Prawo – orzeczenia NSA – ocena zagrożenia zdrowia i życia ludzi

Wyrok NSA z dnia 12 października 2010 r. (II OSK 1554/09) – oddalający skargę kasacyjną A.K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 5 czerwca 2009 r., sygn. akt II SA/Łd 220/09 w sprawie ze skargi A.K. i Ochotniczej Straży Pożarnej w S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Sieradzu z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] w przedmiocie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach – w uzasadnieniu orzeczenia NSA wskazał między innymi:

„Oddalając skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny przedstawił szczegółowo regulacje prawne związane z przedmiotowym postępowaniem. Wskazał, że odnośnie emisji zanieczyszczeń, raport stanowił, iż projektowana stacja po przebudowie będzie posiadała pełną hermetyzację procesu napełniania zbiorników magazynowych paliw oraz odsysania w trakcie tankowania pojazdów i praktycznie nie będzie źródłem zorganizowanej emisji zanieczyszczeń do powietrza. Z przeprowadzonych obliczeń (załączonych do raportu) wynika, iż nie zachodzi obawa o przekroczenie norm dopuszczalnych poziomów odniesienia substancji zanieczyszczających poza terenem przy stacji paliw płynnych. Decydujące znaczenie na emisję zanieczyszczeń do atmosfery ma ruch pojazdów poruszających się ulicami bezpośrednio sąsiadującymi ze stacją paliw. Raport przewiduje, że ilość pojazdów korzystających ze stacji nie przekroczy 5% ogólnej ilości samochodów poruszających się sąsiadującą trasą komunikacyjną, w związku z tym można uznać ten ruch za "wartość pomijalną" w przypadku oddziaływania na powietrze i jego jakość. Dlatego też zrezygnowano z obliczeń dotyczących rozprzestrzeniania się zanieczyszczeń z tego tytułu wskazując, iż wpływ ten byłby "pomijalnie mały". Ponadto Sąd I instancji orzekł, że nie można podzielić stanowiska skarżących, iż nie ma znaczenia, czy przekroczono normy wartości emisji wskazanej przepisami prawa, jeżeli emisja taka może zakłócić korzystanie z nieruchomości sąsiednich ponad przeciętną miarę. Należy zwrócić uwagę, iż rolą właściwego organu jest stwierdzenie, czy zamierzone oddziaływanie mieści się w wyznaczonych przez przepisy granicach, czy też je przekracza. Jeżeli zamierzona emisja nie przekracza wyznaczonych przepisami standardów, a takie wnioski wynikają z załączonego raportu, to nie prowadzi do zagrożenia stanu środowiska, a tym samym zdrowia i życia ludzi.”

„Rola więc organu, w tego rodzaju sprawach sprowadza się do kontroli zachowania norm przewidzianych przepisami prawa i szersze postępowanie dowodowe w tym zakresie nie ma znaczenia. Dlatego też zarzut nierozważenia kwestii uciążliwości wynikających z emisji spalin i tym samym naruszenia art. 7, 77 § 1, art. 80 i 107 § 3 k.p.a. jest niezasadny.”. Całość orzeczenia nsa dostępna jest na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/C7083FC0B8.