Frakcje pyłu – modelowanie stężeń imisyjnych

    Obliczenia stężeń imisyjnych powinny umożliwiać ocenę dotrzymania kryteriów jakości powietrza ustalonych dla pyłu zawieszonego PM2,5, pyłu zawieszonego PM10 oraz opadu pyłu. Sposób ustalenia emisji maksymalnej poszczególnych frakcji pyłu nie może zatem prowadzić do niedoszacowania którejkolwiek z trzech kategorii. Dokonując oceny na podstawie jednego modelu i przyjmując w nim założenie stuprocentowego udziału w pyle ogółem frakcji PM2,5 lub PM10, możemy uzyskać zaniżone wartości opadu pyłu. Z kolei przyjęcie dla emisji maksymalnej składu frakcyjnego najbardziej prawdopodobnego, lecz nie odpowiadającego wnioskowanej emisji pyłu zawieszonego PM2,5 lub PM10 nie daje podstawy do określenia emisji dopuszczalnej pyłu zawieszonego PM2,5 lub PM10 na poziomie równym emisji dopuszczalnej pyłu ogółem, co szerzej przedstawiamy w zakładce Wymagania prawne.

    W praktyce bardzo rzadko przeprowadza się modelowanie stężeń imisyjnych pyłu w rozbiciu na warianty:

    • wariant 1: zakładający maksymalny możliwy udział pyłu zawieszonego PM2,5 i PM10 w emitowanych pyłach. Wariant ten umożliwia ocenę dotrzymania kryteriów ustalonych dla pyłu zawieszonego. Przyjęte emisje pyłu PM2,5 oraz PM10 stanowią jednocześnie podstawę określenia emisji dopuszczalnej tych frakcji,

    • wariant 2: polegający na przyjęciu najbardziej prawdopodobnych składów frakcyjnych jakie mogą charakteryzować emitowane pyły oraz emisji maksymalnej pyłu ogółem – model umożliwiający ocenę dotrzymania kryterium opadu pyłu oraz określenie emisji dopuszczalnej pyłu ogółem.

    Przeważnie ocenę potencjalnych stężeń pyłu przeprowadza się na podstawie jednego modelu, poprzedzając obliczenia analizą umożliwiającą wyznaczenie wiarygodnych wartości emisji maksymalnych dla poszczególnych frakcji. Rozwiązanie takie jest bardziej korzystne od modelowania w wariantach pod względem ograniczenia ryzyka błędów, proporcjonalnego do stopnia skomplikowania obliczeń. Poprawne wyznaczenie wielkości emisji maksymalnych nabiera szczególnego znaczenia w modelowaniu stężeń pyłów zawierających związki metali.

    Uproszczenia przy wyznaczaniu emisji maksymalnej poszczególnych frakcji pyłu są możliwe w większości przypadków gdy skala oddziaływania emisji pyłu z instalacji na jakość powietrza atmosferycznego nie jest znaczna, lub jest małoznacząca w odniesieniu do jednego z dwóch kryteriów, to jest wobec pyłu zawieszonego lub opadu pyłu (dotyczy również związków metali zawartych w pyle). W takich sytuacjach, wraz z oceną błędu kryterium drugorzędnego, obliczenia stężeń imisyjnych wykonuje się przeważnie według jednej z dwóch metod:

    • metoda 1: gdy skala oddziaływania instalacji jest znacząca dla oceny dotrzymania kryteriów ustalonych wobec pyłu zawieszonego, lub gdy emisja pyłu nie ma dużego znaczenia dla jakości powietrza atmosferycznego – przyjęcie maksymalnych udziałów pyłu zawieszonego jakie mogą występować w pyle z poszczególnych źródeł, lub przyjęcie stuprocentowego udziału pyłu zawieszonego w pyle ogółem,

    • metoda 2: gdy skala oddziaływania instalacji jest znacząca dla oceny dotrzymania kryteriów ustalonych wobec opadu pyłu – przyjęcie najbardziej prawdopodobnych składów frakcyjnych jakie mogą charakteryzować emitowane pyły.

    Po wejściu w życie rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 24 sierpnia 2012 r. w sprawie poziomów niektórych substancji w powietrzu (Dz.U. 2012, poz. 1031) nie zmieniono stosowanej wcześniej referencyjnej metodyki obliczeń stężeń substancji w powietrzu, uznając że obliczenia imisji pyłu zawieszonego PM2,5 można prowadzić z wykorzystaniem zależności właściwych dla pyłu zawieszonego PM10. Obie frakcje pyłu zawieszonego są również uwzględniane w obliczeniach opadu pyłu. Tym samym pominięcie obliczeń opadu pyłu dla instalacji emitujących wyłącznie pył PM2,5 i PM10, obejmujących co najmniej sprawdzenie warunku wykonania obliczeń, jest niezgodne z metodyką referencyjną.

    W obliczeniach opadu pyłu oprócz składu frakcyjnego o poprawności wyników decyduje również prędkość opadania danej frakcji pyłu. Ponieważ przeważnie jest ona wyznaczana wyłącznie na podstawie gęstości pyłu, parametr ten wymaga szczególnej uwagi. Gęstość pyłu powinna uwzględniać co najmniej:

    • dla źródeł spalania węgla: gęstość właściwą pyłu pochodzącego ze spalania węgla danego rodzaju i pochodzenia (złoża),

    • dla źródeł spalania oleju: gęstość krzemionki (zawartej w powietrzu do spalania), sadzy, związków siarki (dla paliw zasiarczonych),

    • dla źródeł spalania gazu: gęstość krzemionki (zawartej w powietrzu do spalania) i sadzy,

    • dla źródeł technologicznych: gęstość wyznaczoną na podstawie pomiarów gdy pył stanowi mieszaninę substancji lub analizy najbardziej prawdopodobnego składu (np. metali i pierwiastków niemetalicznych wchodzących w skład pyłu spawalniczego).

    Aktualności
    • 22
      luty
      W Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (2018/C 054/05) opublikowana została Opinia Europejskiego Komitetu Regionów – Przegląd wdrażania polityki ochrony środowiska. Ocenie została poddana zarówno implementacja polityki i prawodawstwa UE, jak i ich stosowanie. Do następnego etapu przeglądu, zdaniem Europejskiego Komitetu Regionów, powinna zostać włączona ocena wdrażania dyrektywy w sprawie emisji przemysłowych. Pozytywnie oceniono zamiar Komisji Europejskiej, co do pogłębienia wiedzy o jakości administracji publicznej w poszczególnych krajach. Komitet zwraca się również do państw członkowskich, by ułatwiały dokonywanie lokalnych i regionalnych przeglądów wdrażania polityki ochrony środowiska odpowiadających przeglądom krajowym. Jednocześnie, zauważając ograniczone zasoby administracji lokalnej do wystarczającego rozwoju własnego know-how w zakresie wymogów regulacyjnych, Komitet wzywa państwa członkowskie oraz władze lokalne i regionalne do zadbania o to, by zasoby finansowe i ludzkie organów ds. środowiska odpowiadały przekazanym zadaniom. Wzywa władze lokalne i regionalne, by przy wsparciu ze strony państw członkowskich skorzystały z pomocy technicznej w ramach europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych w kontekście celu tematycznego 11, aby zwiększyły zdolność instytucjonalną i administracyjną swoich działów ochrony środowiska. Zachęca je również, by wykorzystały program wspierania reform strukturalnych UE do usprawnienia swych organów ds. środowiska. Wzywa władze lokalne i regionalne, by wspierały dobrowolne umowy sektorowe z kluczowymi sektorami przemysłowymi lub umowy między władzami publicznymi a podmiotami społecznymi w celu dostarczenia informacji, rozpoznania problemów i znalezienia rozwiązań. Podkreśla, że UE musi realizować bardziej stanowczą i skuteczną politykę ograniczania zanieczyszczeń u źródła w wielu obszarach polityki ochrony środowiska, gdyż bez tego niemożliwe będzie przestrzeganie różnych aktów prawodawstwa UE dotyczącego norm jakości środowiska na szczeblu lokalnym i regionalnym. Uznaje, że ograniczona dostępność danych nadal powoduje problemy związane z wdrażaniem polityki i prawodawstwa UE, i że władze lokalne i regionalne mają do odegrania kluczową rolę w gromadzeniu wiedzy i danych, dostarczaniu informacji ogółowi społeczeństwa i podnoszeniu świadomości wśród obywateli.
    • 22
      grudzień
      Przedstawiamy postanowienie WSA w Łodzi w sprawie ze skargi na uchwałę Rady Gminy w Czarnożyłach w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Czarnożyły. Argumentacja stron konfrontuje różne interpretacje uciążliwości wykraczającej poza granice działki, do której inwestor posiada tytuł prawny, przeciwstawiając rozumienie pojęcia jako każde, choćby najmniejsze oddziaływanie z interpretacją uciążliwości ponadnormatywnych, czyli przekraczających normy oddziaływań określonych w obowiązujących przepisach prawa.
    • 22
      grudzień
      Artykuł zawiera fragmenty wyroku WSA w Łodzi z dnia 30 listopada 2017 r. oceniającego Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy Ostrówek. Jedną z kluczowych nieprawidłowości było pominięcie w prognozie oddziaływania na środowisko wpływu na ludzi i powietrze projektowanej eksploatacji złoża węgla brunatnego. Sąd za trafne uznał argumenty strony skarżącej, według których w prognozie, mimo uwag do projektu Studium, nie uwzględniono wpływu eksploatacji węgla brunatnego metodą odkrywkową na zanieczyszczenie powietrza w gminie w związku z emisją pyłów, głównie z wyrobiska i zwałowiska zewnętrznego odkrywki. Wobec istotnego naruszenia zasad sporządzania studium WSA w Łodzi stwierdził nieważność w całości studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego.
    NEWSLETTER:
    Jeśli chcesz otrzymywać powiadomienia o nowych artykułach zapisz się
     
    Szkolenia Bilans LZO
    szkolenia rozprzestrzenianie się zanieczyszczeń
    Szkolenia Obliczenia emisji
    Operat FB
    OZE Energiczny Obywatel

    Zobacz komunikaty JRC / US EPA / EEA / NIK:

    EEA: Industrial pollution in Europe (22.02.2018)

    Emisje przemysłowe EEA
    © EEA

    U.S. EPA: Talks Water Quality, Biomass Carbon Neutrality, Forest Procurement Practices (13.02.2018)

    U.S. EPA Shell Chemical LP To Install $10 Million In Pollution Monitoring And Control Equipment At Norco Chemical Facility In Louisiana To Resolve Alleged Federal And State Clean Air Violations (12.02.2018)

    EPA awards University of Washington nearly $3 million to further study air pollution & cardiovascular disease link (08.02.2018)

    U.S. EPA, U.S. Department of Justice Finalize Settlement with Sanger, Calif., Winery over Deadly Ammonia Release (05.02.2018)

    U.S. EPA: Naugatuck, Conn. Incinerator to Control Mercury Emissions Under Settlement (01.02.2018)

    EEA: Europe’s transport sector: Aviation and shipping face big challenges in reducing environmental impacts (31.01.2018)

    EEA Report No 24/2017 Fuel quality monitoring under the Fuel Quality Directive (31.01.2018)

    EPA Publishes Annual Toxics Release Inventory Report and Analysis (30.01.2018)

    EPA: Haverhill, Mass. School Bus Company Reduces Idling Under Settlement (29.01.2018)

    EPA: Reducing Regulatory Burdens: EPA withdraws “once in always in” policy for major sources under Clean Air Act (25.01.2018)

    EU: Nowe środki mające pomóc państwom członkowskim w przestrzeganiu przepisów dotyczących ochrony powietrza atmosferycznego (19.01.2018)

    Zobacz bieżące artykuły w Atmospheric Environment:

    Atmospheric dispersion prediction and source estimation of hazardous gas using artificial neural network, particle swarm optimization and expectation maximization

    Potential of select intermediate-volatility organic compounds and consumer products for secondary organic aerosol and ozone formation under relevant urban conditions

    Sources of nitrous oxide and other climate relevant gases on surface area in a dairy free stall barn with solid floor and outside slurry storage OPEN ACCESS

    Impacts of a large boreal wildfire on ground level atmospheric concentrations of PAHs, VOCs and ozone OPEN ACCESS

    Zobacz EUR-Lex:

    Decyzja Rady (UE) 2018/219 z dnia 23 stycznia 2018 r. w sprawie zawarcia Umowy między Unią Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie powiązania ich systemów handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych (16.02.2018)

    Zawiadomienie dla przedsiębiorstw zamierzających w 2019 r. przywozić do Unii Europejskiej lub z niej wywozić substancje kontrolowane, które zubożają warstwę ozonową, oraz dla przedsiębiorstw zamierzających w 2019 r. produkować lub przywozić te substancje do nieodzownych zastosowań laboratoryjnych i analitycznych (15.02.2018)

    Opinia Europejskiego Komitetu Regionów – Przegląd wdrażania polityki ochrony środowiska (13.02.2018)

    Zawiadomienie dla przedsiębiorstw zamierzających wprowadzać wodorofluorowęglowodory luzem do obrotu w Unii Europejskiej w 2019 r. (20.01.2019)

    Decyzja Komisji z dnia 18 stycznia 2018 r. ustanawiająca grupę ekspertów ds. przestrzegania prawa ochrony środowiska i zarządzania środowiskiem (19.01.2018)

    Zaproszenie do składania wniosków oraz powiązane działania w ramach planu pracy Wspólnego Przedsiębiorstwa na rzecz Technologii Ogniw Paliwowych i Technologii Wodorowych na 2018 r. (16.01.2018)

    Decyzja wykonawcza Komisji 2017/2377 z dnia 15 grudnia 2017 r. w sprawie emisji gazów cieplarnianych objętych decyzją Parlamentu Europejskiego i Rady 406/2009/WE przypadających na poszczególne państwa członkowskie za rok 2015 (19.12.2017)

    Decyzja wykonawcza Komisji 2017/2379 z dnia 18 grudnia 2017 r. w sprawie przyjęcia sprawozdania Kanady dotyczącego typowego poziomu emisji gazów cieplarnianych wynikających z uprawy surowców rolnych (19.12.2017)

    Decyzja wykonawcza Komisji  2017/2356 z dnia 15 grudnia 2017 r. w sprawie przyjęcia przedstawionego przez Australię sprawozdania dotyczącego typowego poziomu emisji gazów cieplarnianych wynikających z uprawy surowców rolnych (16.12.2017)

    Decyzja wykonawcza Komisji 2017/2333 z dnia 13 grudnia 2017 r. określająca limity ilościowe oraz przydział kontyngentów substancji kontrolowanych na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1005/2009 w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową na okres od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia 2018 r. (15.12.2017)

    Decyzja wykonawcza Komisji 2017/2117 z dnia 21 listopada 2017 r. ustanawiająca konkluzje dotyczące najlepszych dostępnych technik (BAT) w odniesieniu do produkcji wielkotonażowych organicznych substancji chemicznych zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE (07.12.2017)