Operaty ochrony powietrza – modelowanie stężeń pyłu zawieszonego PM2,5 (pm25)

    Wraz z wejściem w życie rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 24 sierpnia 2012 r. w sprawie poziomów niektórych substancji w powietrzu prowadzący instalację oraz inwestorzy przedsięwzięć zostali zobowiązani do uwzględniania w ocenie oddziaływania emisji na jakość powietrza atmosferycznego nowego kryterium jakim jest stężenie pyłu zawieszonego PM2,5 (dalej również określonego umownie jako pm25). Poziom dopuszczalny pyłu zawieszonego PM2,5 przyjęto następująco:

    • 26 µg/m3 dla roku 2014 (poziom dopuszczalny powiększony o margines tolerancji),

    • 25 µg/m3 w okresie od dnia 1 stycznia 2015 r. do dnia 31 grudnia 2019 r.,

    • 20 µg/m3 w okresie od dnia 1 stycznia 2020 r.

    Mimo, iż metodyka referencyjna zawarta w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 26 stycznia 2010 r. w sprawie wartości odniesienia dla niektórych substancji w powietrzu nie obejmuje frakcji 2,5 µm zarówno pod względem formalnym jak i matematycznym, w operacie ochrony powietrza muszą zostać wskazane wielkości emisji pyłu PM2,5 (pm25) oraz wyniki obliczeń stężeń średnich w powietrzu atmosferycznym jakie mogą być wywoływane tą emisją.

    Podział pyłu ogółem pomiędzy poszczególne frakcje powinien umożliwić ocenę dotrzymania wszystkich kryteriów jakości powietrza określonych na podstawie ustawy Prawo ochrony środowiska, pozwalając tym samym na usankcjonowanie wielkości emisji z poszczególnych źródeł oraz łącznej emisji z instalacji w każdej z trzech kategorii:

    • pyłu zawieszonego PM2,5 (pm25),

    • pyłu zawieszonego PM10,

    • pyłu ogółem (całkowitego).

    Ponadto jeśli w emitowanym pyle zawarte są metale takie jak antymon, arsen, bar, beryl, bizmut, bor, cer, chrom, cyna, cynk, kadm, kobalt, mangan, miedź, molibden, nikiel, ołów, tytan, wanad, wolfram, żelazo, tal, ocena stężeń imisyjnych powinna umożliwić określenie wielkości emisji dopuszczalnej dla ww. metali i ich związków zawartych w pyle zawieszonym PM10 oraz kadmu i ołowiu w pyle całkowitym.

    Wobec źródeł, z których emitowany pył stanowi w stu procentach pył zawieszony PM2,5 lub PM10, oraz gdy skala oddziaływania emisji pyłu opadającego jest nieznaczna na tle wartości odniesienia określonej dla opadu pyłu (dotyczy również związków metali zawartych w pyle), w modelu stężeń imisyjnych można przyjąć stuprocentowy udział pyłu zawieszonego w pyle ogółem. W pozostałych przypadkach przeważnie ocenę potencjalnych stężeń pyłu przeprowadza się również na podstawie jednego modelu, przy czym obliczenia poprzedza się analizą umożliwiającą wyznaczenie wiarygodnych wartości emisji maksymalnych dla poszczególnych frakcji. Modelowanie stężeń imisyjnych pyłu można również przeprowadzić w dwóch wariantach:

    • wariant I: uwzględniający maksymalny udział pyłu zawieszonego PM2,5 (pm25) i PM10 jaki może występować dla poszczególnych źródeł – umożliwiający obliczenie potencjalnie najwyższych stężeń pyłu zawieszonego oraz metali zawartych w  pyle zawieszonym PM10,

    • wariant II: uwzględniający skład frakcyjny pyłów emitowanych z poszczególnych źródeł, umożliwiający obliczenie potencjalnie najwyższych wartości opadu pyłu ogółem, opadu ołowiu i kadmu (w praktyce przyjmuje się dane o składzie rzeczywistym lub analizuje zbiór wyników pomiarów granulometrycznych).

    Modelowanie w wariantach wykonuje się w praktyce bardzo rzadko, również ze względu na wyższe ryzyko błędów, niż dla obliczeń w jednym modelu. Praktycznie nie stosuje się również modelowania w wariancie zawyżającym wartości opadu pyłu. Szerzej zasady podziału pyłu ogółem pomiędzy poszczególne frakcje opisujemy w dziale Frakcje pyłu w zakładce Modelowanie stężeń imisyjnych.

    Stan zanieczyszczenia powietrza pyłem zawieszonym PM2,5 (pm25) sprawia, że na znacznej części terytorium RP wartość dyspozycyjna stanowiąca różnicę pomiędzy normatywem i tłem zanieczyszczenia powietrza jest niewielka lub równa zeru. Kwestią wymagającą szczególnej uwagi jest sposób przyjmowania bieżących wartości tła oraz możliwości jego prognozowania w następnych latach. Mniej skomplikowana sytuacja dotyczy informacji o bieżącym poziomie zanieczyszczenia powietrza, choć podawane przez WIOŚ wartości i stosowane do ich wyznaczania metody mogą czasem budzić kontrowersje. Ustalenie poziomu tła dla okresu od dnia 01.01.2020 r. wymaga natomiast zastosowania dodatkowej analizy i jest obarczone określoną niepewnością.

    Aktualności
    • 22
      luty
      W Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (2018/C 054/05) opublikowana została Opinia Europejskiego Komitetu Regionów – Przegląd wdrażania polityki ochrony środowiska. Ocenie została poddana zarówno implementacja polityki i prawodawstwa UE, jak i ich stosowanie. Do następnego etapu przeglądu, zdaniem Europejskiego Komitetu Regionów, powinna zostać włączona ocena wdrażania dyrektywy w sprawie emisji przemysłowych. Pozytywnie oceniono zamiar Komisji Europejskiej, co do pogłębienia wiedzy o jakości administracji publicznej w poszczególnych krajach. Komitet zwraca się również do państw członkowskich, by ułatwiały dokonywanie lokalnych i regionalnych przeglądów wdrażania polityki ochrony środowiska odpowiadających przeglądom krajowym. Jednocześnie, zauważając ograniczone zasoby administracji lokalnej do wystarczającego rozwoju własnego know-how w zakresie wymogów regulacyjnych, Komitet wzywa państwa członkowskie oraz władze lokalne i regionalne do zadbania o to, by zasoby finansowe i ludzkie organów ds. środowiska odpowiadały przekazanym zadaniom. Wzywa władze lokalne i regionalne, by przy wsparciu ze strony państw członkowskich skorzystały z pomocy technicznej w ramach europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych w kontekście celu tematycznego 11, aby zwiększyły zdolność instytucjonalną i administracyjną swoich działów ochrony środowiska. Zachęca je również, by wykorzystały program wspierania reform strukturalnych UE do usprawnienia swych organów ds. środowiska. Wzywa władze lokalne i regionalne, by wspierały dobrowolne umowy sektorowe z kluczowymi sektorami przemysłowymi lub umowy między władzami publicznymi a podmiotami społecznymi w celu dostarczenia informacji, rozpoznania problemów i znalezienia rozwiązań. Podkreśla, że UE musi realizować bardziej stanowczą i skuteczną politykę ograniczania zanieczyszczeń u źródła w wielu obszarach polityki ochrony środowiska, gdyż bez tego niemożliwe będzie przestrzeganie różnych aktów prawodawstwa UE dotyczącego norm jakości środowiska na szczeblu lokalnym i regionalnym. Uznaje, że ograniczona dostępność danych nadal powoduje problemy związane z wdrażaniem polityki i prawodawstwa UE, i że władze lokalne i regionalne mają do odegrania kluczową rolę w gromadzeniu wiedzy i danych, dostarczaniu informacji ogółowi społeczeństwa i podnoszeniu świadomości wśród obywateli.
    • 22
      grudzień
      Przedstawiamy postanowienie WSA w Łodzi w sprawie ze skargi na uchwałę Rady Gminy w Czarnożyłach w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Czarnożyły. Argumentacja stron konfrontuje różne interpretacje uciążliwości wykraczającej poza granice działki, do której inwestor posiada tytuł prawny, przeciwstawiając rozumienie pojęcia jako każde, choćby najmniejsze oddziaływanie z interpretacją uciążliwości ponadnormatywnych, czyli przekraczających normy oddziaływań określonych w obowiązujących przepisach prawa.
    • 22
      grudzień
      Artykuł zawiera fragmenty wyroku WSA w Łodzi z dnia 30 listopada 2017 r. oceniającego Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy Ostrówek. Jedną z kluczowych nieprawidłowości było pominięcie w prognozie oddziaływania na środowisko wpływu na ludzi i powietrze projektowanej eksploatacji złoża węgla brunatnego. Sąd za trafne uznał argumenty strony skarżącej, według których w prognozie, mimo uwag do projektu Studium, nie uwzględniono wpływu eksploatacji węgla brunatnego metodą odkrywkową na zanieczyszczenie powietrza w gminie w związku z emisją pyłów, głównie z wyrobiska i zwałowiska zewnętrznego odkrywki. Wobec istotnego naruszenia zasad sporządzania studium WSA w Łodzi stwierdził nieważność w całości studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego.
    NEWSLETTER:
    Jeśli chcesz otrzymywać powiadomienia o nowych artykułach zapisz się
     
    Szkolenia Bilans LZO
    szkolenia rozprzestrzenianie się zanieczyszczeń
    Szkolenia Obliczenia emisji
    Operat FB
    OZE Energiczny Obywatel

    Zobacz komunikaty JRC / US EPA / EEA / NIK:

    EEA: Industrial pollution in Europe (22.02.2018)

    Emisje przemysłowe EEA
    © EEA

    U.S. EPA: Talks Water Quality, Biomass Carbon Neutrality, Forest Procurement Practices (13.02.2018)

    U.S. EPA Shell Chemical LP To Install $10 Million In Pollution Monitoring And Control Equipment At Norco Chemical Facility In Louisiana To Resolve Alleged Federal And State Clean Air Violations (12.02.2018)

    EPA awards University of Washington nearly $3 million to further study air pollution & cardiovascular disease link (08.02.2018)

    U.S. EPA, U.S. Department of Justice Finalize Settlement with Sanger, Calif., Winery over Deadly Ammonia Release (05.02.2018)

    U.S. EPA: Naugatuck, Conn. Incinerator to Control Mercury Emissions Under Settlement (01.02.2018)

    EEA: Europe’s transport sector: Aviation and shipping face big challenges in reducing environmental impacts (31.01.2018)

    EEA Report No 24/2017 Fuel quality monitoring under the Fuel Quality Directive (31.01.2018)

    EPA Publishes Annual Toxics Release Inventory Report and Analysis (30.01.2018)

    EPA: Haverhill, Mass. School Bus Company Reduces Idling Under Settlement (29.01.2018)

    EPA: Reducing Regulatory Burdens: EPA withdraws “once in always in” policy for major sources under Clean Air Act (25.01.2018)

    EU: Nowe środki mające pomóc państwom członkowskim w przestrzeganiu przepisów dotyczących ochrony powietrza atmosferycznego (19.01.2018)

    Zobacz bieżące artykuły w Atmospheric Environment:

    Atmospheric dispersion prediction and source estimation of hazardous gas using artificial neural network, particle swarm optimization and expectation maximization

    Potential of select intermediate-volatility organic compounds and consumer products for secondary organic aerosol and ozone formation under relevant urban conditions

    Sources of nitrous oxide and other climate relevant gases on surface area in a dairy free stall barn with solid floor and outside slurry storage OPEN ACCESS

    Impacts of a large boreal wildfire on ground level atmospheric concentrations of PAHs, VOCs and ozone OPEN ACCESS

    Zobacz EUR-Lex:

    Decyzja Rady (UE) 2018/219 z dnia 23 stycznia 2018 r. w sprawie zawarcia Umowy między Unią Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie powiązania ich systemów handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych (16.02.2018)

    Zawiadomienie dla przedsiębiorstw zamierzających w 2019 r. przywozić do Unii Europejskiej lub z niej wywozić substancje kontrolowane, które zubożają warstwę ozonową, oraz dla przedsiębiorstw zamierzających w 2019 r. produkować lub przywozić te substancje do nieodzownych zastosowań laboratoryjnych i analitycznych (15.02.2018)

    Opinia Europejskiego Komitetu Regionów – Przegląd wdrażania polityki ochrony środowiska (13.02.2018)

    Zawiadomienie dla przedsiębiorstw zamierzających wprowadzać wodorofluorowęglowodory luzem do obrotu w Unii Europejskiej w 2019 r. (20.01.2019)

    Decyzja Komisji z dnia 18 stycznia 2018 r. ustanawiająca grupę ekspertów ds. przestrzegania prawa ochrony środowiska i zarządzania środowiskiem (19.01.2018)

    Zaproszenie do składania wniosków oraz powiązane działania w ramach planu pracy Wspólnego Przedsiębiorstwa na rzecz Technologii Ogniw Paliwowych i Technologii Wodorowych na 2018 r. (16.01.2018)

    Decyzja wykonawcza Komisji 2017/2377 z dnia 15 grudnia 2017 r. w sprawie emisji gazów cieplarnianych objętych decyzją Parlamentu Europejskiego i Rady 406/2009/WE przypadających na poszczególne państwa członkowskie za rok 2015 (19.12.2017)

    Decyzja wykonawcza Komisji 2017/2379 z dnia 18 grudnia 2017 r. w sprawie przyjęcia sprawozdania Kanady dotyczącego typowego poziomu emisji gazów cieplarnianych wynikających z uprawy surowców rolnych (19.12.2017)

    Decyzja wykonawcza Komisji  2017/2356 z dnia 15 grudnia 2017 r. w sprawie przyjęcia przedstawionego przez Australię sprawozdania dotyczącego typowego poziomu emisji gazów cieplarnianych wynikających z uprawy surowców rolnych (16.12.2017)

    Decyzja wykonawcza Komisji 2017/2333 z dnia 13 grudnia 2017 r. określająca limity ilościowe oraz przydział kontyngentów substancji kontrolowanych na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1005/2009 w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową na okres od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia 2018 r. (15.12.2017)

    Decyzja wykonawcza Komisji 2017/2117 z dnia 21 listopada 2017 r. ustanawiająca konkluzje dotyczące najlepszych dostępnych technik (BAT) w odniesieniu do produkcji wielkotonażowych organicznych substancji chemicznych zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE (07.12.2017)