Frakcje pyłu – modelowanie stężeń imisyjnych

    Obliczenia stężeń imisyjnych powinny umożliwiać ocenę dotrzymania kryteriów jakości powietrza ustalonych dla pyłu zawieszonego PM2,5, pyłu zawieszonego PM10 oraz opadu pyłu. Sposób ustalenia emisji maksymalnej poszczególnych frakcji pyłu nie może zatem prowadzić do niedoszacowania którejkolwiek z trzech kategorii. Dokonując oceny na podstawie jednego modelu i przyjmując w nim założenie stuprocentowego udziału w pyle ogółem frakcji PM2,5 lub PM10, możemy uzyskać zaniżone wartości opadu pyłu. Z kolei przyjęcie dla emisji maksymalnej składu frakcyjnego najbardziej prawdopodobnego, lecz nie odpowiadającego wnioskowanej emisji pyłu zawieszonego PM2,5 lub PM10 nie daje podstawy do określenia emisji dopuszczalnej pyłu zawieszonego PM2,5 lub PM10 na poziomie równym emisji dopuszczalnej pyłu ogółem, co szerzej przedstawiamy w zakładce Wymagania prawne.

    W praktyce bardzo rzadko przeprowadza się modelowanie stężeń imisyjnych pyłu w rozbiciu na warianty:

    • wariant 1: zakładający maksymalny możliwy udział pyłu zawieszonego PM2,5 i PM10 w emitowanych pyłach. Wariant ten umożliwia ocenę dotrzymania kryteriów ustalonych dla pyłu zawieszonego. Przyjęte emisje pyłu PM2,5 oraz PM10 stanowią jednocześnie podstawę określenia emisji dopuszczalnej tych frakcji,

    • wariant 2: polegający na przyjęciu najbardziej prawdopodobnych składów frakcyjnych jakie mogą charakteryzować emitowane pyły oraz emisji maksymalnej pyłu ogółem – model umożliwiający ocenę dotrzymania kryterium opadu pyłu oraz określenie emisji dopuszczalnej pyłu ogółem.

    Przeważnie ocenę potencjalnych stężeń pyłu przeprowadza się na podstawie jednego modelu, poprzedzając obliczenia analizą umożliwiającą wyznaczenie wiarygodnych wartości emisji maksymalnych dla poszczególnych frakcji. Rozwiązanie takie jest bardziej korzystne od modelowania w wariantach pod względem ograniczenia ryzyka błędów, proporcjonalnego do stopnia skomplikowania obliczeń. Poprawne wyznaczenie wielkości emisji maksymalnych nabiera szczególnego znaczenia w modelowaniu stężeń pyłów zawierających związki metali.

    Uproszczenia przy wyznaczaniu emisji maksymalnej poszczególnych frakcji pyłu są możliwe w większości przypadków gdy skala oddziaływania emisji pyłu z instalacji na jakość powietrza atmosferycznego nie jest znaczna, lub jest małoznacząca w odniesieniu do jednego z dwóch kryteriów, to jest wobec pyłu zawieszonego lub opadu pyłu (dotyczy również związków metali zawartych w pyle). W takich sytuacjach, wraz z oceną błędu kryterium drugorzędnego, obliczenia stężeń imisyjnych wykonuje się przeważnie według jednej z dwóch metod:

    • metoda 1: gdy skala oddziaływania instalacji jest znacząca dla oceny dotrzymania kryteriów ustalonych wobec pyłu zawieszonego, lub gdy emisja pyłu nie ma dużego znaczenia dla jakości powietrza atmosferycznego – przyjęcie maksymalnych udziałów pyłu zawieszonego jakie mogą występować w pyle z poszczególnych źródeł, lub przyjęcie stuprocentowego udziału pyłu zawieszonego w pyle ogółem,

    • metoda 2: gdy skala oddziaływania instalacji jest znacząca dla oceny dotrzymania kryteriów ustalonych wobec opadu pyłu – przyjęcie najbardziej prawdopodobnych składów frakcyjnych jakie mogą charakteryzować emitowane pyły.

    Po wejściu w życie rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 24 sierpnia 2012 r. w sprawie poziomów niektórych substancji w powietrzu (Dz.U. 2012, poz. 1031) nie zmieniono stosowanej wcześniej referencyjnej metodyki obliczeń stężeń substancji w powietrzu, uznając że obliczenia imisji pyłu zawieszonego PM2,5 można prowadzić z wykorzystaniem zależności właściwych dla pyłu zawieszonego PM10. Obie frakcje pyłu zawieszonego są również uwzględniane w obliczeniach opadu pyłu. Tym samym pominięcie obliczeń opadu pyłu dla instalacji emitujących wyłącznie pył PM2,5 i PM10, obejmujących co najmniej sprawdzenie warunku wykonania obliczeń, jest niezgodne z metodyką referencyjną.

    W obliczeniach opadu pyłu oprócz składu frakcyjnego o poprawności wyników decyduje również prędkość opadania danej frakcji pyłu. Ponieważ przeważnie jest ona wyznaczana wyłącznie na podstawie gęstości pyłu, parametr ten wymaga szczególnej uwagi. Gęstość pyłu powinna uwzględniać co najmniej:

    • dla źródeł spalania węgla: gęstość właściwą pyłu pochodzącego ze spalania węgla danego rodzaju i pochodzenia (złoża),

    • dla źródeł spalania oleju: gęstość krzemionki (zawartej w powietrzu do spalania), sadzy, związków siarki (dla paliw zasiarczonych),

    • dla źródeł spalania gazu: gęstość krzemionki (zawartej w powietrzu do spalania) i sadzy,

    • dla źródeł technologicznych: gęstość wyznaczoną na podstawie pomiarów gdy pył stanowi mieszaninę substancji lub analizy najbardziej prawdopodobnego składu (np. metali i pierwiastków niemetalicznych wchodzących w skład pyłu spawalniczego).

    Aktualności
    • 05
      październik
      W Dzienniku Ustaw (poz. 1890 - 1893) opublikowane zostały 4 rozporządzenia Ministra Energii z dnia 27 września 2018 r. dotyczące paliw stałych: - w sprawie wymagań jakościowych dla paliw stałych, - w sprawie sposobu pobierania próbek paliw stałych, - w sprawie metod badania jakości paliw stałych, - w sprawie wzoru świadectwa jakości paliw stałych. Rozporządzenia stanowią akty wykonawcze do ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw (Dz. U. z 2018 r. poz. 427, 650, 1654 i 1669). © Pixabay
    • 01
      październik
      W Monitorze Polskim (poz. 923) opublikowane zostało coroczne Obwieszczenie Ministra Środowiska w sprawie wykazu miast o liczbie mieszkańców większej niż 100 tysięcy i aglomeracji, w których wartość wskaźnika średniego narażenia przekracza wartość pułapu stężenia ekspozycji… Spośród 30  ocenianych aglomeracji i miast dla 16 wartość wskaźnika średniego narażenia uległa zmniejszeniu (min. dla aglomeracji Wrocławskiej, Warszawskiej), 4 zwiększeniu, a 10 nie uległa zmianie. Pierwszy raz w historii ocen dla  miasta Wałbrzycha i aglomeracji lubelskiej wskaźnik średniego narażenia nie przekroczył pułapu stężenia ekspozycji wynoszącego 20 µg/m3.  Najwyższą wartość wskaźnika w roku 2017 określono dla aglomeracji krakowskiej (32 µg/m3) oraz górnośląskiej (30 µg/m3). Najniższą dla miasta Koszalina (13 µg/m3). Zobacz szczegółowe zestawienie wskaźników © Pixabay
    • 04
      czerwiec
      W Dzienniku Ustaw (poz. 1022) opublikowane zostało Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 22 maja 2018 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie wymagań w zakresie prowadzenia pomiarów wielkości emisji oraz pomiarów ilości pobieranej wody. Rozporządzenie wdraża dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2193 z dnia 25 listopada 2015 r. w sprawie ograniczenia emisji niektórych zanieczyszczeń do powietrza ze średnich obiektów energetycznego spalania (Dz. Urz. UE L 313). Jedną z kluczowych zmian jest wprowadzenie obowiązku wykonywania okresowych pomiarów emisji, co najmniej raz na trzy lata, ze źródeł spalania paliw o nominalnej mocy cieplnej nie mniejszej niż 1 MW, z których emisja wymaga zgłoszenia. Dla źródeł istniejących pierwsze pomiary przeprowadza się nie później niż do dnia 1 stycznia 2024 r. lub 1 stycznia 2029 r., w zależności od mocy źródła. Dla źródeł nowych pierwsze pomiary przeprowadza się w terminie nie dłuższym niż 4 miesiące od daty uzyskania pozwolenia na wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza, pozwolenia zintegrowanego albo dokonania zgłoszenia, albo od daty rozpoczęcia użytkowania źródła. przejdź do rozporządzenia..
    NEWSLETTER:
    Jeśli chcesz otrzymywać powiadomienia o nowych artykułach zapisz się
     
    Operat FB
    szkolenie f-gazy
    szkolenia rozprzestrzenianie się zanieczyszczeń
    Szkolenia Obliczenia emisji
    Szkolenia Bilans LZO
    OZE Energiczny Obywatel

    Zobacz komunikaty JRC / US EPA / EEA / NIK:

    EPA: Utah Physicians for a Healthy Environment receives $120,000 for air quality project in Summit County, Utah (04.10.2018)

    EEA: Exceedance of air quality standards in urban areas (02.10.2018)

    EEA: Exposure of ecosystems to acidification, eutrophication and ozone (02.10.2018)

    zanieczyszczenie powietrza kwaśne deszcze
    © EEA

    EEA: Rural concentration of the ozone indicator AOT40 for crops, 2015 (02.10.2018)

    ozon zanieczyszczenie powietrza
    © EEA

    EEA: Rural concentration of the ozone indicator AOT40 for forest, 2015 (02.10.2018)

    EEA: Agricultural area in EEA member countries for each ozone exposure class (02.10.2018)

    EEA: Trend in EU mercury emissions to air 1990 2016 (28.09.2018)

    emisja rtęci
    © EEA

    EPA Recognizes Supermarkets Across America for Smart Refrigerant Management (25.09.2018)

    EPA and DOJ Settle with Derive Systems over Vehicle Emissions Control Defeat Devices (24.09.2018)

    EEA: Mercury pollution remains a problem in Europe and globally (19.09.2018)

    EEA: Mercury in Europe's environment (19.09.2018)

    emisja rtęci Polska
     © Pixabay

    NIK: Czysto, cicho, bezszelestnie - czyli strefy czystego transportu po polsku (17.09.2018)

    NIK i ETO o wpływie zanieczyszczenia powietrza na zdrowie obywateli (15.09.2018)

    EEA: Ozone-depleting substances 2018 (14.09.2018)

    emisja freony f-gazy
    © EEA

    EPA: Pittsburgh, Pa. group wins contest for developing air quality monitors in Wildland Fire Sensors Challenge (13.09.2018)

    NIK: Emisja z sektora przemysłowego i z transportu (12.09.2018)

    emisje NIK
    © NIK

    EPA: Manchester, New Hampshire Municipal Waste Incinerator to Reduce Mercury Emissions Under Settlement with United State (12.09.2018)

    Zobacz bieżące artykuły w Atmospheric Environment:

     

    Impact of biomass burning and its control on particulate matter over a city in mainland Southeast Asia during a smog episode

    Impact of particulate matter (PM) emissions from ships, locomotives, and freeways in the communities near the ports of Los Angeles (POLA) and Long Beach (POLB) on the air quality in the Los Angeles county

    Lattice-Boltzmann Large-Eddy Simulation of pollutant dispersion in street canyons including tree planting effects

    kanion uliczny
    © Pixabay

    Emissions of Volatile Organic Compounds from road marking paints

    Zobacz EUR-Lex:

    emisja zanieczyszczeń ETO

    Sprawozdanie specjalne ETO nr 23/2018 Zanieczyszczenie powietrza. Nasze zdrowie nadal nie jest wystarczająco chronione (13.09.2018)

    © ETO

    Decyzja wykonawcza Komisji 2018/1147 z dnia 10 sierpnia 2018 r. ustanawiająca konkluzje dotyczące najlepszych dostępnych technik (BAT) w odniesieniu do przetwarzania odpadów (17.08.2018)

    Opinia Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego: Działania UE na rzecz poprawy przestrzegania prawa ochrony środowiska i zarządzania środowiskiem (10.08.2019)

    Wyrok Trybunału z dnia 7 czerwca 2018 r. - wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym (Sprawa C-160/17) - Ocena skutków wywieranych przez niektóre plany i programy na środowisko naturalne - Obszar miejski objęty scaleniem - Możliwość odstępstw od obowiązujących założeń zagospodarowania przestrzennego - Zmiana „planów i programów” (30.07.2018)

    Opinia Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego - Komunikat Komisji: Osiągnięcie mobilności niskoemisyjnej (25.07.2018)

    Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 31 maja 2018 r. – Komisja Europejska / Rzeczpospolita Polska (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Dyrektywa 2011/92/WE - Ocena oddziaływania na środowisko odwiertów w celu poszukiwania lub rozpoznawania złóż gazu łupkowego - Głębokie wiercenia - Kryteria selekcji - Ustalenie progów -  Sprawa C-526/16 (23.07.2018)

    Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/986 z dnia 3 kwietnia 2018 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) 2015/504 w odniesieniu do dostosowania przepisów administracyjnych dotyczących homologacji i nadzoru rynku pojazdów rolniczych i leśnych do wartości granicznych emisji dla etapu V (18.07.2018) 

    Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/988 z dnia 27 kwietnia 2018 r. w sprawie zmiany i sprostowania rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2017/656 określającego wymogi administracyjne dotyczące wartości granicznych emisji i homologacji typu w odniesieniu do silników spalinowych wewnętrznego spalania przeznaczonych do maszyn mobilnych nieporuszających się po drogach zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1628 (18.07.2018)

    Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2018/989 z dnia 18 maja 2018 r. w sprawie zmiany i sprostowania rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2017/654 uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1628 odnośnie do wymogów technicznych i ogólnych dotyczących wartości granicznych emisji i homologacji typu w odniesieniu do silników spalinowych wewnętrznego spalania przeznaczonych do maszyn mobilnych nieporuszających się po drogach (18.07.2018)

    Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2018/985 z dnia 12 lutego 2018 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 167/2013 w odniesieniu do wymogów dotyczących efektywności środowiskowej i osiągów jednostki napędowej pojazdów rolniczych i leśnych oraz ich silników, a także uchylające rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2015/96 (18.07.2018)

    Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2018/987 z dnia 27 kwietnia 2018 r. w sprawie zmiany i sprostowania rozporządzenia delegowanego (UE) 2017/655 uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1628 odnośnie do monitorowania emisji zanieczyszczeń gazowych z silników spalinowych wewnętrznego spalania w trakcie eksploatacji zamontowanych w maszynach mobilnych nieporuszających się po drogach (18.07.2018)