Bilans LZO – lotne związki organiczne zawarte w surowcach

    Za wyjątkiem niewielkiej grupy instalacji określenie ilości LZO (VOC) zawartych w surowcach stanowi podstawę obliczeń wielkości emisji, oceny dotrzymania standardów emisyjnych i dopuszczalnych emisji rocznych, jak również podstawę oceny oddziaływania instalacji na jakość powietrza atmosferycznego. Źródłem informacji o ilości LZO (VOC) zawartych w surowcach są karty charakterystyki materiałów (MSDS, SDS, PSDS) lub karty techniczne. Informacje o zawartości LZO  (VOC) podawane są w kartach charakterystyk w następujący sposób:

    • w punkcie 3. karty Skład/informacja o składnikach: informacje przeważnie są ograniczone do substancji i mieszanin stanowiących zagrożenie dla zdrowia lub środowiska, a ich udział określa się jako maksymalną zawartość lub zakres zawartości,

    • w punkcie 9. karty Właściwości fizyczne i chemiczne: informacje o sumarycznej zawartości LZO (VOC) w preparacie, często podawane jako wartość maksymalna jaka potencjalnie może występować,

    • w punkcie 15. karty Informacje dotyczące przepisów prawnych: jw.

    W przypadku gdy w karcie podana jest zawartość LZO (VOC) w dwojaki sposób, to jest dla poszczególnych składników (punkt 3) oraz jako informacja o całkowitej zawartości LZO (punkt 9 lub 15) i wartości te różnią się, możliwe są następujące sposoby postępowania:

    • na potrzeby określenia emisji maksymalnej poszczególnych substancji: należy przyjąć górną granicę zakresu zawartości dla każdej substancji (pkt.3) nawet gdy ich suma przekracza 100%,

    • na potrzeby określenia emisji maksymalnej sumy LZO (VOC): należy wyznaczyć sumę górnych wartości zakresów substancji (pkt 3), lecz nie więcej niż wartość całkowita (pkt 9 lub 15), a gdy jej nie podano nie więcej niż 100%,

    • na potrzeby określenia najbardziej prawdopodobnej emisji LZO (VOC):

      • gdy suma górnych wartości zakresów (pkt 3) przekracza wartość całkowitą (pkt 9 lub 15), należy obliczyć skorygowane średnie zawartości poszczególnych składników, których suma odpowiada wartości całkowitej (w przypadkach gdy wartość ta jest decydująca, zaleca się uzyskanie od dostawcy preparatu potwierdzenia braku obecności innych składników niż wymienione w punkcie 3),

      • gdy suma górnych wartości zakresów (pkt 3) jest mniejsza od wartości całkowitej (pkt 9 lub 15), należy przyjąć dla poszczególnych substancji górne zakresy, a różnicę pomiędzy wartością całkowitą i obliczoną sumą przyjąć jako:

        • sumę LZO (VOC), korzystając przy naliczeniu należnych opłat ze stawki określonej dla substancji organicznych (pozycja 57 w tabeli określającej jednostkowe stawki opłat w obwieszczeniu Ministra Środowiska w sprawie wysokości stawek opłat za korzystanie ze środowiska),

        • sumę LZO (VOC) ze zidentyfikowanych grup związków chemicznych, korzystając przy naliczeniu należnych opłat ze stawek odpowiadających poszczególnym rodzajom gazów (metoda ta wymaga potwierdzenia od dostawcy o 100% przynależności związków niewymienionych w punkcie 3 do LZO należących do wybranych grup, przy czym określenie to może odpowiadać szerokiemu zakresowi rodzajów związków o takiej samej stawce jednostkowej, np. aldehydy i ich pochodne lub alkohole i ich pochodne lub aminy i ich pochodne lub etery i ich pochodne lub ketony i ich pochodne itd.),

      • wobec preparatów, których zużycie ma decydujące znaczenie w ocenie dotrzymania wymogów prawnych lub dla wielkości należnych opłat, zaleca się uzyskanie potwierdzenia (weryfikację) lub uszczegółowienia danych o składzie substancji.

    Przedstawione powyżej sposoby postępowania są zasadami ogólnymi. Prowadzący instalację w zależności od celu w jakim zleca sporządzenie bilansu może określić zasady przyjmowania założeń w przypadkach braku spójności danych o składzie stosowanych materiałów, np.:

    • przyjęcie górnych granic zawartości dla grup substancji o najwyższej stawce jednostkowej kosztem substancji o stawkach niższych – najdroższy wariant rozliczenia emisji, o najmniejszym ryzyku zakwestionowania należnej opłaty, w przeciwieństwie do wariantów opłat optymalnych,

    • przyjęcie górnych granic zawartości dla związków chemicznych lub grup substancji o najbardziej rygorystycznych wartościach odniesienia – najbardziej bezpieczny sposób oceny dotrzymania kryteriów jakości powietrza atmosferycznego.

    Wobec dwóch grup preparatów można stosować uproszczony sposób wyznaczenia zawartości LZO. Są nimi:

    • preparaty handlowe określane jako rozcieńczalniki: gdy w karcie charakterystyki nie określono inaczej, zawartość LZO (VOC) w materiałach tego rodzaju można przyjmować na poziomie 100 %, analogicznie do surowców w formie „czystej”, to jest o jakości technicznej,

    • preparaty o niskiej zawartości LZO (za wyjątkiem niektórych przypadków o decydujących strumieniach) z przedziału od 0 do 5 %: jeśli nie spowoduje to nieuzasadnionego zwiększenia kosztów opłat za emisję, w obliczeniach można przyjąć górną wartość zakresu.

    Zgodnie z definicją zawartą w § 2.2. rozporządzenia w sprawie standardów emisyjnych z instalacji za LZO uznaje się lotne związki organiczne o prężności par ≥ 10 Pa w temperaturze 293,15 K lub w temperaturze użytkowania. W niektórych przypadkach pominięcie części związków jako nienależących do LZO (VOC) w wyniku przyjęcia prężności par dla warunków umownych zamiast dla warunków użytkowania może skutkować istotnym błędem w bilansie. Prężność par czystej substancji w danej temperaturze można wyznaczyć z równania Antoine'a:

    logP = A – B/(C+T)

    Wartości współczynników A, B, C są dostępne m.in. pod adresem http://www.scribd.com/doc/22857803/Antoine-Coefficient-Table-Scribd-4787907-MT03), na który powołuje się KOBiZE w dokumencie pt. Materiał pomocniczy dotyczący Niemetanowych Lotnych Związków Organicznych (NMLZO), KOBiZE 2011.

    W przypadku braku wartości stałych A, B, C dla zadanego przedziału temperatury, należy skorzystać z innych równań i współczynników.

    Zastępowanie substancji stwarzających zagrożenie

    Zgodnie z art. 58 dyrektywy IED substancje lub mieszaniny, które z uwagi na swoją zawartość lotnych związków organicznych zaklasyfikowano jako rakotwórcze, mutagenne lub działające szkodliwie na rozrodczość zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1272/2008, i którym związku z tym zostały przypisane, lub które powinny być oznaczone zwrotami wskazującymi rodzaj zagrożenia H340, H350, H350i, H360D lub H360F, w jak najszerszym zakresie zastępuje się mniej szkodliwymi substancjami lub mieszaninami w możliwie najkrótszym czasie.

    Transpozycja ww. artykułu znajduje się w § 51. projektu rozporządzenia Ministra Środowiska w sprawie standardów emisyjnych dla niektórych rodzajów instalacji, źródeł spalania paliw oraz urządzeń spalania lub współspalania odpadów, zgodnie z którym substancje lub mieszaniny, które z uwagi na zawartość LZO są klasyfikowane jako rakotwórcze, mutagenne lub działające szkodliwie na rozrodczość, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1272/2008, i którym zostały przypisane zwroty lub które powinny być oznaczone zwrotami wskazującymi rodzaj zagrożenia: H340, H350, H350i, H360D lub H360F, a do dnia 31 maja 2015 r. także zwrotami: R45, R46, R49, R60 lub R61, zastępuje się w jak najkrótszym czasie i w jak najszerszym zakresie mniej szkodliwymi substancjami lub mieszaninami.

    Stronę zaktualizowano 05.09.2015

    Aktualności
    • 07
      czerwiec
      REECO Poland zaprasza na kolejną – siódmą edycję Targów Energii Odnawialnej i Efektywności Energetycznej, która odbędzie się w dniach 25-27 października  w Warszawskim Centrum EXPO XXI. Tematyka targów skupia się na odnawialnych źródłach energii jak wytwarzanie energii z drewna, biomasy, biogazu i biopaliwa; energia wiatrowa, CHP - kogeneracja; energooszczędne budownictwo i renowacja budynków; energia wodna; pompy ciepła; energia geotermiczna;  energia słoneczna. Podczas imprezy zaprezentowane zostaną innowacje w branży OZE oraz z zakresu efektywności energetycznej i magazynowania energii.
    • 27
      kwiecień
      Artykuł zawiera fragmenty orzeczenia WSA w Olsztynie z dnia 28 marca 2017 r. (II SA/Ol 37/17) oceniającego sposób naliczania opłaty za emisję pyłu pochodzącego ze spalania węgla kamiennego. Przedmiotem postępowania były kotły o mocy do 5 MW, z rusztem stałym i ciągiem naturalnym, z których w pewnych warunkach użytkowania może dochodzić do emisji sadzy. Ocenie sądu podlegało postępowanie ustalające różnicę pomiędzy opłatą wyznaczoną przez Spółkę eksploatującą kotły i marszałka województwa (zweryfikowane przez SKO). Istotą sporu było  odmienne podejście do klasyfikacji pyłu ze spalania węgla i określenia właściwej stawki opłat. Według prowadzącego instalację właściwa była stawka dla pyłów ze spalania paliw (pozycja 53). Według marszałka i SKO stawka dla pyłów węglowo-grafitowych, sadzy (pozycja 52). W uzasadnieniu WSA ocenił również metody uzyskania innych danych technicznych i technologicznych, na podstawie o których organ może dokonywać własnych ustaleń (opinia biegłego) oraz możliwości oceny przez organ administracji lub sąd administracyjny prawidłowości metodologii przyjętej przez biegłego i całościowej oceny opinii jako dowodu w sprawie. Skomentowany został również sposób uczestnictwa strony skarżącej w postępowaniu, ograniczony do kwestionowania dowodów przyjętych przez organ, bez wykazania dowodów przeciwnych.
    • 04
      kwiecień
      Artykuł zawiera szczegółowy opis metodyki wyznaczania emisji niezorganizowanej związków organicznych z oczyszczalni ścieków, opracowanej przez Amerykańską Agencję Ochrony Środowiska (US EPA). Opis teorii modelu uzupełnia przykład obliczeń dla komory zbiorczej ścieków zawierających fenol, pozwalający prześledzić sposób doboru algorytmów obliczeniowych oraz zakres niezbędnych do obliczeń danych. W artykule oceniono również uproszczone metody szacowania emisji niezorganizowanej z oczyszczalni ścieków oraz obliczenia na podstawie pomiarów imisji i modelowania.
    NEWSLETTER:
    Jeśli chcesz otrzymywać powiadomienia o nowych artykułach zapisz się
     
    Operat FB
    Filtry odpylanie
    Renexpo 2017
    Efektywność energetyczna
    szkolenie modelowanie
    OZE Energiczny Obywatel

    Zobacz komunikaty JRC / US EPA / EEA / NIK:

    EEA: Air pollution from agriculture: ammonia exceeds emission limits in 2015 (12.07.2017)


    © EEA

    EEA: European Union emission inventory report 1990–2015 under the UNECE Convention on Long-range Transboundary Air Pollution LRTAP (12.07.2017)


    © EEA

    EEA: Reported data on large combustion plants covered by Directive 2001/80/EC (10.07.2017)

    EEA: Releases of pollutants to the environment from Europe's industrial sector – 2015 (09.07.2017)


    © EEA

    EEA: The European Pollutant Release and Transfer Register (E-PRTR), Member States reporting under Article 7 of Regulation (EC) No 166/2006 (07.07.2017)

    EEA: Urban population exposed to air pollutant concentrations above selected air quality standards of the air quality Directive, by country (05.07.2017)


    © EEA

    EEA: Air pollution in Europe: Countries struggle to meet emission limits due to emissions from agriculture and transport (03.07.2017)

    EEA: NEC Directive reporting status 2017 - The need to reduce air pollution in Europe (03.07.2017)

    EPA: Agreement with Rocky Mountain Bottle Company to reduce air emissions, improve compliance at Colorado facility (30.06.2017)

    EU: Commission takes further steps to enhance business transparency on social and environmental matters (26.06.2017)

    Zobacz bieżące artykuły w Atmospheric Environment:

    Comparison of air pollutant emissions and household air quality in rural homes using improved wood and coal stoves (18.07.2017)

    New insights on humic-like substances associated with wintertime urban aerosols from central and southern Europe: Size-resolved chemical characterization and optical properties (18.07.2017)

    Comparing on-road real-time simultaneous in-cabin and outdoor particulate and gaseous concentrations for a range of ventilation scenarios (14.07.2017)

    Ship emission inventory and its impact on the PM2.5 air pollution in Qingdao Port, North China (13.07.2017)

    Zobacz EUR-Lex:

    Komunikat Komisji dotyczący ekoprojektu dla produktów do ogrzewania powietrznego, produktów chłodzących, wysokotemperaturowych agregatów chłodniczych i klimakonwektorów wentylatorowych (14.07.2017)

    Rozporządzenie Komisji 2017/1262 z dnia 12 lipca 2017 r. zmieniające rozporządzenie 142/2011 w odniesieniu do wykorzystania obornika zwierząt gospodarskich jako paliwa w obiektach energetycznego spalania (13.07.2017)

    Bilans alkoholu etylowego w UE-28 za rok 2016 (13.07.2017)

    Decyzje Komisji ustanawiające kryteria oznakowania ekologicznego niektórych detergentów (12.07.2017)

    Rozporządzenie Komisji 2017/1221 z dnia 22 czerwca 2017 r. zmieniające rozporządzenie nr 692/2008 w odniesieniu do metody oznaczania emisji par (07.07.2017)

    Rozporządzenia Komisji uzupełniające rozporządzenie 715/2007 w sprawie homologacji typu pojazdów silnikowych lekkich pojazdów pasażerskich i użytkowych oraz zmieniające rozporządzenie 293/2012 i rozporządzenie 1014/2010 (07.07.2017)

    Opinia Europejskiego Komitetu Regionów – W kierunku nowej strategii UE w zakresie przystosowania się do zmiany klimatu – zintegrowane podejście (30.06.2017)

    Opinia Europejskiego Komitetu Regionów – Rewitalizacja miast portowych oraz terenów portowych (30.06.2017)

    Decyzja Rady 2017/1138 z dnia 19 czerwca 2017 r. w sprawie stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej na pierwszym posiedzeniu Konferencji Stron Konwencji z Minamaty w sprawie rtęci (27.06.2017)