Opłaty za wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza – spalanie paliw w źródłach wyposażonych z system do ciągłego pomiaru emisji

Wielkości emisji wyznaczone w oparciu o dane z systemu pomiaru ciągłego uznaje się, co do ogólnej zasady, za poprawne, jeśli system spełnia warunki określone w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 4 listopada 2008 r. w sprawie wymagań w zakresie prowadzenia pomiarów wielkości emisji oraz pomiarów ilości pobieranej wody (Dz. U. Nr 206 poz. 1291) oraz wymagania dodatkowe określone w obowiązującym instalację pozwoleniu. Kryteria wiarygodności wyników systemu do ciągłego pomiaru emisji stanowią w szczególności:

• metodyka pomiarów,

• dotrzymanie procedur zapewniających odpowiedni poziom jakości wyników pomiarów (pomiary równoległe, procedura kalibracji i walidacji),

• poprawność algorytmów obliczeniowych,

• poprawność rejestracji trybów pracy źródeł (praca, rozruch, wyłączenie),

• sposób przyjmowania danych zastępczych,

• poprawność oceny dotrzymania standardów emisyjnych.

Oprócz ww. kryteriów oceny wymaga również układ kanałów spalinowych i miejsca lokalizacji stanowisk pomiaru ciągłego – w przypadku źródeł, w których podczas pracy w warunkach odbiegających od normalnych spaliny są kierowane do atmosfery z pominięciem odcinka, na którym zainstalowane jest stanowisko pomiarowe. Dla tak skonstruowanych układów oraz w przypadku dłuższej pracy źródeł przy niesprawnym systemie pomiaru ciągłego, prawidłowe wyznaczenie wielkości emisji oraz należnych opłat wymaga uwzględnienia zmienności parametrów pracy źródeł w okresach braku danych z systemu pomiaru ciągłego. Systemy monitoringu ciągłego, które na to nie pozwalają, wymagają wprowadzenia zbioru parametrów zastępczych opracowanych przez prowadzącego instalację.

System pomiarów ciągłych obejmuje przeważnie pomiar stężeń tlenków azotu (NO, NO₂), dwutlenku siarki, pyłu oraz tlenku węgla. W opłatach za emisję ze źródeł większych mocy (umownie ≥ 50 MW) powinny zostać ujęte co najmniej następujące rodzaje pozostałych substancji:

• dwutlenek węgla: w kwocie odpowiadającej zweryfikowanej wielkości emisji wg systemu handlu uprawnieniami do emisji,

• metale zawarte w pyłach oraz suma związków rtęci,

• podtlenek azotu,

• amoniak (głównie źródła większych mocy),

• niemetanowe lotne związki organiczne (NMLZO, VOC) i metan: z części źródeł nie dochodzi do emisji tych rodzajów substancji, wykluczenie wymaga uzasadnienia,

• sadza: głównie ze źródeł spalania paliw stałych,

• wielopierścieniowe węglowodory aromatyczne (w tym benzo(a)piren): w części źródeł stężenia WWA w spalinach nie przekraczają poziomów oznaczalności stosowanych metod pomiarowych, wykluczenie wymaga uzasadnienia,

• związki chloru ze źródeł spalania paliw stałych,

• dioksyny i furany ze źródeł spalania paliw stałych,

• inne specyficzne związki organiczne z niektórych źródeł spalania paliw stałych.

Wymienione powyżej rodzaje substancji odnoszą się do źródeł spalających paliwa powszechne takie jak węgiel kamienny, węgiel brunatny, ciężki olej opałowy, lekki olej opałowy oraz gaz ziemny. Emisja ze źródeł zasilanych paliwami specyficznymi lub współspalającymi odpady wymagają analiz indywidualnych.

Sposób wyznaczania wielkości emisji substancji objętych pomiarami okresowymi, stanowiących podstawę naliczenia opłaty, powinien uwzględniać zależność emisji od parametrów technologicznych, głównie zmian składu paliwa (wartości właściwe dla kolejnych partii paliwa) oraz obciążenia źródeł. Wybór argumentu funkcji – zależności stanowiących podstawę obliczeń powinien uwzględniać wiarygodność jego wyznaczenia oraz dostępność danych. Do najczęściej wykorzystywanych korelacji należą:

• metale zawarte w pyłach: kg/kg wyemitowanego pyłu,

• związki rtęci: kg/Mg paliwa, kg/MJ wyprodukowanej energii, kg/Mg wyemitowanego CO₂,

• podtlenek azotu: kg/m³ spalin, kg/Mg paliwa, kg/MJ wyprodukowanej energii, kg/Mg wyemitowanego CO₂,

• amoniak: j.w. z uwzględnieniem zależności od obciążenia źródła,

• NMLZO (VOC), metan: kg/Mg paliwa, kg/MJ wyprodukowanej energii, kg/Mg wyemitowanego CO₂,

• sadza: kg/kg wyemitowanego CO, kg/Mg paliwa, kg/MJ wyprodukowanej energii,

• WWA, związki chloru, dioksyny i furany, inne specyficzne związki organiczne: kg/Mg paliwa, kg/MJ wyprodukowanej energii.