Prawo – orzeczenia WSA – stanowiska pomiarowe

    Wyrok WSA w Gdańsku z dnia 16 listopada 2005 r. (II SA/Gd 530/03) – odnoszący się do podstaw i zasad określenia obowiązku usytuowania stanowisk do pomiaru emisji – uchylający zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Starosty Powiatowego z dnia 7 sierpnia 2001 r., nr [...], i określający, że decyzje te nie mogą być wykonane – ze skargi A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 3 marca 2003 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia dopuszczalnych do wprowadzenia do powietrza rodzajów i ilości substancji zanieczyszczających – w uzasadnieniu orzeczenia WSA w Gdańsku wskazał między innymi:

    „W decyzji z dnia 7 sierpnia 2001 r. nr [...] Starosta Powiatowy w punkcie pierwszym i drugim rozstrzygnięcia ustalił dla A Spółki z o.o. w K. rodzaje i ilość substancji zanieczyszczających, obowiązujących do 31 grudnia 2002 r., dopuszczonych do wprowadzania do powietrza atmosferycznego dla źródeł emitorów zlokalizowanych na terenie zakładu zgodnie z załącznikami tabelarycznymi nr 1 i 2 do niniejszej decyzji, stanowiącymi jej integralną całość. W punkcie trzecim decyzji nałożono na A obowiązki, wymienione w podpunktach od 1 do 7, w tym – obowiązek wyrażony w podpunkcie 2, polegający na przygotowaniu emitorów do przeprowadzenia na nich pomiarów kontrolnych, wykonania stanowisk pomiarowych oraz zamontowania króćców pomiarowych na wszystkich emitorach objętych niniejszą decyzją do dnia 31 grudnia 2001 r., zgodnie z Polską Normą PN-Z-04030-7/94 w porozumieniu z Wojewódzkim Inspektorem Ochrony Środowiska. W uzasadnieniu organ podał, iż decyzję powyższą wydał na wniosek Spółki, domagającej się ustalenia dopuszczalnej emisji zanieczyszczeń do powietrza za źródeł i emitorów technologicznych z procesu produkcji elementów plastikowych obudów do telewizorów.”

    „W odwołaniu od powyższej decyzji A wniosła o wprowadzenie zmian do tegoż rozstrzygnięcia w zakresie punktu III podpunktu drugiego w następujący sposób: "przygotowanie emitorów nr E 11 – E 16 i E 22 – E 24 do przeprowadzenia na nich pomiarów kontrolnych, wykonania stanowisk pomiarowych oraz zamontowania na nich króćców pomiarowych do dnia 31 grudnia 2001 r., zgodnie z Polska Normą PN-Z-04030/7/94 w porozumieniu z Wojewódzkim Inspektorem Ochrony Środowiska. Wykonanie dwukrotnych badań emisji zanieczyszczeń na dwóch losowo wybranych emitorach kabin lakierniczych (E11 – E16) w zakresie oznaczeń dla rozpuszczalników organicznych, w tym glikolu i butanolu oraz pyłu". Zdaniem odwołującej, w emitorach E1 – E6, E7- E 10, E17 – E18, E19 – E21 nie ma technicznych możliwości wykonania przekrojów pomiarowych, które będą zgodne z Polską Normą PN-Z-04030-7/94 i wykonania pomiarów zanieczyszczeń. Zgodnie z tą normą przekrój pomiarowy powinien być usytuowany na prostym, wolnym od zaburzeń przepływu, odcinku kanału o stałej średnicy hydraulicznej i jeżeli jest to możliwe na odcinku pionowym o określonej w tej normie długości przed przekrojem pomiarowym i o określonej w normie długości za przekrojem pomiarowym. W przypadku niemożności spełnienia tych wymagań przekrój pomiarowy można zlokalizować zgodnie z załącznikiem nr 1 do tejże normy, według którego najmniejsza długość odcinków prostych kanału pomiarowego ma wskazaną w tym załączniku odległość przed i za przekrojem pomiarowym. Następnie odwołująca szczegółowo wyliczyła poszczególne wartości dla posiadanych przez siebie emitorów, konkludując, że nie ma technicznych możliwości, by sprostać wymaganiom tejże normy.”

    „Decyzją z dnia 3 marca 2003 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze zaskarżoną decyzję w całości utrzymało w mocy.”

    „W skardze na powyższą decyzję A Spółka z o.o. w K. wniosła o stwierdzenie jej nieważności w całości, bądź jej uchylenie. W uzasadnieniu podała, że w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji wskazała, że w konstrukcji emitorów dachowych E1-E10, E17-E21 brak jest technicznych możliwości wykonania przekrojów pomiarowych, odpowiadających wymaganiom Polskiej Normy PN-Z-04030-7/94. Kolegium jednak nie uwzględniło powyższej okoliczności, ustalając że przygotowanie emitorów do przeprowadzania na nich kontroli nie musi oznaczać że emitory te na stałe muszą posiadać odpowiednie przekroje i długości pomiarowe zgodne z powołaną normą. Stanowisko takie, zdaniem skarżącej, nie jest oparte na żadnym przepisie prawa, upoważniającym do dokonywania takich "przeróbek" lub "doróbek". Ponadto, w ocenie skarżącej, Kolegium niejako narzuciło jej techniczne wykonanie tych przekrojów pomiarowych w sposób sprzeczny tą normą i dopuszczalnymi od niej odstępstwami, gdyż wskazało, że "za wystarczające dla możliwości kontroli uznać należy np.: przygotowanie odpowiednich przewodów rurowych, przymocowanych do wentylatora na czas pomiaru". Skarżąca zarzuciła tym samym organowi odwoławczemu przekroczenie swych kompetencji, poprzez narzucanie stronie rozwiązań sprzecznych z Polską Normą i nie popartych odpowiednią wiedzą fachową. Nadto, jej zdaniem sprzeczne ze stanem faktycznym jest twierdzenie Kolegium, że brak wykonania przekrojów pomiarowych przez skarżącą uniemożliwi weryfikację rodzaju i ilości substancji wprowadzanych do powietrza, czyniąc decyzję wydaną w tym zakresie fikcyjną. Zdaniem skarżącej bowiem, fakt braku warunków technicznych do wykonania tychże przekrojów nie oznacza, że nie są dokonywane badania emisji zanieczyszczeń z tych emitorów.”

    „W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.”

    „Wojewódzki Sąd administracyjny zważył, co następuje: … Zarzuty skargi uznać należy za częściowo uzasadnione.”

    „Skarżąca Spółka kwestionuje zapis punktu III podpunktu 2 decyzji organu pierwszej instancji, nakładający obowiązek przygotowania emitorów do przeprowadzania na nich pomiarów kontrolnych, wykonania stanowisk pomiarowych oraz zamontowania króćców pomiarowych na wszystkich emitorach objętych decyzją do dnia 31 grudnia 2001 r. zgodnie z Polską Normą PN-Z-04030-7/94 w porozumieniu z Wojewódzkim Inspektorem Ochrony Środowiska. Zdaniem skarżącej w emitorach E1-E6, E7-E10, E17-E21 nie ma technicznych możliwości wykonania przekrojów pomiarowych, odpowiadających wymaganiom polskiej normy PN-Z-04030-7/94.”

    „Odnosząc się do tej kwestii wskazać należy, iż w pełni zasadne jest stanowisko organu odwoławczego wyrażone w odpowiedzi na skargę, zgodnie z którym Polska Norma nie jest regułą o charakterze powszechnie obowiązującej normy prawnej. Faktycznie bowiem żaden przepis ustawy o ochronie i kształtowaniu środowiska, a także rozporządzeń wydanych na jej podstawie, nie odwołuje się do Polskiej Normy, jako reguł technicznych oferujących ujednolicony wzorzec weryfikacji aktów stosowania prawa z zakresu ochrony środowiska. Słuszne jest tym samym stwierdzenie organu odwoławczego, że rozstrzygnięcie zawarte w punkcie III podpunkcie 2 decyzji organu pierwszej instancji mogłoby odwoływać się do zupełnie innego niż Polska Norma wzorca kontroli. Dla skuteczności jednak wydanej decyzji i jej zgodności z zasadą pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa, wyrażoną w art. 8 k.p.a., niezbędnym jest, by sposób przygotowania emitorów do przeprowadzania na nich pomiarów kontrolnych, wykonania stanowisk pomiarowych oraz zamontowania króćców na wszystkich emitorach został określony w sposób konkretny, nie budzący wątpliwości i wiążący. Za nieprawidłowe w tej sytuacji uznać należy stanowisko Kolegium, w którym z jednej strony organ ten utrzymuje w całości decyzję organu pierwszej instancji, a z drugiej zaś stwierdza w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że przygotowanie emitorów do przeprowadzenia na nich kontroli nie musi odpowiadać wymogom Polskiej Normy, czyli wymogom postawionym skarżącej przez organ pierwszej instancji w kwestionowanym przez nią zapisie rozstrzygnięcia. Oznacza to bowiem brak kryteriów, w oparciu o które mają być przeprowadzane pomiary kontrolne na emitorach. W ocenie Sądu, nawet jeśli organ zamierzał uwzględnić wniosek skarżącej wynikający z odwołania, prowadzący do uznania, iż wobec poszczególnych emitorów nie ma technicznych możliwości dostosowania ich do wymogów Polskiej Normy PN-Z-04030-7/94, to w każdym wypadku organ powinien był określić inną metodę dokonywania weryfikacji pomiarów z emitorów. W obecnej bowiem sytuacji nie zostały określone żadne inne niż Polska Norma kryteria weryfikacji pomiarów z emitorów, co jednocześnie czyni decyzję organu pierwszej instancji w punkcie III podpunkcie 2 iluzoryczną i niesprawdzalną. Tym samym też, status skarżącej, jako podmiotu emitującego zanieczyszczenia do powietrza, nie jest jednoznacznie określony wobec braku wskazania konkretnych i wiążących stronę kryteriów, w oparciu o które jej działalność związana z emitowaniem zanieczyszczeń będzie kontrolowana.”

    „Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) i art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł, jak w sentencji wyroku.”

    „Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organy administracji powinny rozstrzygnięcie w zakresie przygotowania emitorów do przeprowadzania na nich pomiarów kontrolnych oprzeć na jasnych i sprawdzalnych kryteriach, umożliwiających ich jednoznaczną weryfikację, opartą na zasadach przejrzystych zarówno dla skarżącej, jak i organów administracji.”. Całość orzeczenia WSA dostępna jest na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/C4FF0B8402.

    Aktualności
    • 17
      styczeń
      W Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych opublikowany został Wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 18 grudnia 2018 r. (II SA/Wr 452/18) oddalający skargę na zarządzenie pokontrolne D. Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska zobowiązujące do podjęcia działań eliminujących nieprawidłowości w zakresie przestrzegania wymagań ochrony środowiska w instalacji do przerobu odpadów z żużla pohutniczego. WSA we Wrocławiu nie uznał nawierzchni twardej nieulepszonej określonej Polską Normą PN-S-06102:1997 "Drogi samochodowe. Podbudowy z kruszyw stabilizowanych mechanicznie" za drogę utwardzoną spełniającą wymagania najlepszej dostępnej techniki, której obowiązek stosowania wynikał z pozwolenia zintegrowanego dla instalacji. Oprócz uzasadnienia wyroku artykuł zawiera również odniesienie do klasyfikacji drogi do dróg utwardzonych lub nieutwardzonych przyjętej w metodyce obliczeniowej emisji Amerykańskiej Agencji Ochrony Środowiska U.S. EPA oraz przywołanie parametrów charakteryzujących nawierzchnię (silt loading SL, silt content SC). Opisywane orzeczenie WSA we Wrocławiu odnosi się również do zasady przezorności wynikającej z art. 6 ustawy Prawo ochrony środowiska i jej znaczenia dla stosowania najlepszych dostępnych technik w sytuacji potencjalnego, a nie zaistniałego negatywnego oddziaływania na środowisko.
    • 05
      styczeń
      Zapraszamy na 15. Międzynarodową Konferencję Termiczne przekształcanie odpadów zorganizowaną przez ABRYS Sp. z o.o. w dniach od 29 do 31 stycznia 2019 w Rzeszowie. Tematami konferencji będą między innymi kluczowe problemy nurtujące obecnie branżę WtE, czyli perspektywę zakwalifikowania żużli jako odpadów niebezpiecznych, zakaz finansowania instalacji WtE procedowany w Parlamencie Europejskim oraz perspektywę 2030, czyli możliwy zakaz przetwarzania odpadów w ITPOK. Zaproszeni eksperci opowiedzą również o doświadczeniach z eksploatacji instalacji WtE oraz zagospodarowaniu odpadów procesowych. Organizatorzy przewidzieli szereg atrakcji, w tym zwiedzanie nowo otwartej Instalacji Termicznego Przetwarzania Odpadów z Odzyskiem Energii w Rzeszowie.
    • 05
      styczeń
      W związku z wdrażaniem systemu udostępniania informacji o tle substancji w powietrzu przed złożeniem wniosku sugerujemy kontakt telefoniczny z właściwym regionalnym wydziałem monitoringu środowiska Głównego Inspektoratu Ochrony Środowiska. Wnioski o udostępnianie informacji dla poszczególnych województw zamieszczone są na stronie http://www.gios.gov.pl/pl/aktualnosci/519-uwaga-udostepnianie-informacji-o-tle-substancji-w-powietrzu
    NEWSLETTER:
    Jeśli chcesz otrzymywać powiadomienia o nowych artykułach zapisz się
     
    szkolenie opłaty za korzystanie ze środowiska
    Operat FB
    f-gazy szkolenie
    szkolenia rozprzestrzenianie się zanieczyszczeń
    Szkolenia Bilans LZO
    Szkolenia Obliczenia emisji

    Zobacz komunikaty JRC / US EPA / EEA / NIK / MŚ:

    EPA Announces 2018 Annual Environmental Enforcement Results 08.02.2019

    EC, EIB: €12 million loan goes from the EU to Estonian fuel cell company 08.02.2019

    EEA: More action needed to protect Europe’s most vulnerable citizens from air pollution, noise and extreme temperatures 04.02.2019

    Zanieczyszczenie powietrza EEA
    © EEA

    EEA: Spatial distribution of exposure to four air pollutants across Europe, 2013-2014 04.02.2019

    Zanieczyszczenie powietrza w Europie EEA
    © EEA

    MŚ: Konsultacje społeczne do Krajowego programu ograniczania zanieczyszczenia powietrza 01.02.2019

    NIK, EUROSAI: report on air quality – skuteczność działań na rzecz poprawy jakości powietrza w 14 krajach Europy oraz Izraelu 31.01.2019

    Zanieczyszczenie powietrza skuteczność NIK EUROSAI 2019

    EPA: Proposed Settlement Resolves Clean Air Act Claims Between EPA and Greenfield Mass. Facility 30.01.2019

    EEA: Intensity of final energy consumption 30.01.2019

    EPA Releases 2018 Year in Review 28.01.2019

    EEA: Environment and climate impacts of aviation continue growing 24.01.2019

    EEA: Single programming document 2019 2021 (11.01.2019)

    EPA Releases Proposal to Revise MATS Supplemental Cost Finding and “Risk and Technology Review” (28.12.2018)

    Kontrole NIK w 2019 roku (27.12.2018)

    EEA: Primary energy consumption by fuel (21.12.2019)

    EEA: Final energy consumption by sector and fuel (19.12.2018)

    EEA: EU goal on phase-down of F-gases remains on track (19.12.2018)

    EEA: Total greenhouse gas emission trends and projections (19.12.2018)

    Zobacz bieżące artykuły w Atmospheric Environment:

    Real-time assessment of wintertime organic aerosol characteristics and sources at a suburban site in northern France

    Optical properties of PM2.5 particles: Results from a monitoring campaign in southeastern Italy

    Comparative efficiency of airborne pollen concentration evaluation in two pollen sampler designs related to impaction and changes in internal wind speed

    Emissions of fine particulate nitrated phenols from residential coal combustion in China

    Accountability of wind variability in AERMOD for computing concentrations in low wind conditions

    Zobacz EUR-Lex:

    Decyzja Komisji (UE) 2019/61 z dnia 19 grudnia 2018 r. w sprawie sektorowego dokumentu referencyjnego dotyczącego najlepszych praktyk zarządzania środowiskowego, sektorowych wskaźników efektywności środowiskowej oraz kryteriów doskonałości dla sektora administracji publicznej na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1221/2009 w sprawie dobrowolnego udziału organizacji w systemie ekozarządzania i audytu we Wspólnocie EMAS (18.01.2019)

    Decyzja Komisji (UE) 2019/62 z dnia 19 grudnia 2018 r. w sprawie sektorowego dokumentu referencyjnego dotyczącego najlepszych praktyk zarządzania środowiskowego, sektorowych wskaźników efektywności środowiskowej oraz kryteriów doskonałości dla sektora produkcji samochodów na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1221/2009 w sprawie dobrowolnego udziału organizacji w systemie ekozarządzania i audytu we Wspólnocie EMAS (18.01.2019)

    Decyzja Komisji (UE) 2019/63 z dnia 19 grudnia 2018 r. w sprawie sektorowego dokumentu referencyjnego dotyczącego najlepszych praktyk zarządzania środowiskowego, sektorowych wskaźników efektywności środowiskowej oraz kryteriów doskonałości dla sektora produkcji sprzętu elektrycznego i elektronicznego na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1221/2009 w sprawie dobrowolnego udziału organizacji w systemie ekozarządzania i audytu we Wspólnocie EMAS (18.01.2019)

    Decyzja Komisji (UE) 2019/56 z dnia 28 maja 2018 r. w sprawie pomocy państwa SA.34045 (2013/C) (ex 2012/NN) udzielonej przez Niemcy dużym odbiorcom energii elektrycznej na podstawie § 19 StromNEV (16.01.2019)

    niedozwolona pomoc państwa energetyka
    © 123rf.com

    Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/2066 z dnia 19 grudnia 2018 r. w sprawie monitorowania i raportowania w zakresie emisji gazów cieplarnianych na podstawie dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz zmieniające rozporządzenie Komisji (UE) nr 601/2012 (31.12.2018)

    Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/2067 z dnia 19 grudnia 2018 r. w sprawie weryfikacji danych oraz akredytacji weryfikatorów na podstawie dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (31.12.2018)