Niemetanowe lotne związki organiczne - LZO VOC

    Rozpuszczalniki organiczne są jednym z rodzajów substancji najczęściej wykorzystywanych w instalacjach. Oprócz surowców, powszechne zastosowanie znajdują środki do czyszczenia i konserwacji maszyn. W praktyce niewiele rodzajów instalacji jest eksploatowanych bez stosowania środków zawierających LZO (VOC), zwłaszcza gdy ich podzespoły wykorzystują materiały nierozpuszczalne w wodzie takie jak farby do nadruku numerów partii produktu oraz kleje.

    Powszechne zastosowanie znajduje również czyszczenie produktów lub ich elementów z wykorzystaniem LZO (VOC). W niektórych branżach produkcyjnych bardziej skutecznym sposobem mycia międzyoperacyjnego lub końcowego jest nadal mycie w rozpuszczalnikach, niż mycie w detergentach.

    Definicja: niemetanowe lotne związki organiczne (NM LZO, NM VOC)

    Za niemetanowe lotne związki organiczne - NM LZO (non-methane volatile organic compounds - NM VOC) uznaje się związki organiczne (oprócz metanu) o prężności par w temperaturze 293,15K (20°C) nie mniejszej niż 10 Pa, lub posiadające taką lotność w warunkach, w jakich są użytkowane. Niektóre powszechnie wykorzystywane substancje organiczne charakteryzują się w temperaturze 20°C następującą prężnością par:

    • aceton: 24 658 Pa,

    • chloroform: 20 908 Pa,

    • toluen: 2 911 Pa,

    • oktan: 1 412 Pa,

    • glikol etylenowy: 8 Pa.

    Obliczenie prężność par czystej substancji w określonej temperaturze użytkowania umożliwia równanie Antoine'a:

    Niemetanowe lotne związki organiczne - LZO VOC

    W przypadku braku wartości stałych A, B, C dla zadanego przedziału temperatury, należy skorzystać z innych równań i współczynników.

    Przykładem znaczenia temperatury dla prężności par może być wymieniony powyżej glikol etylenowy, który w temperaturze 10°C posiada prężność par równą 3 Pa, w temperaturze 20°C 8 Pa, a w temperaturze 40°C 44 Pa. Szerszy zbiór związków organicznych wraz z charakterystyką prężności par przedstawiamy w dziale Obliczenia emisji w zakładce Magazynowanie cieczy lotnych w zbiornikach.

    Odmienne kryterium klasyfikacji lotnych związków organicznych obowiązuje wobec farb i lakierów, których dotyczy rozporządzenie Ministra Rozwoju z dnia 8 sierpnia 2016 r. w sprawie ograniczenia emisji lotnych związków organicznych zawartych w niektórych farbach i lakierach przeznaczonych do malowania budynków i ich elementów wykończeniowych, wyposażeniowych oraz związanych z budynkami i tymi elementami konstrukcji oraz w mieszaninach do odnawiania pojazdów (Dz. U. z 2016 r. poz. 1353), zastępujące rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 16 stycznia 2007 r. w sprawie szczegółowych wymagań dotyczących ograniczenia emisji lotnych związków organicznych powstających w wyniku wykorzystywania rozpuszczalników organicznych w niektórych farbach i lakierach oraz w mieszaninach do odnawiania pojazdów (Dz. U. z 2013 r. poz. 1569). W myśl definicji zawartej w rozporządzeniu za lotne związki organiczne uznaje się LZO o początkowej temperaturze wrzenia mniejszej lub równej 250ºC, mierzonej w warunkach ciśnienia normalnego 101,3 kPa.

    Podstawą oceny czy z instalacji dochodzi do emisji LZO (VOC) jest analiza składu wykorzystywanych materiałów i surowców. Jeśli są w nich zawarte rozpuszczalniki, należy ocenić czy i jeśli tak, jaka część z nich może być emitowana do powietrza (w sposób zorganizowany lub niezorganizowany). Skalę emisji LZO (VOC) można określić jedną z trzech metod:

    1. Przyjęcie emisji równej 100% LZO (VOC) zawartych w zużywanych materiałach: metoda stosowane jest gdy:

    • skala emisji jest nieznaczna i jej przyjęcie nie powoduje nadmiernych opłat za emisję,

    • prawdopodobne jest 100% odparowanie wykorzystywanych rozpuszczalników, np.:

      • LZO (VOC) stosowane do czyszczenia drukarek, gdy wykorzystane czyściwa magazynowane są w otwartych pojemnikach,

      • LZO (VOC) zawarte w środkach antyadhezyjnych do form,

      • LZO (VOC) stanowiące składniki gazu nośnego preparatów,

    • brak jest danych o współczynnikach emisji z preparatów, a ich wyznaczenie wymagałoby nakładów niewspółmiernych do potencjalnych korzyści.

    1. Zgrubny bilans LZO. Obejmuje on precyzyjną identyfikacje rozpuszczalników zawartych w wykorzystywanych materiałach oraz wyznaczenie LZO (VOC) w głównych strumieniach pomniejszających emisję do powietrza w sposób przybliżony lub na podstawie jednorazowych oznaczeń. Przykładem zastosowania metody 2 jest bilansowanie emisji z mycia z wykorzystaniem LZO (VOC), z którego jedynym odpadem jest koncentrat (pozostałość podestylacyjna z sekcji odzysku rozpuszczalnika). W takim przypadku wystarczającym przybliżeniem emisji LZO (VOC) jest różnica pomiędzy zużytym rozpuszczalnikiem i jego pozostałością w koncentracie, wyznaczona na podstawie jednostkowego pomiaru.

    2. Dokładny bilans LZO. Ocenia on z wysoką dokładnością i wiarygodnością poszczególne strumienie, w których mogą znajdować się niemetanowe lotne związki organiczne. Metoda stosowana wobec instalacji objętych i nieobjętych standardami emisyjnymi, z których skala emisji przekracza poziom kilku ton w ciągu roku. Metody sporządzania bilansów LZO dla różnych rodzajów działalności oraz zasady wyznaczania LZO (VOC) w strumieniach procesowych opisano w dziale Bilans LZO.

    Opłaty za emisje LZO (VOC)

    Możliwość zastosowania stawek opłat właściwych dla poszczególnych grup substancji zamiast znacznie wyższej ogólnej stawki dla substancji organicznych jest uwarunkowana wiedzą o składzie wykorzystywanych rozpuszczalników. Za wyjątkiem instalacji, z których skala emisji jest tak mała, że analiza tych danych jest nieuzasadniona ekonomicznie, informacje przedstawiane w kartach charakterystyk preparatów i mieszanin pozwalają na podział ładunku emitowanych LZO (VOC) pomiędzy poszczególne grupy i przypisanie stawce odpowiadającej niezidentyfikowanym substancjom organicznym tylko nieznacznej, pozostałej części LZO (VOC). Zasady wyznaczania opłat za emisję rozpuszczalników opisano w dziale Opłaty w zakładce Niemetanowe lotne związki organiczne (NM LZO). Ogólne zasady podziału LZO (VOC) można również stosować wobec mieszanin złożonych, takich jak produkty destylacji ropy naftowej np. solvent naphtha (petroleum). Przykład podziału mieszaniny na poszczególne grupy związków o określonej stawce opłat przedstawiono w dziale Opłaty w zakładce Węglowodory.

    Zastosowanie innych metod obliczeniowych niż bilans LZO

    Emisja z instalacji, w których wykorzystywane są rozpuszczalniki organiczne w dużych ilościach nie powinna być wyznaczana na podstawie bilansu LZO. Błąd pomiaru strumieni masy o dużych wartościach może bowiem wielokrotnie przekraczać wielkości rzeczywistych emisji do powietrza. W szczególności bilans LZO nie powinien stanowić podstawy obliczeń strat rozpuszczalników w przypadku następujących rodzajów procesów:

    • wykorzystujących rozpuszczalniki jako surowce podlegające przemianom chemicznym (przemysł wielkotonażowych chemikaliów organicznych i chemikaliów przetworzonych) lub złożonym operacjom fizycznym, np. rafinacji ropy naftowej,

    • niektórych przypadków wykorzystania rozpuszczalników jako środowiska reakcji chemicznych,

    • przeładunku paliw ciekłych.

    W przypadku konieczności wyznaczania emisji dla ww. kategorii na podstawie bilansu, w pierwszej kolejności powinna zostać przeprowadzona analiza niepewności pomiaru strumieni zawierających LZO (VOC). Gdy tylko jest to możliwe, obliczenia emisji powinny być prowadzone w systemie technik i narzędzi właściwych dla poszczególnych grup źródeł, lub części instalacji, np. w oparciu o pomiary emisji ze źródeł punktowych, lub obliczenia emisji niezorganizowanej według zasad określonych w dziale Emisja niezorganizowana.

    Stronę zaktualizowano 05.09.2015 r.; 31.08.2016 r.

    Aktualności
    • 22
      luty
      W Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (2018/C 054/05) opublikowana została Opinia Europejskiego Komitetu Regionów – Przegląd wdrażania polityki ochrony środowiska. Ocenie została poddana zarówno implementacja polityki i prawodawstwa UE, jak i ich stosowanie. Do następnego etapu przeglądu, zdaniem Europejskiego Komitetu Regionów, powinna zostać włączona ocena wdrażania dyrektywy w sprawie emisji przemysłowych. Pozytywnie oceniono zamiar Komisji Europejskiej, co do pogłębienia wiedzy o jakości administracji publicznej w poszczególnych krajach. Komitet zwraca się również do państw członkowskich, by ułatwiały dokonywanie lokalnych i regionalnych przeglądów wdrażania polityki ochrony środowiska odpowiadających przeglądom krajowym. Jednocześnie, zauważając ograniczone zasoby administracji lokalnej do wystarczającego rozwoju własnego know-how w zakresie wymogów regulacyjnych, Komitet wzywa państwa członkowskie oraz władze lokalne i regionalne do zadbania o to, by zasoby finansowe i ludzkie organów ds. środowiska odpowiadały przekazanym zadaniom. Wzywa władze lokalne i regionalne, by przy wsparciu ze strony państw członkowskich skorzystały z pomocy technicznej w ramach europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych w kontekście celu tematycznego 11, aby zwiększyły zdolność instytucjonalną i administracyjną swoich działów ochrony środowiska. Zachęca je również, by wykorzystały program wspierania reform strukturalnych UE do usprawnienia swych organów ds. środowiska. Wzywa władze lokalne i regionalne, by wspierały dobrowolne umowy sektorowe z kluczowymi sektorami przemysłowymi lub umowy między władzami publicznymi a podmiotami społecznymi w celu dostarczenia informacji, rozpoznania problemów i znalezienia rozwiązań. Podkreśla, że UE musi realizować bardziej stanowczą i skuteczną politykę ograniczania zanieczyszczeń u źródła w wielu obszarach polityki ochrony środowiska, gdyż bez tego niemożliwe będzie przestrzeganie różnych aktów prawodawstwa UE dotyczącego norm jakości środowiska na szczeblu lokalnym i regionalnym. Uznaje, że ograniczona dostępność danych nadal powoduje problemy związane z wdrażaniem polityki i prawodawstwa UE, i że władze lokalne i regionalne mają do odegrania kluczową rolę w gromadzeniu wiedzy i danych, dostarczaniu informacji ogółowi społeczeństwa i podnoszeniu świadomości wśród obywateli.
    • 22
      grudzień
      Przedstawiamy postanowienie WSA w Łodzi w sprawie ze skargi na uchwałę Rady Gminy w Czarnożyłach w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Czarnożyły. Argumentacja stron konfrontuje różne interpretacje uciążliwości wykraczającej poza granice działki, do której inwestor posiada tytuł prawny, przeciwstawiając rozumienie pojęcia jako każde, choćby najmniejsze oddziaływanie z interpretacją uciążliwości ponadnormatywnych, czyli przekraczających normy oddziaływań określonych w obowiązujących przepisach prawa.
    • 22
      grudzień
      Artykuł zawiera fragmenty wyroku WSA w Łodzi z dnia 30 listopada 2017 r. oceniającego Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy Ostrówek. Jedną z kluczowych nieprawidłowości było pominięcie w prognozie oddziaływania na środowisko wpływu na ludzi i powietrze projektowanej eksploatacji złoża węgla brunatnego. Sąd za trafne uznał argumenty strony skarżącej, według których w prognozie, mimo uwag do projektu Studium, nie uwzględniono wpływu eksploatacji węgla brunatnego metodą odkrywkową na zanieczyszczenie powietrza w gminie w związku z emisją pyłów, głównie z wyrobiska i zwałowiska zewnętrznego odkrywki. Wobec istotnego naruszenia zasad sporządzania studium WSA w Łodzi stwierdził nieważność w całości studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego.
    NEWSLETTER:
    Jeśli chcesz otrzymywać powiadomienia o nowych artykułach zapisz się
     
    Szkolenia Bilans LZO
    szkolenia rozprzestrzenianie się zanieczyszczeń
    Szkolenia Obliczenia emisji
    Operat FB
    OZE Energiczny Obywatel

    Zobacz komunikaty JRC / US EPA / EEA / NIK:

    EEA: Industrial pollution in Europe (22.02.2018)

    Emisje przemysłowe EEA
    © EEA

    U.S. EPA: Talks Water Quality, Biomass Carbon Neutrality, Forest Procurement Practices (13.02.2018)

    U.S. EPA Shell Chemical LP To Install $10 Million In Pollution Monitoring And Control Equipment At Norco Chemical Facility In Louisiana To Resolve Alleged Federal And State Clean Air Violations (12.02.2018)

    EPA awards University of Washington nearly $3 million to further study air pollution & cardiovascular disease link (08.02.2018)

    U.S. EPA, U.S. Department of Justice Finalize Settlement with Sanger, Calif., Winery over Deadly Ammonia Release (05.02.2018)

    U.S. EPA: Naugatuck, Conn. Incinerator to Control Mercury Emissions Under Settlement (01.02.2018)

    EEA: Europe’s transport sector: Aviation and shipping face big challenges in reducing environmental impacts (31.01.2018)

    EEA Report No 24/2017 Fuel quality monitoring under the Fuel Quality Directive (31.01.2018)

    EPA Publishes Annual Toxics Release Inventory Report and Analysis (30.01.2018)

    EPA: Haverhill, Mass. School Bus Company Reduces Idling Under Settlement (29.01.2018)

    EPA: Reducing Regulatory Burdens: EPA withdraws “once in always in” policy for major sources under Clean Air Act (25.01.2018)

    EU: Nowe środki mające pomóc państwom członkowskim w przestrzeganiu przepisów dotyczących ochrony powietrza atmosferycznego (19.01.2018)

    Zobacz bieżące artykuły w Atmospheric Environment:

    Atmospheric dispersion prediction and source estimation of hazardous gas using artificial neural network, particle swarm optimization and expectation maximization

    Potential of select intermediate-volatility organic compounds and consumer products for secondary organic aerosol and ozone formation under relevant urban conditions

    Sources of nitrous oxide and other climate relevant gases on surface area in a dairy free stall barn with solid floor and outside slurry storage OPEN ACCESS

    Impacts of a large boreal wildfire on ground level atmospheric concentrations of PAHs, VOCs and ozone OPEN ACCESS

    Zobacz EUR-Lex:

    Decyzja Rady (UE) 2018/219 z dnia 23 stycznia 2018 r. w sprawie zawarcia Umowy między Unią Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie powiązania ich systemów handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych (16.02.2018)

    Zawiadomienie dla przedsiębiorstw zamierzających w 2019 r. przywozić do Unii Europejskiej lub z niej wywozić substancje kontrolowane, które zubożają warstwę ozonową, oraz dla przedsiębiorstw zamierzających w 2019 r. produkować lub przywozić te substancje do nieodzownych zastosowań laboratoryjnych i analitycznych (15.02.2018)

    Opinia Europejskiego Komitetu Regionów – Przegląd wdrażania polityki ochrony środowiska (13.02.2018)

    Zawiadomienie dla przedsiębiorstw zamierzających wprowadzać wodorofluorowęglowodory luzem do obrotu w Unii Europejskiej w 2019 r. (20.01.2019)

    Decyzja Komisji z dnia 18 stycznia 2018 r. ustanawiająca grupę ekspertów ds. przestrzegania prawa ochrony środowiska i zarządzania środowiskiem (19.01.2018)

    Zaproszenie do składania wniosków oraz powiązane działania w ramach planu pracy Wspólnego Przedsiębiorstwa na rzecz Technologii Ogniw Paliwowych i Technologii Wodorowych na 2018 r. (16.01.2018)

    Decyzja wykonawcza Komisji 2017/2377 z dnia 15 grudnia 2017 r. w sprawie emisji gazów cieplarnianych objętych decyzją Parlamentu Europejskiego i Rady 406/2009/WE przypadających na poszczególne państwa członkowskie za rok 2015 (19.12.2017)

    Decyzja wykonawcza Komisji 2017/2379 z dnia 18 grudnia 2017 r. w sprawie przyjęcia sprawozdania Kanady dotyczącego typowego poziomu emisji gazów cieplarnianych wynikających z uprawy surowców rolnych (19.12.2017)

    Decyzja wykonawcza Komisji  2017/2356 z dnia 15 grudnia 2017 r. w sprawie przyjęcia przedstawionego przez Australię sprawozdania dotyczącego typowego poziomu emisji gazów cieplarnianych wynikających z uprawy surowców rolnych (16.12.2017)

    Decyzja wykonawcza Komisji 2017/2333 z dnia 13 grudnia 2017 r. określająca limity ilościowe oraz przydział kontyngentów substancji kontrolowanych na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1005/2009 w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową na okres od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia 2018 r. (15.12.2017)

    Decyzja wykonawcza Komisji 2017/2117 z dnia 21 listopada 2017 r. ustanawiająca konkluzje dotyczące najlepszych dostępnych technik (BAT) w odniesieniu do produkcji wielkotonażowych organicznych substancji chemicznych zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE (07.12.2017)