Operaty ochrony powietrza – wyznaczanie emisji granicznej oraz parametrów emitorów na podstawie modelowania stężeń imisyjnych

    Oprócz sprawdzenia określonych prawem kryteriów jakości powietrza przeprowadzanego w ramach postępowania o wydanie/zmianę pozwolenia lub oceny oddziaływania na środowisko, metodykę referencyjną obliczeń stężeń imisyjnych zawartą w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 26 stycznia 2010 r. w sprawie wartości odniesienia dla niektórych substancji w powietrzu stosuje się również do:

    1. wyznaczania projektowych limitów emisji (emisji granicznej), które nie będą powodowały przekroczenia standardów jakości powietrza, ani wartości odniesienia,

    2. doboru parametrów emitorów umożliwiających dotrzymanie ww. warunków.

    Ad. a) Projektowe limity emisji

    Bez uszczerbku dla art. 188 ustawy Prawo ochrony środowiska, zgodnie z którym pozwolenie określa wielkość dopuszczalnej emisji w warunkach normalnego funkcjonowania instalacji, nie większą niż wynikająca z prawidłowej eksploatacji instalacji, dla poszczególnych wariantów funkcjonowania, metoda ta odpowiada ogólnej zasadzie określonej w art. 222 ww. ustawy, według której w razie braku standardów emisyjnych i dopuszczalnych poziomów substancji w powietrzu ilości gazów lub pyłów dopuszczonych do wprowadzenia do powietrza ustala się na poziomie niepowodującym przekroczeń:

    • wartości odniesienia substancji w powietrzu,

    • wartości odniesienia substancji zapachowej w powietrzu.

    Szerzej wymagania prawne wobec jakości powietrza atmosferycznego przedstawiamy w dziale Prawo.

    Metoda określania emisji granicznej na podstawie kryteriów jakości powietrza atmosferycznego jest szczególnie przydatna w następujących przypadkach:

    • gdy wyznaczenie emisji jest możliwe wyłącznie przy zastosowaniu skomplikowanych modeli obliczeniowych, dla których określenie warunków brzegowych wymaga danych trudnych do ustalenia,

    • wielkości emisji obliczone na podstawie modelu procesu mogą być obarczone znaczną niepewnością,

    • spodziewane emisje są na niskich poziomach, a ich obliczenie wymagałoby znacznych nakładów.

    Metoda emisji granicznej, zwana czasem również obliczeniami retrospektywnymi (backwards calculation), umożliwia w wielu przypadkach skrócenie czasu (i kosztów) projektowania. Dokładne obliczenia emisji można bowiem zastąpić bezpiecznym szacunkiem zawyżającym graniczne ładunki i skorelowanym z wartością wynikającą z chłonności środowiska.

    Wobec niektórych rodzajów instalacji określenie emisji granicznej na podstawie modelowania stężeń imisyjnych powinno być prowadzone równolegle z analizą wymagań dodatkowych, w szczególności:

    • źródeł podlegających pod wymogi standardów emisyjnych,

    • najlepszych dostępnych technik (BAT),

    • norm organizacji zrzeszających producentów oraz REACH.

    Ad. b) Dobór parametrów emitorów

    Dysponując prawdopodobnymi i bezpiecznymi wartościami emisji na podstawie metodyki referencyjnej można wyznaczyć minimalne parametry emitorów umożliwiające dotrzymanie określonych prawem kryteriów jakości powietrza atmosferycznego. Oczekiwany maksymalny poziom wysycenia chłonności środowiska ustala się w oparciu o dwie metody:

    • maksymalną możliwą ilość i rodzaje źródeł emisji jakie mogą znajdować się na terenie zakładu dla docelowego kształtu instalacji – metoda rekomendowana,

    • założenie poziomu wysycenia chłonności środowiskowej dla analizowanego etapu realizacji przedsięwzięcia, np. 30 %, 40 %, 70 % – metoda możliwa do zastosowania w niektórych rodzajach planowanych instalacji.

    Dobierając parametry emitorów należy pamiętać o możliwości zmian niektórych parametrów decydujących o stężeniach substancji w powietrzu i spełnieniu wymagań prawnych, takich jak tło zanieczyszczenia powietrza atmosferycznego, parametr szorstkości terenu oraz o wszystkich rodzajach emisji, w tym emisji niezorganizowanej oraz emisji w warunkach pracy instalacji odbiegających od normalnych. Szerzej wymagania prawne wobec emisji niezorganizowanej przedstawiamy w dziale Prawo w zakładce Emisja niezorganizowana, natomiast sposoby obliczania wielkości emisji niezorganizowanej w dziale Emisja Niezorganizowana.

    Dobór parametrów emitorów stanowi również narzędzie pomocnicze w kalkulacji i optymalizacji kosztów inwestycji, w szczególności wobec wymagań stawianych urządzeniom ograniczającym emisję i kosztom budowy emitorów.

    Wsparcie procesu projektowania:

    Innym sposobem wykorzystania metodyki referencyjnej modelowania stężeń imisyjnych w procesie projektowania wielkości emisji i parametrów emitorów jest sprawdzanie, czasem wielokrotne dla różnych wariantów i na różnych etapach prac, założeń projektowych pod kątem dotrzymania kryteriów jakości powietrza. Uwarunkowania tej metody przedstawiono w zakładce Wsparcie procesu projektowania.

    Aktualności
    • 28
      listopad
      Przedstawiamy wyrok WSA w Warszawie oceniający postępowanie w sprawie podjęcia działalności po wstrzymaniu użytkowania instalacji eksploatowanej bez wymaganego pozwolenia na wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza. Kluczowym dla orzeczenia zagadnieniem jest błędna odmowa przymiotu strony właścicielom nieruchomości zlokalizowanych w zasięgu oddziaływania emisji na powietrze atmosferyczne. W ocenie WSA skarżący z racji uciążliwości zapachowej wynikającej z wprawienia przedsiębiorstwa w ruch, legitymują się aktualnym realnym interesem prawnym w jej rozstrzygnięciu. Winni zatem być stroną postępowania dotyczącego zgody na podjęcie działalności przez instalację.
    • 28
      listopad
      Artykuł zawiera omówienie zmian w ustawie Prawo ochrony środowiska jakie zostały wprowadzone opublikowaną 27 października 2017 r. w Dzienniku Ustaw ustawą z dnia 15 września 2017 r. o zmianie ustawy Poś. Zakres opisanych zmian obejmuje między innymi wprowadzenie trzeciej zasady łączenia (sumowania mocy), ustanowienie obowiązku wydania decyzji o warunkach i wielkościach emisji z instalacji wymagających zgłoszenia, których dotyczy trzecia zasada łączenia, zmianę zakresu zgłoszenia instalacji oraz wniosku o wydanie pozwolenia na wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza i pozwolenia zintegrowanego, utworzenie Rejestru średnich źródeł spalania paliw oraz wprowadzenie obowiązku uwzględnienia w projekcie uchwały w sprawie programu ochrony powietrza analizy potrzeb ustalenia wielkości dopuszczalnych emisji z niektórych źródeł na poziomie niższym niż standardy emisyjne.
    • 25
      październik
      Przedstawiamy postanowienia WSA w Szczecinie w sprawie skarg na wezwania do złożenia wniosków o zmianę pozwolenia zintegrowanego w związku z dostosowaniem instalacji do wymogów decyzji wykonawczej Komisji ustanawiającej konkluzje BAT. Artykuł obejmuje postanowienia z dnia: 18.10.2017 r. (II SA/Sz 1041/17), 17.10.2017 r. (II SA/Sz 1039/17) oraz 13.10.2017 r. (II SA/Sz 1140/17). W uzasadnieniu postanowień WSA w Szczecinie wskazał akty lub czynności, które mogą być przedmiotem skargi i ocenił charakter prawny wezwania na podstawie art. 215 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska. WSA uznał, że wezwanie nie ma postaci rozstrzygnięcia, z którego wynikają dla posiadacza pozwolenia zintegrowanego bezpośrednio skutki prawne władczego działania organu, a także nie wynika z nich możliwość poddania tego zalecenia egzekucji administracyjnej lub wprost sankcji. Z tego względu wezwanie nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Władczym rozstrzygnięciem byłaby  dopiero decyzja administracyjna w przedmiocie cofnięcia lub ograniczenia pozwolenia zintegrowanego bez odszkodowania, którą organ może wydać na podstawie art. 195 ust. 1 pkt 5 ustawy Poś, jeśli prowadzący instalację nie wystąpił z wnioskiem, o którym mowa w art. 215 ust. 4 pkt 2. W toku postępowania administracyjnego, w którym taka decyzja byłaby wydana, jak i w toku ewentualnego postępowania sądowoadministracyjnego, dotyczącego tej decyzji, skarżąca Spółka byłaby uprawniona do kwestionowania zaistnienia obowiązku dostosowania warunków pozwolenia zintegrowanego do zaleceń wynikających z nowych regulacji prawnych.
    NEWSLETTER:
    Jeśli chcesz otrzymywać powiadomienia o nowych artykułach zapisz się
     
    Operat FB
    szkolenie modelowanie
    f-gazy
    OZE Energiczny Obywatel

    Zobacz komunikaty JRC / US EPA / EEA / NIK:

    EEA: Dieselisation - share of diesel cars in the total passenger car fleet (05.12.2017)


    © EEA

    EEA: Size of the vehicle fleet (05.12.2017)


    © EEA

    EEA: Final energy consumption by mode of transport (05.12.2017)


    © EEA

    EPA Launches Cross-Agency Effort to Address PFAS (04.12.2017)

    EPA Finalizes RFS Volumes for 2018 and Biomass Based Diesel Volumes for 2019 (30.11.2017)

    EEA: Distance to emission reduction commitment (30.11.2017)


    © EEA

    EEA: Exposure of ecosystems to acidification, eutrophication and ozone (23.11.2017)

    JRC: Air Quality Atlas for Europe: mapping the sources of fine particulate matter (16.11.2017)


    © JRC

    EEA: European Air Quality Index: current air quality information at your finger tips (16.11.2017)


    © EEA

    EPA: U.S. Seafoods to take action to prevent further releases of ozone-depleting substances in Alaska (16.11.2017)

    JRC: EU Emissions Trading System: landmark agreement between Parliament and Council delivers on EU's commitment to turn Paris Agreement into reality (09.11.2017)

    Zobacz bieżące artykuły w Atmospheric Environment:

    Field evaluation of vegetation and noise barriers for mitigation of near-freeway air pollution under variable wind conditions (02.12.2017)

    Air quality and pollutant emissions in the Moscow megacity in 2005–2014 (01.12.2017)

    Estimating representative background PM2.5 concentration in heavily polluted areas using baseline separation technique and chemical mass balance model (02.12.2017)

    Heterogeneous ozonation reactions of PAHs and fatty acid methyl esters in biodiesel particulate matter (28.11.2017)

    Guided episodic sampling for capturing and characterizing industrial plumes (27.10.2017)

    Zobacz EUR-Lex:

    Skarga Rządu Polskiego do Trybunału Sprawiedliwości przeciwko Komisji o stwierdzenie nieważności decyzji wykonawczej 2017/1442 ustanawiającej konkluzje BAT w odniesieniu do dużych obiektów energetycznego spalania (04.12.2017)

    Decyzja wykonawcza Komisji 2017/1984 z dnia 24 października 2017 r. określająca, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady nr 517/2014 w sprawie fluorowanych gazów cieplarnianych, wartości odniesienia na okres od dnia 1 stycznia 2018 r. do dnia 31 grudnia 2020 r. dla każdego producenta lub importera, który zgodnie z prawem wprowadził do obrotu wodorofluorowęglowodory od dnia 1 stycznia 2015 r. (04.11.2017)

    Europejska strategia na rzecz mobilności niskoemisyjnej (12.10.2017)

    Energia ze źródeł odnawialnych i rynek wewnętrzny energii elektrycznej (12.10.2017)

    Zarządzanie unią energetyczną i czysta energia (12.10.2017)

    Efektywność energetyczna i budynki (12.10.2017)

    Decyzja Komisji (UE) 2017/1797 z dnia 23 maja 2017 r. w sprawie pomocy państwa wdrożonej przez Niemcy na rzecz określonych konsumentów końcowych (obniżona dopłata kogeneracyjna), oraz którą Niemcy planują wdrożyć w celu rozszerzenia systemu wsparcia dla kogeneracji w odniesieniu do instalacji CHP używanych w sieciach zamkniętych (06.10.2017)