Emisja niezorganizowana – obliczenia emisji z wykorzystaniem wskaźników US EPA

    W rozdziale tym przedstawiamy propozycję postępowania przy obliczaniu emisji niezorganizowanej z wykorzystaniem wskaźników i korelacji US EPA. W przypadku gdy obliczenia dla instalacji prowadzone są po raz pierwszy, warto wykonać je równolegle trzema metodami. Każda metoda wymaga identyfikacji składników instalacji (zaworów, połączeń, itd.) co jest znaczną częścią pracy nad modelem emisji. Metoda 2 i 3 wymagają dodatkowych nakładów czasu i środków na przeprowadzenie kampanii pomiarowej, natomiast wyniki uzyskane z ich zastosowaniem mogą być znacznie niższe niż wartość wyznaczona metodą 1, która dla części instalacji może być nie do zaakceptowania z uwagi na nadmierne opłaty za emisję lub brak możliwości spełnienia wymagań środowiskowych.

    Etap 1 – identyfikacja składników instalacji

    Celem pierwszego etapu jest umożliwienie zastosowania wzorów obliczeniowych US EPA. Wymaga ona zatem usystematyzowania układów technologicznych według strumieni procesowych o jednolitym (dostatecznie zbliżonym) składzie LZO (VOC) i charakterze (gaz, ciecz lekka, ciecz ciężka). Dla każdego strumienia musi zostać określony udział poszczególnych składników, dzięki czemu uzyskane wyniki będą mogły posłużyć do wyznaczenia opłaty za emisję oraz oceny kryteriów jakości powietrza atmosferycznego. Dysponując zestawieniem strumieni procesowych w obrębie poszczególnych układów technologicznych należy dla każdego strumienia określić ilość elementów poszczególnych rodzajów (zaworów gazowych, zaworów cieczy, połączeń kołnierzowych, itd.). Rodzaje elementów zostały wymienione w punkcie 2 Protokołu. Efektem finalnym identyfikacji jest dwuwymiarowa macierz strumieni procesowych i rodzajów elementów. Jeśli elementy wchodzące w skład niektórych strumieni są obciążone mediami okresowo, np. układy gazowe przedmuchiwane azotem po wykorzystaniu, należy dodatkowo określić ich czas pracy w ciągu roku.

    Gdy dla instalacji dostępna jest aktualna dokumentacja P&ID, ilość elementów można określić na jej podstawie. W przeciwnym wypadku zaleca się wykorzystanie innych „wiarygodnych” dokumentów lub przeprowadzenie inwentaryzacji.

    Identyfikacja składników jest jednym z kluczowych elementów decydujących o poprawności obliczeń emisji z instalacji. Stąd tak wiele uwagi poświęca się dokładności identyfikacji, tzn. ograniczeniu ilości elementów pominiętych. Ogólną zasadą jest ocena i uwzględnienie każdego elementu innego niż złożonego wyłącznie ze sztywnych ścian połączonych na stałe za pomocą spawu (uszkodzenia mechaniczne i korozja ścian rur i przewodów wymaga zastosowania innych metod obliczeniowych niż wskaźniki i korelacje US EPA).

    Po zakończeniu etapu 1, dysponując macierzą składników możliwe jest obliczenie wielkości emisji metodą 1, to jest metodą średnich wskaźników emisji.

    Etap 2 – wybór strumieni decydujących o emisji, planowanie 1 serii pomiarów

    Najwyższą wiarygodność obliczeń emisji zapewnia zbiór wyników pomiarów wykonanych na wszystkich elementach instalacji. Ze względów technicznych oraz ekonomicznych zapewnienie tak obszernego zbioru jest możliwe tylko w wyjątkowych przypadkach. W praktyce prowadzący instalacje dysponują określonymi środkami, które mogą przeznaczyć na przeprowadzenie kampanii pomiarowej, chcąc uzyskać na ich podstawie możliwie najbardziej wiarygodne wyniki obliczeń emisji. Oparcie obliczeń na zawężonym zbiorze wyników wymaga ograniczenia ryzyka pominięcia źródeł istotnych oraz poprawnego rozlokowania pomiarów. Znaczna część tego zadania realizowana jest w drugim etapie postępowania i polega na uporządkowaniu strumieni procesowych pod względem ich potencjału powodowania emisji niezorganizowanej. Oprócz metod czysto matematycznych, stanowiących kombinację liczby elementów i stężeń LZO (VOC), istotne jest również uwzględnienie doświadczenia eksploatacyjnego, które stanowi obraz zarówno warunków procesowych sprzyjających utracie szczelności, jak i rozwiązań konstrukcyjnych oraz charakterystyki materiałowej stosowanych uszczelnień. Etap 2 stanowi ocenę wstępną opartą w znacznej mierze na założeniach oraz przypuszczeniach i podlega rewizji w toku dalszych prac.

    Z puli pomiarów jaka została przewidziana dla instalacji zaleca się wyodrębnienie części przewidzianej na pomiary wstępne, których wyniki umożliwią sprawdzenie poprawności założeń etapu 2, to jest wyznaczenie częstości występowania nieszczelności w obrębie układów o największym potencjale emisji.

    Etap 3 – obliczenia wstępne, pośrednie i planowanie kolejnych serii pomiarów

    Pomiędzy kolejnymi seriami pomiarowymi konieczne jest wykonywanie bieżących obliczeń emisji z instalacji, uwzględniających wyniki dotychczasowych pomiarów i umożliwiających alokację pomiarów kolejnej serii tak, by wykonywać je w obrębie strumieni wymagających doprecyzowania. Poprawnie rozlokowane pomiary powinny zapewnić wiedze przekrojową o emisji oraz dostateczny zbiór danych do wykonania obliczeń w obrębie poszczególnych części instalacji.

    Etap 4 – obliczenia ostateczne

    Obliczenia ostateczne można wykonać po uzyskaniu wyników wszystkich niezbędnych pomiarów. Zakres pomiarów powinien odpowiadać warunkom określonym w punkcie 2.4.4. Protokołu.

    Metoda zawarta w Protokole pozwala na obliczenie emisji wyłącznie z elementów instalacji i nie obejmuje takich źródeł jak:

    • wycieki w zdarzeniach awaryjnych (w tym nagła utrata szczelności),

    • połączenia elastyczne o wysokim potencjale emisji (połączenia tkaninowe, wielomateriałowe) narażone na obciążenia mechaniczne,

    • parowanie z wolnych powierzchni (cieczy, ciał stałych),

    • układy wentylacyjne budynków,

    • układy chłodnicze.

    Obliczenie emisji z ww. źródeł wymaga zastosowania dodatkowych metod.

    Aktualności
    • 05
      listopad
      W Monitorze Polskim (poz. 1038) opublikowane zostało Obwieszczenie Ministra Środowiska z dnia 3 października 2018 r. w sprawie wysokości stawek opłat za korzystanie ze środowiska na rok 2019. W stosunku do roku 2018 nieznacznej zmianie ulegną jednostkowe stawki opłat za gazy lub pyły wprowadzane do powietrza (tabela A) oraz stawki ryczałtowe (tabela B, C, D, E) załącznika nr 2 do rozporządzenia. © Pixabay
    • 05
      październik
      W Dzienniku Ustaw (poz. 1890 - 1893) opublikowane zostały 4 rozporządzenia Ministra Energii z dnia 27 września 2018 r. dotyczące paliw stałych: - w sprawie wymagań jakościowych dla paliw stałych, - w sprawie sposobu pobierania próbek paliw stałych, - w sprawie metod badania jakości paliw stałych, - w sprawie wzoru świadectwa jakości paliw stałych. Rozporządzenia stanowią akty wykonawcze do ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw (Dz. U. z 2018 r. poz. 427, 650, 1654 i 1669). © Pixabay
    • 01
      październik
      W Monitorze Polskim (poz. 923) opublikowane zostało coroczne Obwieszczenie Ministra Środowiska w sprawie wykazu miast o liczbie mieszkańców większej niż 100 tysięcy i aglomeracji, w których wartość wskaźnika średniego narażenia przekracza wartość pułapu stężenia ekspozycji… Spośród 30  ocenianych aglomeracji i miast dla 16 wartość wskaźnika średniego narażenia uległa zmniejszeniu (min. dla aglomeracji Wrocławskiej, Warszawskiej), 4 zwiększeniu, a 10 nie uległa zmianie. Pierwszy raz w historii ocen dla  miasta Wałbrzycha i aglomeracji lubelskiej wskaźnik średniego narażenia nie przekroczył pułapu stężenia ekspozycji wynoszącego 20 µg/m3.  Najwyższą wartość wskaźnika w roku 2017 określono dla aglomeracji krakowskiej (32 µg/m3) oraz górnośląskiej (30 µg/m3). Najniższą dla miasta Koszalina (13 µg/m3). Zobacz szczegółowe zestawienie wskaźników
    NEWSLETTER:
    Jeśli chcesz otrzymywać powiadomienia o nowych artykułach zapisz się
     
    Operat FB
    szkolenie f-gazy
    szkolenia rozprzestrzenianie się zanieczyszczeń
    Szkolenia Obliczenia emisji
    Szkolenia Bilans LZO
    OZE Energiczny Obywatel

    Zobacz komunikaty JRC / US EPA / EEA / NIK:

    NIK z Bankiem Światowym - Na ratunek czystemu powietrzu (12.11.2018)

    EEA: Netherlands - Industrial pollution profile 2018 (09.11.2018)

    emisja zanieczyszczeń do powietrza Holandia
    © EEA

    EEA: Sweden - Industrial pollution profile 2018 (09.11.2018)

    Emisja zanieczyszczeń do powietrza Szwecja
    © EEA

    EPA Settlement with Yonkers Dry Cleaner Means Company to Operate as “Green” Facility (08.11.2018)

    EPA: MPLX LP To Cut Harmful Air Pollution At Natural Gas Processing Facilities Improving Air Quality For Communities In Six States (01.11.2018)

    JRC: Reducing methane emissions can play a key-role in reducing ozone worldwide (30.10.2018)

    EEA: Air quality in Europe — 2018 report (29.10.2018)

    EEA zanieczyszczenie powietrza raport
    © EEA

    EEA: Assessing the risks to health from air pollution (29.10.2018)

    EEA zanieczyszczenie powietrza
    © EEA

    EEA: Trends and projections in the EU ETS in 2018 (26.10.2018)

    ETS handel emisjami
    © EEA

    EPA: Utah Physicians for a Healthy Environment receives $120,000 for air quality project in Summit County, Utah (04.10.2018)

    EEA: Exceedance of air quality standards in urban areas (02.10.2018)

    EEA: Exposure of ecosystems to acidification, eutrophication and ozone (02.10.2018)

    zanieczyszczenie powietrza kwaśne deszcze
    © EEA

    EEA: Rural concentration of the ozone indicator AOT40 for crops, 2015 (02.10.2018)

    ozon zanieczyszczenie powietrza
    © EEA

    EEA: Rural concentration of the ozone indicator AOT40 for forest, 2015 (02.10.2018)

    EEA: Agricultural area in EEA member countries for each ozone exposure class (02.10.2018)

    Zobacz bieżące artykuły w Atmospheric Environment:

    Propagation of toxic substances in the urban atmosphere: A complex network perspective

    Bridge-based remote sensing of NOx emissions from locomotives

    Aviation impact on air quality present day and mid-century simulated in the Community Atmosphere Model (CAM)

    Residential coal combustion as a source of primary sulfate in Xi'an, China

    Zobacz EUR-Lex:

    Sprawozdanie specjalne Trybunału Obrachunkowego nr 24/2018 Wykorzystanie wychwytywania i składowania dwutlenku węgla oraz innowacyjnych odnawialnych źródeł energii w projektach demonstracyjnych na skalę komercyjną w UE – w ostatnim dziesięcioleciu nie zostały osiągnięte zamierzone postępy (29.10.2018)

    CCS CO2 handel emisjami
    © ETO

    Opinia Europejskiego Komitetu Regionów – Osiągnięcie mobilności niskoemisyjnej (25.10.2018)

    Sprostowanie do decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2018/1522 z dnia 11 października 2018 r. ustanawiającej wspólny format krajowych programów ograniczania zanieczyszczenia powietrza (16.10.2018)

    Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2018/1522 z dnia 11 października 2018 r. ustanawiająca wspólny format krajowych programów ograniczania zanieczyszczenia powietrza na podstawie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/2284 w sprawie redukcji krajowych emisji niektórych rodzajów zanieczyszczeń atmosferycznych (12.10.2018)

    emisja zanieczyszczeń ETO

    Sprawozdanie specjalne ETO nr 23/2018 Zanieczyszczenie powietrza. Nasze zdrowie nadal nie jest wystarczająco chronione (13.09.2018)

    © ETO

    Decyzja wykonawcza Komisji 2018/1147 z dnia 10 sierpnia 2018 r. ustanawiająca konkluzje dotyczące najlepszych dostępnych technik (BAT) w odniesieniu do przetwarzania odpadów (17.08.2018)

    Opinia Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego: Działania UE na rzecz poprawy przestrzegania prawa ochrony środowiska i zarządzania środowiskiem (10.08.2019)