Bilans LZO – powlekanie metali, tworzyw sztucznych, powlekanie tkanin, włókien, folii lub powlekanie papieru

    Powlekanie metali, tworzyw sztucznych, powlekanie tkanin, włókien, folii lub powlekanie papieru ujęte zostało w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 22 kwietnia 2011 r. w sprawie standardów emisyjnych z instalacji w załączniku nr 7, w punkcie 2.3. oraz 2.5. Instalacje, których łączna zdolność produkcyjna wymaga zużycia LZO (VOC) na poziomie przekraczającym 5 Mg/rok obowiązują standardy emisyjne określone w załączniku nr 8, w tabeli 1, pozycja 11, to jest standard S1 (standard emisji zorganizowanej – stężenie LZO (VOC) w gazach odlotowych w przeliczeniu na TOC) równy 100 mg/m3u lub 75 mg/m3u lub 50 mg/m3u oraz standard S2 (standard emisji niezorganizowanej) wynoszący 20 %. Ze względu na uniwersalny charakter kategorii, obejmującej wiele rodzajów materiałów oraz nie określający metody powlekania, kategoria ta jest najczęściej występującą wśród instalacji podlegających pod standardy emisji LZO.

    Zgodnie z § 34.1. ww. rozporządzenia dotrzymanie standardu S2 sprawdza się na podstawie następującego równania:

     Bilans_LZO_5_-_powlekanie_metali%2C_twor

    Dla instalacji prowadzących powlekanie metali, tworzyw sztucznych, powlekanie tkanin, włókien, folii lub powlekanie papieru poprawne wyznaczenie elementów powyższego wzoru wymaga zachowania następujących zasad:

    • precyzyjnego określenia LZO (VOC) w wykorzystanych materiałach (I1): zaleca się oparcie obliczeń na strumieniach preparatów, dla których w sposób wiarygodny określono zawartość LZO (VOC), np. z podziałem wykorzystywanych preparatów na poszczególne rodzaje (najbardziej szczegółowo jak to możliwe), dla których dostawca zapewnia karty charakterystyki. W przypadku braku danych lub wątpliwości co do ich jakości, różnicę masy LZO (VOC) zawartych w surowcu i utrwalonej powłoce można wyznaczyć doświadczalnie. Przykłady oznaczeń dla różnych rodzajów farb przedstawiamy w dziale Obliczenia emisji w zakładce Malowanie farbami rozpuszczalnikowymi. Analizą objęliśmy farbę epoksydową, poliwinylową, chlorokauczukową, ftalową, olejno-ftalową, poliuretanową oraz nitrocelulozową. Dla instalacji o stałych poziomach magazynowych na początku i końcu okresu rozliczeniowego można pominąć stany magazynowe,

    • wiarygodnego określenia masy LZO (VOC) odzyskanych i skierowanych poza instalację (I3) lub ponownie w niej zastosowanych (I2): w przypadku gdy wykorzystywany układ destylacji, lub układ adsorpcji z desorpcją nie jest wyposażony w automatyczny pomiar ilości rozpuszczalników, wymagane jest zastosowanie algorytmu szacowania strumienia I2, I3 odpowiadającego charakterystyce pracy eksploatowanych urządzeń,

    • wobec nielicznych rodzajów farb, w których w trakcie utwardzania następuje wiązanie LZO (VOC) w masie powłoki lakierniczej, uzyskanie zweryfikowanych danych o masie LZO (VOC) zawartych w produkcie (H),

    • zidentyfikowania strumieni odpadów zawierających LZO (O), w szczególności:

      • szlamów z układów mokrego wychwytywania odkurzu,

      • farb odpadowych,

      • wykorzystanych „brudnych” rozpuszczalników (dla instalacji bez układu destylacji),

      • pozostałości w opakowaniach,

    w przypadku istotnych różnic w masie odpadów magazynowanych na początku i końcu okresu rozliczeniowego, zaleca się uwzględnienie w bilansie LZO różnicy stanów magazynowych,

    • wiarygodnego określenia ładunku LZO (VOC) zawartych w ściekach (W): w przypadku instalacji o znaczących strumieniach ścieków, zaleca się określenie zawartości LZO (VOC) na podstawie pomiarów,

    • określenia rzeczywistej ilości LZO (VOC) zneutralizowanych lub zatrzymanych w urządzeniach oczyszczających odgazy (R): wielokrotny pomiar skuteczności urządzeń dopalających, pomiar masy adsorbentów „czystych” i wykorzystanych,

    • zapewnienia dostatecznej pewności obliczeń wielkości emisji zorganizowanej (G) z wyłączeniem emisji z układów wentylacji ogólnej i odpowietrzeń zbiorników, które nie są wyposażone w urządzenia ograniczające emisję.

    Zrównoważenie emisji LZO (VOC)

    Określenie dla instalacji do powlekania dwóch rodzajów standardów (S1 oraz S2) daje możliwość zrównoważenia emisji LZO (VOC). Pomijając strumienie poboczne (O, W) oraz z uwzględnieniem specyfiki stosowanych farb (decydującej o strumieniu H), celem zrównoważenia emisji jest właściwe wypośrodkowanie ładunku LZO (VOC) pomiędzy emisję zorganizowaną i niezorganizowaną tak, by oba standardy były dotrzymane. Metodyka ta dotyczy głównie instalacji nowych lub zmienianych w zakresie układów wentylacyjnych. Przy projektowaniu wydajności układów wentylacyjnych kabin lakierniczych, pól odkładczych i suszarni, równie istotnym kryterium jak dotrzymanie standardu S1 jest wielkość ładunku o jaki te strumienie pomniejszają ilość LZO (VOC) wprowadzanych w sposób zorganizowany, a więc kryterium standardu S2. Właściwe zrównoważenie emisji pozwala również w niektórych przypadkach wyeliminować potrzebę instalowania urządzeń do redukcji emisji lub ograniczyć strumień powietrza jaki musi być oczyszczany, a który decyduje o kosztach inwestycyjnych i eksploatacyjnych.

    Aktualności
    • 25
      październik
      Przedstawiamy postanowienia WSA w Szczecinie w sprawie skarg na wezwania do złożenia wniosków o zmianę pozwolenia zintegrowanego w związku z dostosowaniem instalacji do wymogów decyzji wykonawczej Komisji ustanawiającej konkluzje BAT. Artykuł obejmuje postanowienia z dnia: 18.10.2017 r. (II SA/Sz 1041/17), 17.10.2017 r. (II SA/Sz 1039/17) oraz 13.10.2017 r. (II SA/Sz 1140/17). W uzasadnieniu postanowień WSA w Szczecinie wskazał akty lub czynności, które mogą być przedmiotem skargi i ocenił charakter prawny wezwania na podstawie art. 215 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska. WSA uznał, że wezwanie nie ma postaci rozstrzygnięcia, z którego wynikają dla posiadacza pozwolenia zintegrowanego bezpośrednio skutki prawne władczego działania organu, a także nie wynika z nich możliwość poddania tego zalecenia egzekucji administracyjnej lub wprost sankcji. Z tego względu wezwanie nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Władczym rozstrzygnięciem byłaby  dopiero decyzja administracyjna w przedmiocie cofnięcia lub ograniczenia pozwolenia zintegrowanego bez odszkodowania, którą organ może wydać na podstawie art. 195 ust. 1 pkt 5 ustawy Poś, jeśli prowadzący instalację nie wystąpił z wnioskiem, o którym mowa w art. 215 ust. 4 pkt 2. W toku postępowania administracyjnego, w którym taka decyzja byłaby wydana, jak i w toku ewentualnego postępowania sądowoadministracyjnego, dotyczącego tej decyzji, skarżąca Spółka byłaby uprawniona do kwestionowania zaistnienia obowiązku dostosowania warunków pozwolenia zintegrowanego do zaleceń wynikających z nowych regulacji prawnych.
    • 27
      wrzesień
      Strona dotycząca stawek opłat za korzystanie ze środowiska została zaktualizowana o stawki na rok 2018. Podstawą naliczania opłat za emisję substancji do powietrza w roku 2018 będzie Obwieszczenie Ministra Środowiska z dnia 31 sierpnia 2017 r. w sprawie wysokości stawek opłat za korzystanie ze środowiska na rok 2018 (M. P. poz. 875).
    • 26
      wrzesień
      Strona dedykowana ocenie narażenia na pył zawieszony PM2,5 w miastach o liczbie mieszkańców większej niż 100 tysięcy i aglomeracjach została zaktualizowana o wartości wskaźników za rok 2016. Zgodnie z danymi zawartymi w obwieszczeniu Ministra Środowiska z dnia 24 sierpnia 2017 r. w 19 z 30 miast i aglomeracji podlegających ocenie wskaźnik średniego narażenia przekroczył w 2016 roku pułap stężenia ekspozycji pyłu zawieszonego PM2,5. W stosunku do klasyfikacji za rok 2015 i wcześniejsze lata zmianie uległa ocena dla aglomeracji białostockiej. Według oceny za rok 2016 w aglomeracji tej nie miało miejsca przekroczenie kryterium jakości powietrza atmosferycznego.
    NEWSLETTER:
    Jeśli chcesz otrzymywać powiadomienia o nowych artykułach zapisz się
     
    Konkluzje BAT
    Operat FB
    Efektywność energetyczna
    szkolenie modelowanie
    OZE Energiczny Obywatel

    Zobacz komunikaty JRC / US EPA / EEA / NIK:

    EPA: Administrator Pruitt Advances Effort to Keep EPA within Regulatory Lane with Proposed Repeal of Glider Provisions from Heavy-Duty Truck Rule (09.11.2017)

    EEA Report: The EU ETS in 2017 (07.11.2017)

    EEA ETS
    © EEA

    EEA: Projected cumulated gaps with regard to the Effort Sharing Decision (ESD) targets, 2013-2020 (07.11.2017)

    EPA Releases Guidance on Reporting Air Emissions of Hazardous Substances from Animal Waste at Farms (26.10.2017)

    EPA Honors 2017 Green Power Leaders (23.10.2017)

    EEA: Exceedance of air quality limit values in urban areas (20.10.2017)

    JRC: Global CO2 emissions stalled for the third year in a row (20.10.2017)

    EPA: Administrator Pruitt Issues Directive to End EPA "Sue & Settle" (16.10.2017)

    EEA: 93.2 percentile of O3 maximum daily 8-hours mean in 2015 (12.10.2017)


    © EEA

    EEA: Annual mean lead (Pb) concentrations in 2015 (12.10.2017)

    JRC launches two new products for regional authorities (12.10.2017)

    EEA: Air quality in europe - 2017 report (11.10.2017)

    Zobacz bieżące artykuły w Atmospheric Environment:

    A new modeling approach for assessing the contribution of industrial and traffic emissions to ambient image concentrations (07.11.2017)

    DIDEM - An integrated model for comparative health damage costs calculation of air pollution (07.11.2017)

    Understanding the PM2.5 imbalance between a far and near-road location: Results of high temporal frequency source apportionment and parameterization of black carbon (01.11.2017) OPEN ACCESS

    Zobacz EUR-Lex:

    Europejska strategia na rzecz mobilności niskoemisyjnej (12.10.2017)

    Energia ze źródeł odnawialnych i rynek wewnętrzny energii elektrycznej (12.10.2017)

    Zarządzanie unią energetyczną i czysta energia (12.10.2017)

    Efektywność energetyczna i budynki (12.10.2017)

    Decyzja Komisji (UE) 2017/1797 z dnia 23 maja 2017 r. w sprawie pomocy państwa wdrożonej przez Niemcy na rzecz określonych konsumentów końcowych (obniżona dopłata kogeneracyjna), oraz którą Niemcy planują wdrożyć w celu rozszerzenia systemu wsparcia dla kogeneracji w odniesieniu do instalacji CHP używanych w sieciach zamkniętych (06.10.2017)

    Decyzja Rady UE 2017/1757 z dnia 17 lipca 2017 r. w sprawie przyjęcia w imieniu Unii Europejskiej zmiany Protokołu z 1999 r. do Konwencji w sprawie transgranicznego zanieczyszczania powietrza na dalekie odległości w zakresie przeciwdziałania zakwaszeniu, eutrofizacji i powstawaniu ozonu w warstwie przyziemnej z 1979 r. (27.09.2017)

    Opinia Europejskiego Komitetu Regionów – Zdrowie w miastach: wspólne dobro (15.09.2017)

    Decyzja Rady 2017/1541 z dnia 17 lipca 2017 r. w sprawie zawarcia, w imieniu Unii Europejskiej, poprawki z Kigali do Protokołu montrealskiego w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową (14.09.2017)

    Poprawki do Protokołu montrealskiego w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową (14.09.2017)

    Wyrok Trybunału Sprawiedliwości: Zanieczyszczenie powietrza z powodu nielegalnego palenia odpadów - Zasada „zanieczyszczający płaci” - Odpowiedzialność solidarna właściciela nieruchomości oraz sprawcy zanieczyszczenia (04.09.2017)

    Wyrok Trybunału Sprawiedliwości: Prawo publicznego dostępu do dokumentów instytucji Unii Europejskiej (04.09.2017)