Dyrektywa w sprawie ograniczenia emisji ze średnich obiektów energetycznego spalania

    zanieczyszczenie powietrza dyrektywa28 listopada 2015 r. w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej L313 opublikowana została Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady UE 2015/2193 z dnia 25 listopada 2015 r. w sprawie ograniczenia emisji niektórych zanieczyszczeń do powietrza ze średnich obiektów energetycznego spalania.

    Jako jeden z argumentów uzasadniających potrzebę uregulowania emisji z obiektów spalania paliw o średniej mocy wskazano ich coraz większy udział w zanieczyszczeniu powietrza, przede wszystkim ze względu na wzrost wykorzystania biomasy jako paliwa w wyniku stosowania polityki klimatyczno-energetycznej.

    Dyrektywa określa dopuszczalne wielkości emisji dwutlenku siarki (SO2), tlenków azotu (NOx) i pyłu dla obiektów energetycznego spalania o nominalnej mocy cieplnej nie mniejszej niż 1 MW i mniejszej niż 50 MW (dalej zwane „obiektami”) oraz nowych obiektów o mocy równej lub przekraczającej 50 MW, wynikającej z połączenia obiektów mniejszych, za wyjątkiem obiektów objęty zakresem stosowania rozdziału III dyrektywy 2010/75/UE, dla których:

    • gazy odlotowe są odprowadzane przez wspólny komin, lub
    • w ocenie właściwego organu, przy uwzględnieniu czynników technicznych i ekonomicznych, gazy odlotowe mogłyby być odprowadzane przez wspólny komin.

    Rodzaje źródeł, wobec których nie stosuje się przepisów dyrektywy wyszczególniono w art. 2.2, między innymi:

    • obiektów, w których gazowe produkty spalania wykorzystywane są do bezpośredniego ogrzewania, suszenia lub dowolnej innej obróbki przedmiotów lub materiałów,
    • obiektów, w których gazowe produkty spalania wykorzystywane są bezpośrednio w gazowym ogrzewaniu pomieszczeń w celu poprawy warunków pracy,
    • obiektów oczyszczania gazów odlotowych przeznaczonych do oczyszczania gazów odlotowych pochodzących z procesów przemysłowych przez spalanie i które nie są eksploatowane jako niezależne obiekty energetycznego spalania,
    • reaktorów wykorzystywanych w przemyśle chemicznym,
    • obiektów do działalności badawczej, działalności rozwojowej lub do testowania średnich obiektów energetycznego spalania.

    Zgodnie z dyrektywą obiektem energetycznego spalania jest każde urządzenie techniczne, w którym paliwa są utleniane w celu wykorzystania wytworzonego w ten sposób ciepła. Istniejący obiekt energetycznego spalania oznacza obiekt oddany do użytkowania przed dniem 20 grudnia 2018 r. lub dla którego przed dniem 19 grudnia 2017 r. uzyskano pozwolenie na podstawie przepisów krajowych, pod warunkiem że obiekt ten został oddany do użytkowania nie później niż w dniu 20 grudnia 2018 r. Nowy obiekt energetycznego spalania oznacza obiekt inny niż istniejący.

    Dyrektywa zobowiązuje państwa członkowskie do implementacji jej zapisów do dnia 19 grudnia 2017 r.

    Dopuszczalne wielkości emisji

    Od dnia 20.12.2018 r. emisje do powietrza SO2, NOx i pyłu z obiektów nowych nie mogą przekraczać emisji określonych w załączniku II dyrektywy, część 2, to jest:

    Dopuszczalne wielkości emisji (mg/Nm3) dla obiektów nowych, innych niż silniki i turbiny gazowe – część 2 tabela 1

    Zanieczyszczenie

    Biomasa stała

    Inne paliwa stałe

    Olej napędowy

    Paliwa ciekłe inne niż olej napędowy

    Gaz ziemny

    Paliwa gazowe inne niż gaz ziemny

    SO2

    200 1

    400

    350 2

    35 3, 4

    NOx

    300 5

    300 5

    200

    300 6

    100

    200

    Pył

    20 7

    20 7

    20 8

    Dopuszczalne wielkości emisji określa się w temperaturze 273,15 K, przy ciśnieniu 101,3 kPa i po korekcie uwzględniającej zawartość pary wodnej w gazach odlotowych, przy znormalizowanej zawartości O2 wynoszącej 6 % dla obiektów stosujących paliwa stałe, 3 % dla obiektów wykorzystujących paliwa ciekłe i gazowe innych niż silniki i turbiny gazowe.
    1. Wielkość nie ma zastosowania do obiektów opalanych wyłącznie drewnianą biomasą stałą.
    2. Do dnia 01.01.2025 r. – 1700 mg/Nm3 dla obiektów należących do małych systemów wydzielonych (SIS) lub mikrosystemów wydzielonych (MIS).
    3. 400 mg/Nm3 dla niskokalorycznych gazów koksowniczych i 200 mg/Nm3 dla niskokalorycznych gazów wielkopiecowych w hutnictwie żelaza i stali.
    4. 100 mg/Nm3 w przypadku biogazu.
    5. 500 mg/Nm3 dla obiektów o całkowitej nominalnej mocy cieplnej nie mniejszej niż 1 MW i nie większej niż 5 MW.
    6. Do dnia 01.01.2025 r. – 450 mg/Nm3 w przypadku spalania ciężkiego oleju opałowego zawierającego od 0,2 % do 0,3 % N oraz 360 mg/Nm3 w przypadku spalania ciężkiego oleju opałowego zawierającego mniej niż 0,2 % N w odniesieniu do obiektów należących do SIS lub MIS.
    7. 50 mg/Nm3 dla obiektów o całkowitej nominalnej mocy cieplnej nie mniejszej niż 1 MW i nie większej niż 5 MW oraz 30 mg/Nm3 dla obiektów o całkowitej nominalnej mocy cieplnej większej niż 5 MW i nie większej niż 20 MW.
    8. 50 mg/Nm3 dla obiektów o całkowitej nominalnej mocy cieplnej nie mniejszej niż 1 MW i nie większej niż 5 MW.

    Dopuszczalne wielkości emisji (mg/Nm3) dla nowych silników i turbin gazowych – część 2 tabela 2

    Zanieczyszczenie

    Rodzaj obiektu

    Olej napędowy

    Paliwa ciekłe inne niż olej napędowy

    Gaz ziemny

    Paliwa gazowe inne niż gaz ziemny

    SO2

    Silniki i turbiny gazowe

    120 1

    15 2

    NOx

    Silniki 3, 4

    190 5

    190 5, 6

    95 7

    190

    Turbiny gazowe 8

    75

    75 9

    50

    75

    Pył

    Silniki i turbiny gazowe

    10 10, 11

    Dopuszczalne wielkości emisji określa się w temperaturze 273,15 K, przy ciśnieniu 101,3 kPa i po korekcie uwzględniającej zawartość pary wodnej w gazach odlotowych, przy znormalizowanej zawartości O2 wynoszącej 15 % dla silników i turbin gazowych.
    1. Do dnia 01.01.2025 r. – 590 mg/Nm3 dla silników Diesla należących do SIS lub MIS.
    2. 40 mg/Nm3 dla biogazu.
    3. Silniki o czasie funkcjonowania od 500 do 1 500 godzin w ciągu roku mogą zostać zwolnione z obowiązku przestrzegania tych dopuszczalnych wielkości emisji, jeżeli zastosowano w nich pierwotne środki ograniczenia emisji NOx oraz jeżeli spełniają dopuszczalne wielkości emisji określone w przypisie 4.
    4. Do dnia 01.01. 2025 r. w SIS i MIS – 1 850 mg/Nm3 dla silników dwupaliwowych w trybie zasilania paliwem ciekłym i 380 mg/Nm3 w trybie zasilania paliwem gazowym; 1 300 mg/Nm3 dla silników Diesla o prędkości obrotowej ≤ 1 200 obr./min i całkowitej nominalnej mocy cieplnej nie większej niż 20 MW i 1 850 mg/Nm3 dla silników Diesla o całkowitej nominalnej mocy cieplnej większej niż 20 MW; 750 mg/Nm3 dla silników Diesla o prędkości obrotowej > 1 200 obr./min.
    5. 225 mg/Nm3 dla silników dwupaliwowych w trybie zasilania paliwem ciekłym.
    6. 225 mg/Nm3 dla silników Diesla o całkowitej nominalnej mocy cieplnej nie większej niż 20 MW i prędkości obrotowej ≤ 1 200 obr./min.
    7. 190 mg/Nm3 dla silników dwupaliwowych w trybie zasilania paliwem gazowym.
    8. Zastosowanie jedynie powyżej 70 % obciążenia.
    9. Do dnia 01.01.2025 r. – 550 mg/Nm3 dla obiektów należących do SIS lub MIS.
    10. Do dnia 01.01.2025 r. – 75 mg/Nm3 dla silników Diesla należących do SIS lub MIS.
    11. 20 mg/Nm3 dla obiektów o całkowitej nominalnej mocy cieplnej nie mniejszej niż 1 MW i nie większej niż 5 MW.

    Od dnia 01.01.2025 r. emisje SO2, NOx i pyłu z istniejącego obiektu o nominalnej mocy cieplnej większej niż 5 MW nie mogą przekraczać emisji określonych w załączniku II dyrektywy, część 1 tabela 2 i 3, to jest:

    Dopuszczalne wielkości emisji (mg/Nm3) dla obiektów istniejących, o nominalnej mocy cieplnej większej niż 5 MW, innych niż silniki i turbiny gazowe – część 1 tabela 2

    Zanieczyszczenie

    Biomasa stała

    Inne paliwa stałe

    Olej napędowy

    Paliwa ciekłe inne niż olej napędowy

    Gaz ziemny

    Paliwa gazowe inne niż gaz ziemny

    SO2

    200 1, 2

    400 3

    350 4

    35 5, 6

    NOx

    650

    650

    200

    650

    200

    250

    Pył

    30 7

    30 7

    30

    Dopuszczalne wielkości emisji określa się w temperaturze 273,15 K, przy ciśnieniu 101,3 kPa i po korekcie uwzględniającej zawartość pary wodnej w gazach odlotowych, przy znormalizowanej zawartości O2 wynoszącej 6 % dla obiektów stosujących paliwa stałe, 3 % dla obiektów wykorzystujących paliwa ciekłe i gazowe innych niż silniki i turbiny gazowe.
    1. Wielkość nie ma zastosowania do obiektów opalanych wyłącznie drewnianą biomasą stałą.
    2. 300 mg/Nm3 w przypadku obiektów opalanych słomą.
    3. 1 100 mg/Nm3 w przypadku obiektów o nominalnej mocy cieplnej większej niż 5 MW i nie większej niż 20 MW.
    4. Do dnia 01.01.2030 r. – 850 mg/Nm 3 dla obiektów o nominalnej mocy cieplnej większej niż 5 MW i nie większej niż 20 MW, opalanych ciężkim olejem opałowym.
    5. 400 mg/Nm3 dla niskokalorycznych gazów koksowniczych i 200 mg/Nm3 dla niskokalorycznych gazów wielkopiecowych w hutnictwie żelaza i stali.
    6. 170 mg/Nm3 dla biogazu.
    7. 50 mg/Nm3 w przypadku obiektów o nominalnej mocy cieplnej większej niż 5 MW i nie większej niż 20 MW.

    Dopuszczalne wielkości emisji (mg/Nm3) dla istniejących silników i turbin gazowych – część 1 tabela 3

    Zanieczyszczenie

    Rodzaj obiektu

    Olej napędowy

    Paliwa ciekłe inne niż olej napędowy

    Gaz ziemny

    Paliwa gazowe inne niż gaz ziemny

    SO2

    Silniki i turbiny gazowe

    120

    15 1, 2

    NOx

    Silniki

    190 3, 4

    190 3, 5

    190 6

    190 6

    Turbiny gazowe 7

    200

    200

    150

    200

    Pył

    Silniki i turbiny gazowe

     –

    10 8

    Dopuszczalne wielkości emisji określa się w temperaturze 273,15 K, przy ciśnieniu 101,3 kPa i po korekcie uwzględniającej zawartość pary wodnej w gazach odlotowych, przy znormalizowanej zawartości O2 wynoszącej 15 % dla silników i turbin gazowych.
    1. 60 mg/Nm3 w przypadku biogazu.
    2. 130 mg/Nm3 w przypadku niskokalorycznych gazów koksowniczych i 65 mg/Nm3 w przypadku niskokalorycznych gazów wielkopiecowych w hutnictwie żelaza i stali.
    3. 1 850 mg/Nm3 w następujących przypadkach: I - dla silników Diesla, których budowę rozpoczęto przed dniem 18.05.2006 r.; II - dla silników dwupaliwowych w trybie zasilania paliwem ciekłym.
    4. 250 mg/Nm3 w przypadku silników o nominalnej mocy cieplnej nie mniejszej niż 1 MW i nie większej niż 5 MW.
    5. 250 mg/Nm3 w przypadku silników o nominalnej mocy cieplnej nie mniejszej niż 1 MW i nie większej niż 5 MW; 225 mg/Nm3 w przypadku silników o nominalnej mocy cieplnej większej niż 5 MW i nie większej niż 20 MW.
    6. 380 mg/Nm3 dla silników dwupaliwowych w trybie zasilania paliwem gazowym.
    7. Zastosowanie jedynie powyżej 70 % obciążenia.
    8. 20 mg/Nm3 w przypadku obiektów o nominalnej mocy cieplnej nie mniejszej niż 1 MW i nie większej niż 20 MW.

    Od dnia 01.01.2030 r. emisje SO2, NOx i pyłu z istniejącego obiektu o nominalnej mocy cieplnej nie większej niż 5 MW nie mogą przekraczać emisji określonych w załączniku II część 1 tabela 1 i 3, to jest:

    Dopuszczalne wielkości emisji (mg/Nm3) dla obiektów istniejących, o nominalnej mocy cieplnej nie większej niż 5 MW, innych niż silniki i turbiny gazowe – część 1 tabela 1

    Zanieczyszczenie

    Biomasa stała

    Inne paliwa stałe

    Olej napędowy

    Paliwa ciekłe inne niż olej napędowy

    Gaz ziemny

    Paliwa gazowe inne niż gaz ziemny

    SO2

    200 1, 2

    1 100

    350

    200 3

    NOx

    650

    650

    200

    650

    250

    250

    Pył

    50

    50

    50

    Dopuszczalne wielkości emisji określa się w temperaturze 273,15 K, przy ciśnieniu 101,3 kPa i po korekcie uwzględniającej zawartość pary wodnej w gazach odlotowych, przy znormalizowanej zawartości O2 wynoszącej 6 % dla obiektów stosujących paliwa stałe, 3 % dla obiektów wykorzystujących paliwa ciekłe i gazowe innych niż silniki i turbiny gazowe.
    1. Wielkość nie ma zastosowania do obiektów opalanych wyłącznie drewnianą biomasą stałą.
    2. 300 mg/Nm3 w przypadku obiektów opalanych słomą.
    3. 400 mg/Nm3 w przypadku niskokalorycznych gazów koksowniczych w hutnictwie żelaza i stali.

    Tabelę określającą emisje dopuszczalne z silników i turbin przedstawiono w części dotyczącej obiektów o mocy cieplnej większej od 5 MW.

    Od przedstawionych powyżej dopuszczalnych wartości emisji przewidziano szereg odstępstw i zwolnień, wyszczególnionych w art. 6 dyrektywy.

    W obecnym kształcie dyrektywy nie określono emisji dopuszczalnych tlenku węgla (CO). Zgodnie z art. 12.2 dyrektywy do dnia 01.01.2023 r. Komisja oceni, czy w przypadku niektórych lub wszystkich rodzajów średnich obiektów energetycznego spalania istnieje potrzeba uregulowania emisji CO. Kolejne przeglądy będą prowadzone co 10 lat i obejmą ocenę zasadności wprowadzenia bardziej rygorystycznych dopuszczalnych wielkości emisji, zwłaszcza w odniesieniu do obiektów nowych.

    Pomiary emisji i monitorowanie pracy urządzeń ochronnych

    Podstawowy zakres monitoringu obejmuje pomiary emisji wykonywane z częstością:

    • raz na trzy lata w przypadku obiektów o nominalnej mocy cieplnej nie większej niż 20 MW,
    • raz w roku w przypadku obiektów o nominalnej mocy cieplnej większej niż 20 MW.

    W dyrektywie przewidziano również alternatywny sposób określania częstości pomiarów (załącznik III, część 1, punkt 1). Przewidziano również możliwość określenia przez państwo członkowskie obowiązku prowadzenia pomiarów ciągłych. Zakres substancji objętych obowiązkowym monitoringiem obejmuje zanieczyszczenia, dla których określono dla danego źródła wielkości emisji dopuszczalnych oraz każdorazowo tlenek węgla.

    W przypadku zastosowania urządzeń oczyszczających spaliny w celu dotrzymania emisji dopuszczalnych, operator będzie zobowiązany do przechowywania zapisów lub informacji wykazujących rzeczywiste ciągłe funkcjonowanie takich urządzeń. Ogólne zasady nadzoru nad urządzeniami ochronnymi oraz wzory list kontrolnych przedstawiamy w dziale Obliczenia emisji w artykule Nadzór nad urządzeniami ochronnymi.

    Obowiązek prowadzenia zapisów z nadzoru nad urządzeniami służącymi do wtórnej redukcji emisji dotyczy również każdej ich niesprawności lub awarii, stając się równie ważnym aspektem nadzoru nad instalacją jak rodzaj i ilość wykorzystanych paliw lub pomiary emisji.

    Na uwagę zasługuje również wskazanie w dyrektywie na potrzebę zmniejszenia obciążenia nakładanego na małe i średnie przedsiębiorstwa eksploatujące średnie obiekty energetycznego spalania, zgodnie z którym należy zapewnić proporcjonalność obowiązków administracyjnych operatorów, które dotyczą informowania, monitorowania i sprawozdawczości, i unikać ich powielania, zapewniający przy tym, by obowiązki te umożliwiały właściwemu organowi przeprowadzenie skutecznej weryfikacji zgodności.

    Efektywność energetyczna

    Zgodnie z art. 12.1 do dnia 01.01.2020 r. Komisja dokona przeglądu postępów w dziedzinie efektywności energetycznej w średnich obiektach i oceni korzyści z wprowadzenia minimalnych norm efektywności energetycznej zgodnie z najlepszymi dostępnymi technikami (BAT).

    Dyrektywa dostępna jest na stronie:

    http://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=OJ:L:2015:313:TOC

    Aktualności
    • 22
      luty
      W Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (2018/C 054/05) opublikowana została Opinia Europejskiego Komitetu Regionów – Przegląd wdrażania polityki ochrony środowiska. Ocenie została poddana zarówno implementacja polityki i prawodawstwa UE, jak i ich stosowanie. Do następnego etapu przeglądu, zdaniem Europejskiego Komitetu Regionów, powinna zostać włączona ocena wdrażania dyrektywy w sprawie emisji przemysłowych. Pozytywnie oceniono zamiar Komisji Europejskiej, co do pogłębienia wiedzy o jakości administracji publicznej w poszczególnych krajach. Komitet zwraca się również do państw członkowskich, by ułatwiały dokonywanie lokalnych i regionalnych przeglądów wdrażania polityki ochrony środowiska odpowiadających przeglądom krajowym. Jednocześnie, zauważając ograniczone zasoby administracji lokalnej do wystarczającego rozwoju własnego know-how w zakresie wymogów regulacyjnych, Komitet wzywa państwa członkowskie oraz władze lokalne i regionalne do zadbania o to, by zasoby finansowe i ludzkie organów ds. środowiska odpowiadały przekazanym zadaniom. Wzywa władze lokalne i regionalne, by przy wsparciu ze strony państw członkowskich skorzystały z pomocy technicznej w ramach europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych w kontekście celu tematycznego 11, aby zwiększyły zdolność instytucjonalną i administracyjną swoich działów ochrony środowiska. Zachęca je również, by wykorzystały program wspierania reform strukturalnych UE do usprawnienia swych organów ds. środowiska. Wzywa władze lokalne i regionalne, by wspierały dobrowolne umowy sektorowe z kluczowymi sektorami przemysłowymi lub umowy między władzami publicznymi a podmiotami społecznymi w celu dostarczenia informacji, rozpoznania problemów i znalezienia rozwiązań. Podkreśla, że UE musi realizować bardziej stanowczą i skuteczną politykę ograniczania zanieczyszczeń u źródła w wielu obszarach polityki ochrony środowiska, gdyż bez tego niemożliwe będzie przestrzeganie różnych aktów prawodawstwa UE dotyczącego norm jakości środowiska na szczeblu lokalnym i regionalnym. Uznaje, że ograniczona dostępność danych nadal powoduje problemy związane z wdrażaniem polityki i prawodawstwa UE, i że władze lokalne i regionalne mają do odegrania kluczową rolę w gromadzeniu wiedzy i danych, dostarczaniu informacji ogółowi społeczeństwa i podnoszeniu świadomości wśród obywateli.
    • 22
      grudzień
      Przedstawiamy postanowienie WSA w Łodzi w sprawie ze skargi na uchwałę Rady Gminy w Czarnożyłach w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Czarnożyły. Argumentacja stron konfrontuje różne interpretacje uciążliwości wykraczającej poza granice działki, do której inwestor posiada tytuł prawny, przeciwstawiając rozumienie pojęcia jako każde, choćby najmniejsze oddziaływanie z interpretacją uciążliwości ponadnormatywnych, czyli przekraczających normy oddziaływań określonych w obowiązujących przepisach prawa.
    • 22
      grudzień
      Artykuł zawiera fragmenty wyroku WSA w Łodzi z dnia 30 listopada 2017 r. oceniającego Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy Ostrówek. Jedną z kluczowych nieprawidłowości było pominięcie w prognozie oddziaływania na środowisko wpływu na ludzi i powietrze projektowanej eksploatacji złoża węgla brunatnego. Sąd za trafne uznał argumenty strony skarżącej, według których w prognozie, mimo uwag do projektu Studium, nie uwzględniono wpływu eksploatacji węgla brunatnego metodą odkrywkową na zanieczyszczenie powietrza w gminie w związku z emisją pyłów, głównie z wyrobiska i zwałowiska zewnętrznego odkrywki. Wobec istotnego naruszenia zasad sporządzania studium WSA w Łodzi stwierdził nieważność w całości studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego.
    NEWSLETTER:
    Jeśli chcesz otrzymywać powiadomienia o nowych artykułach zapisz się
     
    Szkolenia Bilans LZO
    szkolenia rozprzestrzenianie się zanieczyszczeń
    Szkolenia Obliczenia emisji
    Operat FB
    OZE Energiczny Obywatel

    Zobacz komunikaty JRC / US EPA / EEA / NIK:

    EEA: Industrial pollution in Europe (22.02.2018)

    Emisje przemysłowe EEA
    © EEA

    U.S. EPA: Talks Water Quality, Biomass Carbon Neutrality, Forest Procurement Practices (13.02.2018)

    U.S. EPA Shell Chemical LP To Install $10 Million In Pollution Monitoring And Control Equipment At Norco Chemical Facility In Louisiana To Resolve Alleged Federal And State Clean Air Violations (12.02.2018)

    EPA awards University of Washington nearly $3 million to further study air pollution & cardiovascular disease link (08.02.2018)

    U.S. EPA, U.S. Department of Justice Finalize Settlement with Sanger, Calif., Winery over Deadly Ammonia Release (05.02.2018)

    U.S. EPA: Naugatuck, Conn. Incinerator to Control Mercury Emissions Under Settlement (01.02.2018)

    EEA: Europe’s transport sector: Aviation and shipping face big challenges in reducing environmental impacts (31.01.2018)

    EEA Report No 24/2017 Fuel quality monitoring under the Fuel Quality Directive (31.01.2018)

    EPA Publishes Annual Toxics Release Inventory Report and Analysis (30.01.2018)

    EPA: Haverhill, Mass. School Bus Company Reduces Idling Under Settlement (29.01.2018)

    EPA: Reducing Regulatory Burdens: EPA withdraws “once in always in” policy for major sources under Clean Air Act (25.01.2018)

    EU: Nowe środki mające pomóc państwom członkowskim w przestrzeganiu przepisów dotyczących ochrony powietrza atmosferycznego (19.01.2018)

    Zobacz bieżące artykuły w Atmospheric Environment:

    Atmospheric dispersion prediction and source estimation of hazardous gas using artificial neural network, particle swarm optimization and expectation maximization

    Potential of select intermediate-volatility organic compounds and consumer products for secondary organic aerosol and ozone formation under relevant urban conditions

    Sources of nitrous oxide and other climate relevant gases on surface area in a dairy free stall barn with solid floor and outside slurry storage OPEN ACCESS

    Impacts of a large boreal wildfire on ground level atmospheric concentrations of PAHs, VOCs and ozone OPEN ACCESS

    Zobacz EUR-Lex:

    Decyzja Rady (UE) 2018/219 z dnia 23 stycznia 2018 r. w sprawie zawarcia Umowy między Unią Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie powiązania ich systemów handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych (16.02.2018)

    Zawiadomienie dla przedsiębiorstw zamierzających w 2019 r. przywozić do Unii Europejskiej lub z niej wywozić substancje kontrolowane, które zubożają warstwę ozonową, oraz dla przedsiębiorstw zamierzających w 2019 r. produkować lub przywozić te substancje do nieodzownych zastosowań laboratoryjnych i analitycznych (15.02.2018)

    Opinia Europejskiego Komitetu Regionów – Przegląd wdrażania polityki ochrony środowiska (13.02.2018)

    Zawiadomienie dla przedsiębiorstw zamierzających wprowadzać wodorofluorowęglowodory luzem do obrotu w Unii Europejskiej w 2019 r. (20.01.2019)

    Decyzja Komisji z dnia 18 stycznia 2018 r. ustanawiająca grupę ekspertów ds. przestrzegania prawa ochrony środowiska i zarządzania środowiskiem (19.01.2018)

    Zaproszenie do składania wniosków oraz powiązane działania w ramach planu pracy Wspólnego Przedsiębiorstwa na rzecz Technologii Ogniw Paliwowych i Technologii Wodorowych na 2018 r. (16.01.2018)

    Decyzja wykonawcza Komisji 2017/2377 z dnia 15 grudnia 2017 r. w sprawie emisji gazów cieplarnianych objętych decyzją Parlamentu Europejskiego i Rady 406/2009/WE przypadających na poszczególne państwa członkowskie za rok 2015 (19.12.2017)

    Decyzja wykonawcza Komisji 2017/2379 z dnia 18 grudnia 2017 r. w sprawie przyjęcia sprawozdania Kanady dotyczącego typowego poziomu emisji gazów cieplarnianych wynikających z uprawy surowców rolnych (19.12.2017)

    Decyzja wykonawcza Komisji  2017/2356 z dnia 15 grudnia 2017 r. w sprawie przyjęcia przedstawionego przez Australię sprawozdania dotyczącego typowego poziomu emisji gazów cieplarnianych wynikających z uprawy surowców rolnych (16.12.2017)

    Decyzja wykonawcza Komisji 2017/2333 z dnia 13 grudnia 2017 r. określająca limity ilościowe oraz przydział kontyngentów substancji kontrolowanych na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1005/2009 w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową na okres od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia 2018 r. (15.12.2017)

    Decyzja wykonawcza Komisji 2017/2117 z dnia 21 listopada 2017 r. ustanawiająca konkluzje dotyczące najlepszych dostępnych technik (BAT) w odniesieniu do produkcji wielkotonażowych organicznych substancji chemicznych zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE (07.12.2017)