Opłaty za wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza – opłaty na podstawie wyników pomiarów okresowych

    Obliczenia emisji z wykorzystaniem wyników pomiarów okresowych są jedną z najczęściej stosowanych metod naliczania opłat. Jeśli wskaźniki emisji są wyznaczone prawidłowo, metoda ta spełnia wymagania ustawy Prawo ochrony środowiska wobec naliczania opłat za faktycznie wyemitowaną ilość substancji. Wybór sposobu przetwarzania wyników pomiarów okresowych powinien umożliwiać obliczanie emisji w danym okresie rozliczeniowym w sposób najbardziej wiarygodny, to znaczy odpowiadający w najwyższym możliwym stopniu emisji rzeczywistej. Zastosowanie techniki opartej wyłącznie na wynikach pomiarów okresowych (bez obliczeń dodatkowych) może być ograniczone w następujących sytuacjach:

    • braku możliwości usytuowania stanowiska pomiarowego zgodnie z normą PN-Z-04030-7 Ochrona czystości powietrza. Badania zawartości pyłu. Pomiar stężenia i strumienia masy pyłu w gazach odlotowych metodą grawimetryczną, lub w przypadku wyników uzyskanych na podstawie pomiarów prowadzonych z wykorzystaniem stanowiska, które nie spełnia ww. wymagań,

    • wyników nieakredytowanych,

    • występowania niskich stężeń lub niskich prędkości przepływu odgazów, uniemożliwiających zebranie wystarczającej ilości wiarygodnych wyników,

    • dużej zmienności emisji (wymaga uzyskania znacznej liczby wyników),

    • braku możliwości spełnienia warunku izokinetyczności pomiaru stężeń pyłu (dotyczy obliczeń emisji pyłu).

    Poza ww. sytuacjami wyniki pomiarów okresowych są rekomendowane jako podstawa naliczania opłat, która zapewnia wysokie prawdopodobieństwo zobrazowania emisji rzeczywistej, bowiem uwzględnia sumę czynników decydujących o emisji. Stanowi tym samym wobec znacznej części źródeł podstawę bardziej wiarygodną niż literaturowe, uniwersalne wskaźniki emisji, które zostały wyznaczone w oparciu o wyniki pomiarów z różnych źródeł.

    Poprawność wysokości opłat w głównej mierze zależy od sposobu określenia wskaźników, na podstawie których obliczany jest ładunek substancji uwolnionych do powietrza w danym okresie rozliczeniowym. Poniżej wymieniono najczęściej stosowane sposoby przetwarzania wyników pomiarów okresowych:

    • obliczenie średniej arytmetycznej wartości emisji godzinowej (kg/h): najprostszy sposób wyznaczenia wskaźnika średniego; nie uwzględnia warunków procesu panujących w trakcie pomiarów ani zmienności warunków w okresie rozliczeniowym; poprawny wyłącznie przy bardzo wysokiej częstotliwości wykonywania pomiarów lub dla źródeł o nieznacznej skali emisji,

    • przyjęcie wyników właściwych dla poszczególnych podokresów (kg/h): w założeniu wysokość opłaty wynika z ładunków wyznaczonych w kolejnych podokresach, w których wykonano pomiary; ograniczenia zastosowania tej metody są analogiczne do obliczeń średniej arytmetycznej,

    • obliczenie średnich kroczących wartości emisji godzinowej (kg/h): sposób stanowiący kombinację obu ww. metod,

    • wskaźniki sparametryzowane: wyniki pomiarów odniesione do parametru charakteryzującego proces w trakcie wykonywania pomiarów lub innej substancji w zależności od argumentu funkcji wykorzystywanej do obliczeń wielkości emisji, np. g/GJ, g/Mg (paliwa lub CO2), szerzej sposób wyznaczania opłat na podstawie wskaźników sparametryzowanych opisano w dziale Obliczenia emisji w zakładce Obliczenia emisji na podstawie wyników pomiarów okresowych.

    Zgodnie ze wzorem wykazów zawartym w załączniku nr 2 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 27 lutego 2014 r. w sprawie wykazów zawierających informacje i dane o zakresie korzystania ze środowiska (Dz.U. 2014 poz. 274) wpisując wielkość emisji ze wskazanej instalacji lub działalności należy podać również wskaźniki emisji i wyniki pomiarów. Według informacji zawartych w objaśnieniach (punkt 6, 7) w opisie należy podać warunki eksploatacyjne występujące w trakcie pomiarów; w przypadku pomiarów ciągłych − średnie emisje dobowe, z wyłączeniem informacji dotyczących wyników pomiarów dołączonych do wykazu. Spełnienie wymogów ww. rozporządzenia może nastąpić np. poprzez podanie wskaźników emisji, które wykorzystano jako podstawę obliczenia ładunku substancji oraz załączenie wyników pomiarów, na podstawie których zostały te wskaźniki wyznaczone.

    Odrzucanie wyników „odbiegających”

    Sposób oceny wyników „odbiegających” został określony w Dokumencie referencyjnym BAT dla ogólnych zasad monitoringu, (lipiec 2003 r.) oraz w projekcie JRC Monitoring emisji do powietrza i wody (październik 2013 r.). W praktyce dotyczy on przeważnie wyników znacznie wyższych niż przeciętnie odnotowywane, które nie mają uzasadnienia w warunkach pracy źródła. Oprócz opisanych w obu dokumentach metod analizy statystycznej lub modeli emisji nieprawidłowej, podstawą do sprawdzenia poprawności wyników pomiarów i ewentualnego ich odrzucenia mogą być informacje o technologii procesu i o sposobie odbioru odgazów. Poniżej przedstawiamy podstawowe narzędzia weryfikacji wyników „odbiegających”:

    • analiza składu surowców i materiałów wykorzystywanych w produkcji:

      • w przypadku stwierdzenia nieprawdopodobnego wyniku zawartości substancji w pyle, np. metali, gdy dostępna jest pełna wiedza o wykorzystywanych surowcach i dane te nie potwierdzają możliwości występowania emisji jakie wynikają z pomiarów, oraz gdy elementy wyposażenia, w tym układu odbioru odgazów nie mogą stanowić źródła metali w pyłach,

      • w przypadku stwierdzenia w pomiarach substancji, które z całą pewnością nie mogą wystąpić w procesie technologicznym ani powstać w emitorze, należy przeanalizować możliwość występowania emisji wtórnej – migracji substancji w powietrzu atmosferycznym dostającym się do emitora. Zasady tej nie należy stosować do odgazów ze spalania gazu ziemnego. Mimo iż gaz jest praktycznie pozbawiony cząstek stałych, a emitowany pył w znacznej mierze stanowi krzemionka pochodząca z powietrza niezbędnego do spalania, uznaje się pył zawarty w spalinach jako powstały w procesie spalania. Podejście takie znajduje również uzasadnienie ekonomiczne (nieznaczna skala opłat), a poprzez rozstrzygnięcie na korzyść odbiorcy opłat, zmniejsza ryzyko zastrzeżenia poprawności obliczeń emisji,

    • analiza charakteru i parametrów prowadzonych procesów,

    • zastosowanie pomiaru równoległego z wykorzystaniem innej metody pomiarowej lub analitycznej.

    Wyodrębnianie wyników niereprezentatywnych

    Obowiązek naliczenia opłaty za faktyczną ilość wyemitowanych do powietrza substancji wymusza na prowadzących instalacje prowadzenie analizy wyników odbiegających od występujących powszechnie pod kątem warunków pracy instalacji jakie panowały podczas wykonywania pomiarów emisji. W przypadku uzyskania wyniku odbiegającego od przeciętnych oraz stwierdzenia pracy instalacji w warunkach odbiegających od normalnych, wynik ten należy wykluczyć z obliczeń podstawowych i uwzględnić w obliczeniach dodatkowych z właściwym dla niego czasem trwania emisji.

    Przyjęcie zerowej wartości emisji

    Przyjmowanie zerowych wartości emisji na podstawie wyników pomiarów poniżej wykrywalności metody pomiarowej lub poniżej oznaczalności metody opisano w dziale Obliczenia emisji w zakładce Emisje zerowe i postępowanie z wynikami odbiegającymi.

    Aktualności
    • 07
      czerwiec
      REECO Poland zaprasza na kolejną – siódmą edycję Targów Energii Odnawialnej i Efektywności Energetycznej, która odbędzie się w dniach 25-27 października  w Warszawskim Centrum EXPO XXI. Tematyka targów skupia się na odnawialnych źródłach energii jak wytwarzanie energii z drewna, biomasy, biogazu i biopaliwa; energia wiatrowa, CHP - kogeneracja; energooszczędne budownictwo i renowacja budynków; energia wodna; pompy ciepła; energia geotermiczna;  energia słoneczna. Podczas imprezy zaprezentowane zostaną innowacje w branży OZE oraz z zakresu efektywności energetycznej i magazynowania energii.
    • 27
      kwiecień
      Artykuł zawiera fragmenty orzeczenia WSA w Olsztynie z dnia 28 marca 2017 r. (II SA/Ol 37/17) oceniającego sposób naliczania opłaty za emisję pyłu pochodzącego ze spalania węgla kamiennego. Przedmiotem postępowania były kotły o mocy do 5 MW, z rusztem stałym i ciągiem naturalnym, z których w pewnych warunkach użytkowania może dochodzić do emisji sadzy. Ocenie sądu podlegało postępowanie ustalające różnicę pomiędzy opłatą wyznaczoną przez Spółkę eksploatującą kotły i marszałka województwa (zweryfikowane przez SKO). Istotą sporu było  odmienne podejście do klasyfikacji pyłu ze spalania węgla i określenia właściwej stawki opłat. Według prowadzącego instalację właściwa była stawka dla pyłów ze spalania paliw (pozycja 53). Według marszałka i SKO stawka dla pyłów węglowo-grafitowych, sadzy (pozycja 52). W uzasadnieniu WSA ocenił również metody uzyskania innych danych technicznych i technologicznych, na podstawie o których organ może dokonywać własnych ustaleń (opinia biegłego) oraz możliwości oceny przez organ administracji lub sąd administracyjny prawidłowości metodologii przyjętej przez biegłego i całościowej oceny opinii jako dowodu w sprawie. Skomentowany został również sposób uczestnictwa strony skarżącej w postępowaniu, ograniczony do kwestionowania dowodów przyjętych przez organ, bez wykazania dowodów przeciwnych.
    • 04
      kwiecień
      Artykuł zawiera szczegółowy opis metodyki wyznaczania emisji niezorganizowanej związków organicznych z oczyszczalni ścieków, opracowanej przez Amerykańską Agencję Ochrony Środowiska (US EPA). Opis teorii modelu uzupełnia przykład obliczeń dla komory zbiorczej ścieków zawierających fenol, pozwalający prześledzić sposób doboru algorytmów obliczeniowych oraz zakres niezbędnych do obliczeń danych. W artykule oceniono również uproszczone metody szacowania emisji niezorganizowanej z oczyszczalni ścieków oraz obliczenia na podstawie pomiarów imisji i modelowania.
    NEWSLETTER:
    Jeśli chcesz otrzymywać powiadomienia o nowych artykułach zapisz się
     
    prawo ochrony środowiska
    Operat FB
    Renexpo 2017
    Efektywność energetyczna
    szkolenie modelowanie
    OZE Energiczny Obywatel

    Zobacz komunikaty JRC / US EPA / EEA / NIK:

    EEA: Emissions of the main air pollutants in Europe (15.08.2017)


    © EEA

    EEA: Heavy metal emissions (15.08.2017)


    © EEA

    EEA: Persistent organic pollutant emissions (15.08.2017)


    © EEA

    EPA: Waterbury, Conn., Incinerator to Control Mercury Emissions (15.08.2017)

    EPA Issues Guidance on State Coal Ash Management Permit Programs (10.08.2017)

    Popioły lotne US EPA

    EPA, DOT Open Comment Period On Reconsideration of GHG Standards for Cars and Light Trucks (10.08.2017)

    EEA: European Union Emissions Trading System (EU ETS) data from EUTL (09.08.2017)

    EPA Continues to Work With States on 2015 Ozone Designations (02.08.2017)

    Air Quality Continues to Improve, While U.S. Economy Continues to Grow (02.08.2017)

    Commission proposes to review all permits of large combustion plants in order to tackle pollution (31.07.2017)

    NIK: Wnioski NIK uwzględnione w kodeksie urbanistyczno-budowlanym (28.07.2017)

    JRC: Potential for further photovoltaic capacity in EU Member States (19.07.2017)

    EEA: Air pollution from agriculture: ammonia exceeds emission limits in 2015 (12.07.2017)

    Zobacz bieżące artykuły w Atmospheric Environment:

    Recent changes in the oxidized to reduced nitrogen ratio in atmospheric precipitation (12.08.2017)

    Trees in urban parks and forests reduce O3, but not NO2 concen- trations in Baltimore, MD, USA (10.08.2017)

    Nitrous acid in a street canyon environment: Sources and contributions to local oxidation capacity (10.08.2017)

    A chemometric investigation of aromatic emission profiles from a marine engine in comparison with residential wood combustion and road traffic: Implications for source apportionment inside and outside sulphur emission control (10.08.2017)

    Evaluation of regional and local atmospheric dispersion models for the analysis of traffic-related air pollution in urban areas (10.08.2017)

    Indicators of residential traffic exposure: Modelled NOx, traffic proximity, and self-reported exposure in RHINE III (09.08.2017)

    Characterizing the seasonal cycle and vertical structure of ozone in Paris, France using four years of ground based LIDAR measurements in the lowermost troposphere (09.08.2017)

    Source contributions to United States ozone and particulate matter over five decades from 1970 to 2020 (08.08.2017)

    Zobacz EUR-Lex:

    Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie oszczędnego gospodarowania zasobami: ku gospodarce o obiegu zamkniętym (11.08.2017)

    Rezerwa zapewniająca stabilność rynku dla unijnego systemu handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych (11.08.2017)

    Decyzja wykonawcza Komisji 2017/1402 z dnia 28 lipca 2017 r. w sprawie zatwierdzenia funkcji automatycznego odłączania silnika na biegu jałowym BMW AG jako technologii innowacyjnej umożliwiającej zmniejszenie emisji CO2 pochodzących z samochodów osobowych (29.07.2017)

    Rozporządzenie wykonawcze Komisji  2017/1375 z dnia 25 lipca 2017 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze 1191/2014 określające format i sposób składania sprawozdania, o którym mowa w art. 19 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 517/2014 w sprawie fluorowanych gazów cieplarnianych (26.07.2017)

    Rozporządzenie Komisji  2017/1347 z dnia 13 lipca 2017 r. w sprawie sprostowania dyrektywy 2007/46/WE, rozporządzenia Komisji  582/2011 oraz rozporządzenia Komisji 2017/1151 uzupełniającego rozporządzenie 715/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie homologacji typu pojazdów silnikowych w odniesieniu do emisji zanieczyszczeń pochodzących z lekkich pojazdów pasażerskich i użytkowych Euro 5 i Euro 6 (24.07.2017)

    Komunikat Komisji dotyczący ekoprojektu dla produktów do ogrzewania powietrznego, produktów chłodzących, wysokotemperaturowych agregatów chłodniczych i klimakonwektorów wentylatorowych (14.07.2017)

    Rozporządzenie Komisji 2017/1262 z dnia 12 lipca 2017 r. zmieniające rozporządzenie 142/2011 w odniesieniu do wykorzystania obornika zwierząt gospodarskich jako paliwa w obiektach energetycznego spalania (13.07.2017)