cieplnej nie mniejszej niż 1 MW i mniejszej niż 50 MW (dalej zwane „obiektami”) oraz nowych obiektów o mocy równej lub przekraczającej 50 MW, wynikającej z połączenia obiektów mniejszych, za wyjątkiem obiektów objęty zakresem stosowania rozdziału III dyrektywy 2010/75/UE, dla których:

    • gazy odlotowe są odprowadzane przez wspólny komin, lub
    • w ocenie właściwego organu, przy uwzględnieniu czynników technicznych i ekonomicznych, gazy odlotowe mogłyby być odprowadzane przez wspólny komin.

    Rodzaje źródeł, wobec których nie stosuje się przepisów dyrektywy wyszczególniono w art. 2.2, między innymi:

    • obiektów, w których gazowe produkty spalania wykorzystywane są do bezpośredniego ogrzewania, suszenia lub dowolnej innej obróbki przedmiotów lub materiałów,
    • obiektów, w których gazowe produkty spalania wykorzystywane są bezpośrednio w gazowym ogrzewaniu pomieszczeń w celu poprawy warunków pracy,
    • obiektów oczyszczania gazów odlotowych przeznaczonych do oczyszczania gazów odlotowych pochodzących z procesów przemysłowych przez spalanie i które nie są eksploatowane jako niezależne obiekty energetycznego spalania,
    • reaktorów wykorzystywanych w przemyśle chemicznym,
    • obiektów do działalności badawczej, działalności rozwojowej lub do testowania średnich obiektów energetycznego spalania.

    Zgodnie z dyrektywą obiektem energetycznego spalania jest każde urządzenie techniczne, w którym paliwa są utleniane w celu wykorzystania wytworzonego w ten sposób ciepła. Istniejący obiekt energetycznego spalania oznacza obiekt oddany do użytkowania przed dniem 20 grudnia 2018 r. lub dla którego przed dniem 19 grudnia 2017 r. uzyskano pozwolenie na podstawie przepisów krajowych, pod warunkiem że obiekt ten został oddany do użytkowania nie później niż w dniu 20 grudnia 2018 r. Nowy obiekt energetycznego spalania oznacza obiekt inny niż istniejący.

    Dyrektywa zobowiązuje państwa członkowskie do implementacji jej zapisów do dnia 19 grudnia 2017 r.

    Dopuszczalne wielkości emisji

    Od dnia 20.12.2018 r. emisje do powietrza SO2, NOx i pyłu z obiektów nowych nie mogą przekraczać emisji określonych w załączniku II dyrektywy, część 2, to jest:

    Dopuszczalne wielkości emisji (mg/Nm3) dla obiektów nowych, innych niż silniki i turbiny gazowe – część 2 tabela 1

    Zanieczyszczenie

    Biomasa stała

    Inne paliwa stałe

    Olej napędowy

    Paliwa ciekłe inne niż olej napędowy

    Gaz ziemny

    Paliwa gazowe inne niż gaz ziemny

    SO2

    200 1

    400

    350 2

    35 3, 4

    NOx

    300 5

    300 5

    200

    300 6

    100

    200

    Pył

    20 7

    20 7

    20 8

    Dopuszczalne wielkości emisji określa się w temperaturze 273,15 K, przy ciśnieniu 101,3 kPa i po korekcie uwzględniającej zawartość pary wodnej w gazach odlotowych, przy znormalizowanej zawartości O2 wynoszącej 6 % dla obiektów stosujących paliwa stałe, 3 % dla obiektów wykorzystujących paliwa ciekłe i gazowe innych niż silniki i turbiny gazowe.
    1. Wielkość nie ma zastosowania do obiektów opalanych wyłącznie drewnianą biomasą stałą.
    2. Do dnia 01.01.2025 r. – 1700 mg/Nm3 dla obiektów należących do małych systemów wydzielonych (SIS) lub mikrosystemów wydzielonych (MIS).
    3. 400 mg/Nm3 dla niskokalorycznych gazów koksowniczych i 200 mg/Nm3 dla niskokalorycznych gazów wielkopiecowych w hutnictwie żelaza i stali.
    4. 100 mg/Nm3 w przypadku biogazu.
    5. 500 mg/Nm3 dla obiektów o całkowitej nominalnej mocy cieplnej nie mniejszej niż 1 MW i nie większej niż 5 MW.
    6. Do dnia 01.01.2025 r. – 450 mg/Nm3 w przypadku spalania ciężkiego oleju opałowego zawierającego od 0,2 % do 0,3 % N oraz 360 mg/Nm3 w przypadku spalania ciężkiego oleju opałowego zawierającego mniej niż 0,2 % N w odniesieniu do obiektów należących do SIS lub MIS.
    7. 50 mg/Nm3 dla obiektów o całkowitej nominalnej mocy cieplnej nie mniejszej niż 1 MW i nie większej niż 5 MW oraz 30 mg/Nm3 dla obiektów o całkowitej nominalnej mocy cieplnej większej niż 5 MW i nie większej niż 20 MW.
    8. 50 mg/Nm3 dla obiektów o całkowitej nominalnej mocy cieplnej nie mniejszej niż 1 MW i nie większej niż 5 MW.

    Dopuszczalne wielkości emisji (mg/Nm3) dla nowych silników i turbin gazowych – część 2 tabela 2

    Zanieczyszczenie

    Rodzaj obiektu

    Olej napędowy

    Paliwa ciekłe inne niż olej napędowy

    Gaz ziemny

    Paliwa gazowe inne niż gaz ziemny

    SO2

    Silniki i turbiny gazowe

    120 1

    15 2

    NOx

    Silniki 3, 4

    190 5

    190 5, 6

    95 7

    190

    Turbiny gazowe 8

    75

    75 9

    50

    75

    Pył

    Silniki i turbiny gazowe

    10 10, 11

    Dopuszczalne wielkości emisji określa się w temperaturze 273,15 K, przy ciśnieniu 101,3 kPa i po korekcie uwzględniającej zawartość pary wodnej w gazach odlotowych, przy znormalizowanej zawartości O2 wynoszącej 15 % dla silników i turbin gazowych.
    1. Do dnia 01.01.2025 r. – 590 mg/Nm3 dla silników Diesla należących do SIS lub MIS.
    2. 40 mg/Nm3 dla biogazu.
    3. Silniki o czasie funkcjonowania od 500 do 1 500 godzin w ciągu roku mogą zostać zwolnione z obowiązku przestrzegania tych dopuszczalnych wielkości emisji, jeżeli zastosowano w nich pierwotne środki ograniczenia emisji NOx oraz jeżeli spełniają dopuszczalne wielkości emisji określone w przypisie 4.
    4. Do dnia 01.01. 2025 r. w SIS i MIS – 1 850 mg/Nm3 dla silników dwupaliwowych w trybie zasilania paliwem ciekłym i 380 mg/Nm3 w trybie zasilania paliwem gazowym; 1 300 mg/Nm3 dla silników Diesla o prędkości obrotowej ≤ 1 200 obr./min i całkowitej nominalnej mocy cieplnej nie większej niż 20 MW i 1 850 mg/Nm3 dla silników Diesla o całkowitej nominalnej mocy cieplnej większej niż 20 MW; 750 mg/Nm3 dla silników Diesla o prędkości obrotowej > 1 200 obr./min.
    5. 225 mg/Nm3 dla silników dwupaliwowych w trybie zasilania paliwem ciekłym.
    6. 225 mg/Nm3 dla silników Diesla o całkowitej nominalnej mocy cieplnej nie większej niż 20 MW i prędkości obrotowej ≤ 1 200 obr./min.
    7. 190 mg/Nm3 dla silników dwupaliwowych w trybie zasilania paliwem gazowym.
    8. Zastosowanie jedynie powyżej 70 % obciążenia.
    9. Do dnia 01.01.2025 r. – 550 mg/Nm3 dla obiektów należących do SIS lub MIS.
    10. Do dnia 01.01.2025 r. – 75 mg/Nm3 dla silników Diesla należących do SIS lub MIS.
    11. 20 mg/Nm3 dla obiektów o całkowitej nominalnej mocy cieplnej nie mniejszej niż 1 MW i nie większej niż 5 MW.

    Od dnia 01.01.2025 r. emisje SO2, NOx i pyłu z istniejącego obiektu o nominalnej mocy cieplnej większej niż 5 MW nie mogą przekraczać emisji określonych w załączniku II dyrektywy, część 1 tabela 2 i 3, to jest:

    Dopuszczalne wielkości emisji (mg/Nm3) dla obiektów istniejących, o nominalnej mocy cieplnej większej niż 5 MW, innych niż silniki i turbiny gazowe – część 1 tabela 2

    Zanieczyszczenie

    Biomasa stała

    Inne paliwa stałe

    Olej napędowy

    Paliwa ciekłe inne niż olej napędowy

    Gaz ziemny

    Paliwa gazowe inne niż gaz ziemny

    SO2

    200 1, 2

    400 3

    350 4

    35 5, 6

    NOx

    650

    650

    200

    650

    200

    250

    Pył

    30 7

    30 7

    30

    Dopuszczalne wielkości emisji określa się w temperaturze 273,15 K, przy ciśnieniu 101,3 kPa i po korekcie uwzględniającej zawartość pary wodnej w gazach odlotowych, przy znormalizowanej zawartości O2 wynoszącej 6 % dla obiektów stosujących paliwa stałe, 3 % dla obiektów wykorzystujących paliwa ciekłe i gazowe innych niż silniki i turbiny gazowe.
    1. Wielkość nie ma zastosowania do obiektów opalanych wyłącznie drewnianą biomasą stałą.
    2. 300 mg/Nm3 w przypadku obiektów opalanych słomą.
    3. 1 100 mg/Nm3 w przypadku obiektów o nominalnej mocy cieplnej większej niż 5 MW i nie większej niż 20 MW.
    4. Do dnia 01.01.2030 r. – 850 mg/Nm 3 dla obiektów o nominalnej mocy cieplnej większej niż 5 MW i nie większej niż 20 MW, opalanych ciężkim olejem opałowym.
    5. 400 mg/Nm3 dla niskokalorycznych gazów koksowniczych i 200 mg/Nm3 dla niskokalorycznych gazów wielkopiecowych w hutnictwie żelaza i stali.
    6. 170 mg/Nm3 dla biogazu.
    7. 50 mg/Nm3 w przypadku obiektów o nominalnej mocy cieplnej większej niż 5 MW i nie większej niż 20 MW.

    Dopuszczalne wielkości emisji (mg/Nm3) dla istniejących silników i turbin gazowych – część 1 tabela 3

    Zanieczyszczenie

    Rodzaj obiektu

    Olej napędowy

    Paliwa ciekłe inne niż olej napędowy

    Gaz ziemny

    Paliwa gazowe inne niż gaz ziemny

    SO2

    Silniki i turbiny gazowe

    120

    15 1, 2

    NOx

    Silniki

    190 3, 4

    190 3, 5

    190 6

    190 6

    Turbiny gazowe 7

    200

    200

    150

    200

    Pył

    Silniki i turbiny gazowe

     –

    10 8

    Dopuszczalne wielkości emisji określa się w temperaturze 273,15 K, przy ciśnieniu 101,3 kPa i po korekcie uwzględniającej zawartość pary wodnej w gazach odlotowych, przy znormalizowanej zawartości O2 wynoszącej 15 % dla silników i turbin gazowych.
    1. 60 mg/Nm3 w przypadku biogazu.
    2. 130 mg/Nm3 w przypadku niskokalorycznych gazów koksowniczych i 65 mg/Nm3 w przypadku niskokalorycznych gazów wielkopiecowych w hutnictwie żelaza i stali.
    3. 1 850 mg/Nm3 w następujących przypadkach: I - dla silników Diesla, których budowę rozpoczęto przed dniem 18.05.2006 r.; II - dla silników dwupaliwowych w trybie zasilania paliwem ciekłym.
    4. 250 mg/Nm3 w przypadku silników o nominalnej mocy cieplnej nie mniejszej niż 1 MW i nie większej niż 5 MW.
    5. 250 mg/Nm3 w przypadku silników o nominalnej mocy cieplnej nie mniejszej niż 1 MW i nie większej niż 5 MW; 225 mg/Nm3 w przypadku silników o nominalnej mocy cieplnej większej niż 5 MW i nie większej niż 20 MW.
    6. 380 mg/Nm3 dla silników dwupaliwowych w trybie zasilania paliwem gazowym.
    7. Zastosowanie jedynie powyżej 70 % obciążenia.
    8. 20 mg/Nm3 w przypadku obiektów o nominalnej mocy cieplnej nie mniejszej niż 1 MW i nie większej niż 20 MW.

    Od dnia 01.01.2030 r. emisje SO2, NOx i pyłu z istniejącego obiektu o nominalnej mocy cieplnej nie większej niż 5 MW nie mogą przekraczać emisji określonych w załączniku II część 1 tabela 1 i 3, to jest:

    Dopuszczalne wielkości emisji (mg/Nm3) dla obiektów istniejących, o nominalnej mocy cieplnej nie większej niż 5 MW, innych niż silniki i turbiny gazowe – część 1 tabela 1

    Zanieczyszczenie

    Biomasa stała

    Inne paliwa stałe

    Olej napędowy

    Paliwa ciekłe inne niż olej napędowy

    Gaz ziemny

    Paliwa gazowe inne niż gaz ziemny

    SO2

    200 1, 2

    1 100

    350

    200 3

    NOx

    650

    650

    200

    650

    250

    250

    Pył

    50

    50

    50

    Dopuszczalne wielkości emisji określa się w temperaturze 273,15 K, przy ciśnieniu 101,3 kPa i po korekcie uwzględniającej zawartość pary wodnej w gazach odlotowych, przy znormalizowanej zawartości O2 wynoszącej 6 % dla obiektów stosujących paliwa stałe, 3 % dla obiektów wykorzystujących paliwa ciekłe i gazowe innych niż silniki i turbiny gazowe.
    1. Wielkość nie ma zastosowania do obiektów opalanych wyłącznie drewnianą biomasą stałą.
    2. 300 mg/Nm3 w przypadku obiektów opalanych słomą.
    3. 400 mg/Nm3 w przypadku niskokalorycznych gazów koksowniczych w hutnictwie żelaza i stali.

    Tabelę określającą emisje dopuszczalne z silników i turbin przedstawiono w części dotyczącej obiektów o mocy cieplnej większej od 5 MW.

    Od przedstawionych powyżej dopuszczalnych wartości emisji przewidziano szereg odstępstw i zwolnień, wyszczególnionych w art. 6 dyrektywy.

    W obecnym kształcie dyrektywy nie określono emisji dopuszczalnych tlenku węgla (CO). Zgodnie z art. 12.2 dyrektywy do dnia 01.01.2023 r. Komisja oceni, czy w przypadku niektórych lub wszystkich rodzajów średnich obiektów energetycznego spalania istnieje potrzeba uregulowania emisji CO. Kolejne przeglądy będą prowadzone co 10 lat i obejmą ocenę zasadności wprowadzenia bardziej rygorystycznych dopuszczalnych wielkości emisji, zwłaszcza w odniesieniu do obiektów nowych.

    Pomiary emisji i monitorowanie pracy urządzeń ochronnych

    Podstawowy zakres monitoringu obejmuje pomiary emisji wykonywane z częstością:

    • raz na trzy lata w przypadku obiektów o nominalnej mocy cieplnej nie większej niż 20 MW,
    • raz w roku w przypadku obiektów o nominalnej mocy cieplnej większej niż 20 MW.

    W dyrektywie przewidziano również alternatywny sposób określania częstości pomiarów (załącznik III, część 1, punkt 1). Przewidziano również możliwość określenia przez państwo członkowskie obowiązku prowadzenia pomiarów ciągłych. Zakres substancji objętych obowiązkowym monitoringiem obejmuje zanieczyszczenia, dla których określono dla danego źródła wielkości emisji dopuszczalnych oraz każdorazowo tlenek węgla.

    W przypadku zastosowania urządzeń oczyszczających spaliny w celu dotrzymania emisji dopuszczalnych, operator będzie zobowiązany do przechowywania zapisów lub informacji wykazujących rzeczywiste ciągłe funkcjonowanie takich urządzeń. Ogólne zasady nadzoru nad urządzeniami ochronnymi oraz wzory list kontrolnych przedstawiamy w dziale Obliczenia emisji w artykule Nadzór nad urządzeniami ochronnymi.

    Obowiązek prowadzenia zapisów z nadzoru nad urządzeniami służącymi do wtórnej redukcji emisji dotyczy również każdej ich niesprawności lub awarii, stając się równie ważnym aspektem nadzoru nad instalacją jak rodzaj i ilość wykorzystanych paliw lub pomiary emisji.

    Na uwagę zasługuje również wskazanie w dyrektywie na potrzebę zmniejszenia obciążenia nakładanego na małe i średnie przedsiębiorstwa eksploatujące średnie obiekty energetycznego spalania, zgodnie z którym należy zapewnić proporcjonalność obowiązków administracyjnych operatorów, które dotyczą informowania, monitorowania i sprawozdawczości, i unikać ich powielania, zapewniający przy tym, by obowiązki te umożliwiały właściwemu organowi przeprowadzenie skutecznej weryfikacji zgodności.

    Efektywność energetyczna

    Zgodnie z art. 12.1 do dnia 01.01.2020 r. Komisja dokona przeglądu postępów w dziedzinie efektywności energetycznej w średnich obiektach i oceni korzyści z wprowadzenia minimalnych norm efektywności energetycznej zgodnie z najlepszymi dostępnymi technikami (BAT).

    Dyrektywa dostępna jest na stronie:

    http://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=OJ:L:2015:313:TOC

    Aktualności
    • 28
      listopad
      Przedstawiamy wyrok WSA w Warszawie oceniający postępowanie w sprawie podjęcia działalności po wstrzymaniu użytkowania instalacji eksploatowanej bez wymaganego pozwolenia na wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza. Kluczowym dla orzeczenia zagadnieniem jest błędna odmowa przymiotu strony właścicielom nieruchomości zlokalizowanych w zasięgu oddziaływania emisji na powietrze atmosferyczne. W ocenie WSA skarżący z racji uciążliwości zapachowej wynikającej z wprawienia przedsiębiorstwa w ruch, legitymują się aktualnym realnym interesem prawnym w jej rozstrzygnięciu. Winni zatem być stroną postępowania dotyczącego zgody na podjęcie działalności przez instalację.
    • 28
      listopad
      Artykuł zawiera omówienie zmian w ustawie Prawo ochrony środowiska jakie zostały wprowadzone opublikowaną 27 października 2017 r. w Dzienniku Ustaw ustawą z dnia 15 września 2017 r. o zmianie ustawy Poś. Zakres opisanych zmian obejmuje między innymi wprowadzenie trzeciej zasady łączenia (sumowania mocy), ustanowienie obowiązku wydania decyzji o warunkach i wielkościach emisji z instalacji wymagających zgłoszenia, których dotyczy trzecia zasada łączenia, zmianę zakresu zgłoszenia instalacji oraz wniosku o wydanie pozwolenia na wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza i pozwolenia zintegrowanego, utworzenie Rejestru średnich źródeł spalania paliw oraz wprowadzenie obowiązku uwzględnienia w projekcie uchwały w sprawie programu ochrony powietrza analizy potrzeb ustalenia wielkości dopuszczalnych emisji z niektórych źródeł na poziomie niższym niż standardy emisyjne.
    • 25
      październik
      Przedstawiamy postanowienia WSA w Szczecinie w sprawie skarg na wezwania do złożenia wniosków o zmianę pozwolenia zintegrowanego w związku z dostosowaniem instalacji do wymogów decyzji wykonawczej Komisji ustanawiającej konkluzje BAT. Artykuł obejmuje postanowienia z dnia: 18.10.2017 r. (II SA/Sz 1041/17), 17.10.2017 r. (II SA/Sz 1039/17) oraz 13.10.2017 r. (II SA/Sz 1140/17). W uzasadnieniu postanowień WSA w Szczecinie wskazał akty lub czynności, które mogą być przedmiotem skargi i ocenił charakter prawny wezwania na podstawie art. 215 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska. WSA uznał, że wezwanie nie ma postaci rozstrzygnięcia, z którego wynikają dla posiadacza pozwolenia zintegrowanego bezpośrednio skutki prawne władczego działania organu, a także nie wynika z nich możliwość poddania tego zalecenia egzekucji administracyjnej lub wprost sankcji. Z tego względu wezwanie nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Władczym rozstrzygnięciem byłaby  dopiero decyzja administracyjna w przedmiocie cofnięcia lub ograniczenia pozwolenia zintegrowanego bez odszkodowania, którą organ może wydać na podstawie art. 195 ust. 1 pkt 5 ustawy Poś, jeśli prowadzący instalację nie wystąpił z wnioskiem, o którym mowa w art. 215 ust. 4 pkt 2. W toku postępowania administracyjnego, w którym taka decyzja byłaby wydana, jak i w toku ewentualnego postępowania sądowoadministracyjnego, dotyczącego tej decyzji, skarżąca Spółka byłaby uprawniona do kwestionowania zaistnienia obowiązku dostosowania warunków pozwolenia zintegrowanego do zaleceń wynikających z nowych regulacji prawnych.
    NEWSLETTER:
    Jeśli chcesz otrzymywać powiadomienia o nowych artykułach zapisz się
     
    Operat FB
    szkolenie modelowanie
    f-gazy
    OZE Energiczny Obywatel

    Zobacz komunikaty JRC / US EPA / EEA / NIK:

    EEA: Dieselisation - share of diesel cars in the total passenger car fleet (05.12.2017)


    © EEA

    EEA: Size of the vehicle fleet (05.12.2017)


    © EEA

    EEA: Final energy consumption by mode of transport (05.12.2017)


    © EEA

    EPA Launches Cross-Agency Effort to Address PFAS (04.12.2017)

    EPA Finalizes RFS Volumes for 2018 and Biomass Based Diesel Volumes for 2019 (30.11.2017)

    EEA: Distance to emission reduction commitment (30.11.2017)


    © EEA

    EEA: Exposure of ecosystems to acidification, eutrophication and ozone (23.11.2017)

    JRC: Air Quality Atlas for Europe: mapping the sources of fine particulate matter (16.11.2017)


    © JRC

    EEA: European Air Quality Index: current air quality information at your finger tips (16.11.2017)


    © EEA

    EPA: U.S. Seafoods to take action to prevent further releases of ozone-depleting substances in Alaska (16.11.2017)

    JRC: EU Emissions Trading System: landmark agreement between Parliament and Council delivers on EU's commitment to turn Paris Agreement into reality (09.11.2017)

    Zobacz bieżące artykuły w Atmospheric Environment:

    Field evaluation of vegetation and noise barriers for mitigation of near-freeway air pollution under variable wind conditions (02.12.2017)

    Air quality and pollutant emissions in the Moscow megacity in 2005–2014 (01.12.2017)

    Estimating representative background PM2.5 concentration in heavily polluted areas using baseline separation technique and chemical mass balance model (02.12.2017)

    Heterogeneous ozonation reactions of PAHs and fatty acid methyl esters in biodiesel particulate matter (28.11.2017)

    Guided episodic sampling for capturing and characterizing industrial plumes (27.10.2017)

    Zobacz EUR-Lex:

    Skarga Rządu Polskiego do Trybunału Sprawiedliwości przeciwko Komisji o stwierdzenie nieważności decyzji wykonawczej 2017/1442 ustanawiającej konkluzje BAT w odniesieniu do dużych obiektów energetycznego spalania (04.12.2017)

    Decyzja wykonawcza Komisji 2017/1984 z dnia 24 października 2017 r. określająca, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady nr 517/2014 w sprawie fluorowanych gazów cieplarnianych, wartości odniesienia na okres od dnia 1 stycznia 2018 r. do dnia 31 grudnia 2020 r. dla każdego producenta lub importera, który zgodnie z prawem wprowadził do obrotu wodorofluorowęglowodory od dnia 1 stycznia 2015 r. (04.11.2017)

    Europejska strategia na rzecz mobilności niskoemisyjnej (12.10.2017)

    Energia ze źródeł odnawialnych i rynek wewnętrzny energii elektrycznej (12.10.2017)

    Zarządzanie unią energetyczną i czysta energia (12.10.2017)

    Efektywność energetyczna i budynki (12.10.2017)

    Decyzja Komisji (UE) 2017/1797 z dnia 23 maja 2017 r. w sprawie pomocy państwa wdrożonej przez Niemcy na rzecz określonych konsumentów końcowych (obniżona dopłata kogeneracyjna), oraz którą Niemcy planują wdrożyć w celu rozszerzenia systemu wsparcia dla kogeneracji w odniesieniu do instalacji CHP używanych w sieciach zamkniętych (06.10.2017)