Bilans LZO – zakres zastosowania

    Oprócz instalacji, dla których określono standardy emisyjne bilans LZO sporządza się również dla instalacji o zużyciu rozpuszczalników poniżej progów klasyfikujących do grupy instalacji objętych standardami, jak również dla instalacji wykorzystujących rozpuszczalniki w innych rodzajach procesów niż określone w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 22 kwietnia 2011 r. w sprawie standardów emisyjnych z instalacji. Metoda bilansowania strumieni zawierających LZO (VOC) umożliwia wyznaczenie emisji z bardzo wielu rodzajów instalacji, przez co jest jednym z najbardziej uniwersalnych sposobów określenia podstawy naliczania opłat za korzystanie ze środowiska, jak i wielkości emisji wymagających raportowania w systemach sprawozdawczych. Bilans LZO umożliwia ponadto:

    • ocenę spełnienia wymogów BAT (dla niektórych rodzajów instalacji),

    • sprawdzenie dotrzymania niektórych warunków pozwolenia oraz innych wymagań określonych w ww. rozporządzeniu (np. emisji substancji szczególnie niebezpiecznych wprowadzanych do powietrza atmosferycznego wyłącznie w sposób zorganizowany),

    • określenie maksymalnych emisji rocznych na etapie postępowania o wydanie decyzji środowiskowej oraz pozwoleń na wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza i pozwoleń zintegrowanych.

    Bilans LZO obejmuje następujące rodzaje strumieni:

    • LZO (VOC) wprowadzone do instalacji, w tym zawarte w surowcach i materiałach pomocniczych takich jak rozpuszczalniki wykorzystywane do zmiany własności fizycznych mieszanin (rozcieńczalniki), preparatach do czyszczenia maszyn i wyposażenia oraz produktów (wg zasad określonych w zał. nr 7),

    • LZO (VOC) zawarte w produktach o wartości handlowej (wobec niektórych produktów strumień ten jest równy zeru, lub przyjmuje się go takim gdy jego oznaczenie jest niemożliwe do wykonania albo ekonomicznie nieuzasadnione, a założenie to nie skutkuje ryzykiem niedotrzymania standardu),

    • LZO (VOC) zawarte w odpadach, stanowiące sumę rozpuszczalników zawartych w poszczególnych rodzajach lub strumieniach odpadów,

    • LZO (VOC) zawarte w ściekach,

    • LZO (VOC) wprowadzone do powietrza w sposób zorganizowany (z zachowaniem zasad określonych w § 33.4. oraz § 33.5. ww. rozporządzenia dla instalacji podlegających pod wymogi standardów emisyjnych):

      • § 33.4. „LZO wprowadzane do powietrza przez systemy wentylacji grawitacyjnej, z wyjątkiem ich wprowadzania do powietrza przez urządzenia ograniczające wielkość emisji LZO, traktuje się jak LZO wprowadzane do powietrza w sposób niezorganizowany”,

      • § 33.5. „jako LZO wprowadzane do powietrza w sposób niezorganizowany traktuje się także LZO wprowadzane do powietrza przez:

    1) systemy mechanicznej wentylacji ogólnej,

    2) zawory bezpieczeństwa i zawory odpowietrzające w instalacjach do magazynowania LZO,

    z wyjątkiem ich wprowadzania do powietrza przez urządzenia ograniczające wielkość emisji LZO.”,

    • LZO (VOC) zatrzymane lub zneutralizowane w urządzeniach ograniczających wielkość emisji i nieuwzględnione w odpadach i ściekach (np. LZO utlenione w dopalaczach termicznych i katalitycznych lub biofiltrach, LZO (VOC) zatrzymane w filtrach z wypełnieniem z węgla aktywnego lub z innych sorbentów, LZO  (VOC) wychwycone w wykraplaczach i urządzeniach do wymrażania),

    • LZO (VOC) odzyskane i wycofane z instalacji, np. jako brudny rozpuszczalnik odzyskany w destylarkach, którego nie można ponownie wykorzystać w procesie.

    Oprócz ww. strumieni, sprawdzenie niektórych standardów emisyjnych wymaga wyznaczenia LZO (VOC) odzyskanych i ponownie zawróconych do procesu, np. w wyniku pracy układów destylacji strumieni odpadowych, lub odzyskanych w niektórych typach urządzeń ochronnych atmosfery jak adsorbery z regeneracją.

    Określając ww. strumienie, nie tylko wobec surowców i produktów, ale w niektórych przypadkach również odpadów, należy rozważyć potrzebę uwzględnienia stanów magazynowych z początku i końca okresu rozliczeniowego. Pominąć je można, gdy różnica zgormadzonych materiałów jest nieznaczna i bez wpływu na wielkość emisji i ocenę dotrzymania standardów.

    Bilans uproszczony

    Wobec wielu instalacji z uwagi na brak poszczególnych składowych bilansu (odpadów, ścieków, LZO zneutralizowanych) równanie wyznaczające wielkość strat całkowitych rozpuszczalników przyjmuje uproszczoną postać. Jego skrajną formą jest jednoskładnikowy szacunek emisji oparty na założeniu 100 % straty LZO zawartych w wykorzystywanych materiałach, np. gaz nośny preparatów do konserwacji maszyn, LZO w środkach antyadhezyjnych do form, rozpuszczalniki wykorzystywane do czyszczenia drukarek oznaczeń partii produktów. Przypadki te opisaliśmy w dziale Obliczenia emisji w zakładce Lotne związki organiczne (LZO).

    Definicja LZO

    Za lotne związki organiczne (LZO, VOC) uznaje się związki organiczne o prężności par w temperaturze 293,15K (20°C) nie mniejszej niż 10 Pa, lub posiadające taką lotność w warunkach, w jakich są użytkowane. Niektóre powszechnie wykorzystywane substancje organiczne charakteryzują się w temperaturze 20°C następującą prężnością par:

    • aceton: 24 658 Pa,

    • chloroform: 20 908 Pa,

    • toluen: 2 911 Pa,

    • oktan: 1 412 Pa,

    • glikol etylenowy: 8 Pa.

    Obliczenie prężności par czystej substancji w określonej temperaturze użytkowania umożliwia równanie Antoine'a:

    logP = A – B/(C+T)

    W przypadku braku wartości stałych A, B, C dla zadanego przedziału temperatury, należy skorzystać z innych równań i współczynników.

    Przykładem znaczenia temperatury dla prężności par może być wymieniony powyżej glikol etylenowy, który w temperaturze 10°C posiada prężność par równą 3 Pa, w temperaturze 20°C 8 Pa, a w temperaturze 40°C 44 Pa. Szerszy zbiór związków organicznych wraz z charakterystyką prężności par przedstawiamy w dziale Obliczenia emisji w zakładce Magazynowanie cieczy lotnych w zbiornikach.

    Stronę zaktualizowano 05.09.2015

    Aktualności
    • 28
      listopad
      Przedstawiamy wyrok WSA w Warszawie oceniający postępowanie w sprawie podjęcia działalności po wstrzymaniu użytkowania instalacji eksploatowanej bez wymaganego pozwolenia na wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza. Kluczowym dla orzeczenia zagadnieniem jest błędna odmowa przymiotu strony właścicielom nieruchomości zlokalizowanych w zasięgu oddziaływania emisji na powietrze atmosferyczne. W ocenie WSA skarżący z racji uciążliwości zapachowej wynikającej z wprawienia przedsiębiorstwa w ruch, legitymują się aktualnym realnym interesem prawnym w jej rozstrzygnięciu. Winni zatem być stroną postępowania dotyczącego zgody na podjęcie działalności przez instalację.
    • 28
      listopad
      Artykuł zawiera omówienie zmian w ustawie Prawo ochrony środowiska jakie zostały wprowadzone opublikowaną 27 października 2017 r. w Dzienniku Ustaw ustawą z dnia 15 września 2017 r. o zmianie ustawy Poś. Zakres opisanych zmian obejmuje między innymi wprowadzenie trzeciej zasady łączenia (sumowania mocy), ustanowienie obowiązku wydania decyzji o warunkach i wielkościach emisji z instalacji wymagających zgłoszenia, których dotyczy trzecia zasada łączenia, zmianę zakresu zgłoszenia instalacji oraz wniosku o wydanie pozwolenia na wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza i pozwolenia zintegrowanego, utworzenie Rejestru średnich źródeł spalania paliw oraz wprowadzenie obowiązku uwzględnienia w projekcie uchwały w sprawie programu ochrony powietrza analizy potrzeb ustalenia wielkości dopuszczalnych emisji z niektórych źródeł na poziomie niższym niż standardy emisyjne.
    • 25
      październik
      Przedstawiamy postanowienia WSA w Szczecinie w sprawie skarg na wezwania do złożenia wniosków o zmianę pozwolenia zintegrowanego w związku z dostosowaniem instalacji do wymogów decyzji wykonawczej Komisji ustanawiającej konkluzje BAT. Artykuł obejmuje postanowienia z dnia: 18.10.2017 r. (II SA/Sz 1041/17), 17.10.2017 r. (II SA/Sz 1039/17) oraz 13.10.2017 r. (II SA/Sz 1140/17). W uzasadnieniu postanowień WSA w Szczecinie wskazał akty lub czynności, które mogą być przedmiotem skargi i ocenił charakter prawny wezwania na podstawie art. 215 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska. WSA uznał, że wezwanie nie ma postaci rozstrzygnięcia, z którego wynikają dla posiadacza pozwolenia zintegrowanego bezpośrednio skutki prawne władczego działania organu, a także nie wynika z nich możliwość poddania tego zalecenia egzekucji administracyjnej lub wprost sankcji. Z tego względu wezwanie nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Władczym rozstrzygnięciem byłaby  dopiero decyzja administracyjna w przedmiocie cofnięcia lub ograniczenia pozwolenia zintegrowanego bez odszkodowania, którą organ może wydać na podstawie art. 195 ust. 1 pkt 5 ustawy Poś, jeśli prowadzący instalację nie wystąpił z wnioskiem, o którym mowa w art. 215 ust. 4 pkt 2. W toku postępowania administracyjnego, w którym taka decyzja byłaby wydana, jak i w toku ewentualnego postępowania sądowoadministracyjnego, dotyczącego tej decyzji, skarżąca Spółka byłaby uprawniona do kwestionowania zaistnienia obowiązku dostosowania warunków pozwolenia zintegrowanego do zaleceń wynikających z nowych regulacji prawnych.
    NEWSLETTER:
    Jeśli chcesz otrzymywać powiadomienia o nowych artykułach zapisz się
     
    Operat FB
    szkolenie modelowanie
    f-gazy
    OZE Energiczny Obywatel

    Zobacz komunikaty JRC / US EPA / EEA / NIK:

    EEA: Dieselisation - share of diesel cars in the total passenger car fleet (05.12.2017)


    © EEA

    EEA: Size of the vehicle fleet (05.12.2017)


    © EEA

    EEA: Final energy consumption by mode of transport (05.12.2017)


    © EEA

    EPA Launches Cross-Agency Effort to Address PFAS (04.12.2017)

    EPA Finalizes RFS Volumes for 2018 and Biomass Based Diesel Volumes for 2019 (30.11.2017)

    EEA: Distance to emission reduction commitment (30.11.2017)


    © EEA

    EEA: Exposure of ecosystems to acidification, eutrophication and ozone (23.11.2017)

    JRC: Air Quality Atlas for Europe: mapping the sources of fine particulate matter (16.11.2017)


    © JRC

    EEA: European Air Quality Index: current air quality information at your finger tips (16.11.2017)


    © EEA

    EPA: U.S. Seafoods to take action to prevent further releases of ozone-depleting substances in Alaska (16.11.2017)

    JRC: EU Emissions Trading System: landmark agreement between Parliament and Council delivers on EU's commitment to turn Paris Agreement into reality (09.11.2017)

    Zobacz bieżące artykuły w Atmospheric Environment:

    Field evaluation of vegetation and noise barriers for mitigation of near-freeway air pollution under variable wind conditions (02.12.2017)

    Air quality and pollutant emissions in the Moscow megacity in 2005–2014 (01.12.2017)

    Estimating representative background PM2.5 concentration in heavily polluted areas using baseline separation technique and chemical mass balance model (02.12.2017)

    Heterogeneous ozonation reactions of PAHs and fatty acid methyl esters in biodiesel particulate matter (28.11.2017)

    Guided episodic sampling for capturing and characterizing industrial plumes (27.10.2017)

    Zobacz EUR-Lex:

    Skarga Rządu Polskiego do Trybunału Sprawiedliwości przeciwko Komisji o stwierdzenie nieważności decyzji wykonawczej 2017/1442 ustanawiającej konkluzje BAT w odniesieniu do dużych obiektów energetycznego spalania (04.12.2017)

    Decyzja wykonawcza Komisji 2017/1984 z dnia 24 października 2017 r. określająca, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady nr 517/2014 w sprawie fluorowanych gazów cieplarnianych, wartości odniesienia na okres od dnia 1 stycznia 2018 r. do dnia 31 grudnia 2020 r. dla każdego producenta lub importera, który zgodnie z prawem wprowadził do obrotu wodorofluorowęglowodory od dnia 1 stycznia 2015 r. (04.11.2017)

    Europejska strategia na rzecz mobilności niskoemisyjnej (12.10.2017)

    Energia ze źródeł odnawialnych i rynek wewnętrzny energii elektrycznej (12.10.2017)

    Zarządzanie unią energetyczną i czysta energia (12.10.2017)

    Efektywność energetyczna i budynki (12.10.2017)

    Decyzja Komisji (UE) 2017/1797 z dnia 23 maja 2017 r. w sprawie pomocy państwa wdrożonej przez Niemcy na rzecz określonych konsumentów końcowych (obniżona dopłata kogeneracyjna), oraz którą Niemcy planują wdrożyć w celu rozszerzenia systemu wsparcia dla kogeneracji w odniesieniu do instalacji CHP używanych w sieciach zamkniętych (06.10.2017)