Wskaźnik emisji - wybór metody obliczeniowej

    Wybór metody jaką obliczana będzie emisja zanieczyszczeń z poszczególnych źródeł zależy od specyfiki procesów odpowiedzialnych za powstawanie emisji, ale również od ich znaczenia w emisji całkowitej z instalacji, opłatach za korzystanie ze środowiska i skali oddziaływania na powietrze atmosferyczne. Oprócz podstawowej funkcji systemu bilansowania emisji, jaką jest umożliwienie prowadzącemu instalację realizację obowiązku raportowania danych o emisji i dokonanie należnych opłat, pozwala on również na bieżącą kontrolę przestrzegania warunków pozwolenia i zmieniających się wymagań prawnych,. Poprawnie zbudowany system uwzględnia również zbieranie informacji w jaki sposób zmienia się emisja zanieczyszczeń i jakie są skutki tych zmian dla oddziaływania instalacji na środowisko. Dane te mogą okazać się bardzo przydatne między innymi w postępowaniu inwestycyjnym. Emisja zanieczyszczeń jest powszechnie wyznaczana z wykorzystaniem następujących metod obliczeniowych:

    • metod opartych na wynikach pomiarów okresowych, obejmujących:

      • analizę częstotliwości pomiarów,

      • wybór metody jaką wyznaczany jest wskaźnik emisji,

      • postępowanie z wynikami „0” oraz z wynikami „nieprawdopodobnie” wysokimi,

    • metod opartych na wynikach pomiarów jednorazowych,

    • bilansów procesowych,

    • danych literaturowych (ogólny wskaźnik emisji).

    Wybór metody obliczeniowej, obok charakterystyki źródła emisji, powinien uwzględniać również aspekty praktycznego stosowania przyjętych algorytmów, w tym:

    • wybór parametru odniesienia określonego przez wskaźnik emisji (dostępność danych, łatwość w ich uzyskaniu, efektywność obliczeń),

    • możliwość podziału okresu rozliczeniowego na dowolne podokresy,

    • określenie emisji w warunkach normalnej pracy instalacji i warunkach odbiegających od normalnych,

    • określenie emisji towarzyszących przygotowaniu instalacji do remontu.

    Uzupełnieniem ww. kryteriów jest ogólna zasada zapewnienia maksimum wiarygodności wyników obliczeń przy danych jakie są dostępne dla danego źródła. Poniżej przedstawiamy przykład obliczeń emisji wykonanych w oparciu o dwa różne algorytmy.

    Przykład: W ramach instalacji eksploatowany jest kocioł opalany gazem ziemnym, dla którego prowadzący dysponuje wynikami 6 pomiarów emisji:

    Nr serii pomiarowej

    Wyniki pomiarów emisji [kg/h]

    NOx (w przeliczeniu na NO2)

    SO2

    CO2

    1

    0,326

    0

    508,8

    2

    0,562

    0

    819,1

    3

    0,452

    0

    614,2

    4

    0,464

    0

    643,8

    5

    0,309

    0,0116

    434,6

    6

    0,752

    0,0250

    1 169,6

    Średnia

    0,478

    0,0061

    698,4

    Wyniki pomiarów emisji tlenków azotu oraz dwutlenku węgla wskazują, że pomiary wykonywano przy znacznie różniących się obciążeniach kotła. Iloraz minimalnej emisji NOX i średniej wynosi 0,65. Iloraz emisji maksymalnej i średniej wynosi 1,57.

    Przyjmując jako podstawę obliczeń emisji rocznej tlenków azotu średnią arytmetyczną z pomiarów równą 0,478 kg/h oraz czas pracy kotła wynoszący dla analizowanego przykładu 6 389 h/rok, emisja NOX wyniesie w skali roku 3 054 kg.

    Drugi algorytm obliczeniowy uwzględnia zmienność obciążeń kotła, odnosząc emisję tlenków azotu do emisji dwutlenku węgla (pochodnej ilości spalanego paliwa). Wskaźniki emisji wyrażone jako kgNOx/kgCO2 przyjmują następujące wartości:

    Nr serii pomiarowej

    Wskaźnik emisji NOx (w przeliczeniu na NO2) odniesionej do emisji CO2 [kg/kg]

    1

    0,000641

    2

    0,000686

    3

    0,000736

    4

    0,000721

    5

    0,000711

    6

    0,000643

    Średnia

    0,000690

    Iloraz maksymalnego wskaźnika emisji NOX/CO2 i wartości średniej wynosi 0,93. Iloraz wartości minimalnej i średniej wynosi 1,07.

    Przyjmując jako podstawę obliczeń emisji rocznej tlenków azotu średnią arytmetyczną z obliczonych wskaźników równą 0,000690 kg/kg oraz roczną emisję CO2 wynoszącą dla analizowanego przykładu 2 492,725 Mg/rok, emisja tlenków azotu wyniesie w skali roku 1 720 kg, co jest znacząco różne od wielkości obliczonej metodą średniej arytmetycznej ze zmierzonych wartości emisji godzinowych, wynoszącej 3 054 kg.

     W kolejnych zakładkach działu Obliczenia emisji przedstawiamy metody obliczeniowe i wskaźniki emisji dla różnych rodzajów procesów. Ze względu na obszerność materiałów poświęconych emisji niezorganizowanej i bilansom LZO (VOC), dziedziny te omówiliśmy w odrębnych działach.

    Aktualności
    • 06
      wrzesień
      5 września 2017 r. w Dzienniku Ustaw ogłoszone zostało Rozporządzenie Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 1 sierpnia 2017 r. w sprawie wymagań dla kotłów na paliwo stałe. Graniczne wielkości emisji dla nowych kotłów obejmują tlenek węgla, pył oraz organiczne związki gazowe (OGC). Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 października 2017 r., przy czym do kotłów wyprodukowanych, a niewprowadzonych do obrotu ani do użytkowania przed dniem 1 października 2017 r. przepisy rozporządzenia stosuje się od dnia 1 lipca 2018 r.
    • 28
      sierpień
      17 sierpnia 2017 r. w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej opublikowana została decyzja wykonawcza Komisji 2017/1442 ustanawiająca konkluzje BAT dla dużych obiektów energetycznego spalania (LCP). Długo oczekiwana regulacja przynosi wiele zmian w zakresie i sposobie określania najlepszych dostępnych technik. Oprócz poziomów emisji odpowiadających najlepszym dostępnych technikom (BAT-AELs), określone zostały wskaźnikowe poziomy emisji. Poszerzono również wymagany dotychczas w konkluzjach BAT zakres obowiązkowego systemu zarządzania środowiskowego oraz monitoring emisji. Wobec emisji niezorganizowanej konkluzje BAT wprowadzają dla obiektów LCP obowiązek wdrożenia planu gospodarki pyłem, obejmujący przeładunek, magazynowanie paliw i dodatków oraz odpadów.
    • 28
      sierpień
      WSA w Krakowie wyrokiem z dnia 10 lipca 2017 r. (III SA/Kr 535/15) stwierdził nieważność uchwały Rady Miasta Zakopane z dnia 27 marca 2008 r. nr XXII/250/2008 w sprawie ustalenia miejscowości, w której pobiera się opłatę miejscową (Dz. Urz. Woj. Małopolskiego z 2008 r., Nr 291, poz. 1908). W uzasadnieniu WSA wskazał, że zaskarżona uchwała jest sprzeczna z prawem, bowiem została wydana z naruszeniem § 2 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 grudnia 2007 r. w sprawie warunków, jakie powinna spełniać miejscowość, w której można pobierać opłatę miejscową, miedzy innymi zachowaniem na terenie strefy, w której jest położona dana miejscowość, dopuszczalnych poziomów substancji w powietrzu. © 123rf.com, nightman1965
    NEWSLETTER:
    Jeśli chcesz otrzymywać powiadomienia o nowych artykułach zapisz się
     
    prawo ochrony środowiska
    Operat FB
    Renexpo 2017
    Efektywność energetyczna
    szkolenie modelowanie
    OZE Energiczny Obywatel

    Zobacz komunikaty JRC / US EPA / EEA / NIK:

    EEA: EU companies cut further the use of chemicals harmful to ozone layer (14.09.2017)

    EPA Finalizes Rule to Postpone Steam Electric Power Plant Effluent Guidelines Rule (13.09.2017)

    EPA Exercises Enforcement Discretion for All Power Plants in Florida (11.09.2017)

    EEA Report: Landscapes in transition - 4.3.2 Emissions to the atmosphere (07.09.2017)

    NH3
    © EEA

    NIK i ETO o współpracy w ramach europejskiej kontroli powietrza (04.09.2017)

    EPA Statement on Expected Fire at Arkema Facility in Crosby, Texas (01.09.2017)

    EPA, partners study roadside vegetation and air quality at local school (22.08.2017)

    EPA Announces Innovative Research (22.08.2017)

    EPA $1.6M grant to help Wyoming address Leaking Underground Petroleum Storage Tanks (22.08.2017)

    EPA Announces Intent to Revisit Provisions of Phase 2 Heavy-Duty Rules (17.08.2017)

    Zobacz bieżące artykuły w Atmospheric Environment:

    Development of the GC-MS organic aerosol monitor (GC-MS OAM) for in-field detection of particulate organic compounds (14.09.2017)

    Methods for regionalization of impacts of non-toxic air pollutants in life-cycle assessments often tell a consistent story (14.09.2017)

    OH reactivity of the urban air in Helsinki, Finland, during winter (12.09.2017)

    Characteri- zation of atmos- pheric black carbon and co-pollutants in urban and rural areas of Spain (09.09.2017)

    Zobacz EUR-Lex:

    Opinia Europejskiego Komitetu Regionów – Zdrowie w miastach: wspólne dobro (15.09.2017)

    Decyzja Rady 2017/1541 z dnia 17 lipca 2017 r. w sprawie zawarcia, w imieniu Unii Europejskiej, poprawki z Kigali do Protokołu montrealskiego w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową (14.09.2017)

    Poprawki do Protokołu montrealskiego w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową (14.09.2017)

    Wyrok Trybunału Sprawiedliwości: Zanieczyszczenie powietrza z powodu nielegalnego palenia odpadów - Zasada „zanieczyszczający płaci” - Odpowiedzialność solidarna właściciela nieruchomości oraz sprawcy zanieczyszczenia (04.09.2017)

    Wyrok Trybunału Sprawiedliwości: Prawo publicznego dostępu do dokumentów instytucji Unii Europejskiej (04.09.2017)

    Sprostowanie do obwieszczenia Komisji w sprawie dostępu do wymiaru sprawiedliwości w dziedzinie ochrony środowiska (31.08.2017)

    Decyzja Komisji 2017/1508 z dnia 28 sierpnia 2017 r. w sprawie dokumentu referencyjnego dotyczącego najlepszych praktyk zarządzania środowiskowego, sektorowych wskaźników efektywności środowiskowej oraz kryteriów doskonałości dla sektora produkcji żywności i napojów (30.08.2017)

    Decyzja Komisji 2017/1494 w sprawie pomocy państwa, którą Zjednoczone Królestwo planuje wdrożyć na rzecz umowy inwestycyjnej dotyczącej przekształcenia pierwszego bloku elektrowni Drax na spalanie biomasy (23.08.2017)

    Obwieszczenie Komisji w sprawie dostępu do wymiaru sprawiedliwości w dziedzinie ochrony środowiska (18.08.2017)

    konkluzje bat LCPDecyzja wykonawcza Komisji 2017/1442 z dnia 31 lipca 2017 r. ustanawiająca konkluzje dotyczące najlepszych dostępnych technik (BAT) w odniesieniu do dużych obiektów energetycznego spalania zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE (17.08.2017)