Opłaty za wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza – spalanie odpadów

    Zakres substancji wymagających uwzględnienia w systemie opłat w przybliżeniu odpowiada rodzajom związków, dla których ustalone zostały standardy emisyjne, rozszerzonym o dwutlenek węgla. Do substancji tych należą:

    • tlenki azotu w przeliczeniu na dwutlenek azotu,

    • pył ogółem (pył całkowity),

    • tlenek węgla,

    • dwutlenek siarki,

    • substancje organiczne w postaci gazów i par wyrażone jako całkowity węgiel organiczny,

    • chlorowodór (emisja wymaga potwierdzenia),

    • fluorowodór (emisja wymaga potwierdzenia),

    • metale ciężkie i ich związki wyrażone jako metal: kadm, tal, rtęć, antymon, arsen, ołów, chrom, kobalt, miedź, mangan, nikiel, wanad (również inne metale, w zależności od składu spalanych odpadów),

    • dioksyny i furany,

    • dwutlenek węgla.

    Wobec substancji monitorowanych w sposób ciągły podstawą naliczania opłat są wyniki z systemu pomiarowego. Warunkiem uznania ich za poprawne jest spełnienie wymagań określonych w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 4 listopada 2008 r. w sprawie wymagań w zakresie prowadzenia pomiarów wielkości emisji oraz pomiarów ilości pobieranej wody (Dz. U. Nr 206 poz. 1291) oraz wymagania dodatkowe określone w obowiązującym instalację pozwoleniu, w szczególności dotrzymanie procedur zapewniających odpowiedni poziom jakości pomiarów w tym kalibracji i walidacji. Wymogi wobec systemu pomiarów ciągłych opisano szerzej w zakładce Spalanie paliw w źródłach wyposażonych z system do ciągłego pomiaru emisji.

    Wobec pozostałych substancji podstawą naliczenia opłaty za emisję są głównie wyniki pomiarów, do których prowadzący instalacje zobowiązani są na podstawie ww. rozporządzenia, lub na podstawie innych obowiązków określonych w pozwoleniu. Warunkiem uznania wyników pomiarów za poprawne jest wykonanie pomiarów przez laboratorium akredytowane, lub laboratorium własne objęte systemem zarządzania jakością, zgodnie z art. 147a ustawy Prawo ochrony środowiska. Stanowiska pomiarowe pomiarów ciągłych, porównawczych jak i pomiarów okresowych powinny spełniać wymagania normy PN-Z-04030-7 Ochrona czystości powietrza. Badania zawartości pyłu. Pomiar stężenia i strumienia masy pyłu w gazach odlotowych metodą grawimetryczną. Wymagania techniczne lokalizacji stanowisk opisano w dziale Prawo w zakładce Stanowiska pomiarowe.

    Ogólne zasady wyznaczania wskaźników emisji na podstawie wyników pomiarów okresowych opisano w zakładce Spalanie paliw w źródłach, z których emisja mierzona jest w sposób okresowy  oraz w dziale Obliczenia emisji w zakładce Spalanie paliw. Przy wyborze sposobu wyznaczania wskaźników oraz metod obliczeniowych emisji ze spalania odpadów szczególnej uwagi wymaga analiza zmienności składu odpadów, warunków prowadzenia procesu oraz pracy urządzeń oczyszczających odgazy. Zasady ogólne należy wobec instalacji spalania odpadów uszczegółowić w następującym zakresie:

    • emisje dioksyn i furanów odnieść do emisji pyłu (wskaźnik ng/kg emitowanego pyłu),

    • rodzaje metali objętych obliczeniami ustalić na podstawie analizy spalanych odpadów lub osadów ściekowych oraz emitowanych pyłów, obejmując cynk i inne metale specyficzne dla spalanego strumienia,

    • wykluczyć lub określić emisję wielopierścieniowych węglowodorów aromatycznych,

    • uwzględnić emisję substancji specyficznych dla instalacji spalania odpadów niebezpiecznych,

    • dla instalacji wyposażonych w układ SCR określić emisję amoniaku.

    Odrębnej oceny w systemie naliczania opłat wymaga emisja dwutlenku węgla. Ogólny wskaźnik emisji CO2 podany w Dokumencie Referencyjnym dla najlepszych dostępnych technik dla spalania odpadów (sierpień 2006) odzwierciedla zakres 0,7 – 1,7 Mg/Mg odpadów. Zaleca się wyznaczanie emisji CO2 na podstawie bilansu węgla zawartego w spalanych odpadach.

    Poniżej przedstawiono przykładowe wielkości emisji ze spalarni odpadów komunalnych w Belgii i Austrii (źródło: Dokument Referencyjny dla najlepszych dostępnych technik dla spalania odpadów (sierpień 2006), tabela 3.9):

    • tlenki azotu: 189 ÷ 2141 g/Mg odpadów,

    • tlenek węgla: 101 ÷ 126 g/Mg odpadów,

    • dwutlenek siarki: 24,8 ÷ 129 g/Mg odpadów,

    • pył: 7 ÷ 165 g/Mg odpadów,

    • chlorowodór: 4 ÷ 70 g/Mg odpadów.

    Opłaty za emisję w warunkach pracy instalacji odbiegających od normalnych

    W przypadku gdy do emisji w warunkach pracy instalacji odbiegających od normalnych dochodzi poprzez emitor podstawowy, na którym zainstalowany jest system pomiaru ciągłego, ładunki substancji uwalnianych w tych warunkach są ujmowane w raportach z pomiarów ciągłych. Gdy jednak do emisji dochodzi z pominięciem punktu monitoringowego, np. poprzez emitor rezerwowy lub w wyniku otwarcia komory pieca, ładunki te powinny zostać oszacowane i uwzględnione w opłacie sumarycznej.

    Opłaty za emisję przy niesprawnym systemie do pomiaru ciągłego

    Standardowo oprogramowanie przetwarzające dane z systemu do pomiaru ciągłego jest wyposażone w algorytmy danych zastępczych, przyjmowanych na czas niesprawności poszczególnych układów pomiarowych systemu. Gdy jednak awaria systemu uniemożliwia zastosowanie przewidzianej procedury, wielkość emisji w czasie awarii powinna być obliczana metodą alternatywną (zewnętrzną). Sposobem umożliwiającym uniknięcie braku danych o emisji jest wcześniejsze wyznaczenie wskaźników emisji, które mogą zostać zastosowane w czasie pracy instalacji z niesprawnym systemem do pomiaru ciągłego. Dodatkowe działania do jakich jest zobowiązany prowadzący instalację w przypadku niesprawności systemu do pomiaru ciągłego określa punkt 6 pouczenia zawartego w załączniku nr 3 do rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 4 listopada 2008 r. w sprawie wymagań w zakresie prowadzenia pomiarów wielkości emisji oraz pomiarów ilości pobranej wody (Dz.U. Nr 206, poz. 1291).

    Opłaty za emisję ze źródeł pomniejszych

    Mimo iż ponad 99,9 % całkowitej kwoty za emisję substancji do powietrza z instalacji spalania odpadów może być związana z procesem spalania odpadów, w systemie opłat powinny zostać również uwzględnione źródła pomniejsze. Zgodnie z ogólnymi zasadami wyznaczania emisji ze źródeł tego rodzaju obliczenia mogą być wykonywane na najniższym poziomie dokładności i wiarygodności, co odpowiada wymaganiom optymalizacji wykorzystania zasobów, w tym środków finansowych jakimi dysponują służby ochrony środowiska przy obliczaniu należnych opłat oraz są zgodne z zasadą ograniczania nieuzasadnionych kosztów i zasadą optymalizacji kosztów, które zostały określone w Dokumencie Referencyjnym BAT dla ogólnych zasad monitoringu (lipiec 2003) oraz w projekcie JRC Monitoring emisji do powietrza i wody (październik 2013). Wśród źródeł pomniejszych jakie mogą występować w ramach instalacji spalania paliw lub na terenie zakładu eksploatującego spalarnię uwzględnienia wymagają:

    • magazyn odpadów (jeśli powietrze wentylacyjne nie jest w całości pobierane do procesu spalania),

    • zbiorniki i silosy materiałów pomocniczych,

    • maszyny robocze wyposażone w silniki spalinowe (ładowarki, wózki widłowe),

    • układ przeładunku i przetwarzania pozostałości po spaleniu,

    • laboratorium.

    Aktualności
    • 14
      kwiecień
      W Dzienniku Ustaw (poz. 680) opublikowane zostało Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 1 marca 2018 r. w sprawie standardów emisyjnych dla niektórych rodzajów instalacji, źródeł spalania paliw oraz urządzeń spalania lub współspalania odpadów. Rozporządzenie implementuje między innymi dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2193 z dnia 25 listopada 2015 r. w sprawie ograniczenia emisji niektórych zanieczyszczeń do powietrza ze średnich obiektów energetycznego spalania.
    • 03
      kwiecień
      W Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych opublikowany został Wyrok WSA w Gliwicach z dnia 16 marca 2018 r. w sprawie ze skarg R. K., R. S. i "A" S.A. w K. na uchwałę Sejmiku Województwa Śląskiego z dnia 7 kwietnia 2017 r. nr V/36/1/2017 w przedmiocie ograniczenia eksploatacji instalacji, w których następuje spalanie paliw. Skarżący R. K., R. S. są mieszkańcami województwa śląskiego, którzy korzystają z tradycyjnych pieców węglowych, które nie spełniają parametrów instalacji, jakie zgodnie z zaskarżoną uchwałą są dopuszczone do stosowania, i będą zobowiązani do ich wymiany, jak również do niespalania paliw których użytkowanie zostało zabronione na mocy uchwały. Tym samym wg skarżących uchwała antysmogowa narusza ich prawa, w tym  konstytucyjną zasadę wolności i praw człowieka i obywatela. Rozpatrując skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wskazał, że Konstytucja dopuszcza wprowadzenie ograniczeń w zakresie korzystania z wolności i praw konstytucyjnych, prawa i wolności jednostki nie mają charakteru absolutnego. Jak stanowi art. 31 ust. 3 Konstytucji RP - ograniczenia w zakresie korzystania z konstytucyjnych wolności i praw mogą być ustanawiane tylko w ustawie i tylko wtedy, gdy są konieczne w demokratycznym państwie dla jego bezpieczeństwa lub porządku publicznego, bądź dla ochrony środowiska, zdrowia i moralności publicznej, albo wolności i praw innych osób. Podstawą prawną przyjęcia przedmiotowej uchwały był art. 96 POŚ. Przepis ten dał sejmikom uprawnienie do wprowadzenia, w drodze uchwały, ograniczenia lub zakazów w zakresie eksploatacji instalacji, w których następuje spalanie paliw, w celu zapobieżenia negatywnemu oddziaływaniu na zdrowie ludzi lub na środowisko. Te ważne wartości chronione konstytucyjnie dopuszczają wprowadzenie ograniczeń w zakresie korzystania z wolności i praw, celem realizacji dobra wspólnego. Sąd nie podzielił również pozostałych zarzutów konstytucyjnych skarżących i oddalił skargę. Orzeczenie nie jest prawomocne.
    • 22
      luty
      W Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (2018/C 054/05) opublikowana została Opinia Europejskiego Komitetu Regionów – Przegląd wdrażania polityki ochrony środowiska. Ocenie została poddana zarówno implementacja polityki i prawodawstwa UE, jak i ich stosowanie. Do następnego etapu przeglądu, zdaniem Europejskiego Komitetu Regionów, powinna zostać włączona ocena wdrażania dyrektywy w sprawie emisji przemysłowych. Pozytywnie oceniono zamiar Komisji Europejskiej, co do pogłębienia wiedzy o jakości administracji publicznej w poszczególnych krajach. Komitet zwraca się również do państw członkowskich, by ułatwiały dokonywanie lokalnych i regionalnych przeglądów wdrażania polityki ochrony środowiska odpowiadających przeglądom krajowym. Jednocześnie, zauważając ograniczone zasoby administracji lokalnej do wystarczającego rozwoju własnego know-how w zakresie wymogów regulacyjnych, Komitet wzywa państwa członkowskie oraz władze lokalne i regionalne do zadbania o to, by zasoby finansowe i ludzkie organów ds. środowiska odpowiadały przekazanym zadaniom. Wzywa władze lokalne i regionalne, by przy wsparciu ze strony państw członkowskich skorzystały z pomocy technicznej w ramach europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych w kontekście celu tematycznego 11, aby zwiększyły zdolność instytucjonalną i administracyjną swoich działów ochrony środowiska. Zachęca je również, by wykorzystały program wspierania reform strukturalnych UE do usprawnienia swych organów ds. środowiska. Wzywa władze lokalne i regionalne, by wspierały dobrowolne umowy sektorowe z kluczowymi sektorami przemysłowymi lub umowy między władzami publicznymi a podmiotami społecznymi w celu dostarczenia informacji, rozpoznania problemów i znalezienia rozwiązań. Podkreśla, że UE musi realizować bardziej stanowczą i skuteczną politykę ograniczania zanieczyszczeń u źródła w wielu obszarach polityki ochrony środowiska, gdyż bez tego niemożliwe będzie przestrzeganie różnych aktów prawodawstwa UE dotyczącego norm jakości środowiska na szczeblu lokalnym i regionalnym. Uznaje, że ograniczona dostępność danych nadal powoduje problemy związane z wdrażaniem polityki i prawodawstwa UE, i że władze lokalne i regionalne mają do odegrania kluczową rolę w gromadzeniu wiedzy i danych, dostarczaniu informacji ogółowi społeczeństwa i podnoszeniu świadomości wśród obywateli.
    NEWSLETTER:
    Jeśli chcesz otrzymywać powiadomienia o nowych artykułach zapisz się
     
    Operat FB
    Szkolenia Bilans LZO
    szkolenia rozprzestrzenianie się zanieczyszczeń
    Szkolenia Obliczenia emisji
    OZE Energiczny Obywatel

    Zobacz komunikaty JRC / US EPA / EEA / NIK:

    EU: Clean air - Commission improves car emissions tests further (04.05.2018)

    emisja spalin
    © 123rf.com

    EEA: Reported data on large combustion plants covered by the Industrial Emissions Directive (04.05.2018)

    emisja LCP raportowanie
    © 123rf.com

    EEA: European Union Emissions Trading System (EU ETS) data (02.05.208)

    EEA: Air Quality e-Reporting (25.04.2018)

    EEA: Monitoring of CO2 emissions from passenger cars – Regulation (EC) No 443/2009 (24.04.2018)

    EPA: The U.S. Government and Pennsylvania Settle with MarkWest for Air Emission Violations at Natural Gas Facilities (24.04.2018)

    EEA: No improvements on average CO2 emissions from new cars in 2017 (23.04.2018)

    emisja spalin z samochodów
    © EEA

    Commission welcomes final vote on energy performance of buildings (18.04.2018)

    EPA: Latest Inventory of U.S. Greenhouse Gas Emissions and Sinks Shows Continued Progress (18.04.2018)

    JRC: Air quality  - EU action reduces pollution from shipping in European coastlines, cities and ports (16.04.2018)

    EEA: Tax breaks and incentives make Europeans buy cleaner cars (12.04.2018)

    Zobacz bieżące artykuły w Atmospheric Environment:

    Long-term monitoring of black carbon across Germany OPEN ACCESS

    A study of atmospheric mixing of trace gases by aerial sampling with a multi-rotor drone OPEN ACCESS

    The traffic emission-dispersion model for a Central-European city agrees with measured black carbon apportioned to traffic OPEN ACCESS

    Small-scale variations in ozone concentration in low mountains

    Zobacz EUR-Lex:

    emisje ekologiczne oznakowanieDecyzja Komisji  2018/680 z dnia 2 maja 2018 r. ustanawiająca kryteria oznakowania ekologicznego UE dla usług sprzątania pomieszczeń (04.05.2018)

    Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 28 lutego 2018 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym) w sprawie oceny oddziaływania na środowisko po zrealizowaniu przedsięwzięcia wg nowej procedury, zgodnej z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/92/UE z dnia 13 grudnia 2011 r. w sprawie oceny skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko (23.04.2018)

    Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 22 lutego 2018 r. – Komisja Europejska / Rzeczpospolita Polska: długotrwałe przekroczenie norm jakości powietrza (16.04.2018)

    smog Wrocław Polska
    © 123rf.com

    Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/410 z dnia 14 marca 2018 r. zmieniająca dyrektywę 2003/87/WE w celu wzmocnienia efektywnych pod względem kosztów redukcji emisji oraz inwestycji niskoemisyjnych oraz decyzję (UE) 2015/1814 (19.03.2018)

    Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 5 lipca 2016 r. w sprawie wymogów dotyczących wartości granicznych emisji i homologacji typu w odniesieniu do silników spalinowych wewnętrznego spalania przeznaczonych do niedrogowych maszyn ruchomych (16.03.2018)

    Komunikat Komisji dotyczący ekoprojektu dla klimatyzatorów i wentylatorów przenośnych oraz etykiet efektywności energetycznej dla klimatyzatorów (09.03.2018)

    Decyzja Rady (UE) 2018/219 z dnia 23 stycznia 2018 r. w sprawie zawarcia Umowy między Unią Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie powiązania ich systemów handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych (16.02.2018)

    Zawiadomienie dla przedsiębiorstw zamierzających w 2019 r. przywozić do Unii Europejskiej lub z niej wywozić substancje kontrolowane, które zubożają warstwę ozonową, oraz dla przedsiębiorstw zamierzających w 2019 r. produkować lub przywozić te substancje do nieodzownych zastosowań laboratoryjnych i analitycznych (15.02.2018)