Bilans LZO – lotne związki organiczne zawarte w surowcach

    Za wyjątkiem niewielkiej grupy instalacji określenie ilości LZO (VOC) zawartych w surowcach stanowi podstawę obliczeń wielkości emisji, oceny dotrzymania standardów emisyjnych i dopuszczalnych emisji rocznych, jak również podstawę oceny oddziaływania instalacji na jakość powietrza atmosferycznego. Źródłem informacji o ilości LZO (VOC) zawartych w surowcach są karty charakterystyki materiałów (MSDS, SDS, PSDS) lub karty techniczne. Informacje o zawartości LZO  (VOC) podawane są w kartach charakterystyk w następujący sposób:

    • w punkcie 3. karty Skład/informacja o składnikach: informacje przeważnie są ograniczone do substancji i mieszanin stanowiących zagrożenie dla zdrowia lub środowiska, a ich udział określa się jako maksymalną zawartość lub zakres zawartości,

    • w punkcie 9. karty Właściwości fizyczne i chemiczne: informacje o sumarycznej zawartości LZO (VOC) w preparacie, często podawane jako wartość maksymalna jaka potencjalnie może występować,

    • w punkcie 15. karty Informacje dotyczące przepisów prawnych: jw.

    W przypadku gdy w karcie podana jest zawartość LZO (VOC) w dwojaki sposób, to jest dla poszczególnych składników (punkt 3) oraz jako informacja o całkowitej zawartości LZO (punkt 9 lub 15) i wartości te różnią się, możliwe są następujące sposoby postępowania:

    • na potrzeby określenia emisji maksymalnej poszczególnych substancji: należy przyjąć górną granicę zakresu zawartości dla każdej substancji (pkt.3) nawet gdy ich suma przekracza 100%,

    • na potrzeby określenia emisji maksymalnej sumy LZO (VOC): należy wyznaczyć sumę górnych wartości zakresów substancji (pkt 3), lecz nie więcej niż wartość całkowita (pkt 9 lub 15), a gdy jej nie podano nie więcej niż 100%,

    • na potrzeby określenia najbardziej prawdopodobnej emisji LZO (VOC):

      • gdy suma górnych wartości zakresów (pkt 3) przekracza wartość całkowitą (pkt 9 lub 15), należy obliczyć skorygowane średnie zawartości poszczególnych składników, których suma odpowiada wartości całkowitej (w przypadkach gdy wartość ta jest decydująca, zaleca się uzyskanie od dostawcy preparatu potwierdzenia braku obecności innych składników niż wymienione w punkcie 3),

      • gdy suma górnych wartości zakresów (pkt 3) jest mniejsza od wartości całkowitej (pkt 9 lub 15), należy przyjąć dla poszczególnych substancji górne zakresy, a różnicę pomiędzy wartością całkowitą i obliczoną sumą przyjąć jako:

        • sumę LZO (VOC), korzystając przy naliczeniu należnych opłat ze stawki określonej dla substancji organicznych (pozycja 57 w tabeli określającej jednostkowe stawki opłat w obwieszczeniu Ministra Środowiska w sprawie wysokości stawek opłat za korzystanie ze środowiska),

        • sumę LZO (VOC) ze zidentyfikowanych grup związków chemicznych, korzystając przy naliczeniu należnych opłat ze stawek odpowiadających poszczególnym rodzajom gazów (metoda ta wymaga potwierdzenia od dostawcy o 100% przynależności związków niewymienionych w punkcie 3 do LZO należących do wybranych grup, przy czym określenie to może odpowiadać szerokiemu zakresowi rodzajów związków o takiej samej stawce jednostkowej, np. aldehydy i ich pochodne lub alkohole i ich pochodne lub aminy i ich pochodne lub etery i ich pochodne lub ketony i ich pochodne itd.),

      • wobec preparatów, których zużycie ma decydujące znaczenie w ocenie dotrzymania wymogów prawnych lub dla wielkości należnych opłat, zaleca się uzyskanie potwierdzenia (weryfikację) lub uszczegółowienia danych o składzie substancji.

    Przedstawione powyżej sposoby postępowania są zasadami ogólnymi. Prowadzący instalację w zależności od celu w jakim zleca sporządzenie bilansu może określić zasady przyjmowania założeń w przypadkach braku spójności danych o składzie stosowanych materiałów, np.:

    • przyjęcie górnych granic zawartości dla grup substancji o najwyższej stawce jednostkowej kosztem substancji o stawkach niższych – najdroższy wariant rozliczenia emisji, o najmniejszym ryzyku zakwestionowania należnej opłaty, w przeciwieństwie do wariantów opłat optymalnych,

    • przyjęcie górnych granic zawartości dla związków chemicznych lub grup substancji o najbardziej rygorystycznych wartościach odniesienia – najbardziej bezpieczny sposób oceny dotrzymania kryteriów jakości powietrza atmosferycznego.

    Wobec dwóch grup preparatów można stosować uproszczony sposób wyznaczenia zawartości LZO. Są nimi:

    • preparaty handlowe określane jako rozcieńczalniki: gdy w karcie charakterystyki nie określono inaczej, zawartość LZO (VOC) w materiałach tego rodzaju można przyjmować na poziomie 100 %, analogicznie do surowców w formie „czystej”, to jest o jakości technicznej,

    • preparaty o niskiej zawartości LZO (za wyjątkiem niektórych przypadków o decydujących strumieniach) z przedziału od 0 do 5 %: jeśli nie spowoduje to nieuzasadnionego zwiększenia kosztów opłat za emisję, w obliczeniach można przyjąć górną wartość zakresu.

    Zgodnie z definicją zawartą w § 2.2. rozporządzenia w sprawie standardów emisyjnych z instalacji za LZO uznaje się lotne związki organiczne o prężności par ≥ 10 Pa w temperaturze 293,15 K lub w temperaturze użytkowania. W niektórych przypadkach pominięcie części związków jako nienależących do LZO (VOC) w wyniku przyjęcia prężności par dla warunków umownych zamiast dla warunków użytkowania może skutkować istotnym błędem w bilansie. Prężność par czystej substancji w danej temperaturze można wyznaczyć z równania Antoine'a:

    logP = A – B/(C+T)

    Wartości współczynników A, B, C są dostępne m.in. pod adresem http://www.scribd.com/doc/22857803/Antoine-Coefficient-Table-Scribd-4787907-MT03), na który powołuje się KOBiZE w dokumencie pt. Materiał pomocniczy dotyczący Niemetanowych Lotnych Związków Organicznych (NMLZO), KOBiZE 2011.

    W przypadku braku wartości stałych A, B, C dla zadanego przedziału temperatury, należy skorzystać z innych równań i współczynników.

    Zastępowanie substancji stwarzających zagrożenie

    Zgodnie z art. 58 dyrektywy IED substancje lub mieszaniny, które z uwagi na swoją zawartość lotnych związków organicznych zaklasyfikowano jako rakotwórcze, mutagenne lub działające szkodliwie na rozrodczość zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1272/2008, i którym związku z tym zostały przypisane, lub które powinny być oznaczone zwrotami wskazującymi rodzaj zagrożenia H340, H350, H350i, H360D lub H360F, w jak najszerszym zakresie zastępuje się mniej szkodliwymi substancjami lub mieszaninami w możliwie najkrótszym czasie.

    Transpozycja ww. artykułu znajduje się w § 51. projektu rozporządzenia Ministra Środowiska w sprawie standardów emisyjnych dla niektórych rodzajów instalacji, źródeł spalania paliw oraz urządzeń spalania lub współspalania odpadów, zgodnie z którym substancje lub mieszaniny, które z uwagi na zawartość LZO są klasyfikowane jako rakotwórcze, mutagenne lub działające szkodliwie na rozrodczość, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1272/2008, i którym zostały przypisane zwroty lub które powinny być oznaczone zwrotami wskazującymi rodzaj zagrożenia: H340, H350, H350i, H360D lub H360F, a do dnia 31 maja 2015 r. także zwrotami: R45, R46, R49, R60 lub R61, zastępuje się w jak najkrótszym czasie i w jak najszerszym zakresie mniej szkodliwymi substancjami lub mieszaninami.

    Stronę zaktualizowano 05.09.2015

    Aktualności
    • 14
      kwiecień
      W Dzienniku Ustaw (poz. 680) opublikowane zostało Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 1 marca 2018 r. w sprawie standardów emisyjnych dla niektórych rodzajów instalacji, źródeł spalania paliw oraz urządzeń spalania lub współspalania odpadów. Rozporządzenie implementuje między innymi dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2193 z dnia 25 listopada 2015 r. w sprawie ograniczenia emisji niektórych zanieczyszczeń do powietrza ze średnich obiektów energetycznego spalania.
    • 03
      kwiecień
      W Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych opublikowany został Wyrok WSA w Gliwicach z dnia 16 marca 2018 r. w sprawie ze skarg R. K., R. S. i "A" S.A. w K. na uchwałę Sejmiku Województwa Śląskiego z dnia 7 kwietnia 2017 r. nr V/36/1/2017 w przedmiocie ograniczenia eksploatacji instalacji, w których następuje spalanie paliw. Skarżący R. K., R. S. są mieszkańcami województwa śląskiego, którzy korzystają z tradycyjnych pieców węglowych, które nie spełniają parametrów instalacji, jakie zgodnie z zaskarżoną uchwałą są dopuszczone do stosowania, i będą zobowiązani do ich wymiany, jak również do niespalania paliw których użytkowanie zostało zabronione na mocy uchwały. Tym samym wg skarżących uchwała antysmogowa narusza ich prawa, w tym  konstytucyjną zasadę wolności i praw człowieka i obywatela. Rozpatrując skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wskazał, że Konstytucja dopuszcza wprowadzenie ograniczeń w zakresie korzystania z wolności i praw konstytucyjnych, prawa i wolności jednostki nie mają charakteru absolutnego. Jak stanowi art. 31 ust. 3 Konstytucji RP - ograniczenia w zakresie korzystania z konstytucyjnych wolności i praw mogą być ustanawiane tylko w ustawie i tylko wtedy, gdy są konieczne w demokratycznym państwie dla jego bezpieczeństwa lub porządku publicznego, bądź dla ochrony środowiska, zdrowia i moralności publicznej, albo wolności i praw innych osób. Podstawą prawną przyjęcia przedmiotowej uchwały był art. 96 POŚ. Przepis ten dał sejmikom uprawnienie do wprowadzenia, w drodze uchwały, ograniczenia lub zakazów w zakresie eksploatacji instalacji, w których następuje spalanie paliw, w celu zapobieżenia negatywnemu oddziaływaniu na zdrowie ludzi lub na środowisko. Te ważne wartości chronione konstytucyjnie dopuszczają wprowadzenie ograniczeń w zakresie korzystania z wolności i praw, celem realizacji dobra wspólnego. Sąd nie podzielił również pozostałych zarzutów konstytucyjnych skarżących i oddalił skargę. Orzeczenie nie jest prawomocne.
    • 22
      luty
      W Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (2018/C 054/05) opublikowana została Opinia Europejskiego Komitetu Regionów – Przegląd wdrażania polityki ochrony środowiska. Ocenie została poddana zarówno implementacja polityki i prawodawstwa UE, jak i ich stosowanie. Do następnego etapu przeglądu, zdaniem Europejskiego Komitetu Regionów, powinna zostać włączona ocena wdrażania dyrektywy w sprawie emisji przemysłowych. Pozytywnie oceniono zamiar Komisji Europejskiej, co do pogłębienia wiedzy o jakości administracji publicznej w poszczególnych krajach. Komitet zwraca się również do państw członkowskich, by ułatwiały dokonywanie lokalnych i regionalnych przeglądów wdrażania polityki ochrony środowiska odpowiadających przeglądom krajowym. Jednocześnie, zauważając ograniczone zasoby administracji lokalnej do wystarczającego rozwoju własnego know-how w zakresie wymogów regulacyjnych, Komitet wzywa państwa członkowskie oraz władze lokalne i regionalne do zadbania o to, by zasoby finansowe i ludzkie organów ds. środowiska odpowiadały przekazanym zadaniom. Wzywa władze lokalne i regionalne, by przy wsparciu ze strony państw członkowskich skorzystały z pomocy technicznej w ramach europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych w kontekście celu tematycznego 11, aby zwiększyły zdolność instytucjonalną i administracyjną swoich działów ochrony środowiska. Zachęca je również, by wykorzystały program wspierania reform strukturalnych UE do usprawnienia swych organów ds. środowiska. Wzywa władze lokalne i regionalne, by wspierały dobrowolne umowy sektorowe z kluczowymi sektorami przemysłowymi lub umowy między władzami publicznymi a podmiotami społecznymi w celu dostarczenia informacji, rozpoznania problemów i znalezienia rozwiązań. Podkreśla, że UE musi realizować bardziej stanowczą i skuteczną politykę ograniczania zanieczyszczeń u źródła w wielu obszarach polityki ochrony środowiska, gdyż bez tego niemożliwe będzie przestrzeganie różnych aktów prawodawstwa UE dotyczącego norm jakości środowiska na szczeblu lokalnym i regionalnym. Uznaje, że ograniczona dostępność danych nadal powoduje problemy związane z wdrażaniem polityki i prawodawstwa UE, i że władze lokalne i regionalne mają do odegrania kluczową rolę w gromadzeniu wiedzy i danych, dostarczaniu informacji ogółowi społeczeństwa i podnoszeniu świadomości wśród obywateli.
    NEWSLETTER:
    Jeśli chcesz otrzymywać powiadomienia o nowych artykułach zapisz się
     
    Operat FB
    Szkolenia Bilans LZO
    szkolenia rozprzestrzenianie się zanieczyszczeń
    Szkolenia Obliczenia emisji
    OZE Energiczny Obywatel

    Zobacz komunikaty JRC / US EPA / EEA / NIK:

    Commission welcomes final vote on energy performance of buildings (18.04.2018)

    EPA: Latest Inventory of U.S. Greenhouse Gas Emissions and Sinks Shows Continued Progress (18.04.2018)

    JRC: Air quality  - EU action reduces pollution from shipping in European coastlines, cities and ports (16.04.2018)

    EEA: Tax breaks and incentives make Europeans buy cleaner cars (12.04.2018)

    Emisja samochody
    © EEA

    EPA Approves First Underground Injection Control Program Primacy for Carbon Sequestration Wells to North Dakota (10.04.2018)

    EPA Administrator Pruitt: GHG Emissions Standards for Cars and Light Trucks Should Be Revised (02.04.2018)

    JRC: Commission welcomes ambitious agreement on first ever EU legislation to monitor and report CO2 emissions from heavy-duty vehicles (27.03.2018)

    EPA (infrared camera, VOC) XTO Energy Inc. to make system upgrades and reduce air pollution on the Fort Berthold Indian Reservation in North Dakota (26.03.2018)

    LZO VOC emisja
    © 123rf.com

    NIK o realizacji Programu polskiej energetyki jądrowej (23.03.2018)

    Emisje elektrownia jądrowa
    © NIK

    EEA: Aviation and shipping emissions in focus (15.03.2018)

    Zobacz bieżące artykuły w Atmospheric Environment:

    Emission characteris- tics of NOx, CO, NH3 and VOCs from gas-fired industrial boilers based on field measurements in Beijing city, China

    Using a gradient boosting model to improve the performance of low-cost aerosol monitors in a dense, heterogeneous urban environment

    Secondary organic aerosol and ozone formation from photo-oxidation of unburned diesel fuel in a surrogate atmospheric environment

    The effect of heat recovery on near-source plume dispersion of a simple cycle gas turbine

    A national-scale review of air pollutant concentrations measured in the U.S. near-road monitoring network during 2014 and 2015

    Identification of specific sources of airborne particles emitted from within a complex industrial (steelworks) site

    Variability in impact of air pollution on subjective well-being

    Zobacz EUR-Lex:

    Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/410 z dnia 14 marca 2018 r. zmieniająca dyrektywę 2003/87/WE w celu wzmocnienia efektywnych pod względem kosztów redukcji emisji oraz inwestycji niskoemisyjnych oraz decyzję (UE) 2015/1814 (19.03.2018)

    Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 5 lipca 2016 r. w sprawie wymogów dotyczących wartości granicznych emisji i homologacji typu w odniesieniu do silników spalinowych wewnętrznego spalania przeznaczonych do niedrogowych maszyn ruchomych (16.03.2018)

    Komunikat Komisji dotyczący ekoprojektu dla klimatyzatorów i wentylatorów przenośnych oraz etykiet efektywności energetycznej dla klimatyzatorów (09.03.2018)

    Decyzja Rady (UE) 2018/219 z dnia 23 stycznia 2018 r. w sprawie zawarcia Umowy między Unią Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie powiązania ich systemów handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych (16.02.2018)

    Zawiadomienie dla przedsiębiorstw zamierzających w 2019 r. przywozić do Unii Europejskiej lub z niej wywozić substancje kontrolowane, które zubożają warstwę ozonową, oraz dla przedsiębiorstw zamierzających w 2019 r. produkować lub przywozić te substancje do nieodzownych zastosowań laboratoryjnych i analitycznych (15.02.2018)

    Opinia Europejskiego Komitetu Regionów – Przegląd wdrażania polityki ochrony środowiska (13.02.2018)

    Zawiadomienie dla przedsiębiorstw zamierzających wprowadzać wodorofluorowęglowodory luzem do obrotu w Unii Europejskiej w 2019 r. (20.01.2019)

    Decyzja Komisji z dnia 18 stycznia 2018 r. ustanawiająca grupę ekspertów ds. przestrzegania prawa ochrony środowiska i zarządzania środowiskiem (19.01.2018)

    Zaproszenie do składania wniosków oraz powiązane działania w ramach planu pracy Wspólnego Przedsiębiorstwa na rzecz Technologii Ogniw Paliwowych i Technologii Wodorowych na 2018 r. (16.01.2018)