Bilans LZO – lotne związki organiczne zawarte w surowcach

    Za wyjątkiem niewielkiej grupy instalacji określenie ilości LZO (VOC) zawartych w surowcach stanowi podstawę obliczeń wielkości emisji, oceny dotrzymania standardów emisyjnych i dopuszczalnych emisji rocznych, jak również podstawę oceny oddziaływania instalacji na jakość powietrza atmosferycznego. Źródłem informacji o ilości LZO (VOC) zawartych w surowcach są karty charakterystyki materiałów (MSDS, SDS, PSDS) lub karty techniczne. Informacje o zawartości LZO  (VOC) podawane są w kartach charakterystyk w następujący sposób:

    • w punkcie 3. karty Skład/informacja o składnikach: informacje przeważnie są ograniczone do substancji i mieszanin stanowiących zagrożenie dla zdrowia lub środowiska, a ich udział określa się jako maksymalną zawartość lub zakres zawartości,

    • w punkcie 9. karty Właściwości fizyczne i chemiczne: informacje o sumarycznej zawartości LZO (VOC) w preparacie, często podawane jako wartość maksymalna jaka potencjalnie może występować,

    • w punkcie 15. karty Informacje dotyczące przepisów prawnych: jw.

    W przypadku gdy w karcie podana jest zawartość LZO (VOC) w dwojaki sposób, to jest dla poszczególnych składników (punkt 3) oraz jako informacja o całkowitej zawartości LZO (punkt 9 lub 15) i wartości te różnią się, możliwe są następujące sposoby postępowania:

    • na potrzeby określenia emisji maksymalnej poszczególnych substancji: należy przyjąć górną granicę zakresu zawartości dla każdej substancji (pkt.3) nawet gdy ich suma przekracza 100%,

    • na potrzeby określenia emisji maksymalnej sumy LZO (VOC): należy wyznaczyć sumę górnych wartości zakresów substancji (pkt 3), lecz nie więcej niż wartość całkowita (pkt 9 lub 15), a gdy jej nie podano nie więcej niż 100%,

    • na potrzeby określenia najbardziej prawdopodobnej emisji LZO (VOC):

      • gdy suma górnych wartości zakresów (pkt 3) przekracza wartość całkowitą (pkt 9 lub 15), należy obliczyć skorygowane średnie zawartości poszczególnych składników, których suma odpowiada wartości całkowitej (w przypadkach gdy wartość ta jest decydująca, zaleca się uzyskanie od dostawcy preparatu potwierdzenia braku obecności innych składników niż wymienione w punkcie 3),

      • gdy suma górnych wartości zakresów (pkt 3) jest mniejsza od wartości całkowitej (pkt 9 lub 15), należy przyjąć dla poszczególnych substancji górne zakresy, a różnicę pomiędzy wartością całkowitą i obliczoną sumą przyjąć jako:

        • sumę LZO (VOC), korzystając przy naliczeniu należnych opłat ze stawki określonej dla substancji organicznych (pozycja 57 w tabeli określającej jednostkowe stawki opłat w obwieszczeniu Ministra Środowiska w sprawie wysokości stawek opłat za korzystanie ze środowiska),

        • sumę LZO (VOC) ze zidentyfikowanych grup związków chemicznych, korzystając przy naliczeniu należnych opłat ze stawek odpowiadających poszczególnym rodzajom gazów (metoda ta wymaga potwierdzenia od dostawcy o 100% przynależności związków niewymienionych w punkcie 3 do LZO należących do wybranych grup, przy czym określenie to może odpowiadać szerokiemu zakresowi rodzajów związków o takiej samej stawce jednostkowej, np. aldehydy i ich pochodne lub alkohole i ich pochodne lub aminy i ich pochodne lub etery i ich pochodne lub ketony i ich pochodne itd.),

      • wobec preparatów, których zużycie ma decydujące znaczenie w ocenie dotrzymania wymogów prawnych lub dla wielkości należnych opłat, zaleca się uzyskanie potwierdzenia (weryfikację) lub uszczegółowienia danych o składzie substancji.

    Przedstawione powyżej sposoby postępowania są zasadami ogólnymi. Prowadzący instalację w zależności od celu w jakim zleca sporządzenie bilansu może określić zasady przyjmowania założeń w przypadkach braku spójności danych o składzie stosowanych materiałów, np.:

    • przyjęcie górnych granic zawartości dla grup substancji o najwyższej stawce jednostkowej kosztem substancji o stawkach niższych – najdroższy wariant rozliczenia emisji, o najmniejszym ryzyku zakwestionowania należnej opłaty, w przeciwieństwie do wariantów opłat optymalnych,

    • przyjęcie górnych granic zawartości dla związków chemicznych lub grup substancji o najbardziej rygorystycznych wartościach odniesienia – najbardziej bezpieczny sposób oceny dotrzymania kryteriów jakości powietrza atmosferycznego.

    Wobec dwóch grup preparatów można stosować uproszczony sposób wyznaczenia zawartości LZO. Są nimi:

    • preparaty handlowe określane jako rozcieńczalniki: gdy w karcie charakterystyki nie określono inaczej, zawartość LZO (VOC) w materiałach tego rodzaju można przyjmować na poziomie 100 %, analogicznie do surowców w formie „czystej”, to jest o jakości technicznej,

    • preparaty o niskiej zawartości LZO (za wyjątkiem niektórych przypadków o decydujących strumieniach) z przedziału od 0 do 5 %: jeśli nie spowoduje to nieuzasadnionego zwiększenia kosztów opłat za emisję, w obliczeniach można przyjąć górną wartość zakresu.

    Zgodnie z definicją zawartą w § 2.2. rozporządzenia w sprawie standardów emisyjnych z instalacji za LZO uznaje się lotne związki organiczne o prężności par ≥ 10 Pa w temperaturze 293,15 K lub w temperaturze użytkowania. W niektórych przypadkach pominięcie części związków jako nienależących do LZO (VOC) w wyniku przyjęcia prężności par dla warunków umownych zamiast dla warunków użytkowania może skutkować istotnym błędem w bilansie. Prężność par czystej substancji w danej temperaturze można wyznaczyć z równania Antoine'a:

    logP = A – B/(C+T)

    Wartości współczynników A, B, C są dostępne m.in. pod adresem http://www.scribd.com/doc/22857803/Antoine-Coefficient-Table-Scribd-4787907-MT03), na który powołuje się KOBiZE w dokumencie pt. Materiał pomocniczy dotyczący Niemetanowych Lotnych Związków Organicznych (NMLZO), KOBiZE 2011.

    W przypadku braku wartości stałych A, B, C dla zadanego przedziału temperatury, należy skorzystać z innych równań i współczynników.

    Zastępowanie substancji stwarzających zagrożenie

    Zgodnie z art. 58 dyrektywy IED substancje lub mieszaniny, które z uwagi na swoją zawartość lotnych związków organicznych zaklasyfikowano jako rakotwórcze, mutagenne lub działające szkodliwie na rozrodczość zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1272/2008, i którym związku z tym zostały przypisane, lub które powinny być oznaczone zwrotami wskazującymi rodzaj zagrożenia H340, H350, H350i, H360D lub H360F, w jak najszerszym zakresie zastępuje się mniej szkodliwymi substancjami lub mieszaninami w możliwie najkrótszym czasie.

    Transpozycja ww. artykułu znajduje się w § 51. projektu rozporządzenia Ministra Środowiska w sprawie standardów emisyjnych dla niektórych rodzajów instalacji, źródeł spalania paliw oraz urządzeń spalania lub współspalania odpadów, zgodnie z którym substancje lub mieszaniny, które z uwagi na zawartość LZO są klasyfikowane jako rakotwórcze, mutagenne lub działające szkodliwie na rozrodczość, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1272/2008, i którym zostały przypisane zwroty lub które powinny być oznaczone zwrotami wskazującymi rodzaj zagrożenia: H340, H350, H350i, H360D lub H360F, a do dnia 31 maja 2015 r. także zwrotami: R45, R46, R49, R60 lub R61, zastępuje się w jak najkrótszym czasie i w jak najszerszym zakresie mniej szkodliwymi substancjami lub mieszaninami.

    Stronę zaktualizowano 05.09.2015

    Aktualności
    • 05
      listopad
      W Monitorze Polskim (poz. 1038) opublikowane zostało Obwieszczenie Ministra Środowiska z dnia 3 października 2018 r. w sprawie wysokości stawek opłat za korzystanie ze środowiska na rok 2019. W stosunku do roku 2018 nieznacznej zmianie ulegną jednostkowe stawki opłat za gazy lub pyły wprowadzane do powietrza (tabela A) oraz stawki ryczałtowe (tabela B, C, D, E) załącznika nr 2 do rozporządzenia. © Pixabay
    • 05
      październik
      W Dzienniku Ustaw (poz. 1890 - 1893) opublikowane zostały 4 rozporządzenia Ministra Energii z dnia 27 września 2018 r. dotyczące paliw stałych: - w sprawie wymagań jakościowych dla paliw stałych, - w sprawie sposobu pobierania próbek paliw stałych, - w sprawie metod badania jakości paliw stałych, - w sprawie wzoru świadectwa jakości paliw stałych. Rozporządzenia stanowią akty wykonawcze do ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw (Dz. U. z 2018 r. poz. 427, 650, 1654 i 1669). © Pixabay
    • 01
      październik
      W Monitorze Polskim (poz. 923) opublikowane zostało coroczne Obwieszczenie Ministra Środowiska w sprawie wykazu miast o liczbie mieszkańców większej niż 100 tysięcy i aglomeracji, w których wartość wskaźnika średniego narażenia przekracza wartość pułapu stężenia ekspozycji… Spośród 30  ocenianych aglomeracji i miast dla 16 wartość wskaźnika średniego narażenia uległa zmniejszeniu (min. dla aglomeracji Wrocławskiej, Warszawskiej), 4 zwiększeniu, a 10 nie uległa zmianie. Pierwszy raz w historii ocen dla  miasta Wałbrzycha i aglomeracji lubelskiej wskaźnik średniego narażenia nie przekroczył pułapu stężenia ekspozycji wynoszącego 20 µg/m3.  Najwyższą wartość wskaźnika w roku 2017 określono dla aglomeracji krakowskiej (32 µg/m3) oraz górnośląskiej (30 µg/m3). Najniższą dla miasta Koszalina (13 µg/m3). Zobacz szczegółowe zestawienie wskaźników
    NEWSLETTER:
    Jeśli chcesz otrzymywać powiadomienia o nowych artykułach zapisz się
     
    Operat FB
    szkolenie f-gazy
    szkolenia rozprzestrzenianie się zanieczyszczeń
    Szkolenia Obliczenia emisji
    Szkolenia Bilans LZO
    OZE Energiczny Obywatel

    Zobacz komunikaty JRC / US EPA / EEA / NIK:

    NIK z Bankiem Światowym - Na ratunek czystemu powietrzu (12.11.2018)

    EEA: Netherlands - Industrial pollution profile 2018 (09.11.2018)

    emisja zanieczyszczeń do powietrza Holandia
    © EEA

    EEA: Sweden - Industrial pollution profile 2018 (09.11.2018)

    Emisja zanieczyszczeń do powietrza Szwecja
    © EEA

    EPA Settlement with Yonkers Dry Cleaner Means Company to Operate as “Green” Facility (08.11.2018)

    EPA: MPLX LP To Cut Harmful Air Pollution At Natural Gas Processing Facilities Improving Air Quality For Communities In Six States (01.11.2018)

    JRC: Reducing methane emissions can play a key-role in reducing ozone worldwide (30.10.2018)

    EEA: Air quality in Europe — 2018 report (29.10.2018)

    EEA zanieczyszczenie powietrza raport
    © EEA

    EEA: Assessing the risks to health from air pollution (29.10.2018)

    EEA zanieczyszczenie powietrza
    © EEA

    EEA: Trends and projections in the EU ETS in 2018 (26.10.2018)

    ETS handel emisjami
    © EEA

    EPA: Utah Physicians for a Healthy Environment receives $120,000 for air quality project in Summit County, Utah (04.10.2018)

    EEA: Exceedance of air quality standards in urban areas (02.10.2018)

    EEA: Exposure of ecosystems to acidification, eutrophication and ozone (02.10.2018)

    zanieczyszczenie powietrza kwaśne deszcze
    © EEA

    EEA: Rural concentration of the ozone indicator AOT40 for crops, 2015 (02.10.2018)

    ozon zanieczyszczenie powietrza
    © EEA

    EEA: Rural concentration of the ozone indicator AOT40 for forest, 2015 (02.10.2018)

    EEA: Agricultural area in EEA member countries for each ozone exposure class (02.10.2018)

    Zobacz bieżące artykuły w Atmospheric Environment:

    Propagation of toxic substances in the urban atmosphere: A complex network perspective

    Bridge-based remote sensing of NOx emissions from locomotives

    Aviation impact on air quality present day and mid-century simulated in the Community Atmosphere Model (CAM)

    Residential coal combustion as a source of primary sulfate in Xi'an, China

    Zobacz EUR-Lex:

    Sprawozdanie specjalne Trybunału Obrachunkowego nr 24/2018 Wykorzystanie wychwytywania i składowania dwutlenku węgla oraz innowacyjnych odnawialnych źródeł energii w projektach demonstracyjnych na skalę komercyjną w UE – w ostatnim dziesięcioleciu nie zostały osiągnięte zamierzone postępy (29.10.2018)

    CCS CO2 handel emisjami
    © ETO

    Opinia Europejskiego Komitetu Regionów – Osiągnięcie mobilności niskoemisyjnej (25.10.2018)

    Sprostowanie do decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2018/1522 z dnia 11 października 2018 r. ustanawiającej wspólny format krajowych programów ograniczania zanieczyszczenia powietrza (16.10.2018)

    Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2018/1522 z dnia 11 października 2018 r. ustanawiająca wspólny format krajowych programów ograniczania zanieczyszczenia powietrza na podstawie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/2284 w sprawie redukcji krajowych emisji niektórych rodzajów zanieczyszczeń atmosferycznych (12.10.2018)

    emisja zanieczyszczeń ETO

    Sprawozdanie specjalne ETO nr 23/2018 Zanieczyszczenie powietrza. Nasze zdrowie nadal nie jest wystarczająco chronione (13.09.2018)

    © ETO

    Decyzja wykonawcza Komisji 2018/1147 z dnia 10 sierpnia 2018 r. ustanawiająca konkluzje dotyczące najlepszych dostępnych technik (BAT) w odniesieniu do przetwarzania odpadów (17.08.2018)

    Opinia Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego: Działania UE na rzecz poprawy przestrzegania prawa ochrony środowiska i zarządzania środowiskiem (10.08.2019)