Emisja niezorganizowana – wymagania prawne

    Wymogi prawne wobec emisji niezorganizowanej stanowią uszczegółowienie zasad ogólnych, wynikających z ustawy Prawo ochrony środowiska i uwzględniają specyfikę tego rodzaju źródeł. O ile nie jest to sprzeczne z wymaganiami indywidualnymi wobec niektórych rodzajów procesów i instalacji, np. niektórych rodzajów działalności objętych standardami emisji LZO, lub najlepszymi dostępnymi technikami BAT, wielkość emisji niezorganizowanej powinna być wyznaczana, raportowana i oceniana oddzielnie od źródeł emisji zorganizowanej.

    Systemy sprawozdawcze

    Obowiązek raportowania emisji niezorganizowanej został określony w inny sposób w każdym z trzech systemów sprawozdawczych (KOBiZE, GUS, PRTR). W każdym z nich podlega również odmiennym zasadom:

    • KOBiZE: w zależności od rodzaju emisji, jej wielkości należy wpisać w zakładce:

      • Emisje z instalacji, wybierając w polu Sposób wprowadzenia substancji do powietrza opcję: Niezorganizowany,

      • Emisje z procesów prowadzonych poza instalacją,

      • Emisja z przeładunku benzyn silnikowych,

      • Emisja z procesów spalania paliw w silnikach spalinowych,

    • GUS OS-1:

      • emisję pyłu należy podać w Dziale 1 w pozycji 11,

      • emisję gazów należy podać w Dziale 2 w pozycji 12,

    • PRTR:

      • ze źródeł rozproszonych w rozumieniu art. 2. rozporządzenia E-PRTR, z których niepraktyczne jest zbieranie sprawozdań z każdego z nich z osobna,

      • zgodnie z wytycznymi Komisji Europejskiej dotyczącymi wdrażania Europejskiego Rejestru Uwalniania i Transferu Zanieczyszczeń, uwolnienia do powietrza obejmują wszystkie uwolnienia ze źródeł uwzględnionych w załączniku I do rozporządzenia E-PRTR na terenie zakładu, (obejmują także emisję lotną oraz rozproszoną w zakładach, wymienioną w dokumencie BREF dotyczącym monitoringu IPPC).

    Najlepsze dostępne techniki (BAT)

    Zagadnieniom emisji niezorganizowanej poświęcono wiele uwagi w dokumentach referencyjnych, w tym:

    • inwentaryzacji emisji rozproszonych i lotnych (diffuse and fugitive emissions – DFE),

    • metodom identyfikacji źródeł oraz metodom obliczeniowym,

    • programom LDAR (Leak Detection and Repair),

    • monitoringowi emisji.

    Dla niektórych rodzajów instalacji określono w dokumentach referencyjnych poziomy emisji uwzględniające emisję niezorganizowaną i odpowiadające BAT, np. dokumencie referencyjnym Surface Treatment using Organic Solvents (BREF 08.2007). Przykład wymagań BAT wobec tego rodzaju działalności opisaliśmy w dziale Bilans LZO w zakładce Fleksografia.

    Kontynuacją podejścia do zagadnień emisji niezorganizowanej zawartego w dokumentach referencyjnych są konkluzje BAT, precyzujące wymagania wobec zarządzania i ograniczania tego rodzaju emisji:

    http://eippcb.jrc.ec.europa.eu/reference/BREF/CLM_BATC_Published.pdf,

    • dla produkcji masy włóknistej, papieru i tektury

    http://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/PDF/?uri=CELEX:32014D0687&from=PL.

    Metody inwentaryzacji źródeł emisji niezorganizowanej określone w dokumentach referencyjnych BAT przedstawiamy w dziale Prawo w zakładce Emisja niezorganizowana – dokumenty referencyjne BAT.

    Pozostałe instalacje (najczęściej występujące źródła emisji)

    Oprócz instalacji objętych standardami emisyjnymi LZO i wymaganiami BAT, zagadnienia emisji nieorganizowanej dotyczą również:

    • procesów prowadzonych poza układami wentylacji mechanicznej, np. spawania, szlifowania, piaskowania, lakierowania, klejenia,

    • czyszczenia i konserwacji maszyn z wykorzystaniem preparatów zawierających LZO (VOC),

    • instalacji wykorzystujących LZO (VOC) niepodlegających pod wymogi standardów emisyjnych (z uwagi na rodzaj działalności lub ilość wykorzystywanych LZO),

    • instalacji, w których medium stanowią substancje lotne – nieszczelności elementów instalacji, np. połączeń kołnierzowych, zaworów, uszczelnień pomp, itp.,

    • źródeł specyficznych, np. trawialni, galwanizerni, cynkowni, pieców częściowo otwartych,

    • hałd i placów składowych,

    • przeładunku materiałów sypkich (przenośniki, maszyny samojezdne),

    • transportu (spalanie paliw, transport materiałów niezabezpieczonych, unoszenie pyłu z dróg).

    Za wyjątkiem nielicznych źródeł, do emisji niezorganizowanej dochodzi na wysokości do 40 m, przez co źródła te są klasyfikowane do kategorii określanej jako niska emisja.

    W poszczególnych zakładkach działu Emisja niezorganizowana prezentujemy sposoby wyznaczania emisji z ww. rodzajów źródeł. Wymagania prawne związane z emisją niezorganizowaną przedstawiamy natomiast w dziale Prawo w zakładce Emisja niezorganizowana.

    Aktualności
    • 06
      wrzesień
      5 września 2017 r. w Dzienniku Ustaw ogłoszone zostało Rozporządzenie Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 1 sierpnia 2017 r. w sprawie wymagań dla kotłów na paliwo stałe. Graniczne wielkości emisji dla nowych kotłów obejmują tlenek węgla, pył oraz organiczne związki gazowe (OGC). Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 października 2017 r., przy czym do kotłów wyprodukowanych, a niewprowadzonych do obrotu ani do użytkowania przed dniem 1 października 2017 r. przepisy rozporządzenia stosuje się od dnia 1 lipca 2018 r.
    • 28
      sierpień
      17 sierpnia 2017 r. w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej opublikowana została decyzja wykonawcza Komisji 2017/1442 ustanawiająca konkluzje BAT dla dużych obiektów energetycznego spalania (LCP). Długo oczekiwana regulacja przynosi wiele zmian w zakresie i sposobie określania najlepszych dostępnych technik. Oprócz poziomów emisji odpowiadających najlepszym dostępnych technikom (BAT-AELs), określone zostały wskaźnikowe poziomy emisji. Poszerzono również wymagany dotychczas w konkluzjach BAT zakres obowiązkowego systemu zarządzania środowiskowego oraz monitoring emisji. Wobec emisji niezorganizowanej konkluzje BAT wprowadzają dla obiektów LCP obowiązek wdrożenia planu gospodarki pyłem, obejmujący przeładunek, magazynowanie paliw i dodatków oraz odpadów.
    • 28
      sierpień
      WSA w Krakowie wyrokiem z dnia 10 lipca 2017 r. (III SA/Kr 535/15) stwierdził nieważność uchwały Rady Miasta Zakopane z dnia 27 marca 2008 r. nr XXII/250/2008 w sprawie ustalenia miejscowości, w której pobiera się opłatę miejscową (Dz. Urz. Woj. Małopolskiego z 2008 r., Nr 291, poz. 1908). W uzasadnieniu WSA wskazał, że zaskarżona uchwała jest sprzeczna z prawem, bowiem została wydana z naruszeniem § 2 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 grudnia 2007 r. w sprawie warunków, jakie powinna spełniać miejscowość, w której można pobierać opłatę miejscową, miedzy innymi zachowaniem na terenie strefy, w której jest położona dana miejscowość, dopuszczalnych poziomów substancji w powietrzu. © 123rf.com, nightman1965
    NEWSLETTER:
    Jeśli chcesz otrzymywać powiadomienia o nowych artykułach zapisz się
     
    prawo ochrony środowiska
    Operat FB
    Renexpo 2017
    Efektywność energetyczna
    szkolenie modelowanie
    OZE Energiczny Obywatel

    Zobacz komunikaty JRC / US EPA / EEA / NIK:

    EEA: EU companies cut further the use of chemicals harmful to ozone layer (14.09.2017)

    EPA Finalizes Rule to Postpone Steam Electric Power Plant Effluent Guidelines Rule (13.09.2017)

    EPA Exercises Enforcement Discretion for All Power Plants in Florida (11.09.2017)

    EEA Report: Landscapes in transition - 4.3.2 Emissions to the atmosphere (07.09.2017)

    NH3
    © EEA

    NIK i ETO o współpracy w ramach europejskiej kontroli powietrza (04.09.2017)

    EPA Statement on Expected Fire at Arkema Facility in Crosby, Texas (01.09.2017)

    EPA, partners study roadside vegetation and air quality at local school (22.08.2017)

    EPA Announces Innovative Research (22.08.2017)

    EPA $1.6M grant to help Wyoming address Leaking Underground Petroleum Storage Tanks (22.08.2017)

    EPA Announces Intent to Revisit Provisions of Phase 2 Heavy-Duty Rules (17.08.2017)

    Zobacz bieżące artykuły w Atmospheric Environment:

    Development of the GC-MS organic aerosol monitor (GC-MS OAM) for in-field detection of particulate organic compounds (14.09.2017)

    Methods for regionalization of impacts of non-toxic air pollutants in life-cycle assessments often tell a consistent story (14.09.2017)

    OH reactivity of the urban air in Helsinki, Finland, during winter (12.09.2017)

    Characteri- zation of atmos- pheric black carbon and co-pollutants in urban and rural areas of Spain (09.09.2017)

    Zobacz EUR-Lex:

    Opinia Europejskiego Komitetu Regionów – Zdrowie w miastach: wspólne dobro (15.09.2017)

    Decyzja Rady 2017/1541 z dnia 17 lipca 2017 r. w sprawie zawarcia, w imieniu Unii Europejskiej, poprawki z Kigali do Protokołu montrealskiego w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową (14.09.2017)

    Poprawki do Protokołu montrealskiego w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową (14.09.2017)

    Wyrok Trybunału Sprawiedliwości: Zanieczyszczenie powietrza z powodu nielegalnego palenia odpadów - Zasada „zanieczyszczający płaci” - Odpowiedzialność solidarna właściciela nieruchomości oraz sprawcy zanieczyszczenia (04.09.2017)

    Wyrok Trybunału Sprawiedliwości: Prawo publicznego dostępu do dokumentów instytucji Unii Europejskiej (04.09.2017)

    Sprostowanie do obwieszczenia Komisji w sprawie dostępu do wymiaru sprawiedliwości w dziedzinie ochrony środowiska (31.08.2017)

    Decyzja Komisji 2017/1508 z dnia 28 sierpnia 2017 r. w sprawie dokumentu referencyjnego dotyczącego najlepszych praktyk zarządzania środowiskowego, sektorowych wskaźników efektywności środowiskowej oraz kryteriów doskonałości dla sektora produkcji żywności i napojów (30.08.2017)

    Decyzja Komisji 2017/1494 w sprawie pomocy państwa, którą Zjednoczone Królestwo planuje wdrożyć na rzecz umowy inwestycyjnej dotyczącej przekształcenia pierwszego bloku elektrowni Drax na spalanie biomasy (23.08.2017)

    Obwieszczenie Komisji w sprawie dostępu do wymiaru sprawiedliwości w dziedzinie ochrony środowiska (18.08.2017)

    konkluzje bat LCPDecyzja wykonawcza Komisji 2017/1442 z dnia 31 lipca 2017 r. ustanawiająca konkluzje dotyczące najlepszych dostępnych technik (BAT) w odniesieniu do dużych obiektów energetycznego spalania zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE (17.08.2017)