Ochrona środowiska

    Ochrona środowiska - studia

    Ochrona środowiska w zakładach produkcyjnych realizowana jest powszechnie według zasady, zgodnie z którą spełnienie wymagań prawa zabezpiecza środowisko przed nadmiernym oddziaływaniem emisji. Rozumiana w ten sposób ekologia produkcji sprowadza się wobec ochrony powietrza atmosferycznego do identyfikacji źródeł, które powodują jego zanieczyszczenie oraz zarządzania emisjami zgodnie z przepisami prawa, w szczególności poprzez:

    • dotrzymanie standardów emisyjnych,
    • spełnienie najlepszych dostępnych technik BAT oraz konkluzji BAT,
    • nieprzekraczanie norm jakości powietrza,
    • prowadzenie pomiarów emisji i sprawozdawczości,
    • dokonywanie opłat za korzystanie ze środowiska.

    W wielu zakładach przemysłowych ochrona środowiska wykracza poza ww. minimum, między innymi poprzez zasadę stosowania najlepszych dostępnych rozwiązań, które w znaczący sposób ograniczają zanieczyszczenie powietrza. W szczególności w trakcie planowania inwestycji, spośród rozwiązań o zbliżonych kosztach jako jedno z kryteriów decydujących o wyborze oferty stosuje się możliwość ograniczenia emisji zanieczyszczeń. Niejednokrotnie kryteria ekonomiczne, technologiczne i ekologiczne idą ze sobą w parze, czego przykładem może być wymiana źródeł energetycznych niskich mocy (od kilku do kilkudziesięciu megawatów) zasilanych węglem i wymagających stałej obsługi na kotły zasilane paliwem ekologicznym  – gazem ziemnym. Za wyjątkiem nielicznych przypadków kiedy jako paliwo wykorzystywane są uboczne strumienie z procesu produkcyjnego, lub braku dostępu do infrastruktury, nowe instalacje są wyposażane w kotły na gaz ziemny. Zasadę stosowania najlepszych dostępnych rozwiązań wykorzystuje się również przy wyborze urządzeń oczyszczających gazy odlotowe. Niejednokrotnie przy nieznacznym wzroście kosztów inwestycyjnych i eksploatacyjnych możliwe jest osiągnięcie istotnej poprawy skuteczności pracy urządzeń, np. obniżenie stężenia pyłu gwarantowanego przez dostawcę filtrów z poziomu 20 mg/m3 do poziomu 10 mg/m3.

    Celem podejmowanych działań nie jest zaprzestanie emisji, ale jej ograniczenie lub zmiana tak, by w możliwie najbardziej efektywny sposób zmniejszać negatywne oddziaływanie na zdrowie ludzi i środowisko naturalne. Ocenę skutków emisji (potencjalnych, nie zaistniałej szkody) przeprowadza się na podstawie porównania stężeń substancji w powietrzu poza terenem, do którego prowadzący instalację posiada tytuł prawny, jakie mogą występować w wyniku emisji, ze stężeniami uznanymi za normy jakości powietrza. W polskim systemie prawnym są one określone w następujących rozporządzeniach:

    • rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 24 sierpnia 2012 r. w sprawie poziomów niektórych substancji w powietrzu (Dz.U. 2012 poz. 1031),
    • rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 26 stycznia 2010 r. w sprawie wartości odniesienia dla niektórych substancji w powietrzu (Dz.U. 2010 nr 16, poz. 87).

    Przykład dopuszczalnych stężeń lub wartości odniesienia dla kilku wybranych substancji przedstawiamy w poniższej tabeli.

    Nazwa substancji

    Stężenie substancji w powietrzu atmosferycznym [µg/m3]

    Okres uśredniania

    Jedna godzina

    Rok kalendarzowy

    Dwutlenek azotu

    200

    40

    Dwutlenek siarki

    350

    20

    Benzen

    30

    5

    Amoniak

    400

    50

    pył zawieszony PM2,5

    25 (do dnia 31 grudnia 2019 r.)

    20 (od dnia 1 stycznia 2020 r.)

     
    Obowiązujący sposób oceny dotrzymania norm jakości powietrza uwzględnia oprócz przedstawionych powyżej wartości również dodatkowe uwarunkowania, np. dozwoloną częstość ich przekroczeń. Nie opisujemy ich jednak w tym artykule, który ma charakter informacji wprowadzającej w zagadnienia ochrony środowiska w zakładach przemysłowych. Szczegółowe informacje przedstawiamy w dziale Prawo oraz w dziale Operaty ochrony powietrza.
     
    Monitoring efektów podejmowanych działań prowadzony jest dwoma metodami:
    • poprzez pomiary emisji lub obliczenia,
    • poprzez pomiary imisji (stężeń substancji w powietrzu atmosferycznym) lub obserwacje ekosystemów narażonych na emisję.

    W zależności od skali oddziaływania na środowisko pomiary wykonywane są z różną częstotliwością, w zakresie od pomiaru jednorazowego, poprzez pomiary okresowe, do pomiarów prowadzonych z wysoką częstotliwością lub pomiarów ciągłych. Monitoring odgrywa szczególną rolę w systemach ochrony środowiska w zakładach przemysłowych. Pozwala bowiem na weryfikację dotrzymania wymagań prawnych, jak i ocenę skuteczności przyjmowanych rozwiązań organizacyjnych i technicznych.

     

    Stronę zaktualizowano: 23 maja 2015 r.

    Aktualności
    • 06
      wrzesień
      5 września 2017 r. w Dzienniku Ustaw ogłoszone zostało Rozporządzenie Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 1 sierpnia 2017 r. w sprawie wymagań dla kotłów na paliwo stałe. Graniczne wielkości emisji dla nowych kotłów obejmują tlenek węgla, pył oraz organiczne związki gazowe (OGC). Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 października 2017 r., przy czym do kotłów wyprodukowanych, a niewprowadzonych do obrotu ani do użytkowania przed dniem 1 października 2017 r. przepisy rozporządzenia stosuje się od dnia 1 lipca 2018 r.
    • 28
      sierpień
      17 sierpnia 2017 r. w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej opublikowana została decyzja wykonawcza Komisji 2017/1442 ustanawiająca konkluzje BAT dla dużych obiektów energetycznego spalania (LCP). Długo oczekiwana regulacja przynosi wiele zmian w zakresie i sposobie określania najlepszych dostępnych technik. Oprócz poziomów emisji odpowiadających najlepszym dostępnych technikom (BAT-AELs), określone zostały wskaźnikowe poziomy emisji. Poszerzono również wymagany dotychczas w konkluzjach BAT zakres obowiązkowego systemu zarządzania środowiskowego oraz monitoring emisji. Wobec emisji niezorganizowanej konkluzje BAT wprowadzają dla obiektów LCP obowiązek wdrożenia planu gospodarki pyłem, obejmujący przeładunek, magazynowanie paliw i dodatków oraz odpadów.
    • 28
      sierpień
      WSA w Krakowie wyrokiem z dnia 10 lipca 2017 r. (III SA/Kr 535/15) stwierdził nieważność uchwały Rady Miasta Zakopane z dnia 27 marca 2008 r. nr XXII/250/2008 w sprawie ustalenia miejscowości, w której pobiera się opłatę miejscową (Dz. Urz. Woj. Małopolskiego z 2008 r., Nr 291, poz. 1908). W uzasadnieniu WSA wskazał, że zaskarżona uchwała jest sprzeczna z prawem, bowiem została wydana z naruszeniem § 2 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 grudnia 2007 r. w sprawie warunków, jakie powinna spełniać miejscowość, w której można pobierać opłatę miejscową, miedzy innymi zachowaniem na terenie strefy, w której jest położona dana miejscowość, dopuszczalnych poziomów substancji w powietrzu. © 123rf.com, nightman1965
    NEWSLETTER:
    Jeśli chcesz otrzymywać powiadomienia o nowych artykułach zapisz się
     
    prawo ochrony środowiska
    Operat FB
    Renexpo 2017
    Efektywność energetyczna
    szkolenie modelowanie
    OZE Energiczny Obywatel

    Zobacz komunikaty JRC / US EPA / EEA / NIK:

    EEA: EU companies cut further the use of chemicals harmful to ozone layer (14.09.2017)

    EPA Finalizes Rule to Postpone Steam Electric Power Plant Effluent Guidelines Rule (13.09.2017)

    EPA Exercises Enforcement Discretion for All Power Plants in Florida (11.09.2017)

    EEA Report: Landscapes in transition - 4.3.2 Emissions to the atmosphere (07.09.2017)

    NH3
    © EEA

    NIK i ETO o współpracy w ramach europejskiej kontroli powietrza (04.09.2017)

    EPA Statement on Expected Fire at Arkema Facility in Crosby, Texas (01.09.2017)

    EPA, partners study roadside vegetation and air quality at local school (22.08.2017)

    EPA Announces Innovative Research (22.08.2017)

    EPA $1.6M grant to help Wyoming address Leaking Underground Petroleum Storage Tanks (22.08.2017)

    EPA Announces Intent to Revisit Provisions of Phase 2 Heavy-Duty Rules (17.08.2017)

    Zobacz bieżące artykuły w Atmospheric Environment:

    Development of the GC-MS organic aerosol monitor (GC-MS OAM) for in-field detection of particulate organic compounds (14.09.2017)

    Methods for regionalization of impacts of non-toxic air pollutants in life-cycle assessments often tell a consistent story (14.09.2017)

    OH reactivity of the urban air in Helsinki, Finland, during winter (12.09.2017)

    Characteri- zation of atmos- pheric black carbon and co-pollutants in urban and rural areas of Spain (09.09.2017)

    Zobacz EUR-Lex:

    Opinia Europejskiego Komitetu Regionów – Zdrowie w miastach: wspólne dobro (15.09.2017)

    Decyzja Rady 2017/1541 z dnia 17 lipca 2017 r. w sprawie zawarcia, w imieniu Unii Europejskiej, poprawki z Kigali do Protokołu montrealskiego w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową (14.09.2017)

    Poprawki do Protokołu montrealskiego w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową (14.09.2017)

    Wyrok Trybunału Sprawiedliwości: Zanieczyszczenie powietrza z powodu nielegalnego palenia odpadów - Zasada „zanieczyszczający płaci” - Odpowiedzialność solidarna właściciela nieruchomości oraz sprawcy zanieczyszczenia (04.09.2017)

    Wyrok Trybunału Sprawiedliwości: Prawo publicznego dostępu do dokumentów instytucji Unii Europejskiej (04.09.2017)

    Sprostowanie do obwieszczenia Komisji w sprawie dostępu do wymiaru sprawiedliwości w dziedzinie ochrony środowiska (31.08.2017)

    Decyzja Komisji 2017/1508 z dnia 28 sierpnia 2017 r. w sprawie dokumentu referencyjnego dotyczącego najlepszych praktyk zarządzania środowiskowego, sektorowych wskaźników efektywności środowiskowej oraz kryteriów doskonałości dla sektora produkcji żywności i napojów (30.08.2017)

    Decyzja Komisji 2017/1494 w sprawie pomocy państwa, którą Zjednoczone Królestwo planuje wdrożyć na rzecz umowy inwestycyjnej dotyczącej przekształcenia pierwszego bloku elektrowni Drax na spalanie biomasy (23.08.2017)

    Obwieszczenie Komisji w sprawie dostępu do wymiaru sprawiedliwości w dziedzinie ochrony środowiska (18.08.2017)

    konkluzje bat LCPDecyzja wykonawcza Komisji 2017/1442 z dnia 31 lipca 2017 r. ustanawiająca konkluzje dotyczące najlepszych dostępnych technik (BAT) w odniesieniu do dużych obiektów energetycznego spalania zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE (17.08.2017)