Frakcje pyłu – modelowanie stężeń imisyjnych

    Obliczenia stężeń imisyjnych powinny umożliwiać ocenę dotrzymania kryteriów jakości powietrza ustalonych dla pyłu zawieszonego PM2,5, pyłu zawieszonego PM10 oraz opadu pyłu. Sposób ustalenia emisji maksymalnej poszczególnych frakcji pyłu nie może zatem prowadzić do niedoszacowania którejkolwiek z trzech kategorii. Dokonując oceny na podstawie jednego modelu i przyjmując w nim założenie stuprocentowego udziału w pyle ogółem frakcji PM2,5 lub PM10, możemy uzyskać zaniżone wartości opadu pyłu. Z kolei przyjęcie dla emisji maksymalnej składu frakcyjnego najbardziej prawdopodobnego, lecz nie odpowiadającego wnioskowanej emisji pyłu zawieszonego PM2,5 lub PM10 nie daje podstawy do określenia emisji dopuszczalnej pyłu zawieszonego PM2,5 lub PM10 na poziomie równym emisji dopuszczalnej pyłu ogółem, co szerzej przedstawiamy w zakładce Wymagania prawne.

    W praktyce bardzo rzadko przeprowadza się modelowanie stężeń imisyjnych pyłu w rozbiciu na warianty:

    • wariant 1: zakładający maksymalny możliwy udział pyłu zawieszonego PM2,5 i PM10 w emitowanych pyłach. Wariant ten umożliwia ocenę dotrzymania kryteriów ustalonych dla pyłu zawieszonego. Przyjęte emisje pyłu PM2,5 oraz PM10 stanowią jednocześnie podstawę określenia emisji dopuszczalnej tych frakcji,

    • wariant 2: polegający na przyjęciu najbardziej prawdopodobnych składów frakcyjnych jakie mogą charakteryzować emitowane pyły oraz emisji maksymalnej pyłu ogółem – model umożliwiający ocenę dotrzymania kryterium opadu pyłu oraz określenie emisji dopuszczalnej pyłu ogółem.

    Przeważnie ocenę potencjalnych stężeń pyłu przeprowadza się na podstawie jednego modelu, poprzedzając obliczenia analizą umożliwiającą wyznaczenie wiarygodnych wartości emisji maksymalnych dla poszczególnych frakcji. Rozwiązanie takie jest bardziej korzystne od modelowania w wariantach pod względem ograniczenia ryzyka błędów, proporcjonalnego do stopnia skomplikowania obliczeń. Poprawne wyznaczenie wielkości emisji maksymalnych nabiera szczególnego znaczenia w modelowaniu stężeń pyłów zawierających związki metali.

    Uproszczenia przy wyznaczaniu emisji maksymalnej poszczególnych frakcji pyłu są możliwe w większości przypadków gdy skala oddziaływania emisji pyłu z instalacji na jakość powietrza atmosferycznego nie jest znaczna, lub jest małoznacząca w odniesieniu do jednego z dwóch kryteriów, to jest wobec pyłu zawieszonego lub opadu pyłu (dotyczy również związków metali zawartych w pyle). W takich sytuacjach, wraz z oceną błędu kryterium drugorzędnego, obliczenia stężeń imisyjnych wykonuje się przeważnie według jednej z dwóch metod:

    • metoda 1: gdy skala oddziaływania instalacji jest znacząca dla oceny dotrzymania kryteriów ustalonych wobec pyłu zawieszonego, lub gdy emisja pyłu nie ma dużego znaczenia dla jakości powietrza atmosferycznego – przyjęcie maksymalnych udziałów pyłu zawieszonego jakie mogą występować w pyle z poszczególnych źródeł, lub przyjęcie stuprocentowego udziału pyłu zawieszonego w pyle ogółem,

    • metoda 2: gdy skala oddziaływania instalacji jest znacząca dla oceny dotrzymania kryteriów ustalonych wobec opadu pyłu – przyjęcie najbardziej prawdopodobnych składów frakcyjnych jakie mogą charakteryzować emitowane pyły.

    Po wejściu w życie rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 24 sierpnia 2012 r. w sprawie poziomów niektórych substancji w powietrzu (Dz.U. 2012, poz. 1031) nie zmieniono stosowanej wcześniej referencyjnej metodyki obliczeń stężeń substancji w powietrzu, uznając że obliczenia imisji pyłu zawieszonego PM2,5 można prowadzić z wykorzystaniem zależności właściwych dla pyłu zawieszonego PM10. Obie frakcje pyłu zawieszonego są również uwzględniane w obliczeniach opadu pyłu. Tym samym pominięcie obliczeń opadu pyłu dla instalacji emitujących wyłącznie pył PM2,5 i PM10, obejmujących co najmniej sprawdzenie warunku wykonania obliczeń, jest niezgodne z metodyką referencyjną.

    W obliczeniach opadu pyłu oprócz składu frakcyjnego o poprawności wyników decyduje również prędkość opadania danej frakcji pyłu. Ponieważ przeważnie jest ona wyznaczana wyłącznie na podstawie gęstości pyłu, parametr ten wymaga szczególnej uwagi. Gęstość pyłu powinna uwzględniać co najmniej:

    • dla źródeł spalania węgla: gęstość właściwą pyłu pochodzącego ze spalania węgla danego rodzaju i pochodzenia (złoża),

    • dla źródeł spalania oleju: gęstość krzemionki (zawartej w powietrzu do spalania), sadzy, związków siarki (dla paliw zasiarczonych),

    • dla źródeł spalania gazu: gęstość krzemionki (zawartej w powietrzu do spalania) i sadzy,

    • dla źródeł technologicznych: gęstość wyznaczoną na podstawie pomiarów gdy pył stanowi mieszaninę substancji lub analizy najbardziej prawdopodobnego składu (np. metali i pierwiastków niemetalicznych wchodzących w skład pyłu spawalniczego).

    Aktualności
    • 09
      grudzień
      W minionym tygodniu opublikowane zostały dwie ważne decyzje wykonawcze Komisji Europejskiej ustalające konkluzje BAT dla następujących sektorów:  - 04.12.2019 r.: konkluzje BAT w odniesieniu do przemysłu spożywczego, produkcji napojów i mleczarskiego (decyzja nr 2019/2031; Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 313/60). Konkluzje BAT obejmują produkcję pasz i produkcję etanolu, o których mowa w załączniku I do dyrektywy IED 2010/75/UE oraz niektóre oczyszczalnie ścieków. Decyzja wykonawcza Komisji EU nie obejmuje natomiast produkcji mączki rybnej i żelatyny - 03.12.2019 r.: konkluzje BAT w odniesieniu do spalania odpadów (decyzja nr 2019/2010; Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 312/55)
    • 06
      listopad
      Strona pt. Zmiana systemu opłat została uzupełniona o komentarz do przygotowania raportu KOBiZE za rok 2019, który będzie stanowił podstawę naliczenia opłaty za korzystanie ze środowiska w roku 2019 w zakresie emisji substancji do powietrza (zmiana wprowadzona ustawą z dnia 4 lipca 2019 r. o zmianie ustawy o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych oraz niektórych innych ustaw Dz. U. poz. 1501). Rekomendacja obejmuje zapewnienie spójności pomiędzy sprawozdaniem opłatowym i KOBiZE w sposób umożliwiający uniknięcie potrzeby weryfikacji opłaty. Oprócz dwóch metod (podziału emisji i wskaźników zastępczych) wskazano różnice w klasyfikacji związków według stawek opłat i KOBiZE.
    NEWSLETTER:
    Jeśli chcesz otrzymywać powiadomienia o nowych artykułach zapisz się
     
    Szkolenie KOBiZE i opłaty za korzystanie ze środowiska za rok 2019
    Szkolenie Rozprzestrzenianie zanieczyszczeń w powietrzu Poznań 2020
    Operat FB

    Zobacz komunikaty JRC / US EPA / EEA / NIK / GDOŚ / GIOŚ / IOŚ / MŚ:

    EPA Settlement with Gulfport Energy to Reduce Emissions from Oil and Natural Gas Operations by 313 Tons Per Year (22.01.2020)

    LZO nieszczelności instalacji 15446
    © Pixabay

    EPA, Justice Department and State of Colorado announce settlement with K.P. Kauffman Co. to reduce emissions from oil and gas operations by more than 500 tons per year (21.01.2020)

    U.S. EPA settlements with two San Diego County firms protect residents from lead-based paint health hazards (15.01.2020)

    EPA Reaches Settlement With Selby Enterprises LLC of Moline, Illinois, for Lead Disclosure Rule Violations in Davenport, Iowa (08.01.2020)

    U.S. EPA Prevent Lung Cancer: Test Your Home for Radon (07.01.2020)

    U.S. EPA settlement with facility in Los Angeles will help local students breathe easier (06.01.2020)

    EEA: Emissions of air pollutants from large combustion plants in Europe (06.01.2020)

    LCP emisje SO2 EEA
    © EEA

    EPA Jumpstarts Administrator Wheeler’s Cleaner Trucks Initiative (06.01.2020)

    NIK: Kłopoty z prądem (30.12.2019)

    EPA Completes Indoor Air Sampling and Mitigation at Properties Near Former Hancock Manufacturing Co. Site in Toronto, Ohio (19.12.2019)

    EEA: Renewables crucial for EU decarbonisation, but technology choices matter for air quality (19.12.2019)

    Klimat Zanieczyszczenie powietrza EEA Polska
    © EEA

    EPA Region 4 Smart Sectors program to engage businesses in achieving better environmental outcomes (19.12.2019)

    EPA Outlines Efficient Federal Coal Ash Permitting Program in New Proposal, Approves Second State Coal Ash Permit Program for Georgia (19.12.2019)

    EEA: Cumulative global fleet of battery electric vehicles (BEV) and plug-in hybrid electric vehicles (PHEV) in different parts of the world (19.12.2019)

    Zanieczyszczenie powietrza samochody elektryczne
    © EEA

    EPA Offers Existing Owners of Upstream Oil and Natural Gas Facilities the Opportunity to Perform Self-Audits to Return to Compliance (19.12.2019)

    EPA Fulfills Another Trump Administration Promise: Finalizes RFS Volumes for 2020 and Biomass Based Diesel Volumes for 2021 (19.12.2019)

    EEA: Percentile 90.4 of daily mean PM10 concentrations observed at traffic stations, 2017 (17.12.2019)

    PM10 Zanieczyszczenie powietrza w Polsce
    © EEA

    EEA: Emerging chemical risks in Europe – PFAS (16.12.2019)

    PFSa zanieczyszczenie powietrza EEA
    © EEA

    EPA proposes air quality plan for oil and gas emissions on the Uintah and Ouray Indian Reservation (16.12.2019)

    EEA: Share of renewable energy in gross final energy consumption in Europe (16.12.2019)

    Zobacz bieżące artykuły w Atmospheric Environment:

    Effects of European emission reductions on air quality in the Netherlands and the associated health effects

    Chemical nature of zinc in size fractionated particulate matter from residual oil combustion - A comparative study

    Ecotoxicity, genotoxicity, and oxidative potential tests of atmospheric PM10 particles

    Assessment of mean annual NO2 concentration based on a partial dataset

    Adaptive spatial sampling design for environmental field prediction using low-cost sensing technologies

    Zobacz EUR-Lex:

    Opinia Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego „Rozwijanie synergii pomiędzy różnymi planami działania dotyczącymi gospodarki o obiegu zamkniętym” (15.01.2020)

    Opinia Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego „Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 715/2007 w sprawie homologacji typu pojazdów silnikowych w odniesieniu do emisji zanieczyszczeń pochodzących z lekkich pojazdów pasażerskich i użytkowych (Euro 5 i Euro 6) oraz w sprawie dostępu do informacji dotyczących naprawy i utrzymania pojazdów” (15.01.2020)

    Rozporządzenie Delegowane Komisji 2020/22 z dnia 31 października 2019 r. zmieniające załączniki I i III do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/631 w odniesieniu do monitorowania emisji CO2 z nowych lekkich pojazdów użytkowych, którym udzielono homologacji typu w wyniku procesu wielostopniowego (14.01.2020)

    Poprawki przyjęte przez Parlament Europejski w dniu 3 października 2018 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady określającego normy emisji dla nowych samochodów osobowych i dla nowych lekkich pojazdów użytkowych w ramach zintegrowanego podejścia Unii na rzecz zmniejszenia emisji CO2 z pojazdów lekkich oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 715/2007 (13.01.2020)

    Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 24 października 2019 r. – Komisja Europejska/Republika Francuska (Sprawa C-636/18) - Systematyczne i ciągłe przekroczenie wartości dopuszczalnych dla dwutlenku azotu (NO2) w określonych francuskich strefach i aglomeracjach (23.12.2019)

    Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 24 października 2019 r. (Sprawa C-212/18) - Wykorzystanie jako biopaliwa do zasilania elektrowni produktów chemicznej obróbki zużytych olejów roślinnych (23.12.2019)

    ETS – Nota dotycząca wejścia w życie Umowy między Unią Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie powiązania ich systemów handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych (20.12.2019)

    DECYZJA RADY (UE) 2019/2135 z dnia 21 listopada 2019 r. w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte, w imieniu Unii Europejskiej, na trzecim posiedzeniu Konferencji Stron Konwencji z Minamaty w sprawie rtęci w odniesieniu do przyjęcia decyzji dotyczącej stopniowego zaprzestania stosowania amalgamatu stomatologicznego i zmiany załącznika A do tej konwencji (13.12.2019)

    DECYZJA RADY (UE) 2019/2119 z dnia 21 listopada 2019 r. w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte, w imieniu Unii Europejskiej, na trzecim posiedzeniu Konferencji Stron Konwencji z Minamaty w sprawie rtęci w odniesieniu do przyjęcia decyzji ustanawiającej progi dla odpadów rtęciowych, o których mowa w art. 11 ust. 2 tej konwencji (11.12.2019)