Operaty ochrony powietrza – modelowanie stężeń pyłu zawieszonego PM2,5 (pm25)

    Wraz z wejściem w życie rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 24 sierpnia 2012 r. w sprawie poziomów niektórych substancji w powietrzu prowadzący instalację oraz inwestorzy przedsięwzięć zostali zobowiązani do uwzględniania w ocenie oddziaływania emisji na jakość powietrza atmosferycznego nowego kryterium jakim jest stężenie pyłu zawieszonego PM2,5 (dalej również określonego umownie jako pm25). Poziom dopuszczalny pyłu zawieszonego PM2,5 przyjęto następująco:

    • 26 µg/m3 dla roku 2014 (poziom dopuszczalny powiększony o margines tolerancji),

    • 25 µg/m3 w okresie od dnia 1 stycznia 2015 r. do dnia 31 grudnia 2019 r.,

    • 20 µg/m3 w okresie od dnia 1 stycznia 2020 r.

    Mimo, iż metodyka referencyjna zawarta w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 26 stycznia 2010 r. w sprawie wartości odniesienia dla niektórych substancji w powietrzu nie obejmuje frakcji 2,5 µm zarówno pod względem formalnym jak i matematycznym, w operacie ochrony powietrza muszą zostać wskazane wielkości emisji pyłu PM2,5 (pm25) oraz wyniki obliczeń stężeń średnich w powietrzu atmosferycznym jakie mogą być wywoływane tą emisją.

    Podział pyłu ogółem pomiędzy poszczególne frakcje powinien umożliwić ocenę dotrzymania wszystkich kryteriów jakości powietrza określonych na podstawie ustawy Prawo ochrony środowiska, pozwalając tym samym na usankcjonowanie wielkości emisji z poszczególnych źródeł oraz łącznej emisji z instalacji w każdej z trzech kategorii:

    • pyłu zawieszonego PM2,5 (pm25),

    • pyłu zawieszonego PM10,

    • pyłu ogółem (całkowitego).

    Ponadto jeśli w emitowanym pyle zawarte są metale takie jak antymon, arsen, bar, beryl, bizmut, bor, cer, chrom, cyna, cynk, kadm, kobalt, mangan, miedź, molibden, nikiel, ołów, tytan, wanad, wolfram, żelazo, tal, ocena stężeń imisyjnych powinna umożliwić określenie wielkości emisji dopuszczalnej dla ww. metali i ich związków zawartych w pyle zawieszonym PM10 oraz kadmu i ołowiu w pyle całkowitym.

    Wobec źródeł, z których emitowany pył stanowi w stu procentach pył zawieszony PM2,5 lub PM10, oraz gdy skala oddziaływania emisji pyłu opadającego jest nieznaczna na tle wartości odniesienia określonej dla opadu pyłu (dotyczy również związków metali zawartych w pyle), w modelu stężeń imisyjnych można przyjąć stuprocentowy udział pyłu zawieszonego w pyle ogółem. W pozostałych przypadkach przeważnie ocenę potencjalnych stężeń pyłu przeprowadza się również na podstawie jednego modelu, przy czym obliczenia poprzedza się analizą umożliwiającą wyznaczenie wiarygodnych wartości emisji maksymalnych dla poszczególnych frakcji. Modelowanie stężeń imisyjnych pyłu można również przeprowadzić w dwóch wariantach:

    • wariant I: uwzględniający maksymalny udział pyłu zawieszonego PM2,5 (pm25) i PM10 jaki może występować dla poszczególnych źródeł – umożliwiający obliczenie potencjalnie najwyższych stężeń pyłu zawieszonego oraz metali zawartych w  pyle zawieszonym PM10,

    • wariant II: uwzględniający skład frakcyjny pyłów emitowanych z poszczególnych źródeł, umożliwiający obliczenie potencjalnie najwyższych wartości opadu pyłu ogółem, opadu ołowiu i kadmu (w praktyce przyjmuje się dane o składzie rzeczywistym lub analizuje zbiór wyników pomiarów granulometrycznych).

    Modelowanie w wariantach wykonuje się w praktyce bardzo rzadko, również ze względu na wyższe ryzyko błędów, niż dla obliczeń w jednym modelu. Praktycznie nie stosuje się również modelowania w wariancie zawyżającym wartości opadu pyłu. Szerzej zasady podziału pyłu ogółem pomiędzy poszczególne frakcje opisujemy w dziale Frakcje pyłu w zakładce Modelowanie stężeń imisyjnych.

    Stan zanieczyszczenia powietrza pyłem zawieszonym PM2,5 (pm25) sprawia, że na znacznej części terytorium RP wartość dyspozycyjna stanowiąca różnicę pomiędzy normatywem i tłem zanieczyszczenia powietrza jest niewielka lub równa zeru. Kwestią wymagającą szczególnej uwagi jest sposób przyjmowania bieżących wartości tła oraz możliwości jego prognozowania w następnych latach. Mniej skomplikowana sytuacja dotyczy informacji o bieżącym poziomie zanieczyszczenia powietrza, choć podawane przez WIOŚ wartości i stosowane do ich wyznaczania metody mogą czasem budzić kontrowersje. Ustalenie poziomu tła dla okresu od dnia 01.01.2020 r. wymaga natomiast zastosowania dodatkowej analizy i jest obarczone określoną niepewnością.

    Aktualności
    • 28
      listopad
      Przedstawiamy wyrok WSA w Warszawie oceniający postępowanie w sprawie podjęcia działalności po wstrzymaniu użytkowania instalacji eksploatowanej bez wymaganego pozwolenia na wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza. Kluczowym dla orzeczenia zagadnieniem jest błędna odmowa przymiotu strony właścicielom nieruchomości zlokalizowanych w zasięgu oddziaływania emisji na powietrze atmosferyczne. W ocenie WSA skarżący z racji uciążliwości zapachowej wynikającej z wprawienia przedsiębiorstwa w ruch, legitymują się aktualnym realnym interesem prawnym w jej rozstrzygnięciu. Winni zatem być stroną postępowania dotyczącego zgody na podjęcie działalności przez instalację.
    • 28
      listopad
      Artykuł zawiera omówienie zmian w ustawie Prawo ochrony środowiska jakie zostały wprowadzone opublikowaną 27 października 2017 r. w Dzienniku Ustaw ustawą z dnia 15 września 2017 r. o zmianie ustawy Poś. Zakres opisanych zmian obejmuje między innymi wprowadzenie trzeciej zasady łączenia (sumowania mocy), ustanowienie obowiązku wydania decyzji o warunkach i wielkościach emisji z instalacji wymagających zgłoszenia, których dotyczy trzecia zasada łączenia, zmianę zakresu zgłoszenia instalacji oraz wniosku o wydanie pozwolenia na wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza i pozwolenia zintegrowanego, utworzenie Rejestru średnich źródeł spalania paliw oraz wprowadzenie obowiązku uwzględnienia w projekcie uchwały w sprawie programu ochrony powietrza analizy potrzeb ustalenia wielkości dopuszczalnych emisji z niektórych źródeł na poziomie niższym niż standardy emisyjne.
    • 25
      październik
      Przedstawiamy postanowienia WSA w Szczecinie w sprawie skarg na wezwania do złożenia wniosków o zmianę pozwolenia zintegrowanego w związku z dostosowaniem instalacji do wymogów decyzji wykonawczej Komisji ustanawiającej konkluzje BAT. Artykuł obejmuje postanowienia z dnia: 18.10.2017 r. (II SA/Sz 1041/17), 17.10.2017 r. (II SA/Sz 1039/17) oraz 13.10.2017 r. (II SA/Sz 1140/17). W uzasadnieniu postanowień WSA w Szczecinie wskazał akty lub czynności, które mogą być przedmiotem skargi i ocenił charakter prawny wezwania na podstawie art. 215 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska. WSA uznał, że wezwanie nie ma postaci rozstrzygnięcia, z którego wynikają dla posiadacza pozwolenia zintegrowanego bezpośrednio skutki prawne władczego działania organu, a także nie wynika z nich możliwość poddania tego zalecenia egzekucji administracyjnej lub wprost sankcji. Z tego względu wezwanie nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Władczym rozstrzygnięciem byłaby  dopiero decyzja administracyjna w przedmiocie cofnięcia lub ograniczenia pozwolenia zintegrowanego bez odszkodowania, którą organ może wydać na podstawie art. 195 ust. 1 pkt 5 ustawy Poś, jeśli prowadzący instalację nie wystąpił z wnioskiem, o którym mowa w art. 215 ust. 4 pkt 2. W toku postępowania administracyjnego, w którym taka decyzja byłaby wydana, jak i w toku ewentualnego postępowania sądowoadministracyjnego, dotyczącego tej decyzji, skarżąca Spółka byłaby uprawniona do kwestionowania zaistnienia obowiązku dostosowania warunków pozwolenia zintegrowanego do zaleceń wynikających z nowych regulacji prawnych.
    NEWSLETTER:
    Jeśli chcesz otrzymywać powiadomienia o nowych artykułach zapisz się
     
    Operat FB
    szkolenie modelowanie
    f-gazy
    OZE Energiczny Obywatel

    Zobacz komunikaty JRC / US EPA / EEA / NIK:

    EEA: Dieselisation - share of diesel cars in the total passenger car fleet (05.12.2017)


    © EEA

    EEA: Size of the vehicle fleet (05.12.2017)


    © EEA

    EEA: Final energy consumption by mode of transport (05.12.2017)


    © EEA

    EPA Launches Cross-Agency Effort to Address PFAS (04.12.2017)

    EPA Finalizes RFS Volumes for 2018 and Biomass Based Diesel Volumes for 2019 (30.11.2017)

    EEA: Distance to emission reduction commitment (30.11.2017)


    © EEA

    EEA: Exposure of ecosystems to acidification, eutrophication and ozone (23.11.2017)

    JRC: Air Quality Atlas for Europe: mapping the sources of fine particulate matter (16.11.2017)


    © JRC

    EEA: European Air Quality Index: current air quality information at your finger tips (16.11.2017)


    © EEA

    EPA: U.S. Seafoods to take action to prevent further releases of ozone-depleting substances in Alaska (16.11.2017)

    JRC: EU Emissions Trading System: landmark agreement between Parliament and Council delivers on EU's commitment to turn Paris Agreement into reality (09.11.2017)

    Zobacz bieżące artykuły w Atmospheric Environment:

    Field evaluation of vegetation and noise barriers for mitigation of near-freeway air pollution under variable wind conditions (02.12.2017)

    Air quality and pollutant emissions in the Moscow megacity in 2005–2014 (01.12.2017)

    Estimating representative background PM2.5 concentration in heavily polluted areas using baseline separation technique and chemical mass balance model (02.12.2017)

    Heterogeneous ozonation reactions of PAHs and fatty acid methyl esters in biodiesel particulate matter (28.11.2017)

    Guided episodic sampling for capturing and characterizing industrial plumes (27.10.2017)

    Zobacz EUR-Lex:

    Skarga Rządu Polskiego do Trybunału Sprawiedliwości przeciwko Komisji o stwierdzenie nieważności decyzji wykonawczej 2017/1442 ustanawiającej konkluzje BAT w odniesieniu do dużych obiektów energetycznego spalania (04.12.2017)

    Decyzja wykonawcza Komisji 2017/1984 z dnia 24 października 2017 r. określająca, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady nr 517/2014 w sprawie fluorowanych gazów cieplarnianych, wartości odniesienia na okres od dnia 1 stycznia 2018 r. do dnia 31 grudnia 2020 r. dla każdego producenta lub importera, który zgodnie z prawem wprowadził do obrotu wodorofluorowęglowodory od dnia 1 stycznia 2015 r. (04.11.2017)

    Europejska strategia na rzecz mobilności niskoemisyjnej (12.10.2017)

    Energia ze źródeł odnawialnych i rynek wewnętrzny energii elektrycznej (12.10.2017)

    Zarządzanie unią energetyczną i czysta energia (12.10.2017)

    Efektywność energetyczna i budynki (12.10.2017)

    Decyzja Komisji (UE) 2017/1797 z dnia 23 maja 2017 r. w sprawie pomocy państwa wdrożonej przez Niemcy na rzecz określonych konsumentów końcowych (obniżona dopłata kogeneracyjna), oraz którą Niemcy planują wdrożyć w celu rozszerzenia systemu wsparcia dla kogeneracji w odniesieniu do instalacji CHP używanych w sieciach zamkniętych (06.10.2017)