Emisja niezorganizowana – obliczenia emisji z wykorzystaniem wskaźników US EPA

    W rozdziale tym przedstawiamy propozycję postępowania przy obliczaniu emisji niezorganizowanej z wykorzystaniem wskaźników i korelacji US EPA. W przypadku gdy obliczenia dla instalacji prowadzone są po raz pierwszy, warto wykonać je równolegle trzema metodami. Każda metoda wymaga identyfikacji składników instalacji (zaworów, połączeń, itd.) co jest znaczną częścią pracy nad modelem emisji. Metoda 2 i 3 wymagają dodatkowych nakładów czasu i środków na przeprowadzenie kampanii pomiarowej, natomiast wyniki uzyskane z ich zastosowaniem mogą być znacznie niższe niż wartość wyznaczona metodą 1, która dla części instalacji może być nie do zaakceptowania z uwagi na nadmierne opłaty za emisję lub brak możliwości spełnienia wymagań środowiskowych.

    Etap 1 – identyfikacja składników instalacji

    Celem pierwszego etapu jest umożliwienie zastosowania wzorów obliczeniowych US EPA. Wymaga ona zatem usystematyzowania układów technologicznych według strumieni procesowych o jednolitym (dostatecznie zbliżonym) składzie LZO (VOC) i charakterze (gaz, ciecz lekka, ciecz ciężka). Dla każdego strumienia musi zostać określony udział poszczególnych składników, dzięki czemu uzyskane wyniki będą mogły posłużyć do wyznaczenia opłaty za emisję oraz oceny kryteriów jakości powietrza atmosferycznego. Dysponując zestawieniem strumieni procesowych w obrębie poszczególnych układów technologicznych należy dla każdego strumienia określić ilość elementów poszczególnych rodzajów (zaworów gazowych, zaworów cieczy, połączeń kołnierzowych, itd.). Rodzaje elementów zostały wymienione w punkcie 2 Protokołu. Efektem finalnym identyfikacji jest dwuwymiarowa macierz strumieni procesowych i rodzajów elementów. Jeśli elementy wchodzące w skład niektórych strumieni są obciążone mediami okresowo, np. układy gazowe przedmuchiwane azotem po wykorzystaniu, należy dodatkowo określić ich czas pracy w ciągu roku.

    Gdy dla instalacji dostępna jest aktualna dokumentacja P&ID, ilość elementów można określić na jej podstawie. W przeciwnym wypadku zaleca się wykorzystanie innych „wiarygodnych” dokumentów lub przeprowadzenie inwentaryzacji.

    Identyfikacja składników jest jednym z kluczowych elementów decydujących o poprawności obliczeń emisji z instalacji. Stąd tak wiele uwagi poświęca się dokładności identyfikacji, tzn. ograniczeniu ilości elementów pominiętych. Ogólną zasadą jest ocena i uwzględnienie każdego elementu innego niż złożonego wyłącznie ze sztywnych ścian połączonych na stałe za pomocą spawu (uszkodzenia mechaniczne i korozja ścian rur i przewodów wymaga zastosowania innych metod obliczeniowych niż wskaźniki i korelacje US EPA).

    Po zakończeniu etapu 1, dysponując macierzą składników możliwe jest obliczenie wielkości emisji metodą 1, to jest metodą średnich wskaźników emisji.

    Etap 2 – wybór strumieni decydujących o emisji, planowanie 1 serii pomiarów

    Najwyższą wiarygodność obliczeń emisji zapewnia zbiór wyników pomiarów wykonanych na wszystkich elementach instalacji. Ze względów technicznych oraz ekonomicznych zapewnienie tak obszernego zbioru jest możliwe tylko w wyjątkowych przypadkach. W praktyce prowadzący instalacje dysponują określonymi środkami, które mogą przeznaczyć na przeprowadzenie kampanii pomiarowej, chcąc uzyskać na ich podstawie możliwie najbardziej wiarygodne wyniki obliczeń emisji. Oparcie obliczeń na zawężonym zbiorze wyników wymaga ograniczenia ryzyka pominięcia źródeł istotnych oraz poprawnego rozlokowania pomiarów. Znaczna część tego zadania realizowana jest w drugim etapie postępowania i polega na uporządkowaniu strumieni procesowych pod względem ich potencjału powodowania emisji niezorganizowanej. Oprócz metod czysto matematycznych, stanowiących kombinację liczby elementów i stężeń LZO (VOC), istotne jest również uwzględnienie doświadczenia eksploatacyjnego, które stanowi obraz zarówno warunków procesowych sprzyjających utracie szczelności, jak i rozwiązań konstrukcyjnych oraz charakterystyki materiałowej stosowanych uszczelnień. Etap 2 stanowi ocenę wstępną opartą w znacznej mierze na założeniach oraz przypuszczeniach i podlega rewizji w toku dalszych prac.

    Z puli pomiarów jaka została przewidziana dla instalacji zaleca się wyodrębnienie części przewidzianej na pomiary wstępne, których wyniki umożliwią sprawdzenie poprawności założeń etapu 2, to jest wyznaczenie częstości występowania nieszczelności w obrębie układów o największym potencjale emisji.

    Etap 3 – obliczenia wstępne, pośrednie i planowanie kolejnych serii pomiarów

    Pomiędzy kolejnymi seriami pomiarowymi konieczne jest wykonywanie bieżących obliczeń emisji z instalacji, uwzględniających wyniki dotychczasowych pomiarów i umożliwiających alokację pomiarów kolejnej serii tak, by wykonywać je w obrębie strumieni wymagających doprecyzowania. Poprawnie rozlokowane pomiary powinny zapewnić wiedze przekrojową o emisji oraz dostateczny zbiór danych do wykonania obliczeń w obrębie poszczególnych części instalacji.

    Etap 4 – obliczenia ostateczne

    Obliczenia ostateczne można wykonać po uzyskaniu wyników wszystkich niezbędnych pomiarów. Zakres pomiarów powinien odpowiadać warunkom określonym w punkcie 2.4.4. Protokołu.

    Metoda zawarta w Protokole pozwala na obliczenie emisji wyłącznie z elementów instalacji i nie obejmuje takich źródeł jak:

    • wycieki w zdarzeniach awaryjnych (w tym nagła utrata szczelności),

    • połączenia elastyczne o wysokim potencjale emisji (połączenia tkaninowe, wielomateriałowe) narażone na obciążenia mechaniczne,

    • parowanie z wolnych powierzchni (cieczy, ciał stałych),

    • układy wentylacyjne budynków,

    • układy chłodnicze.

    Obliczenie emisji z ww. źródeł wymaga zastosowania dodatkowych metod.

    Aktualności
    • 22
      grudzień
      Przedstawiamy postanowienie WSA w Łodzi w sprawie ze skargi na uchwałę Rady Gminy w Czarnożyłach w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Czarnożyły. Argumentacja stron konfrontuje różne interpretacje uciążliwości wykraczającej poza granice działki, do której inwestor posiada tytuł prawny, przeciwstawiając rozumienie pojęcia jako każde, choćby najmniejsze oddziaływanie z interpretacją uciążliwości ponadnormatywnych, czyli przekraczających normy oddziaływań określonych w obowiązujących przepisach prawa.
    • 22
      grudzień
      Artykuł zawiera fragmenty wyroku WSA w Łodzi z dnia 30 listopada 2017 r. oceniającego Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy Ostrówek. Jedną z kluczowych nieprawidłowości było pominięcie w prognozie oddziaływania na środowisko wpływu na ludzi i powietrze projektowanej eksploatacji złoża węgla brunatnego. Sąd za trafne uznał argumenty strony skarżącej, według których w prognozie, mimo uwag do projektu Studium, nie uwzględniono wpływu eksploatacji węgla brunatnego metodą odkrywkową na zanieczyszczenie powietrza w gminie w związku z emisją pyłów, głównie z wyrobiska i zwałowiska zewnętrznego odkrywki. Wobec istotnego naruszenia zasad sporządzania studium WSA w Łodzi stwierdził nieważność w całości studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego.
    • 28
      listopad
      Przedstawiamy wyrok WSA w Warszawie oceniający postępowanie w sprawie podjęcia działalności po wstrzymaniu użytkowania instalacji eksploatowanej bez wymaganego pozwolenia na wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza. Kluczowym dla orzeczenia zagadnieniem jest błędna odmowa przymiotu strony właścicielom nieruchomości zlokalizowanych w zasięgu oddziaływania emisji na powietrze atmosferyczne. W ocenie WSA skarżący z racji uciążliwości zapachowej wynikającej z wprawienia przedsiębiorstwa w ruch, legitymują się aktualnym realnym interesem prawnym w jej rozstrzygnięciu. Winni zatem być stroną postępowania dotyczącego zgody na podjęcie działalności przez instalację.
    NEWSLETTER:
    Jeśli chcesz otrzymywać powiadomienia o nowych artykułach zapisz się
     
    Operat FB
    szkolenie modelowanie
    OZE Energiczny Obywatel

    Zobacz komunikaty JRC / US EPA / EEA / NIK:

    EPA: Fuel Economy Reaches New Record, Manufacturers Meet Greenhouse Gas Standards, EPA Reports Show (11.01.2018)

    EPA Offers Tips to Burn Smarter and Cleaner During Winter Season (02.01.2018)

    EPA, DOJ Announce Settlement with Carbon Black Producer Columbian Chemicals Company (22.12.2017)

    EPA Advances Cooperative Federalism Through Designation Process for Sulfur Dioxide and Ozone Standards (22.12.2017)

    JRC: The chemical industry can achieve a 36% reduction in annual greenhouse gas emissions by 2050, study shows (21.12.2017)

    EPA: Settlement requires Clean Air Act compliance at ArcelorMittal Monessen Coke Plant (20.12.2017)

    EPA Announces Next Steps After Proposed Clean Power Plan Repeal (18.12.2017)

    EEA: Production and consumption of ozone-depleting substances (14.12.2017)


    © EEA

    Agreement on Commission proposal to tighten rules for safer and cleaner cars (08.12.2017)

    EEA: Use of renewable fuels in transport (08.12.2017)

    EEA: Fluorinated greenhouse gases 2017 (07.12.2017)

    f-gazy
    © EEA

    Zobacz bieżące artykuły w Atmospheric Environment:

    The isotopic composition of CO in vehicle exhaust (12.01.2018)

    Optimal redistribution of an urban air quality monitoring network using atmospheric dispersion model and genetic algorithm (10.01.2018)

    Impacts of a large boreal wildfire on ground level atmospheric concentrations of PAHs, VOCs and ozone (10.01.2018) OPEN ACCESS

    Experimental study on the particulate matter and nitrogenous compounds from diesel engine retrofitted with DOC+CDPF+SCR (08.01.2018)

    Characteristics of inorganic aerosol formation over ammonia-poor and ammonia-rich areas in the Pearl River Delta region, China (05.01.2018)

    Increases in wintertime PM2.5 sodium and chloride linked to snowfall and road salt application (04.01.2018)

    Zobacz EUR-Lex:

    Decyzja wykonawcza Komisji 2017/2377 z dnia 15 grudnia 2017 r. w sprawie emisji gazów cieplarnianych objętych decyzją Parlamentu Europejskiego i Rady 406/2009/WE przypadających na poszczególne państwa członkowskie za rok 2015 (19.12.2017)

    Decyzja wykonawcza Komisji 2017/2379 z dnia 18 grudnia 2017 r. w sprawie przyjęcia sprawozdania Kanady dotyczącego typowego poziomu emisji gazów cieplarnianych wynikających z uprawy surowców rolnych (19.12.2017)

    Decyzja wykonawcza Komisji  2017/2356 z dnia 15 grudnia 2017 r. w sprawie przyjęcia przedstawionego przez Australię sprawozdania dotyczącego typowego poziomu emisji gazów cieplarnianych wynikających z uprawy surowców rolnych (16.12.2017)

    Decyzja wykonawcza Komisji 2017/2333 z dnia 13 grudnia 2017 r. określająca limity ilościowe oraz przydział kontyngentów substancji kontrolowanych na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1005/2009 w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową na okres od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia 2018 r. (15.12.2017)

    L323 Decyzja wykonawcza Komisji 2017/2117 z dnia 21 listopada 2017 r. ustanawiająca konkluzje dotyczące najlepszych dostępnych technik (BAT) w odniesieniu do produkcji wielkotonażowych organicznych substancji chemicznych zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE (07.12.2017)

    konkluzje BAT
    © 123rf

    Skarga Rządu Polskiego do Trybunału Sprawiedliwości przeciwko Komisji o stwierdzenie nieważności decyzji wykonawczej 2017/1442 ustanawiającej konkluzje BAT w odniesieniu do dużych obiektów energetycznego spalania (04.12.2017)

    Decyzja wykonawcza Komisji 2017/1984 z dnia 24 października 2017 r. określająca, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady nr 517/2014 w sprawie fluorowanych gazów cieplarnianych, wartości odniesienia na okres od dnia 1 stycznia 2018 r. do dnia 31 grudnia 2020 r. dla każdego producenta lub importera, który zgodnie z prawem wprowadził do obrotu wodorofluorowęglowodory od dnia 1 stycznia 2015 r. (04.11.2017)