Bilans LZO – lotne związki organiczne zawarte w surowcach

    Za wyjątkiem niewielkiej grupy instalacji określenie ilości LZO (VOC) zawartych w surowcach stanowi podstawę obliczeń wielkości emisji, oceny dotrzymania standardów emisyjnych i dopuszczalnych emisji rocznych, jak również podstawę oceny oddziaływania instalacji na jakość powietrza atmosferycznego. Źródłem informacji o ilości LZO (VOC) zawartych w surowcach są karty charakterystyki materiałów (MSDS, SDS, PSDS) lub karty techniczne. Informacje o zawartości LZO  (VOC) podawane są w kartach charakterystyk w następujący sposób:

    • w punkcie 3. karty Skład/informacja o składnikach: informacje przeważnie są ograniczone do substancji i mieszanin stanowiących zagrożenie dla zdrowia lub środowiska, a ich udział określa się jako maksymalną zawartość lub zakres zawartości,

    • w punkcie 9. karty Właściwości fizyczne i chemiczne: informacje o sumarycznej zawartości LZO (VOC) w preparacie, często podawane jako wartość maksymalna jaka potencjalnie może występować,

    • w punkcie 15. karty Informacje dotyczące przepisów prawnych: jw.

    W przypadku gdy w karcie podana jest zawartość LZO (VOC) w dwojaki sposób, to jest dla poszczególnych składników (punkt 3) oraz jako informacja o całkowitej zawartości LZO (punkt 9 lub 15) i wartości te różnią się, możliwe są następujące sposoby postępowania:

    • na potrzeby określenia emisji maksymalnej poszczególnych substancji: należy przyjąć górną granicę zakresu zawartości dla każdej substancji (pkt.3) nawet gdy ich suma przekracza 100%,

    • na potrzeby określenia emisji maksymalnej sumy LZO (VOC): należy wyznaczyć sumę górnych wartości zakresów substancji (pkt 3), lecz nie więcej niż wartość całkowita (pkt 9 lub 15), a gdy jej nie podano nie więcej niż 100%,

    • na potrzeby określenia najbardziej prawdopodobnej emisji LZO (VOC):

      • gdy suma górnych wartości zakresów (pkt 3) przekracza wartość całkowitą (pkt 9 lub 15), należy obliczyć skorygowane średnie zawartości poszczególnych składników, których suma odpowiada wartości całkowitej (w przypadkach gdy wartość ta jest decydująca, zaleca się uzyskanie od dostawcy preparatu potwierdzenia braku obecności innych składników niż wymienione w punkcie 3),

      • gdy suma górnych wartości zakresów (pkt 3) jest mniejsza od wartości całkowitej (pkt 9 lub 15), należy przyjąć dla poszczególnych substancji górne zakresy, a różnicę pomiędzy wartością całkowitą i obliczoną sumą przyjąć jako:

        • sumę LZO (VOC), korzystając przy naliczeniu należnych opłat ze stawki określonej dla substancji organicznych (pozycja 57 w tabeli określającej jednostkowe stawki opłat w obwieszczeniu Ministra Środowiska w sprawie wysokości stawek opłat za korzystanie ze środowiska),

        • sumę LZO (VOC) ze zidentyfikowanych grup związków chemicznych, korzystając przy naliczeniu należnych opłat ze stawek odpowiadających poszczególnym rodzajom gazów (metoda ta wymaga potwierdzenia od dostawcy o 100% przynależności związków niewymienionych w punkcie 3 do LZO należących do wybranych grup, przy czym określenie to może odpowiadać szerokiemu zakresowi rodzajów związków o takiej samej stawce jednostkowej, np. aldehydy i ich pochodne lub alkohole i ich pochodne lub aminy i ich pochodne lub etery i ich pochodne lub ketony i ich pochodne itd.),

      • wobec preparatów, których zużycie ma decydujące znaczenie w ocenie dotrzymania wymogów prawnych lub dla wielkości należnych opłat, zaleca się uzyskanie potwierdzenia (weryfikację) lub uszczegółowienia danych o składzie substancji.

    Przedstawione powyżej sposoby postępowania są zasadami ogólnymi. Prowadzący instalację w zależności od celu w jakim zleca sporządzenie bilansu może określić zasady przyjmowania założeń w przypadkach braku spójności danych o składzie stosowanych materiałów, np.:

    • przyjęcie górnych granic zawartości dla grup substancji o najwyższej stawce jednostkowej kosztem substancji o stawkach niższych – najdroższy wariant rozliczenia emisji, o najmniejszym ryzyku zakwestionowania należnej opłaty, w przeciwieństwie do wariantów opłat optymalnych,

    • przyjęcie górnych granic zawartości dla związków chemicznych lub grup substancji o najbardziej rygorystycznych wartościach odniesienia – najbardziej bezpieczny sposób oceny dotrzymania kryteriów jakości powietrza atmosferycznego.

    Wobec dwóch grup preparatów można stosować uproszczony sposób wyznaczenia zawartości LZO. Są nimi:

    • preparaty handlowe określane jako rozcieńczalniki: gdy w karcie charakterystyki nie określono inaczej, zawartość LZO (VOC) w materiałach tego rodzaju można przyjmować na poziomie 100 %, analogicznie do surowców w formie „czystej”, to jest o jakości technicznej,

    • preparaty o niskiej zawartości LZO (za wyjątkiem niektórych przypadków o decydujących strumieniach) z przedziału od 0 do 5 %: jeśli nie spowoduje to nieuzasadnionego zwiększenia kosztów opłat za emisję, w obliczeniach można przyjąć górną wartość zakresu.

    Zgodnie z definicją zawartą w § 2.2. rozporządzenia w sprawie standardów emisyjnych z instalacji za LZO uznaje się lotne związki organiczne o prężności par ≥ 10 Pa w temperaturze 293,15 K lub w temperaturze użytkowania. W niektórych przypadkach pominięcie części związków jako nienależących do LZO (VOC) w wyniku przyjęcia prężności par dla warunków umownych zamiast dla warunków użytkowania może skutkować istotnym błędem w bilansie. Prężność par czystej substancji w danej temperaturze można wyznaczyć z równania Antoine'a:

    logP = A – B/(C+T)

    Wartości współczynników A, B, C są dostępne m.in. pod adresem http://www.scribd.com/doc/22857803/Antoine-Coefficient-Table-Scribd-4787907-MT03), na który powołuje się KOBiZE w dokumencie pt. Materiał pomocniczy dotyczący Niemetanowych Lotnych Związków Organicznych (NMLZO), KOBiZE 2011.

    W przypadku braku wartości stałych A, B, C dla zadanego przedziału temperatury, należy skorzystać z innych równań i współczynników.

    Zastępowanie substancji stwarzających zagrożenie

    Zgodnie z art. 58 dyrektywy IED substancje lub mieszaniny, które z uwagi na swoją zawartość lotnych związków organicznych zaklasyfikowano jako rakotwórcze, mutagenne lub działające szkodliwie na rozrodczość zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1272/2008, i którym związku z tym zostały przypisane, lub które powinny być oznaczone zwrotami wskazującymi rodzaj zagrożenia H340, H350, H350i, H360D lub H360F, w jak najszerszym zakresie zastępuje się mniej szkodliwymi substancjami lub mieszaninami w możliwie najkrótszym czasie.

    Transpozycja ww. artykułu znajduje się w § 51. projektu rozporządzenia Ministra Środowiska w sprawie standardów emisyjnych dla niektórych rodzajów instalacji, źródeł spalania paliw oraz urządzeń spalania lub współspalania odpadów, zgodnie z którym substancje lub mieszaniny, które z uwagi na zawartość LZO są klasyfikowane jako rakotwórcze, mutagenne lub działające szkodliwie na rozrodczość, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1272/2008, i którym zostały przypisane zwroty lub które powinny być oznaczone zwrotami wskazującymi rodzaj zagrożenia: H340, H350, H350i, H360D lub H360F, a do dnia 31 maja 2015 r. także zwrotami: R45, R46, R49, R60 lub R61, zastępuje się w jak najkrótszym czasie i w jak najszerszym zakresie mniej szkodliwymi substancjami lub mieszaninami.

    Stronę zaktualizowano 05.09.2015

    Aktualności
    • 07
      czerwiec
      REECO Poland zaprasza na kolejną – siódmą edycję Targów Energii Odnawialnej i Efektywności Energetycznej, która odbędzie się w dniach 25-27 października  w Warszawskim Centrum EXPO XXI. Tematyka targów skupia się na odnawialnych źródłach energii jak wytwarzanie energii z drewna, biomasy, biogazu i biopaliwa; energia wiatrowa, CHP - kogeneracja; energooszczędne budownictwo i renowacja budynków; energia wodna; pompy ciepła; energia geotermiczna;  energia słoneczna. Podczas imprezy zaprezentowane zostaną innowacje w branży OZE oraz z zakresu efektywności energetycznej i magazynowania energii.
    • 27
      kwiecień
      Artykuł zawiera fragmenty orzeczenia WSA w Olsztynie z dnia 28 marca 2017 r. (II SA/Ol 37/17) oceniającego sposób naliczania opłaty za emisję pyłu pochodzącego ze spalania węgla kamiennego. Przedmiotem postępowania były kotły o mocy do 5 MW, z rusztem stałym i ciągiem naturalnym, z których w pewnych warunkach użytkowania może dochodzić do emisji sadzy. Ocenie sądu podlegało postępowanie ustalające różnicę pomiędzy opłatą wyznaczoną przez Spółkę eksploatującą kotły i marszałka województwa (zweryfikowane przez SKO). Istotą sporu było  odmienne podejście do klasyfikacji pyłu ze spalania węgla i określenia właściwej stawki opłat. Według prowadzącego instalację właściwa była stawka dla pyłów ze spalania paliw (pozycja 53). Według marszałka i SKO stawka dla pyłów węglowo-grafitowych, sadzy (pozycja 52). W uzasadnieniu WSA ocenił również metody uzyskania innych danych technicznych i technologicznych, na podstawie o których organ może dokonywać własnych ustaleń (opinia biegłego) oraz możliwości oceny przez organ administracji lub sąd administracyjny prawidłowości metodologii przyjętej przez biegłego i całościowej oceny opinii jako dowodu w sprawie. Skomentowany został również sposób uczestnictwa strony skarżącej w postępowaniu, ograniczony do kwestionowania dowodów przyjętych przez organ, bez wykazania dowodów przeciwnych.
    • 04
      kwiecień
      Artykuł zawiera szczegółowy opis metodyki wyznaczania emisji niezorganizowanej związków organicznych z oczyszczalni ścieków, opracowanej przez Amerykańską Agencję Ochrony Środowiska (US EPA). Opis teorii modelu uzupełnia przykład obliczeń dla komory zbiorczej ścieków zawierających fenol, pozwalający prześledzić sposób doboru algorytmów obliczeniowych oraz zakres niezbędnych do obliczeń danych. W artykule oceniono również uproszczone metody szacowania emisji niezorganizowanej z oczyszczalni ścieków oraz obliczenia na podstawie pomiarów imisji i modelowania.
    NEWSLETTER:
    Jeśli chcesz otrzymywać powiadomienia o nowych artykułach zapisz się
     
    Renexpo 2017
    Zarządzanie chemikaliami w przedsiębiorstwie SZKOLENIE
    Filtry odpylanie
    szkolenie modelowanie
    OZE Energiczny Obywatel

    Zobacz komunikaty JRC / US EPA / EEA / NIK:

    JRC: Chemicals in Europe: understanding impacts on human health and the environment (15.06.2017)

    EPA Proposes Longer Stay of Portions of Oil and Gas Standards (13.06.2017)

    EPA: United States Resets Climate Change Discussion At G7  (12.06.2017)

    EU: Better Regulation policy simplifies environmental reporting: more information for citizens, less administrative burden (09.06.2017)

    EPA to Extend Deadline for 2015 Ozone NAAQS Area Designations (06.06.2017)

    EEA: Monitoring, reporting and evaluation systems for adaptation in Europe (02.06.2017)

    © EEA

    JRC: Car emissions and safety: Commission welcomes Member States' agreement on stricter rules (29.05.2017)

    EPA Takes Action to Postpone Costly Steam Electric Power Plant Effluent Guidelines Rule (25.05.2017)

    EPA Budget Returns Focus to Core Statutory Mission (23.05.2017)

    EPA Stays Landfill Methane Rules (23.05.2017)

    United States Files Complaint Against Fiat Chrysler Automobiles for Alleged Clean Air Act Violation (23.05.2017)

    EPA Administrator Meets With Congressional Coal Caucus (22.05.2017)

    Zobacz bieżące artykuły w Atmospheric Environment:

    NO to NO2 conversion rate analysis and implications for dispersion model chemistry methods using Las Vegas, Nevada near-road field measurements (17.06.2017)

    Impact of LULCC on the emission of BVOCs during the 21st century (15.06.2017)

    Isotopic signatures of anthropogenic CH4 sources in Alberta, Canada (12.06.2017)

    Isotopic signatures in atmospheric particulate matter suggest important contributions from recycled gasoline for lead and non-exhaust traffic sources for copper and zinc in aerosols in London, United Kingdom (12.06.2017)

    Zobacz EUR-Lex:

    Decyzja wykonawcza Komisji 2017/1015 z dnia 15 czerwca 2017 r. w sprawie emisji gazów cieplarnianych objętych decyzją Parlamentu Europejskiego i Rady 406/2009/WE na każde państwo członkowskie za rok 2014 (16.06.2017)

    Decyzja wykonawcza Komisji 2017/996 z dnia 9 czerwca 2017 r. ustanawiająca Europejskie Laboratorium Wychwytywania i Składowania Dwutlenku Węgla (13.06.2017)

    Decyzja Rady 2017/939 z dnia 11 maja 2017 r. w sprawie zawarcia w imieniu Unii Europejskiej Konwencji z Minamaty w sprawie rtęci (02.06.2017)

    Opinia Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego - Europejska strategia na rzecz mobilności niskoemisyjnej (31.05.2017)

    Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 5 kwietnia 2017 r. - Komisja Europejska/Republika Bułgarii (sprawa C-488/15) Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Jakość powietrza - Dzienne i roczne dopuszczalne wartości stężeń PM10 - Systematyczne i trwałe przekroczenie wartości dopuszczalnych (29.05.2017)

    Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady 2017/852 z dnia 17 maja 2017 r. w sprawie rtęci (24.05.2017)

    Skarga - Rzeczpospolita Polska przeciwko Parlamentowi Europejskiemu i Radzie Unii Europejskiej -  Stwierdzenie nieważności dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/2284 w sprawie redukcji krajowych emisji niektórych rodzajów zanieczyszczeń atmosferycznych (15.05.2017)

    Komunikat Komisji – Publikacja całkowitej liczby uprawnień do emisji znajdujących się w obiegu do celów rezerwy stabilności rynkowej w ramach unijnego systemu handlu uprawnieniami do emisji (EU ETS) ustanowionego dyrektywą 2003/87/WE (13.05.2017)

    Wyrok Trybunału Sprawiedliwości  z dnia 8 marca 2017 r. System handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych w Unii Europejskiej - Zaprzestanie działalności instalacji - Zwrot niewykorzystanych uprawnień (08.05.2017)

    Decyzja wykonawcza Komisji 2017/785 z dnia 5 maja 2017 r. w sprawie zatwierdzenia stosowania w napędzanych przez konwencjonalny silnik spalinowy samochodach osobowych wysoko- sprawnych 12-woltowych zespołów silnikowo- prądnicowych jako technologii innowacyjnej umożliwiającej zmniejszenie emisji CO2 (06.05.2017)