Orzeczenia WSA – opłata za sadzę zawartą w pyle ze spalania węgla kamiennego

    Wyrok WSA w Olsztynie z dnia 28 marca 2017 r. (II SA/Ol 37/17) – oceniający sposób naliczenia opłaty za emisję pyłu ze spalania węgla z pominięciem zawartej w nim sadzy – oddalający skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie opłaty za korzystanie ze środowiska – w uzasadnieniu orzeczenia WSA wskazał między innymi:

    „Z przekazanych Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu akt sprawy wynika, że decyzją z dnia "[...]"r. Marszałek Województwa wymierzył Spółce P opłatę za korzystanie ze środowiska z tytułu wprowadzania gazów lub pyłów do powietrza za "[...]"r. stanowiącą różnicę pomiędzy opłatą należną a opłatą wynikającą z wykazu, o którym mowa wart. 286 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. Prawo ochrony środowiska (Dz.U. z 2016r. poz. 672 ze zm., dalej jako: P.o.ś.n – stan na dzień wydania zaskarżonej decyzji) w kwocie "[...]" zł i zobowiązał do wpłaty kwoty "[...]" zł wraz z odsetkami za zwłokę na konto organu. W uzasadnieniu podano, że w dniu "[...]" r. Spółka przedłożyła wykaz zawierający zbiorcze zestawienie informacji o zakresie korzystania ze środowiska oraz o wysokości należnych opłat za "[...]" rok z naliczoną opłatą za wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza z procesów spalania paliw: węgla kamiennego, koksu, drewna opałowego oraz gazu ziemnego ze "[...]" obiektów znajdujących się na terenie województwa war, na łączną kwotę "[...]" zł i uiściła ją w dniu "[...]"r.”

    W wykazie tym Spółka nie uwzględniła opłaty za emisję sadzy z procesów spalania węgla kamiennego. W związku z tym wezwano Spółkę do złożenia korekty wykazu zawierającego informacje i dane wykorzystywane do ustalenia wysokości opłat za wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza.”

    „Strona poinformowała, że naliczyła opłatę prawidłowo, w oparciu o wskaźniki przedstawione przez Krajowy Ośrodek Bilansowania i Zarządzania Emisjami (KOBiZE) w publikacji "Wskaźniki emisji zanieczyszczeń za spalanie paliw - kotły o nominalnej mocy cieplnej o 5MW" Instytut Ochrony Środowiska - Państwowy Instytut Badawczy, Warszawa, styczeń 2015r. i uznała, że wezwanie do złożenia korekty jest niezasadne. W związku z tym wszczęto postępowanie administracyjne w sprawie wymierzenia należnej opłaty. Dnia "[...]"r. Spółka przedłożyła korektę wykazu za korzystanie ze środowiska za "[...]"r. z naliczoną opłatą w wysokości "[...]" zł. W związku z powyższym powstała nadpłata w wysokości "[...]" zł, co spowodowało zmniejszenie zadłużenia Spółki do kwoty "[...]" zł. Decyzją z "[...]"r. wymierzono Spółce opłatę z tytułu wprowadzania gazów lub pyłów do powietrza za "[...]"r. za emisję sadzy, lecz decyzja ta została uchylona przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze.

    „W uzasadnieniu swojej decyzji Kolegium wskazało na zasadność zasięgnięcia opinii biegłego. Organ zwrócił się do Spółki o scharakteryzowanie eksploatowanych przez nią kotłów węglowych celem ustalenia, czy w wyniku spalania węgla w poszczególnych kotłach ma miejsce emisja sadzy. W odpowiedzi Spółka przesłała stosowane dokumenty, z których wynika, że posiada kotły na węgiel wyposażone w ruszt stały i ciąg naturalny z ręcznym zasypem paliwa. W sporządzonej przez biegłego ekspertyzie wykazano, że podczas spalania węgla w kotłach o ręcznym zasypie paliwa i pracujących na ciągu naturalnym każdy zasyp paliwa prowadzi do chwilowego wychłodzenia paleniska i spalenia paliwa do węgla bezpostaciowego, czyli sadzy. Biegły podał, że z wieloletnich badań, w których uczestniczył wynika, że właściwie dobrany współczynnik nadmiaru powietrza, od którego zależy proces spalania węgla, w kotłach z ręcznym zasypem paliwa i pracujących na ciągu naturalnym wynosi 3 i więcej, a nie jak podają dane literaturowe zalecane 1,8. W związku z tym każdy przedmuch paleniska nadmiarem zimnego powietrza dodatkowo je wychładza, co generuje emisję sadzy. W związku z tym organ uznał, że zasadnym jest naliczenie opłaty za emisje sadzy z procesów spalania węgla kamiennego w kotłach i decyzją z dnia "[...]"r. ponownie ustalił Spółce wysokość opłaty za korzystanie ze środowiska za "[...]"r. w wysokości "[...]" zł.”

    „Na skutek wniesionego odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło w całości decyzję będącą przedmiotem odwołania i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji zarzucając, że z akt sprawy nie wynika czy w rozpatrywanej sprawie należałoby ustalić opłatę z tytułu spalania węgla kamiennego jedynie za pyły węglowo-grafitowe i sadzę, czy jedynie za pyły ze spalania paliw, czy tak jak to uczynił organ I instancji za oba wskazane rodzaje pyłów oraz że specyfika przedmiotowej sprawy nie pozwala na określenie rodzajów emisji pyłów, gazów i ich wskaźników w oparciu o ustalenia niepoparte materiałem dowodowym. Ponownie rozpoznając sprawę organ stwierdził, że opłatę za wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza z procesów spalania węgla kamiennego w kotłach o nominalnej mocy cieplnej do 5 MW można wyliczyć metodą ryczałtową lub ustalając wielkość emisji poszczególnych zanieczyszczeń wprowadzanych do powietrza. Spółka przyjęła drugą metodę wyliczenia opłaty ustalając emisję zanieczyszczeń takich substancji jak: dwutlenek węgla, tlenki azotu, tlenek węgla, dwutlenek siarki, benzo(a)piren, pyły ze spalania paliw, lecz nie naliczyła opłaty za emisję sadzy, która zdaniem organu jest emitowana podczas spalania węgla w kotłach. Wskazano, że organ wystąpił do biegłego o wydanie opinii uzupełniającej do ekspertyzy dot. zasadności naliczania opłat za emisją sadzy z procesów spalania węgla kamiennego, który wyjaśnił, że pyły emitowane z małych kotłów opalanych węglem, pracujące na ciągu naturalnym i z ręcznym zasypem paliwa - spełniające kryteria zdefiniowane przez Główny Inspektorat Ochrony Środowiska, który w swoim zarządzeniu nr 11 z 8 kwietnia 1993r. ustalił, że jeśli oznaczenie w próbce pobranego pyłu emitowanego z kotła wykaże zawartość sadzy większą niż 25% - to całość emitowanych pyłów należy traktować jako pył węglowo-grafitowy, sadza. Tym samym pyłów z tak prowadzonego procesu spalania paliwa stałego nie powinno się traktować, jako pyłów ze spalania paliw, ale jako pyły węglowo-grafitowe, sadzę. Stwierdzenie to biegły oparł na szerokiej podstawie badawczej, którą przytoczył w ekspertyzie. W związku z tym ponownie ustalając wysokość opłaty za emisję z procesów spalania węgla kamiennego w kotłach organ uznał, że należy naliczyć opłatę za sadzę, pomijając pyły ze spalania paliw, z uwagi na fakt iż, Spółka posiada kotły z których emitowany pył zawiera więcej niż 25 % sadzy, co kwalifikuje go do pyłów węglowo-grafitowych, sadzy. Z uwagi na powyższe wysokość należnej opłaty ustalono na podstawie stawek opublikowanych w Obwieszczeniu Ministra Środowiska z 13 sierpnia 2013r. w sprawie wysokości stawek opłat za korzystanie ze środowiska na rok 2014 (M.P. z 2013 r. poz. 729). Organ podał szczegółowo swoje wyliczenia i ustalił, ze łączna opłat za "[...]"r. winna wynosić "[...]" zł, a zadeklarowano kwotę "[...]" zł. Zatem różnica wynosi "[...]" zł.”

    „Odwołanie od powyższej decyzji złożyła Spółka - reprezentowana przez r.pr. R D. Pełnomocnik Spółki zarzucił naruszenie:

    - art. 7, 77 § 1 oraz art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego w zw. z art. 107§ 3 Kodeksu postępowania administracyjnego, a w rezultacie art. 288 ust 1 pkt 2 P.o.ś. polegające na: braku wszechstronnego rozpatrzenia zgromadzonego materiału dowodowego i ograniczenie się w uzasadnieniu decyzji do powołania się na konkluzję zawartą w opinii biegłego, pomijając stanowiska reprezentowane przez Spółkę; przyjęciu, że zawartość sadzy w pyle emitowanym z kotłów przekracza 25 %, podczas gdy z uzasadnienia decyzji nie wynika, aby organ poczynił w tym zakresie jakiekolwiek ustalenia faktyczne; przyjęciu, że w przypadku kotłów używanych przez odwołującą współczynnik nadmiaru powietrza (A), od którego zależy proces spalania węgla, w kotłach z ręcznym zasypem paliwa i pracujących na ciągu naturalnym wynosi 3 i więcej, a nie jak podają dane literaturowe zalecane 1,8- podczas gdy biegły, nie odnosząc się do kotłów używanych przez Spółkę wskazał, iż współczynnik ten jest zmienny, z reguły wyższy, co nie pozwala kategorycznie przyjąć stwierdzenia organu I instancji; błędnym przyjęciu, iż sadza jest czym innym od pyłu, podczas gdy stanowi ona najdrobniejszą frakcję pyłów, wobec czego powinna być wnoszona opłata wyłącznie ze spalania paliw, nie zaś za sadzę;”

    „- art. 84 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego polegające na uznaniu za wyczerpującą oraz pełną opinię biegłego, pomimo że nie zawiera ona uzasadnienia dotyczącego przedmiotowej sprawy, w szczególności nie odnosi się do pisma KOBiZE z dnia 8 czerwca 2015r., opiera się na wynikach badań kilkudziesięciu próbek pyłu emitowanego z małych kotłów, podczas gdy brak jest danych pozwalających na odniesienie ww. wyników na grunt niniejszej sprawy(tj. modelu, typu i mocy kotła wyrażonej w MW); oparta jest o zarządzenie Głównego Inspektoratu Ochrony Środowiska z 8 kwietnia 1993r. nr 11, które nie zostało opublikowane oraz artykuł z 1995r.; nie odnosi się do ustalenia stanu faktycznego zgodnego z rzeczywistością w przedmiotowej sprawie, zarządzenie odnosi się do sposobu oznaczenia zawartości sadzy w pyle emitowanym w procesie spalania paliw co doprowadziło do naruszenia art. 288 ust 1 pkt 2 P.o.ś. poprzez wymierzenie opłaty;”

    „- art. 11 w zw. z art. 107 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego polegające na wewnętrznej sprzeczności uzasadnienia decyzji polegającej na oparciu wskaźników emisji na publikacji KOBiZE z 2011 r. (uwzględniającej sadzę), podczas gdy Spółka obliczyła wskaźnik emisji w oparciu o publikację KOBiZE z 2013 r. (nieuwzględniającą sadzy - podobnie jak wskaźniki KOBiZE z 2015r.), aktualną na dzień złożenia wykazów opłatowych, tj. z 2013 r, w sytuacji gdy organ podejmując rozstrzygnięcie oparł się na stanowisku biegłego, który nie odwołuje się do wskaźników KOBiZE;”

    „- art. 288 ust 1 pkt 2 w zw. z ust 2 pkt 2 P.o.ś. poprzez wydanie decyzji pomimo braku przedstawienia przez organ własnych ustaleń opartych na danych technicznych i technologicznych, w szczególności dotyczących charakteru sadzy, jako elementu pyłu, przy jednoczesnym ich przedstawieniu przez Spółkę, co doprowadziło do naruszenia art. 281 ust 1 P.o.ś.”

    „Na tej podstawie Spółka wniosła o uchylenie decyzji organu I instancji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez ten organ celem poczynienia niezbędnych ustaleń faktycznych ewentualnie uchylenie decyzji organu I instancji w całości i umorzenie postępowania.”

    „Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia "[...]"r. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu wskazano, że istota sporu sprowadza się do kwestii, czy za wprowadzenie przez Spółkę do powietrza w "[...]"r. takiej substancji jak sadza winna być naliczona stosowna opłata na podstawie obowiązujących przepisów prawa. Podniesiono, że kotły węglowe należące do Spółki, w których spalany jest węgiel kamienny o mocy cieplnej do 5 MW wyposażone są w ruszt stały i ciąg naturalny z ręcznym zasypem paliwa. Ustalenie to nie jest w sprawie kwestionowane, a potwierdza je pismo strony skierowane do organu w dniu "[...]"r.”

    „Wskazano, że w toku postępowania została sporządzona opinia biegłego z której wynika jednoznacznie, iż wskazany typ kotłów podczas procesu spalania paliwa węglowego jest źródłem emisji sadzy, co jest związane z ograniczeniami technicznymi tego typu kotłów, które uniemożliwiają dokładne dozowanie powietrza i paliwa węglowego, a tym samym kontrolowanie temperatury paleniska i w efekcie dochodzi do emisji sadzy.”

    Sytuacja taka nie występuje nowszych typach kotłów z rusztem mechanicznym, regulacją ilości powietrza kierowanego do paleniska przez wentylator oraz z sondą lambda badającą wielkość stężeń tlenu w spalinach i mającą wpływ na sterowanie wydajnością wentylatorów podmuchu i wyciągu.

    „Podano, że z przedstawionych przez biegłego danych wynika, że zawartość sadzy w pyle emitowanym z małych kotłów energetycznych kształtuje się na poziomie od 30% do 88,9%. W opinii uzupełniającej biegły stwierdził, że w przypadku gdy próbka pobranego pyłu emitowanego z kotła wykaże zawartość sadzy większą niż 25 % - to całość emitowanych pyłów należy traktować jako pył węglowo-grafitowy, sadzę, a nie jako pyły ze spalania paliw, co wynika z procentowego udziału emitowanej sadzy, która jest dominująca. Podano, że uzasadnienie opinii biegłego odnoszące się do procesu powstawania sadzy w kotłach starszego typu jest logiczne i przekonujące. W związku z tym w ocenie organu w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z emisją sadzy, która powinna zostać uwzględniona przy ustalaniu należnej opłaty za korzystanie ze środowiska z uwzględnieniem obowiązujących stawek. Organ podzielił przy tym stanowisko, że w sytuacji gdy emisja sadzy z kotłów spalających węgiel kamienny jest dominująca, każdorazowo przekraczając poziom 25 % (a w znacznej części przekraczając 50 %), należy ustalić opłatę przyjmując jej stawkę z tytułu emisji pyłów węglowo-grafitowych i sadzy z pominięciem opłaty z tytułu emisji pyłów ze spalania paliw.”

    „Wskazano, że co prawda wskaźniki wielkości emisji proponowane przez KOBiZE mogą być podstawą do ustalenia należnej opłaty za korzystanie ze środowiska, ale w przedmiotowej sprawie proponowane przez Krajowy Ośrodek Bilansowania i Zarządzania Emisjami (KOBiZE) rodzaje emisji pyłów i gazów nie powinny stanowić podstawy określenia tego jakie substancje są emitowane ze spalania węgla kamiennego w kotłach typu określonego przez Spółkę. Wyjaśniono przy tym, że wskaźniki podawane przez KOBiZE za rok 2011 i za lata 2013 i 2015 wskazują, iż różnicuje je jedynie kwestia nieuwzględnienia w opracowaniach za lata 2013 i 2015 sadzy jako jednego z elementów emisji z procesu spalania węgla kamiennego. Jednakże to, jakie rodzaje emisji należy uwzględnić w rozpatrywanym przypadku, winno zostać ustalone w oparciu o opinię biegłego. Wskazano, iż należy odróżnić rodzaje zanieczyszczeń (emisji), jakie w danych okolicznościach faktycznych należy uwzględnić do ustalenia opłaty, od wskaźników emisji dla już przyjętych rodzajów emisji. Powoduje to możliwość uwzględnienia wskaźników proponowanych przez KOBiZE dla przyjętych rodzajów emisji, ustalonych w konkretnym stanie faktycznym przez biegłego. Wskazano, że jak wynika z pisma KOBiZE z dnia 8 czerwca 2015r. wskaźniki emisji zostały określone dla podstawowych zanieczyszczeń wprowadzanych do powietrza ze spalania paliw, które znajdują się na liście zawartej w załączniku do ustawy z dnia 17 lipca 2009r. o systemie zarządzania emisjami gazów cieplarnianych i innych substancji tj. w wykazie gazów cieplarnianych i innych substancji wprowadzanych do powietrza, objętych systemem zarządzania emisjami gazów cieplarnianych i innych substancji. Ponieważ w załączniku do ustawy nie ma sadzy na wyodrębnionej pozycji, to nie zostały one wskazane w materiale wskaźniki emisji takiego zanieczyszczenia i nie ma z tego względu możliwości, aby odrębnie wykazywać jej emisję. Jednocześnie nie zanegowano możliwości emisji sadzy i wyodrębnienia jej w zbiorczym zestawieniu informacji o zakresie korzystania ze środowiska oraz o wysokości należnych opłat. Podano, że opinia biegłego odnosiła się bezsprzecznie do typu kotłów węglowych stosowanych przez stronę. Przyjęte w opinii biegłego rodzaje zanieczyszczeń (emisji) z tego typu kotła węglowego uwzględniają więc jego typ technologiczny i oparte są o wcześniejsze próby, badania i analizy. Wskazano, że na podobnej zasadzie KOBiZE opracowała wskaźniki wielkościowe emisji zanieczyszczeń, które są pomocne przy ustalaniu opłaty za korzystanie ze środowiska z tytułu wprowadzania pyłów czy gazów do powietrza. Zatem we wszystkich kotłach węglowych opartych o wskazaną wyżej technologię pracy zawartość sadzy w emitowanym pyle przekracza 25%, jak również charakteryzują się one niekorzystnym współczynnikiem nadmiaru powietrza w stosunku do ilości spalającego się paliwa. Założenia takie opierają się na badaniach przytoczonych przez biegłego w opinii i zdaniem organu brak jest podstaw do uznania badań i analiz przytoczonych przez biegłego w opinii, a dotyczących emisji sadzy z kotłów węglowych używanych przez Spółkę za "stare i nieaktualne". Organ podniósł przy tym, że nie ma możliwości dokonania faktycznej weryfikacji wniosków przyjętych przez biegłego w każdym z kilkudziesięciu kotłów opalanych węglem kamiennym należących do Spółki. W związku z tym Kolegium uznało, że wyliczenia organu I instancji dotyczące należnej opłaty za korzystanie ze środowiska z tytułu wprowadzania gazów lub pyłów do powietrza za "[...]"r. są prawidłowe.”

    „Skargę na powyższą decyzję wniosła Spółka reprezentowana przez r.pr. R D. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie:

    - art. 7, 77 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego w zw. z art. 107 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego, a w rezultacie art. 288 ust. 1 pkt 2 P.o.ś. poprzez wydanie rozstrzygnięcia nakładającego na skarżącą obowiązek na podzastawie nieprawidłowo ustalonego stanu faktycznego, opartego na przypuszczeniu organu co do faktów mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia; brak wszechstronnego rozpatrzenia zgromadzonego materiału dowodowego, ograniczenie się w uzasadnieniu decyzji do powołania się na konkluzję zawartą w opinii biegłego, z pominięciem stanowiska prezentowanego przez Spółkę; przyjęcie, że zawartość sadzy w pyle emitowanym z kotłów Spółki przekracza 25%, podczas gdy z uzasadnienia decyzji organu odwoławczego nie wynika, aby Kolegium poczyniło w tym zakresie jakiekolwiek ustalenia faktyczne; przyjęcie, że w przypadku kotłów używanych przez skarżącą współczynnik nadmiaru powietrza, od którego zależy proces spalania węgla, w kotłach z ręcznym zasypem paliwa i pracujących na ciągu naturalnym przekracza 1,8 podczas gdy biegły, nie odnosząc się do kotłów używanych przez Spółkę wskazał, że współczynnik ten "jest zmienny, z reguły wyższy", co nie pozwala kategorycznie przyjąć stwierdzenia organu pierwszej instancji;”

    „W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wnosiło o jej oddalenie podtrzymując stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.”

    „Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

    Skarga wniesiona w niniejszej sprawie nie zasługuje na uwzględnienie.”

    „Podnieść należy, że zgodnie z art. 275 P.o.ś. podmioty korzystające ze środowiska obowiązane są do ponoszenia opłat za korzystanie ze środowiska. Do tych opłat należy m.in. opłata za wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza (art. 273 ust. 1 pkt 1 P.o.ś.). Przy czym w myśl art. 284 ust. 1 P.o.ś. podmiot korzystający ze środowiska ustala we własnym zakresie wysokość należnej opłaty i wnosi ją na rachunek właściwego urzędu marszałkowskiego. Jednocześnie podmiot korzystający ze środowiska przedkłada marszałkowi województwa wykaz zawierający informacje i dane, o których mowa w art. 287, wykorzystywane do ustalenia wysokości opłat oraz wysokość tych opłat (art. 286 ust. 1 P.o.ś.). W przypadku gdy, podmiot korzystający ze środowiska przedłożył wykaz zwierający informacje i dane o zakresie korzystania ze środowiska oraz o wysokości należnych opłat, ale zamieścił w nim informacje lub dane nasuwające zastrzeżenia - marszałek województwa wymierza, w drodze decyzji, na podstawie własnych ustaleń lub wyników kontroli wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska, opłatę w wysokości stanowiącej różnicę pomiędzy opłatą należną a wynikającą z wykazu (art. 288 ust. 1 pkt 2 P.o.ś.). Marszałek województwa dokonuje ustaleń własnych na podstawie: 1) pomiarów dokonywanych przez organy administracji lub przez podmiot korzystający ze środowiska obowiązany do poniesienia opłat; 2) innych danych technicznych i technologicznych (art. 288 ust. 2 P.o.ś.). Opłatę ustala się według stawek obowiązujących w okresie, w którym korzystanie ze środowiska miało miejsce (art. 285 ust. 1 P.o.).”

    „Z treści powyższych przepisów wynika zatem, że to podmiot korzystający ze środowiska sam sporządza wykaz zawierający informacje i dane niezbędne do ustalenia wysokości opłaty za korzystanie środowiska, który przedkłada właściwemu marszałkowi województwa, ustala wysokość tej opłaty i wnosi ją na rachunek właściwego urzędu marszałkowskiego. Natomiast decyzję ustalającą różnicę między opłatą należną a wynikającą z wykazu marszałek województwa wydaje m.in. wtedy, gdy podmiot korzystając ze środowiska zamieścił w wykazie zawierającym informacje i dane o zakresie korzystania ze środowiska oraz o wysokości należnych opłat informacje lub dane nasuwające zastrzeżenia.”

    „W niniejszej sprawie organ zakwestionował sposób ustalenia opłaty za wprowadzanie gazów i pyłów do powietrza z procesów spalania węgla kamiennego w kotłach o nominalnej mocy cieplnej 5 MW. Jak podano w uzasadnieniu decyzji Spółka przyjęła metodę wyliczenia poprzez ustalenie wielkości emisji poszczególnych zanieczyszczeń takich substancji jak: dwutlenek węgla, tlenki azotu, tlenek węgla, dwutlenek siarki, benzo(a)piren, pyły z ze spalania paliw, nie naliczając opłaty za emisję sadzy. Organ uznał jednak, że podczas spalania węgla w kotłach emitowana jest sadza. W związku z tym ustalił opłatę z uwzględniając powyżej wskazane wyżej substancje oraz sadzę, a pominął pyły ze spalania paliw. Z kolei w ocenie skarżącej sadza stanowi jedna z najdrobniejszych frakcji pyłu, a w związku z tym wskaźnik emisji zanieczyszczeń pyłu dla spalania paliwa w postaci węgla kamiennego, czyli pył zawieszony całkowity (TSP) uwzględnia sadzę.

    „Podnieść jednak należy, że stanowisko organu odnośnie sposobu ustalenia rodzaju substancji emitowanych do powietrza podczas spalania węgla kamiennego w kotłach o nominalnej mocy cieplnej 5 MW oparte zostało na opinii biegłego powołanego w niniejszej sprawie. W ocenie Sądu opinia taka mieści się w zakresie pojęcia innych danych technicznych i technologicznych, o których mowa w art. 288 ust. 2 P.o.ś., na podstawie których organ może dokonywać własnych ustaleń. Ponadto opina biegłego jest dopuszczona jako jeden z dowodów przez przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Sąd podziela także stanowisko Kolegium, że opinia biegłego sporządzona w niniejszej sprawie jest logiczna i przekonująca. Biegły w swojej opinii wypowiedział się co do rodzaju substancji emitowanych z kotłów o nominalnej mocy cieplnej 5 MW wyposażonych w ruszt stały i ciąg naturalny z ręcznym zasypem paliwa, a więc kotłów będących w dyspozycji Spółki, co wynika z jej oświadczenia zawartego piśmie z dnia "[...]"r. Nie budzi zastrzeżeń Sądu ocena Kolegium, że biegły w sposób przekonujący wyjaśnił, z jakich względów przyjął, że w niniejszej sprawie należy uwzględnić emisję sadzy. Podał także, jakie przyjął metody dla swoich ustaleń oraz dlaczego w jego ocenie nie uwzględniono emisji sadzy w materiałach KOBiZE, przyjętych do wyliczeń przez Spółkę. Natomiast zarzuty Spółki dotyczą de facto metodologii przyjętej przez biegłego i stanowią polemikę z założeniami przyjętymi przez biegłego i wynikami wydanej ekspertyzy. Należy jednak podkreślić, że ani organ administracji, ani tym bardziej sąd administracyjny nie mogą oceniać prawidłowości metodologii przyjętej przez biegłego. Z treści bowiem art. 84 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego wynika, że biegły jest powoływany, gdy w sprawie wymagane są wiadomości specjalne. Opinia biegłego podlega natomiast ocenie jako dowód w sprawie. Zatem organ dokonuje jej oceny pod kątem zachowania warunków formalnych oraz logiki dowodu, bez wkraczania w sferę wiedzy specjalistycznej, co w niniejszej sprawie zostało dokonane. Natomiast Spółka – poza powoływaniem się na inne niż przyjęte przez biegłego opracowania czy pisma - nie przedłożyła wiarygodnego dowodu podważającego wydaną opinię. Należy natomiast wskazać, że wprawdzie to organ prowadzi postępowanie wyjaśniające, ale nie oznacza to, że strona jest całkowicie zwolniona z aktywnego uczestnictwa w postępowaniu administracyjnym i może ograniczyć się jedynie do kwestionowania dowodów przyjętych przez organ za podstawę rozstrzygnięcia, bez wskazywania dowodów przeciwnych.”

    „W związku z powyższym za niezasadne należy uznać twierdzenie skarżącej, że organ nieprawidłowo ustalił stan faktyczny, a także nie wyjaśnił z jakich względów podjął zaskarżone rozstrzygnięcie. Nie można także podzielić zarzutu skarżącej, ze organ nie odniósł się do wywodów Spółki dotyczących metodologii obliczenia opłaty za korzystanie ze środowiska, skoro dotyczyły one wiadomości specjalnych, co do których został powołany biegły. Ponadto niezasadne jest twierdzenie Spółki, że ustalenia organu powinny dotyczyć konkretnych kotłów użytkowanych przez Spółkę. Wyjaśnić bowiem, że przedmiotem skargi jest decyzja ustalająca opłatę ze emisję określonych substancji do środowiska, ustalona w oparciu o określone wskaźniki. Zatem ma ona zawsze w jakimś stopniu charakter szacunkowy, a nie rzeczywisty (w tym wypadku – jak wynika z decyzji organu I instancji - ustalony w oparciu o ilość spalonego węgla kamiennego, procentową zawartość popiołu oraz wskaźnik emisji), a ponadto dotyczy okresu minionego ("[...]"r.). Wskazać przy tym należy, że także opracowania na które powołuje się Spółka mają charakter ogólny. W ocenie Sądu zatem organ prawidłowo przyjął, że opłata winna być ustalona także za emisję sadzy i zastosował właściwe stawki opłat obowiązujące w "[...]"r., określone w Obwieszczeniu Ministra Środowiska z dnia 13 sierpnia 2013r. w sprawie wysokości stawek opłat za korzystanie ze środowiska na rok 2014 (M.P. z 2013r. poz. 729), w którym pod poz. 52 wymienione są pyły grafitowe, sadza.

    Całość orzeczenia WSA dostępna jest na stronie internetowej:
    http://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/DC4E13DC74

    Aktualności
    • 28
      listopad
      Przedstawiamy wyrok WSA w Warszawie oceniający postępowanie w sprawie podjęcia działalności po wstrzymaniu użytkowania instalacji eksploatowanej bez wymaganego pozwolenia na wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza. Kluczowym dla orzeczenia zagadnieniem jest błędna odmowa przymiotu strony właścicielom nieruchomości zlokalizowanych w zasięgu oddziaływania emisji na powietrze atmosferyczne. W ocenie WSA skarżący z racji uciążliwości zapachowej wynikającej z wprawienia przedsiębiorstwa w ruch, legitymują się aktualnym realnym interesem prawnym w jej rozstrzygnięciu. Winni zatem być stroną postępowania dotyczącego zgody na podjęcie działalności przez instalację.
    • 28
      listopad
      Artykuł zawiera omówienie zmian w ustawie Prawo ochrony środowiska jakie zostały wprowadzone opublikowaną 27 października 2017 r. w Dzienniku Ustaw ustawą z dnia 15 września 2017 r. o zmianie ustawy Poś. Zakres opisanych zmian obejmuje między innymi wprowadzenie trzeciej zasady łączenia (sumowania mocy), ustanowienie obowiązku wydania decyzji o warunkach i wielkościach emisji z instalacji wymagających zgłoszenia, których dotyczy trzecia zasada łączenia, zmianę zakresu zgłoszenia instalacji oraz wniosku o wydanie pozwolenia na wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza i pozwolenia zintegrowanego, utworzenie Rejestru średnich źródeł spalania paliw oraz wprowadzenie obowiązku uwzględnienia w projekcie uchwały w sprawie programu ochrony powietrza analizy potrzeb ustalenia wielkości dopuszczalnych emisji z niektórych źródeł na poziomie niższym niż standardy emisyjne.
    • 25
      październik
      Przedstawiamy postanowienia WSA w Szczecinie w sprawie skarg na wezwania do złożenia wniosków o zmianę pozwolenia zintegrowanego w związku z dostosowaniem instalacji do wymogów decyzji wykonawczej Komisji ustanawiającej konkluzje BAT. Artykuł obejmuje postanowienia z dnia: 18.10.2017 r. (II SA/Sz 1041/17), 17.10.2017 r. (II SA/Sz 1039/17) oraz 13.10.2017 r. (II SA/Sz 1140/17). W uzasadnieniu postanowień WSA w Szczecinie wskazał akty lub czynności, które mogą być przedmiotem skargi i ocenił charakter prawny wezwania na podstawie art. 215 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska. WSA uznał, że wezwanie nie ma postaci rozstrzygnięcia, z którego wynikają dla posiadacza pozwolenia zintegrowanego bezpośrednio skutki prawne władczego działania organu, a także nie wynika z nich możliwość poddania tego zalecenia egzekucji administracyjnej lub wprost sankcji. Z tego względu wezwanie nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Władczym rozstrzygnięciem byłaby  dopiero decyzja administracyjna w przedmiocie cofnięcia lub ograniczenia pozwolenia zintegrowanego bez odszkodowania, którą organ może wydać na podstawie art. 195 ust. 1 pkt 5 ustawy Poś, jeśli prowadzący instalację nie wystąpił z wnioskiem, o którym mowa w art. 215 ust. 4 pkt 2. W toku postępowania administracyjnego, w którym taka decyzja byłaby wydana, jak i w toku ewentualnego postępowania sądowoadministracyjnego, dotyczącego tej decyzji, skarżąca Spółka byłaby uprawniona do kwestionowania zaistnienia obowiązku dostosowania warunków pozwolenia zintegrowanego do zaleceń wynikających z nowych regulacji prawnych.
    NEWSLETTER:
    Jeśli chcesz otrzymywać powiadomienia o nowych artykułach zapisz się
     
    Operat FB
    szkolenie modelowanie
    f-gazy
    OZE Energiczny Obywatel

    Zobacz komunikaty JRC / US EPA / EEA / NIK:

    EEA: Dieselisation - share of diesel cars in the total passenger car fleet (05.12.2017)


    © EEA

    EEA: Size of the vehicle fleet (05.12.2017)


    © EEA

    EEA: Final energy consumption by mode of transport (05.12.2017)


    © EEA

    EPA Launches Cross-Agency Effort to Address PFAS (04.12.2017)

    EPA Finalizes RFS Volumes for 2018 and Biomass Based Diesel Volumes for 2019 (30.11.2017)

    EEA: Distance to emission reduction commitment (30.11.2017)


    © EEA

    EEA: Exposure of ecosystems to acidification, eutrophication and ozone (23.11.2017)

    JRC: Air Quality Atlas for Europe: mapping the sources of fine particulate matter (16.11.2017)


    © JRC

    EEA: European Air Quality Index: current air quality information at your finger tips (16.11.2017)


    © EEA

    EPA: U.S. Seafoods to take action to prevent further releases of ozone-depleting substances in Alaska (16.11.2017)

    JRC: EU Emissions Trading System: landmark agreement between Parliament and Council delivers on EU's commitment to turn Paris Agreement into reality (09.11.2017)

    Zobacz bieżące artykuły w Atmospheric Environment:

    Field evaluation of vegetation and noise barriers for mitigation of near-freeway air pollution under variable wind conditions (02.12.2017)

    Air quality and pollutant emissions in the Moscow megacity in 2005–2014 (01.12.2017)

    Estimating representative background PM2.5 concentration in heavily polluted areas using baseline separation technique and chemical mass balance model (02.12.2017)

    Heterogeneous ozonation reactions of PAHs and fatty acid methyl esters in biodiesel particulate matter (28.11.2017)

    Guided episodic sampling for capturing and characterizing industrial plumes (27.10.2017)

    Zobacz EUR-Lex:

    Skarga Rządu Polskiego do Trybunału Sprawiedliwości przeciwko Komisji o stwierdzenie nieważności decyzji wykonawczej 2017/1442 ustanawiającej konkluzje BAT w odniesieniu do dużych obiektów energetycznego spalania (04.12.2017)

    Decyzja wykonawcza Komisji 2017/1984 z dnia 24 października 2017 r. określająca, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady nr 517/2014 w sprawie fluorowanych gazów cieplarnianych, wartości odniesienia na okres od dnia 1 stycznia 2018 r. do dnia 31 grudnia 2020 r. dla każdego producenta lub importera, który zgodnie z prawem wprowadził do obrotu wodorofluorowęglowodory od dnia 1 stycznia 2015 r. (04.11.2017)

    Europejska strategia na rzecz mobilności niskoemisyjnej (12.10.2017)

    Energia ze źródeł odnawialnych i rynek wewnętrzny energii elektrycznej (12.10.2017)

    Zarządzanie unią energetyczną i czysta energia (12.10.2017)

    Efektywność energetyczna i budynki (12.10.2017)

    Decyzja Komisji (UE) 2017/1797 z dnia 23 maja 2017 r. w sprawie pomocy państwa wdrożonej przez Niemcy na rzecz określonych konsumentów końcowych (obniżona dopłata kogeneracyjna), oraz którą Niemcy planują wdrożyć w celu rozszerzenia systemu wsparcia dla kogeneracji w odniesieniu do instalacji CHP używanych w sieciach zamkniętych (06.10.2017)