Frakcje pyłu – modelowanie stężeń imisyjnych

    Obliczenia stężeń imisyjnych powinny umożliwiać ocenę dotrzymania kryteriów jakości powietrza ustalonych dla pyłu zawieszonego PM2,5, pyłu zawieszonego PM10 oraz opadu pyłu. Sposób ustalenia emisji maksymalnej poszczególnych frakcji pyłu nie może zatem prowadzić do niedoszacowania którejkolwiek z trzech kategorii. Dokonując oceny na podstawie jednego modelu i przyjmując w nim założenie stuprocentowego udziału w pyle ogółem frakcji PM2,5 lub PM10, możemy uzyskać zaniżone wartości opadu pyłu. Z kolei przyjęcie dla emisji maksymalnej składu frakcyjnego najbardziej prawdopodobnego, lecz nie odpowiadającego wnioskowanej emisji pyłu zawieszonego PM2,5 lub PM10 nie daje podstawy do określenia emisji dopuszczalnej pyłu zawieszonego PM2,5 lub PM10 na poziomie równym emisji dopuszczalnej pyłu ogółem, co szerzej przedstawiamy w zakładce Wymagania prawne.

    W praktyce bardzo rzadko przeprowadza się modelowanie stężeń imisyjnych pyłu w rozbiciu na warianty:

    • wariant 1: zakładający maksymalny możliwy udział pyłu zawieszonego PM2,5 i PM10 w emitowanych pyłach. Wariant ten umożliwia ocenę dotrzymania kryteriów ustalonych dla pyłu zawieszonego. Przyjęte emisje pyłu PM2,5 oraz PM10 stanowią jednocześnie podstawę określenia emisji dopuszczalnej tych frakcji,

    • wariant 2: polegający na przyjęciu najbardziej prawdopodobnych składów frakcyjnych jakie mogą charakteryzować emitowane pyły oraz emisji maksymalnej pyłu ogółem – model umożliwiający ocenę dotrzymania kryterium opadu pyłu oraz określenie emisji dopuszczalnej pyłu ogółem.

    Przeważnie ocenę potencjalnych stężeń pyłu przeprowadza się na podstawie jednego modelu, poprzedzając obliczenia analizą umożliwiającą wyznaczenie wiarygodnych wartości emisji maksymalnych dla poszczególnych frakcji. Rozwiązanie takie jest bardziej korzystne od modelowania w wariantach pod względem ograniczenia ryzyka błędów, proporcjonalnego do stopnia skomplikowania obliczeń. Poprawne wyznaczenie wielkości emisji maksymalnych nabiera szczególnego znaczenia w modelowaniu stężeń pyłów zawierających związki metali.

    Uproszczenia przy wyznaczaniu emisji maksymalnej poszczególnych frakcji pyłu są możliwe w większości przypadków gdy skala oddziaływania emisji pyłu z instalacji na jakość powietrza atmosferycznego nie jest znaczna, lub jest małoznacząca w odniesieniu do jednego z dwóch kryteriów, to jest wobec pyłu zawieszonego lub opadu pyłu (dotyczy również związków metali zawartych w pyle). W takich sytuacjach, wraz z oceną błędu kryterium drugorzędnego, obliczenia stężeń imisyjnych wykonuje się przeważnie według jednej z dwóch metod:

    • metoda 1: gdy skala oddziaływania instalacji jest znacząca dla oceny dotrzymania kryteriów ustalonych wobec pyłu zawieszonego, lub gdy emisja pyłu nie ma dużego znaczenia dla jakości powietrza atmosferycznego – przyjęcie maksymalnych udziałów pyłu zawieszonego jakie mogą występować w pyle z poszczególnych źródeł, lub przyjęcie stuprocentowego udziału pyłu zawieszonego w pyle ogółem,

    • metoda 2: gdy skala oddziaływania instalacji jest znacząca dla oceny dotrzymania kryteriów ustalonych wobec opadu pyłu – przyjęcie najbardziej prawdopodobnych składów frakcyjnych jakie mogą charakteryzować emitowane pyły.

    Po wejściu w życie rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 24 sierpnia 2012 r. w sprawie poziomów niektórych substancji w powietrzu (Dz.U. 2012, poz. 1031) nie zmieniono stosowanej wcześniej referencyjnej metodyki obliczeń stężeń substancji w powietrzu, uznając że obliczenia imisji pyłu zawieszonego PM2,5 można prowadzić z wykorzystaniem zależności właściwych dla pyłu zawieszonego PM10. Obie frakcje pyłu zawieszonego są również uwzględniane w obliczeniach opadu pyłu. Tym samym pominięcie obliczeń opadu pyłu dla instalacji emitujących wyłącznie pył PM2,5 i PM10, obejmujących co najmniej sprawdzenie warunku wykonania obliczeń, jest niezgodne z metodyką referencyjną.

    W obliczeniach opadu pyłu oprócz składu frakcyjnego o poprawności wyników decyduje również prędkość opadania danej frakcji pyłu. Ponieważ przeważnie jest ona wyznaczana wyłącznie na podstawie gęstości pyłu, parametr ten wymaga szczególnej uwagi. Gęstość pyłu powinna uwzględniać co najmniej:

    • dla źródeł spalania węgla: gęstość właściwą pyłu pochodzącego ze spalania węgla danego rodzaju i pochodzenia (złoża),

    • dla źródeł spalania oleju: gęstość krzemionki (zawartej w powietrzu do spalania), sadzy, związków siarki (dla paliw zasiarczonych),

    • dla źródeł spalania gazu: gęstość krzemionki (zawartej w powietrzu do spalania) i sadzy,

    • dla źródeł technologicznych: gęstość wyznaczoną na podstawie pomiarów gdy pył stanowi mieszaninę substancji lub analizy najbardziej prawdopodobnego składu (np. metali i pierwiastków niemetalicznych wchodzących w skład pyłu spawalniczego).

    Aktualności
    • 17
      styczeń
      W Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych opublikowany został Wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 18 grudnia 2018 r. (II SA/Wr 452/18) oddalający skargę na zarządzenie pokontrolne D. Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska zobowiązujące do podjęcia działań eliminujących nieprawidłowości w zakresie przestrzegania wymagań ochrony środowiska w instalacji do przerobu odpadów z żużla pohutniczego. WSA we Wrocławiu nie uznał nawierzchni twardej nieulepszonej określonej Polską Normą PN-S-06102:1997 "Drogi samochodowe. Podbudowy z kruszyw stabilizowanych mechanicznie" za drogę utwardzoną spełniającą wymagania najlepszej dostępnej techniki, której obowiązek stosowania wynikał z pozwolenia zintegrowanego dla instalacji. Oprócz uzasadnienia wyroku artykuł zawiera również odniesienie do klasyfikacji drogi do dróg utwardzonych lub nieutwardzonych przyjętej w metodyce obliczeniowej emisji Amerykańskiej Agencji Ochrony Środowiska U.S. EPA oraz przywołanie parametrów charakteryzujących nawierzchnię (silt loading SL, silt content SC). Opisywane orzeczenie WSA we Wrocławiu odnosi się również do zasady przezorności wynikającej z art. 6 ustawy Prawo ochrony środowiska i jej znaczenia dla stosowania najlepszych dostępnych technik w sytuacji potencjalnego, a nie zaistniałego negatywnego oddziaływania na środowisko.
    • 05
      styczeń
      Zapraszamy na 15. Międzynarodową Konferencję Termiczne przekształcanie odpadów zorganizowaną przez ABRYS Sp. z o.o. w dniach od 29 do 31 stycznia 2019 w Rzeszowie. Tematami konferencji będą między innymi kluczowe problemy nurtujące obecnie branżę WtE, czyli perspektywę zakwalifikowania żużli jako odpadów niebezpiecznych, zakaz finansowania instalacji WtE procedowany w Parlamencie Europejskim oraz perspektywę 2030, czyli możliwy zakaz przetwarzania odpadów w ITPOK. Zaproszeni eksperci opowiedzą również o doświadczeniach z eksploatacji instalacji WtE oraz zagospodarowaniu odpadów procesowych. Organizatorzy przewidzieli szereg atrakcji, w tym zwiedzanie nowo otwartej Instalacji Termicznego Przetwarzania Odpadów z Odzyskiem Energii w Rzeszowie.
    • 05
      styczeń
      W związku z wdrażaniem systemu udostępniania informacji o tle substancji w powietrzu przed złożeniem wniosku sugerujemy kontakt telefoniczny z właściwym regionalnym wydziałem monitoringu środowiska Głównego Inspektoratu Ochrony Środowiska. Wnioski o udostępnianie informacji dla poszczególnych województw zamieszczone są na stronie http://www.gios.gov.pl/pl/aktualnosci/519-uwaga-udostepnianie-informacji-o-tle-substancji-w-powietrzu
    NEWSLETTER:
    Jeśli chcesz otrzymywać powiadomienia o nowych artykułach zapisz się
     
    szkolenie opłaty za korzystanie ze środowiska
    Operat FB
    f-gazy szkolenie
    szkolenia rozprzestrzenianie się zanieczyszczeń
    Szkolenia Bilans LZO
    Szkolenia Obliczenia emisji

    Zobacz komunikaty JRC / US EPA / EEA / NIK / MŚ:

    EPA Announces 2018 Annual Environmental Enforcement Results 08.02.2019

    EC, EIB: €12 million loan goes from the EU to Estonian fuel cell company 08.02.2019

    EEA: More action needed to protect Europe’s most vulnerable citizens from air pollution, noise and extreme temperatures 04.02.2019

    Zanieczyszczenie powietrza EEA
    © EEA

    EEA: Spatial distribution of exposure to four air pollutants across Europe, 2013-2014 04.02.2019

    Zanieczyszczenie powietrza w Europie EEA
    © EEA

    MŚ: Konsultacje społeczne do Krajowego programu ograniczania zanieczyszczenia powietrza 01.02.2019

    NIK, EUROSAI: report on air quality – skuteczność działań na rzecz poprawy jakości powietrza w 14 krajach Europy oraz Izraelu 31.01.2019

    Zanieczyszczenie powietrza skuteczność NIK EUROSAI 2019

    EPA: Proposed Settlement Resolves Clean Air Act Claims Between EPA and Greenfield Mass. Facility 30.01.2019

    EEA: Intensity of final energy consumption 30.01.2019

    EPA Releases 2018 Year in Review 28.01.2019

    EEA: Environment and climate impacts of aviation continue growing 24.01.2019

    EEA: Single programming document 2019 2021 (11.01.2019)

    EPA Releases Proposal to Revise MATS Supplemental Cost Finding and “Risk and Technology Review” (28.12.2018)

    Kontrole NIK w 2019 roku (27.12.2018)

    EEA: Primary energy consumption by fuel (21.12.2019)

    EEA: Final energy consumption by sector and fuel (19.12.2018)

    EEA: EU goal on phase-down of F-gases remains on track (19.12.2018)

    EEA: Total greenhouse gas emission trends and projections (19.12.2018)

    Zobacz bieżące artykuły w Atmospheric Environment:

    Real-time assessment of wintertime organic aerosol characteristics and sources at a suburban site in northern France

    Optical properties of PM2.5 particles: Results from a monitoring campaign in southeastern Italy

    Comparative efficiency of airborne pollen concentration evaluation in two pollen sampler designs related to impaction and changes in internal wind speed

    Emissions of fine particulate nitrated phenols from residential coal combustion in China

    Accountability of wind variability in AERMOD for computing concentrations in low wind conditions

    Zobacz EUR-Lex:

    Decyzja Komisji (UE) 2019/61 z dnia 19 grudnia 2018 r. w sprawie sektorowego dokumentu referencyjnego dotyczącego najlepszych praktyk zarządzania środowiskowego, sektorowych wskaźników efektywności środowiskowej oraz kryteriów doskonałości dla sektora administracji publicznej na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1221/2009 w sprawie dobrowolnego udziału organizacji w systemie ekozarządzania i audytu we Wspólnocie EMAS (18.01.2019)

    Decyzja Komisji (UE) 2019/62 z dnia 19 grudnia 2018 r. w sprawie sektorowego dokumentu referencyjnego dotyczącego najlepszych praktyk zarządzania środowiskowego, sektorowych wskaźników efektywności środowiskowej oraz kryteriów doskonałości dla sektora produkcji samochodów na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1221/2009 w sprawie dobrowolnego udziału organizacji w systemie ekozarządzania i audytu we Wspólnocie EMAS (18.01.2019)

    Decyzja Komisji (UE) 2019/63 z dnia 19 grudnia 2018 r. w sprawie sektorowego dokumentu referencyjnego dotyczącego najlepszych praktyk zarządzania środowiskowego, sektorowych wskaźników efektywności środowiskowej oraz kryteriów doskonałości dla sektora produkcji sprzętu elektrycznego i elektronicznego na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1221/2009 w sprawie dobrowolnego udziału organizacji w systemie ekozarządzania i audytu we Wspólnocie EMAS (18.01.2019)

    Decyzja Komisji (UE) 2019/56 z dnia 28 maja 2018 r. w sprawie pomocy państwa SA.34045 (2013/C) (ex 2012/NN) udzielonej przez Niemcy dużym odbiorcom energii elektrycznej na podstawie § 19 StromNEV (16.01.2019)

    niedozwolona pomoc państwa energetyka
    © 123rf.com

    Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/2066 z dnia 19 grudnia 2018 r. w sprawie monitorowania i raportowania w zakresie emisji gazów cieplarnianych na podstawie dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz zmieniające rozporządzenie Komisji (UE) nr 601/2012 (31.12.2018)

    Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/2067 z dnia 19 grudnia 2018 r. w sprawie weryfikacji danych oraz akredytacji weryfikatorów na podstawie dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (31.12.2018)