Opłaty za wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza – zasady ogólne

    Wynikający z art. 273 ustawy Prawo ochrony środowiska obowiązek ponoszenia opłaty za wprowadzanie gazów i pyłów do powietrza dotyczy wszystkich prowadzących instalacje, z zastrzeżeniem art. 289 (opłata poniżej 800 zł/rok), bez względu na sposób usankcjonowania emisji, to jest poprzez pozwolenie lub zgłoszenie. Aby wartość należnej opłaty można było uznać za prawidłową, muszą zostać spełnione dwa warunki:

    1. wielkości emisji muszą być prawidłowo obliczone,

    2. prawidłowo muszą zostać przyjęte stawki opłat.

    Ad. a) Obliczenia emisji powinny obejmować wszystkie rodzaje substancji uwalnianych do powietrza oraz wszystkie źródła emisji eksploatowane przez prowadzącego instalację. Powinny również wykorzystywać najbardziej dokładną i wiarygodną spośród dostępnych metod obliczeniowych, wg hierarchii:

    • dane z systemu pomiarów ciągłych,

    • wskaźniki oparte na wynikach pomiarów okresowych, bilansach lub wskaźniki ogólne o wysokiej pewności (dotyczy głównie wskaźników emisji dwutlenku węgla),

    • wskaźniki literaturowe.

    Zasada zastosowania najbardziej wiarygodnej metody obliczeniowej odpowiada w teorii wymaganiom ustawy Prawo ochrony środowiska, zgodnie z którą podstawą wyznaczenia opłaty za emisję albo kary za przekroczenie warunków pozwolenia jest ładunek substancji faktycznie wyemitowanych do powietrza. W praktyce, mając na uwadze skuteczność postępowania, niepewności w obliczeniach rozstrzygane są w dwojaki sposób:

    • sposób zawyżający wartość emisji (w uzasadnionych granicach): kiedy wyznaczającym ilość wyemitowanych substancji jest prowadzący instalację,

    • sposób zaniżający wartość emisji: kiedy wyznaczającym ilość wyemitowanych substancji jest marszałek lub wojewódzki inspektor ochrony środowiska

    Ad. b) Wybór stawek opłat powinien uwzględniać:

    • ich zróżnicowanie: np. gdy w pyle obecne są związki metali, opłatę należy wyznaczyć na podstawie wielkości emisji poszczególnych związków metali lub ich grup, oraz stawek właściwych dla poszczególnych metali, a pozostałą część masy pyłu według odpowiedniej stawki dla pyłu,

    • najwyższy poziom wiedzy: np. gdy znany jest skład lotnych związków organicznych, tę część LZO, którą można wyznaczyć w rozbiciu na poszczególne substancje lub ich grupy, można rozliczyć według właściwych dla nich stawek, a pozostałą część LZO po stawce odpowiadającej substancjom organicznym (ogółem).

    Wielkości i rodzaje emitowanych substancji, za które podmiot ponosi opłaty powinny ponadto:

    • wyczerpująco odpowiadać rodzajom i ilościom wykorzystywanych surowców i materiałów pomocniczych (dotyczy w szczególności LZO oraz paliw), tzn. odpowiadać ilościom wynikającym z bilansu procesu i pomiarów zużycia surowców, materiałów pomocniczych, itp.,

    • uwzględniać wszystkie warunki pracy instalacji, w tym emisje towarzyszące zatrzymaniom i uruchomieniom instalacji oraz uwolnieniom przypadkowym, również spowodowanym awariami,

    • uwzględniać emisję niezorganizowaną,

    • uwzględniać w najwyższym możliwym stopniu zmienność parametrów procesów, surowców i mediów energetycznych,

    • zapewniać spójność wielkości prezentowanych w zestawieniach stanowiących podstawę naliczania opłat z systemami sprawozdawczymi (KOBiZE, GUS, PRTR),

    • odpowiadać co najmniej w minimalnym zakresie powszechnej wiedzy o emisji z danego rodzaju źródeł, publikowanych np. w sprawozdaniach PRTR składanych przez innych prowadzących instalacje tego samego rodzaju (wykluczenie substancji powinno znajdować uzasadnienie technologiczne).

    Parametrem dodatkowym, który powinien być skorelowany z wielkościami obliczonych emisji jest ocena spełnienia wymogu posiadanego pozwolenia na wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza lub pozwolenia zintegrowanego, oraz ocena dotrzymania warunków pozwolenia. Informacje te umożliwiają poprawne wyznaczenie opłaty podstawowej, lub opłaty podwyższonej z tytułu braku wymaganego pozwolenia lub kary. W przypadku gdy w okresie obliczeniowym następuje zmiana wyniku oceny: emisja zgodna z zakresem pozwolenia / emisja bez wymaganego pozwolenia, wielkości emisji powinny zostać przyporządkowane do jednej z dwóch kategorii:

    • wielkość emisji w okresie pracy instalacji bez wymaganego pozwolenia,

    • wielkość emisji w okresie pracy instalacji z wymaganym pozwoleniem,

    Podstawowe wymagania prawne dotyczące naliczania opłat za emisję i zapisane w ustawie Prawo ochrony środowiska przedstawiamy w dziale Prawo w zakładce Opłaty za wprowadzanie gazów i pyłów do powietrza.

    Aktualności
    • 28
      listopad
      Przedstawiamy wyrok WSA w Warszawie oceniający postępowanie w sprawie podjęcia działalności po wstrzymaniu użytkowania instalacji eksploatowanej bez wymaganego pozwolenia na wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza. Kluczowym dla orzeczenia zagadnieniem jest błędna odmowa przymiotu strony właścicielom nieruchomości zlokalizowanych w zasięgu oddziaływania emisji na powietrze atmosferyczne. W ocenie WSA skarżący z racji uciążliwości zapachowej wynikającej z wprawienia przedsiębiorstwa w ruch, legitymują się aktualnym realnym interesem prawnym w jej rozstrzygnięciu. Winni zatem być stroną postępowania dotyczącego zgody na podjęcie działalności przez instalację.
    • 28
      listopad
      Artykuł zawiera omówienie zmian w ustawie Prawo ochrony środowiska jakie zostały wprowadzone opublikowaną 27 października 2017 r. w Dzienniku Ustaw ustawą z dnia 15 września 2017 r. o zmianie ustawy Poś. Zakres opisanych zmian obejmuje między innymi wprowadzenie trzeciej zasady łączenia (sumowania mocy), ustanowienie obowiązku wydania decyzji o warunkach i wielkościach emisji z instalacji wymagających zgłoszenia, których dotyczy trzecia zasada łączenia, zmianę zakresu zgłoszenia instalacji oraz wniosku o wydanie pozwolenia na wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza i pozwolenia zintegrowanego, utworzenie Rejestru średnich źródeł spalania paliw oraz wprowadzenie obowiązku uwzględnienia w projekcie uchwały w sprawie programu ochrony powietrza analizy potrzeb ustalenia wielkości dopuszczalnych emisji z niektórych źródeł na poziomie niższym niż standardy emisyjne.
    • 25
      październik
      Przedstawiamy postanowienia WSA w Szczecinie w sprawie skarg na wezwania do złożenia wniosków o zmianę pozwolenia zintegrowanego w związku z dostosowaniem instalacji do wymogów decyzji wykonawczej Komisji ustanawiającej konkluzje BAT. Artykuł obejmuje postanowienia z dnia: 18.10.2017 r. (II SA/Sz 1041/17), 17.10.2017 r. (II SA/Sz 1039/17) oraz 13.10.2017 r. (II SA/Sz 1140/17). W uzasadnieniu postanowień WSA w Szczecinie wskazał akty lub czynności, które mogą być przedmiotem skargi i ocenił charakter prawny wezwania na podstawie art. 215 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska. WSA uznał, że wezwanie nie ma postaci rozstrzygnięcia, z którego wynikają dla posiadacza pozwolenia zintegrowanego bezpośrednio skutki prawne władczego działania organu, a także nie wynika z nich możliwość poddania tego zalecenia egzekucji administracyjnej lub wprost sankcji. Z tego względu wezwanie nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Władczym rozstrzygnięciem byłaby  dopiero decyzja administracyjna w przedmiocie cofnięcia lub ograniczenia pozwolenia zintegrowanego bez odszkodowania, którą organ może wydać na podstawie art. 195 ust. 1 pkt 5 ustawy Poś, jeśli prowadzący instalację nie wystąpił z wnioskiem, o którym mowa w art. 215 ust. 4 pkt 2. W toku postępowania administracyjnego, w którym taka decyzja byłaby wydana, jak i w toku ewentualnego postępowania sądowoadministracyjnego, dotyczącego tej decyzji, skarżąca Spółka byłaby uprawniona do kwestionowania zaistnienia obowiązku dostosowania warunków pozwolenia zintegrowanego do zaleceń wynikających z nowych regulacji prawnych.
    NEWSLETTER:
    Jeśli chcesz otrzymywać powiadomienia o nowych artykułach zapisz się
     
    Operat FB
    szkolenie modelowanie
    f-gazy
    OZE Energiczny Obywatel

    Zobacz komunikaty JRC / US EPA / EEA / NIK:

    EEA: Dieselisation - share of diesel cars in the total passenger car fleet (05.12.2017)


    © EEA

    EEA: Size of the vehicle fleet (05.12.2017)


    © EEA

    EEA: Final energy consumption by mode of transport (05.12.2017)


    © EEA

    EPA Launches Cross-Agency Effort to Address PFAS (04.12.2017)

    EPA Finalizes RFS Volumes for 2018 and Biomass Based Diesel Volumes for 2019 (30.11.2017)

    EEA: Distance to emission reduction commitment (30.11.2017)


    © EEA

    EEA: Exposure of ecosystems to acidification, eutrophication and ozone (23.11.2017)

    JRC: Air Quality Atlas for Europe: mapping the sources of fine particulate matter (16.11.2017)


    © JRC

    EEA: European Air Quality Index: current air quality information at your finger tips (16.11.2017)


    © EEA

    EPA: U.S. Seafoods to take action to prevent further releases of ozone-depleting substances in Alaska (16.11.2017)

    JRC: EU Emissions Trading System: landmark agreement between Parliament and Council delivers on EU's commitment to turn Paris Agreement into reality (09.11.2017)

    Zobacz bieżące artykuły w Atmospheric Environment:

    Field evaluation of vegetation and noise barriers for mitigation of near-freeway air pollution under variable wind conditions (02.12.2017)

    Air quality and pollutant emissions in the Moscow megacity in 2005–2014 (01.12.2017)

    Estimating representative background PM2.5 concentration in heavily polluted areas using baseline separation technique and chemical mass balance model (02.12.2017)

    Heterogeneous ozonation reactions of PAHs and fatty acid methyl esters in biodiesel particulate matter (28.11.2017)

    Guided episodic sampling for capturing and characterizing industrial plumes (27.10.2017)

    Zobacz EUR-Lex:

    Skarga Rządu Polskiego do Trybunału Sprawiedliwości przeciwko Komisji o stwierdzenie nieważności decyzji wykonawczej 2017/1442 ustanawiającej konkluzje BAT w odniesieniu do dużych obiektów energetycznego spalania (04.12.2017)

    Decyzja wykonawcza Komisji 2017/1984 z dnia 24 października 2017 r. określająca, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady nr 517/2014 w sprawie fluorowanych gazów cieplarnianych, wartości odniesienia na okres od dnia 1 stycznia 2018 r. do dnia 31 grudnia 2020 r. dla każdego producenta lub importera, który zgodnie z prawem wprowadził do obrotu wodorofluorowęglowodory od dnia 1 stycznia 2015 r. (04.11.2017)

    Europejska strategia na rzecz mobilności niskoemisyjnej (12.10.2017)

    Energia ze źródeł odnawialnych i rynek wewnętrzny energii elektrycznej (12.10.2017)

    Zarządzanie unią energetyczną i czysta energia (12.10.2017)

    Efektywność energetyczna i budynki (12.10.2017)

    Decyzja Komisji (UE) 2017/1797 z dnia 23 maja 2017 r. w sprawie pomocy państwa wdrożonej przez Niemcy na rzecz określonych konsumentów końcowych (obniżona dopłata kogeneracyjna), oraz którą Niemcy planują wdrożyć w celu rozszerzenia systemu wsparcia dla kogeneracji w odniesieniu do instalacji CHP używanych w sieciach zamkniętych (06.10.2017)