Obliczenia emisji – przetwórstwo i depolimeryzacja polietylenu

    Przetwórstwo polietylenu

    W zależności od sposobu przetwarzania oraz typu tworzywa polietylenowego może dochodzić do emisji następujących rodzajów zanieczyszczeń:

    • produkcja folii metodą rozdmuchu:

      • węglowodory alifatyczne,

      • węglowodory aromatyczne,

      • pył,

      • tlenek węgla,

      • metyloetyloketon,

      • związki metali zawarte w pyle (ilości śladowe),

    • wytłaczanie:

      • węglowodory alifatyczne,

      • węglowodory aromatyczne,

      • pył,

    • zgrzewanie:

      • tlenek węgla (ilości nieznaczne, wzrost emisji przy nieprawidłowych parametrach zgrzewania).

    Oprócz wymienionych powyżej zanieczyszczeń, w niektórych warunkach przetwórstwa polietylenu i przy niektórych jego rodzajach (skład dodatków do polietylenu) może dochodzić do emisji innych substancji, jednak w decydującej mierze przypadków ich stężenia w odgazach są na poziomach poniżej granicy oznaczalności powszechnie stosowanych metod pomiarowych.

    O ilościach substancji emitowanych do powietrza podczas przetwórstwa polietylenu decydują głównie warunki procesu (ciśnienie, temperatura, dostęp tlenu) oraz rodzaj polietylenu i skład modyfika­torów. Z tego względu zastosowanie ogólnych literaturowych wskaźników emisji może skutkować znaczną niepewnością obliczonych wartości. W przypadku braku wyników pomiarów z analizowanego źródła, pewniejszym sposobem wyznaczenia emisji niż zastosowanie wskaźników literaturowych jest przyjęcie wartości podawanych przez dostawców maszyn przetwórczych, z uwzględnieniem analizy podobieństwa przetwarzanych tworzyw.

    Bilansowanie emisji z instalacji przetwórstwa polietylenu wymaga uwzględnienia co najmniej emisji z odciągów miejscowych (dla metody rozdmuchowej z wewnątrz i zewnątrz rękawa) oraz emisji z systemu wentylacji ogólnej hal produkcyjnych. Pod względem formalnym, mimo wielkości emisji bliskiej zeru, uwzględnienia wymaga również emisja pyłu z silosów granulatu załadowywanych metodą pneumatyczną. W obliczeniach wielkości tej emisji nie powinno się stosować ogólnej metody dla silosów, opartej na iloczynie strumienia powietrza transportującego i gwarantowanym przez dostawcę separatora (cyklonu lub filtra) stężenia pyłu na wylocie z urządzenia, ponieważ zastosowanie tej metody wobec transportu granul PE znacząco zawyża wynik obliczeń.

    Depolimeryzacja polietylenu

    Powszechnie stosowaną metodą rozkładu polietylenu na monomery jest technika oparta na krakingu katalitycznym. Ogół przemian zachodzących w trakcie procesu obejmuje zniszczenie struktury polimeru, podział łańcuchów wielocząsteczkowych, wysycenie mieszaniny parafinowej alkanami oraz eliminację atomów tlenu, azotu, chloru i siarki. Wśród substancji jakie mogą być uwalniane do powietrza z głównego ciągu technologicznego, w którym zachodzą ww. procesy znajdują się:

    • węglowodory alifatyczne,

    • węglowodory aromatyczne,

    • pochodne węglowodorów zawierające tlen, chlor, siarkę,

    • alkohole,

    • aldehydy,

    • chlorowodór, siarkowodór,

    • amoniak.

    W przypadku, gdy niektóre źródła instalacji są wyposażone w urządzenia oczyszczające odgazy poprzez ich spalenie (dopalacz termiczny lub pochodnia), listę substancji uzupełniają zanieczyszczenia wynikające z ich pracy, to jest tlenek i dwutlenek węgla, tlenki azotu, dwutlenek siarki (śladowe ilości) oraz pył.

    Bilans emisji z instalacji rozkładu polietylenu powinien obejmować zarówno źródła emisji zorganizowanej (zrzuty gazów procesowych, systemy wentylacji mechanicznej) jak i źródła emisji niezorganizowanej (zbiorniki, układy wentylacji grawitacyjnej, nieszczelności instalacji). Sposoby wyznaczania emisji niezorganizowanej opisano w dziale Emisja niezorganizowana. Oprócz głównego układu technologicznego, w którym zachodzi depolimeryzacja polietylenu w ocenie emisji z tego rodzaju instalacji uwzględnia się również źródła pomniejsze, eksploatowane w ramach układów pomocniczych w tym przyjęcie, przeładunek i rozdrabnianie surowców (lub inne procesy wstępne, jeśli są stosowane), magazynowanie i załadunek produktów, źródła spalania paliw oraz transport wewnętrzny.

    Aktualności
    • 28
      listopad
      Przedstawiamy wyrok WSA w Warszawie oceniający postępowanie w sprawie podjęcia działalności po wstrzymaniu użytkowania instalacji eksploatowanej bez wymaganego pozwolenia na wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza. Kluczowym dla orzeczenia zagadnieniem jest błędna odmowa przymiotu strony właścicielom nieruchomości zlokalizowanych w zasięgu oddziaływania emisji na powietrze atmosferyczne. W ocenie WSA skarżący z racji uciążliwości zapachowej wynikającej z wprawienia przedsiębiorstwa w ruch, legitymują się aktualnym realnym interesem prawnym w jej rozstrzygnięciu. Winni zatem być stroną postępowania dotyczącego zgody na podjęcie działalności przez instalację.
    • 28
      listopad
      Artykuł zawiera omówienie zmian w ustawie Prawo ochrony środowiska jakie zostały wprowadzone opublikowaną 27 października 2017 r. w Dzienniku Ustaw ustawą z dnia 15 września 2017 r. o zmianie ustawy Poś. Zakres opisanych zmian obejmuje między innymi wprowadzenie trzeciej zasady łączenia (sumowania mocy), ustanowienie obowiązku wydania decyzji o warunkach i wielkościach emisji z instalacji wymagających zgłoszenia, których dotyczy trzecia zasada łączenia, zmianę zakresu zgłoszenia instalacji oraz wniosku o wydanie pozwolenia na wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza i pozwolenia zintegrowanego, utworzenie Rejestru średnich źródeł spalania paliw oraz wprowadzenie obowiązku uwzględnienia w projekcie uchwały w sprawie programu ochrony powietrza analizy potrzeb ustalenia wielkości dopuszczalnych emisji z niektórych źródeł na poziomie niższym niż standardy emisyjne.
    • 25
      październik
      Przedstawiamy postanowienia WSA w Szczecinie w sprawie skarg na wezwania do złożenia wniosków o zmianę pozwolenia zintegrowanego w związku z dostosowaniem instalacji do wymogów decyzji wykonawczej Komisji ustanawiającej konkluzje BAT. Artykuł obejmuje postanowienia z dnia: 18.10.2017 r. (II SA/Sz 1041/17), 17.10.2017 r. (II SA/Sz 1039/17) oraz 13.10.2017 r. (II SA/Sz 1140/17). W uzasadnieniu postanowień WSA w Szczecinie wskazał akty lub czynności, które mogą być przedmiotem skargi i ocenił charakter prawny wezwania na podstawie art. 215 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska. WSA uznał, że wezwanie nie ma postaci rozstrzygnięcia, z którego wynikają dla posiadacza pozwolenia zintegrowanego bezpośrednio skutki prawne władczego działania organu, a także nie wynika z nich możliwość poddania tego zalecenia egzekucji administracyjnej lub wprost sankcji. Z tego względu wezwanie nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Władczym rozstrzygnięciem byłaby  dopiero decyzja administracyjna w przedmiocie cofnięcia lub ograniczenia pozwolenia zintegrowanego bez odszkodowania, którą organ może wydać na podstawie art. 195 ust. 1 pkt 5 ustawy Poś, jeśli prowadzący instalację nie wystąpił z wnioskiem, o którym mowa w art. 215 ust. 4 pkt 2. W toku postępowania administracyjnego, w którym taka decyzja byłaby wydana, jak i w toku ewentualnego postępowania sądowoadministracyjnego, dotyczącego tej decyzji, skarżąca Spółka byłaby uprawniona do kwestionowania zaistnienia obowiązku dostosowania warunków pozwolenia zintegrowanego do zaleceń wynikających z nowych regulacji prawnych.
    NEWSLETTER:
    Jeśli chcesz otrzymywać powiadomienia o nowych artykułach zapisz się
     
    Operat FB
    szkolenie modelowanie
    f-gazy
    OZE Energiczny Obywatel

    Zobacz komunikaty JRC / US EPA / EEA / NIK:

    EEA: Dieselisation - share of diesel cars in the total passenger car fleet (05.12.2017)


    © EEA

    EEA: Size of the vehicle fleet (05.12.2017)


    © EEA

    EEA: Final energy consumption by mode of transport (05.12.2017)


    © EEA

    EPA Launches Cross-Agency Effort to Address PFAS (04.12.2017)

    EPA Finalizes RFS Volumes for 2018 and Biomass Based Diesel Volumes for 2019 (30.11.2017)

    EEA: Distance to emission reduction commitment (30.11.2017)


    © EEA

    EEA: Exposure of ecosystems to acidification, eutrophication and ozone (23.11.2017)

    JRC: Air Quality Atlas for Europe: mapping the sources of fine particulate matter (16.11.2017)


    © JRC

    EEA: European Air Quality Index: current air quality information at your finger tips (16.11.2017)


    © EEA

    EPA: U.S. Seafoods to take action to prevent further releases of ozone-depleting substances in Alaska (16.11.2017)

    JRC: EU Emissions Trading System: landmark agreement between Parliament and Council delivers on EU's commitment to turn Paris Agreement into reality (09.11.2017)

    Zobacz bieżące artykuły w Atmospheric Environment:

    Field evaluation of vegetation and noise barriers for mitigation of near-freeway air pollution under variable wind conditions (02.12.2017)

    Air quality and pollutant emissions in the Moscow megacity in 2005–2014 (01.12.2017)

    Estimating representative background PM2.5 concentration in heavily polluted areas using baseline separation technique and chemical mass balance model (02.12.2017)

    Heterogeneous ozonation reactions of PAHs and fatty acid methyl esters in biodiesel particulate matter (28.11.2017)

    Guided episodic sampling for capturing and characterizing industrial plumes (27.10.2017)

    Zobacz EUR-Lex:

    Skarga Rządu Polskiego do Trybunału Sprawiedliwości przeciwko Komisji o stwierdzenie nieważności decyzji wykonawczej 2017/1442 ustanawiającej konkluzje BAT w odniesieniu do dużych obiektów energetycznego spalania (04.12.2017)

    Decyzja wykonawcza Komisji 2017/1984 z dnia 24 października 2017 r. określająca, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady nr 517/2014 w sprawie fluorowanych gazów cieplarnianych, wartości odniesienia na okres od dnia 1 stycznia 2018 r. do dnia 31 grudnia 2020 r. dla każdego producenta lub importera, który zgodnie z prawem wprowadził do obrotu wodorofluorowęglowodory od dnia 1 stycznia 2015 r. (04.11.2017)

    Europejska strategia na rzecz mobilności niskoemisyjnej (12.10.2017)

    Energia ze źródeł odnawialnych i rynek wewnętrzny energii elektrycznej (12.10.2017)

    Zarządzanie unią energetyczną i czysta energia (12.10.2017)

    Efektywność energetyczna i budynki (12.10.2017)

    Decyzja Komisji (UE) 2017/1797 z dnia 23 maja 2017 r. w sprawie pomocy państwa wdrożonej przez Niemcy na rzecz określonych konsumentów końcowych (obniżona dopłata kogeneracyjna), oraz którą Niemcy planują wdrożyć w celu rozszerzenia systemu wsparcia dla kogeneracji w odniesieniu do instalacji CHP używanych w sieciach zamkniętych (06.10.2017)