Orzeczenia WSA – opłata za sadzę zawartą w pyle ze spalania węgla kamiennego

    Wyrok WSA w Olsztynie z dnia 28 marca 2017 r. (II SA/Ol 37/17) – oceniający sposób naliczenia opłaty za emisję pyłu ze spalania węgla z pominięciem zawartej w nim sadzy – oddalający skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie opłaty za korzystanie ze środowiska – w uzasadnieniu orzeczenia WSA wskazał między innymi:

    „Z przekazanych Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu akt sprawy wynika, że decyzją z dnia "[...]"r. Marszałek Województwa wymierzył Spółce P opłatę za korzystanie ze środowiska z tytułu wprowadzania gazów lub pyłów do powietrza za "[...]"r. stanowiącą różnicę pomiędzy opłatą należną a opłatą wynikającą z wykazu, o którym mowa wart. 286 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. Prawo ochrony środowiska (Dz.U. z 2016r. poz. 672 ze zm., dalej jako: P.o.ś.n – stan na dzień wydania zaskarżonej decyzji) w kwocie "[...]" zł i zobowiązał do wpłaty kwoty "[...]" zł wraz z odsetkami za zwłokę na konto organu. W uzasadnieniu podano, że w dniu "[...]" r. Spółka przedłożyła wykaz zawierający zbiorcze zestawienie informacji o zakresie korzystania ze środowiska oraz o wysokości należnych opłat za "[...]" rok z naliczoną opłatą za wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza z procesów spalania paliw: węgla kamiennego, koksu, drewna opałowego oraz gazu ziemnego ze "[...]" obiektów znajdujących się na terenie województwa war, na łączną kwotę "[...]" zł i uiściła ją w dniu "[...]"r.”

    W wykazie tym Spółka nie uwzględniła opłaty za emisję sadzy z procesów spalania węgla kamiennego. W związku z tym wezwano Spółkę do złożenia korekty wykazu zawierającego informacje i dane wykorzystywane do ustalenia wysokości opłat za wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza.”

    „Strona poinformowała, że naliczyła opłatę prawidłowo, w oparciu o wskaźniki przedstawione przez Krajowy Ośrodek Bilansowania i Zarządzania Emisjami (KOBiZE) w publikacji "Wskaźniki emisji zanieczyszczeń za spalanie paliw - kotły o nominalnej mocy cieplnej o 5MW" Instytut Ochrony Środowiska - Państwowy Instytut Badawczy, Warszawa, styczeń 2015r. i uznała, że wezwanie do złożenia korekty jest niezasadne. W związku z tym wszczęto postępowanie administracyjne w sprawie wymierzenia należnej opłaty. Dnia "[...]"r. Spółka przedłożyła korektę wykazu za korzystanie ze środowiska za "[...]"r. z naliczoną opłatą w wysokości "[...]" zł. W związku z powyższym powstała nadpłata w wysokości "[...]" zł, co spowodowało zmniejszenie zadłużenia Spółki do kwoty "[...]" zł. Decyzją z "[...]"r. wymierzono Spółce opłatę z tytułu wprowadzania gazów lub pyłów do powietrza za "[...]"r. za emisję sadzy, lecz decyzja ta została uchylona przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze.

    „W uzasadnieniu swojej decyzji Kolegium wskazało na zasadność zasięgnięcia opinii biegłego. Organ zwrócił się do Spółki o scharakteryzowanie eksploatowanych przez nią kotłów węglowych celem ustalenia, czy w wyniku spalania węgla w poszczególnych kotłach ma miejsce emisja sadzy. W odpowiedzi Spółka przesłała stosowane dokumenty, z których wynika, że posiada kotły na węgiel wyposażone w ruszt stały i ciąg naturalny z ręcznym zasypem paliwa. W sporządzonej przez biegłego ekspertyzie wykazano, że podczas spalania węgla w kotłach o ręcznym zasypie paliwa i pracujących na ciągu naturalnym każdy zasyp paliwa prowadzi do chwilowego wychłodzenia paleniska i spalenia paliwa do węgla bezpostaciowego, czyli sadzy. Biegły podał, że z wieloletnich badań, w których uczestniczył wynika, że właściwie dobrany współczynnik nadmiaru powietrza, od którego zależy proces spalania węgla, w kotłach z ręcznym zasypem paliwa i pracujących na ciągu naturalnym wynosi 3 i więcej, a nie jak podają dane literaturowe zalecane 1,8. W związku z tym każdy przedmuch paleniska nadmiarem zimnego powietrza dodatkowo je wychładza, co generuje emisję sadzy. W związku z tym organ uznał, że zasadnym jest naliczenie opłaty za emisje sadzy z procesów spalania węgla kamiennego w kotłach i decyzją z dnia "[...]"r. ponownie ustalił Spółce wysokość opłaty za korzystanie ze środowiska za "[...]"r. w wysokości "[...]" zł.”

    „Na skutek wniesionego odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło w całości decyzję będącą przedmiotem odwołania i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji zarzucając, że z akt sprawy nie wynika czy w rozpatrywanej sprawie należałoby ustalić opłatę z tytułu spalania węgla kamiennego jedynie za pyły węglowo-grafitowe i sadzę, czy jedynie za pyły ze spalania paliw, czy tak jak to uczynił organ I instancji za oba wskazane rodzaje pyłów oraz że specyfika przedmiotowej sprawy nie pozwala na określenie rodzajów emisji pyłów, gazów i ich wskaźników w oparciu o ustalenia niepoparte materiałem dowodowym. Ponownie rozpoznając sprawę organ stwierdził, że opłatę za wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza z procesów spalania węgla kamiennego w kotłach o nominalnej mocy cieplnej do 5 MW można wyliczyć metodą ryczałtową lub ustalając wielkość emisji poszczególnych zanieczyszczeń wprowadzanych do powietrza. Spółka przyjęła drugą metodę wyliczenia opłaty ustalając emisję zanieczyszczeń takich substancji jak: dwutlenek węgla, tlenki azotu, tlenek węgla, dwutlenek siarki, benzo(a)piren, pyły ze spalania paliw, lecz nie naliczyła opłaty za emisję sadzy, która zdaniem organu jest emitowana podczas spalania węgla w kotłach. Wskazano, że organ wystąpił do biegłego o wydanie opinii uzupełniającej do ekspertyzy dot. zasadności naliczania opłat za emisją sadzy z procesów spalania węgla kamiennego, który wyjaśnił, że pyły emitowane z małych kotłów opalanych węglem, pracujące na ciągu naturalnym i z ręcznym zasypem paliwa - spełniające kryteria zdefiniowane przez Główny Inspektorat Ochrony Środowiska, który w swoim zarządzeniu nr 11 z 8 kwietnia 1993r. ustalił, że jeśli oznaczenie w próbce pobranego pyłu emitowanego z kotła wykaże zawartość sadzy większą niż 25% - to całość emitowanych pyłów należy traktować jako pył węglowo-grafitowy, sadza. Tym samym pyłów z tak prowadzonego procesu spalania paliwa stałego nie powinno się traktować, jako pyłów ze spalania paliw, ale jako pyły węglowo-grafitowe, sadzę. Stwierdzenie to biegły oparł na szerokiej podstawie badawczej, którą przytoczył w ekspertyzie. W związku z tym ponownie ustalając wysokość opłaty za emisję z procesów spalania węgla kamiennego w kotłach organ uznał, że należy naliczyć opłatę za sadzę, pomijając pyły ze spalania paliw, z uwagi na fakt iż, Spółka posiada kotły z których emitowany pył zawiera więcej niż 25 % sadzy, co kwalifikuje go do pyłów węglowo-grafitowych, sadzy. Z uwagi na powyższe wysokość należnej opłaty ustalono na podstawie stawek opublikowanych w Obwieszczeniu Ministra Środowiska z 13 sierpnia 2013r. w sprawie wysokości stawek opłat za korzystanie ze środowiska na rok 2014 (M.P. z 2013 r. poz. 729). Organ podał szczegółowo swoje wyliczenia i ustalił, ze łączna opłat za "[...]"r. winna wynosić "[...]" zł, a zadeklarowano kwotę "[...]" zł. Zatem różnica wynosi "[...]" zł.”

    „Odwołanie od powyższej decyzji złożyła Spółka - reprezentowana przez r.pr. R D. Pełnomocnik Spółki zarzucił naruszenie:

    - art. 7, 77 § 1 oraz art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego w zw. z art. 107§ 3 Kodeksu postępowania administracyjnego, a w rezultacie art. 288 ust 1 pkt 2 P.o.ś. polegające na: braku wszechstronnego rozpatrzenia zgromadzonego materiału dowodowego i ograniczenie się w uzasadnieniu decyzji do powołania się na konkluzję zawartą w opinii biegłego, pomijając stanowiska reprezentowane przez Spółkę; przyjęciu, że zawartość sadzy w pyle emitowanym z kotłów przekracza 25 %, podczas gdy z uzasadnienia decyzji nie wynika, aby organ poczynił w tym zakresie jakiekolwiek ustalenia faktyczne; przyjęciu, że w przypadku kotłów używanych przez odwołującą współczynnik nadmiaru powietrza (A), od którego zależy proces spalania węgla, w kotłach z ręcznym zasypem paliwa i pracujących na ciągu naturalnym wynosi 3 i więcej, a nie jak podają dane literaturowe zalecane 1,8- podczas gdy biegły, nie odnosząc się do kotłów używanych przez Spółkę wskazał, iż współczynnik ten jest zmienny, z reguły wyższy, co nie pozwala kategorycznie przyjąć stwierdzenia organu I instancji; błędnym przyjęciu, iż sadza jest czym innym od pyłu, podczas gdy stanowi ona najdrobniejszą frakcję pyłów, wobec czego powinna być wnoszona opłata wyłącznie ze spalania paliw, nie zaś za sadzę;”

    „- art. 84 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego polegające na uznaniu za wyczerpującą oraz pełną opinię biegłego, pomimo że nie zawiera ona uzasadnienia dotyczącego przedmiotowej sprawy, w szczególności nie odnosi się do pisma KOBiZE z dnia 8 czerwca 2015r., opiera się na wynikach badań kilkudziesięciu próbek pyłu emitowanego z małych kotłów, podczas gdy brak jest danych pozwalających na odniesienie ww. wyników na grunt niniejszej sprawy(tj. modelu, typu i mocy kotła wyrażonej w MW); oparta jest o zarządzenie Głównego Inspektoratu Ochrony Środowiska z 8 kwietnia 1993r. nr 11, które nie zostało opublikowane oraz artykuł z 1995r.; nie odnosi się do ustalenia stanu faktycznego zgodnego z rzeczywistością w przedmiotowej sprawie, zarządzenie odnosi się do sposobu oznaczenia zawartości sadzy w pyle emitowanym w procesie spalania paliw co doprowadziło do naruszenia art. 288 ust 1 pkt 2 P.o.ś. poprzez wymierzenie opłaty;”

    „- art. 11 w zw. z art. 107 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego polegające na wewnętrznej sprzeczności uzasadnienia decyzji polegającej na oparciu wskaźników emisji na publikacji KOBiZE z 2011 r. (uwzględniającej sadzę), podczas gdy Spółka obliczyła wskaźnik emisji w oparciu o publikację KOBiZE z 2013 r. (nieuwzględniającą sadzy - podobnie jak wskaźniki KOBiZE z 2015r.), aktualną na dzień złożenia wykazów opłatowych, tj. z 2013 r, w sytuacji gdy organ podejmując rozstrzygnięcie oparł się na stanowisku biegłego, który nie odwołuje się do wskaźników KOBiZE;”

    „- art. 288 ust 1 pkt 2 w zw. z ust 2 pkt 2 P.o.ś. poprzez wydanie decyzji pomimo braku przedstawienia przez organ własnych ustaleń opartych na danych technicznych i technologicznych, w szczególności dotyczących charakteru sadzy, jako elementu pyłu, przy jednoczesnym ich przedstawieniu przez Spółkę, co doprowadziło do naruszenia art. 281 ust 1 P.o.ś.”

    „Na tej podstawie Spółka wniosła o uchylenie decyzji organu I instancji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez ten organ celem poczynienia niezbędnych ustaleń faktycznych ewentualnie uchylenie decyzji organu I instancji w całości i umorzenie postępowania.”

    „Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia "[...]"r. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu wskazano, że istota sporu sprowadza się do kwestii, czy za wprowadzenie przez Spółkę do powietrza w "[...]"r. takiej substancji jak sadza winna być naliczona stosowna opłata na podstawie obowiązujących przepisów prawa. Podniesiono, że kotły węglowe należące do Spółki, w których spalany jest węgiel kamienny o mocy cieplnej do 5 MW wyposażone są w ruszt stały i ciąg naturalny z ręcznym zasypem paliwa. Ustalenie to nie jest w sprawie kwestionowane, a potwierdza je pismo strony skierowane do organu w dniu "[...]"r.”

    „Wskazano, że w toku postępowania została sporządzona opinia biegłego z której wynika jednoznacznie, iż wskazany typ kotłów podczas procesu spalania paliwa węglowego jest źródłem emisji sadzy, co jest związane z ograniczeniami technicznymi tego typu kotłów, które uniemożliwiają dokładne dozowanie powietrza i paliwa węglowego, a tym samym kontrolowanie temperatury paleniska i w efekcie dochodzi do emisji sadzy.”

    Sytuacja taka nie występuje nowszych typach kotłów z rusztem mechanicznym, regulacją ilości powietrza kierowanego do paleniska przez wentylator oraz z sondą lambda badającą wielkość stężeń tlenu w spalinach i mającą wpływ na sterowanie wydajnością wentylatorów podmuchu i wyciągu.

    „Podano, że z przedstawionych przez biegłego danych wynika, że zawartość sadzy w pyle emitowanym z małych kotłów energetycznych kształtuje się na poziomie od 30% do 88,9%. W opinii uzupełniającej biegły stwierdził, że w przypadku gdy próbka pobranego pyłu emitowanego z kotła wykaże zawartość sadzy większą niż 25 % - to całość emitowanych pyłów należy traktować jako pył węglowo-grafitowy, sadzę, a nie jako pyły ze spalania paliw, co wynika z procentowego udziału emitowanej sadzy, która jest dominująca. Podano, że uzasadnienie opinii biegłego odnoszące się do procesu powstawania sadzy w kotłach starszego typu jest logiczne i przekonujące. W związku z tym w ocenie organu w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z emisją sadzy, która powinna zostać uwzględniona przy ustalaniu należnej opłaty za korzystanie ze środowiska z uwzględnieniem obowiązujących stawek. Organ podzielił przy tym stanowisko, że w sytuacji gdy emisja sadzy z kotłów spalających węgiel kamienny jest dominująca, każdorazowo przekraczając poziom 25 % (a w znacznej części przekraczając 50 %), należy ustalić opłatę przyjmując jej stawkę z tytułu emisji pyłów węglowo-grafitowych i sadzy z pominięciem opłaty z tytułu emisji pyłów ze spalania paliw.”

    „Wskazano, że co prawda wskaźniki wielkości emisji proponowane przez KOBiZE mogą być podstawą do ustalenia należnej opłaty za korzystanie ze środowiska, ale w przedmiotowej sprawie proponowane przez Krajowy Ośrodek Bilansowania i Zarządzania Emisjami (KOBiZE) rodzaje emisji pyłów i gazów nie powinny stanowić podstawy określenia tego jakie substancje są emitowane ze spalania węgla kamiennego w kotłach typu określonego przez Spółkę. Wyjaśniono przy tym, że wskaźniki podawane przez KOBiZE za rok 2011 i za lata 2013 i 2015 wskazują, iż różnicuje je jedynie kwestia nieuwzględnienia w opracowaniach za lata 2013 i 2015 sadzy jako jednego z elementów emisji z procesu spalania węgla kamiennego. Jednakże to, jakie rodzaje emisji należy uwzględnić w rozpatrywanym przypadku, winno zostać ustalone w oparciu o opinię biegłego. Wskazano, iż należy odróżnić rodzaje zanieczyszczeń (emisji), jakie w danych okolicznościach faktycznych należy uwzględnić do ustalenia opłaty, od wskaźników emisji dla już przyjętych rodzajów emisji. Powoduje to możliwość uwzględnienia wskaźników proponowanych przez KOBiZE dla przyjętych rodzajów emisji, ustalonych w konkretnym stanie faktycznym przez biegłego. Wskazano, że jak wynika z pisma KOBiZE z dnia 8 czerwca 2015r. wskaźniki emisji zostały określone dla podstawowych zanieczyszczeń wprowadzanych do powietrza ze spalania paliw, które znajdują się na liście zawartej w załączniku do ustawy z dnia 17 lipca 2009r. o systemie zarządzania emisjami gazów cieplarnianych i innych substancji tj. w wykazie gazów cieplarnianych i innych substancji wprowadzanych do powietrza, objętych systemem zarządzania emisjami gazów cieplarnianych i innych substancji. Ponieważ w załączniku do ustawy nie ma sadzy na wyodrębnionej pozycji, to nie zostały one wskazane w materiale wskaźniki emisji takiego zanieczyszczenia i nie ma z tego względu możliwości, aby odrębnie wykazywać jej emisję. Jednocześnie nie zanegowano możliwości emisji sadzy i wyodrębnienia jej w zbiorczym zestawieniu informacji o zakresie korzystania ze środowiska oraz o wysokości należnych opłat. Podano, że opinia biegłego odnosiła się bezsprzecznie do typu kotłów węglowych stosowanych przez stronę. Przyjęte w opinii biegłego rodzaje zanieczyszczeń (emisji) z tego typu kotła węglowego uwzględniają więc jego typ technologiczny i oparte są o wcześniejsze próby, badania i analizy. Wskazano, że na podobnej zasadzie KOBiZE opracowała wskaźniki wielkościowe emisji zanieczyszczeń, które są pomocne przy ustalaniu opłaty za korzystanie ze środowiska z tytułu wprowadzania pyłów czy gazów do powietrza. Zatem we wszystkich kotłach węglowych opartych o wskazaną wyżej technologię pracy zawartość sadzy w emitowanym pyle przekracza 25%, jak również charakteryzują się one niekorzystnym współczynnikiem nadmiaru powietrza w stosunku do ilości spalającego się paliwa. Założenia takie opierają się na badaniach przytoczonych przez biegłego w opinii i zdaniem organu brak jest podstaw do uznania badań i analiz przytoczonych przez biegłego w opinii, a dotyczących emisji sadzy z kotłów węglowych używanych przez Spółkę za "stare i nieaktualne". Organ podniósł przy tym, że nie ma możliwości dokonania faktycznej weryfikacji wniosków przyjętych przez biegłego w każdym z kilkudziesięciu kotłów opalanych węglem kamiennym należących do Spółki. W związku z tym Kolegium uznało, że wyliczenia organu I instancji dotyczące należnej opłaty za korzystanie ze środowiska z tytułu wprowadzania gazów lub pyłów do powietrza za "[...]"r. są prawidłowe.”

    „Skargę na powyższą decyzję wniosła Spółka reprezentowana przez r.pr. R D. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie:

    - art. 7, 77 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego w zw. z art. 107 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego, a w rezultacie art. 288 ust. 1 pkt 2 P.o.ś. poprzez wydanie rozstrzygnięcia nakładającego na skarżącą obowiązek na podzastawie nieprawidłowo ustalonego stanu faktycznego, opartego na przypuszczeniu organu co do faktów mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia; brak wszechstronnego rozpatrzenia zgromadzonego materiału dowodowego, ograniczenie się w uzasadnieniu decyzji do powołania się na konkluzję zawartą w opinii biegłego, z pominięciem stanowiska prezentowanego przez Spółkę; przyjęcie, że zawartość sadzy w pyle emitowanym z kotłów Spółki przekracza 25%, podczas gdy z uzasadnienia decyzji organu odwoławczego nie wynika, aby Kolegium poczyniło w tym zakresie jakiekolwiek ustalenia faktyczne; przyjęcie, że w przypadku kotłów używanych przez skarżącą współczynnik nadmiaru powietrza, od którego zależy proces spalania węgla, w kotłach z ręcznym zasypem paliwa i pracujących na ciągu naturalnym przekracza 1,8 podczas gdy biegły, nie odnosząc się do kotłów używanych przez Spółkę wskazał, że współczynnik ten "jest zmienny, z reguły wyższy", co nie pozwala kategorycznie przyjąć stwierdzenia organu pierwszej instancji;”

    „W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wnosiło o jej oddalenie podtrzymując stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.”

    „Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

    Skarga wniesiona w niniejszej sprawie nie zasługuje na uwzględnienie.”

    „Podnieść należy, że zgodnie z art. 275 P.o.ś. podmioty korzystające ze środowiska obowiązane są do ponoszenia opłat za korzystanie ze środowiska. Do tych opłat należy m.in. opłata za wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza (art. 273 ust. 1 pkt 1 P.o.ś.). Przy czym w myśl art. 284 ust. 1 P.o.ś. podmiot korzystający ze środowiska ustala we własnym zakresie wysokość należnej opłaty i wnosi ją na rachunek właściwego urzędu marszałkowskiego. Jednocześnie podmiot korzystający ze środowiska przedkłada marszałkowi województwa wykaz zawierający informacje i dane, o których mowa w art. 287, wykorzystywane do ustalenia wysokości opłat oraz wysokość tych opłat (art. 286 ust. 1 P.o.ś.). W przypadku gdy, podmiot korzystający ze środowiska przedłożył wykaz zwierający informacje i dane o zakresie korzystania ze środowiska oraz o wysokości należnych opłat, ale zamieścił w nim informacje lub dane nasuwające zastrzeżenia - marszałek województwa wymierza, w drodze decyzji, na podstawie własnych ustaleń lub wyników kontroli wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska, opłatę w wysokości stanowiącej różnicę pomiędzy opłatą należną a wynikającą z wykazu (art. 288 ust. 1 pkt 2 P.o.ś.). Marszałek województwa dokonuje ustaleń własnych na podstawie: 1) pomiarów dokonywanych przez organy administracji lub przez podmiot korzystający ze środowiska obowiązany do poniesienia opłat; 2) innych danych technicznych i technologicznych (art. 288 ust. 2 P.o.ś.). Opłatę ustala się według stawek obowiązujących w okresie, w którym korzystanie ze środowiska miało miejsce (art. 285 ust. 1 P.o.).”

    „Z treści powyższych przepisów wynika zatem, że to podmiot korzystający ze środowiska sam sporządza wykaz zawierający informacje i dane niezbędne do ustalenia wysokości opłaty za korzystanie środowiska, który przedkłada właściwemu marszałkowi województwa, ustala wysokość tej opłaty i wnosi ją na rachunek właściwego urzędu marszałkowskiego. Natomiast decyzję ustalającą różnicę między opłatą należną a wynikającą z wykazu marszałek województwa wydaje m.in. wtedy, gdy podmiot korzystając ze środowiska zamieścił w wykazie zawierającym informacje i dane o zakresie korzystania ze środowiska oraz o wysokości należnych opłat informacje lub dane nasuwające zastrzeżenia.”

    „W niniejszej sprawie organ zakwestionował sposób ustalenia opłaty za wprowadzanie gazów i pyłów do powietrza z procesów spalania węgla kamiennego w kotłach o nominalnej mocy cieplnej 5 MW. Jak podano w uzasadnieniu decyzji Spółka przyjęła metodę wyliczenia poprzez ustalenie wielkości emisji poszczególnych zanieczyszczeń takich substancji jak: dwutlenek węgla, tlenki azotu, tlenek węgla, dwutlenek siarki, benzo(a)piren, pyły z ze spalania paliw, nie naliczając opłaty za emisję sadzy. Organ uznał jednak, że podczas spalania węgla w kotłach emitowana jest sadza. W związku z tym ustalił opłatę z uwzględniając powyżej wskazane wyżej substancje oraz sadzę, a pominął pyły ze spalania paliw. Z kolei w ocenie skarżącej sadza stanowi jedna z najdrobniejszych frakcji pyłu, a w związku z tym wskaźnik emisji zanieczyszczeń pyłu dla spalania paliwa w postaci węgla kamiennego, czyli pył zawieszony całkowity (TSP) uwzględnia sadzę.

    „Podnieść jednak należy, że stanowisko organu odnośnie sposobu ustalenia rodzaju substancji emitowanych do powietrza podczas spalania węgla kamiennego w kotłach o nominalnej mocy cieplnej 5 MW oparte zostało na opinii biegłego powołanego w niniejszej sprawie. W ocenie Sądu opinia taka mieści się w zakresie pojęcia innych danych technicznych i technologicznych, o których mowa w art. 288 ust. 2 P.o.ś., na podstawie których organ może dokonywać własnych ustaleń. Ponadto opina biegłego jest dopuszczona jako jeden z dowodów przez przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Sąd podziela także stanowisko Kolegium, że opinia biegłego sporządzona w niniejszej sprawie jest logiczna i przekonująca. Biegły w swojej opinii wypowiedział się co do rodzaju substancji emitowanych z kotłów o nominalnej mocy cieplnej 5 MW wyposażonych w ruszt stały i ciąg naturalny z ręcznym zasypem paliwa, a więc kotłów będących w dyspozycji Spółki, co wynika z jej oświadczenia zawartego piśmie z dnia "[...]"r. Nie budzi zastrzeżeń Sądu ocena Kolegium, że biegły w sposób przekonujący wyjaśnił, z jakich względów przyjął, że w niniejszej sprawie należy uwzględnić emisję sadzy. Podał także, jakie przyjął metody dla swoich ustaleń oraz dlaczego w jego ocenie nie uwzględniono emisji sadzy w materiałach KOBiZE, przyjętych do wyliczeń przez Spółkę. Natomiast zarzuty Spółki dotyczą de facto metodologii przyjętej przez biegłego i stanowią polemikę z założeniami przyjętymi przez biegłego i wynikami wydanej ekspertyzy. Należy jednak podkreślić, że ani organ administracji, ani tym bardziej sąd administracyjny nie mogą oceniać prawidłowości metodologii przyjętej przez biegłego. Z treści bowiem art. 84 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego wynika, że biegły jest powoływany, gdy w sprawie wymagane są wiadomości specjalne. Opinia biegłego podlega natomiast ocenie jako dowód w sprawie. Zatem organ dokonuje jej oceny pod kątem zachowania warunków formalnych oraz logiki dowodu, bez wkraczania w sferę wiedzy specjalistycznej, co w niniejszej sprawie zostało dokonane. Natomiast Spółka – poza powoływaniem się na inne niż przyjęte przez biegłego opracowania czy pisma - nie przedłożyła wiarygodnego dowodu podważającego wydaną opinię. Należy natomiast wskazać, że wprawdzie to organ prowadzi postępowanie wyjaśniające, ale nie oznacza to, że strona jest całkowicie zwolniona z aktywnego uczestnictwa w postępowaniu administracyjnym i może ograniczyć się jedynie do kwestionowania dowodów przyjętych przez organ za podstawę rozstrzygnięcia, bez wskazywania dowodów przeciwnych.”

    „W związku z powyższym za niezasadne należy uznać twierdzenie skarżącej, że organ nieprawidłowo ustalił stan faktyczny, a także nie wyjaśnił z jakich względów podjął zaskarżone rozstrzygnięcie. Nie można także podzielić zarzutu skarżącej, ze organ nie odniósł się do wywodów Spółki dotyczących metodologii obliczenia opłaty za korzystanie ze środowiska, skoro dotyczyły one wiadomości specjalnych, co do których został powołany biegły. Ponadto niezasadne jest twierdzenie Spółki, że ustalenia organu powinny dotyczyć konkretnych kotłów użytkowanych przez Spółkę. Wyjaśnić bowiem, że przedmiotem skargi jest decyzja ustalająca opłatę ze emisję określonych substancji do środowiska, ustalona w oparciu o określone wskaźniki. Zatem ma ona zawsze w jakimś stopniu charakter szacunkowy, a nie rzeczywisty (w tym wypadku – jak wynika z decyzji organu I instancji - ustalony w oparciu o ilość spalonego węgla kamiennego, procentową zawartość popiołu oraz wskaźnik emisji), a ponadto dotyczy okresu minionego ("[...]"r.). Wskazać przy tym należy, że także opracowania na które powołuje się Spółka mają charakter ogólny. W ocenie Sądu zatem organ prawidłowo przyjął, że opłata winna być ustalona także za emisję sadzy i zastosował właściwe stawki opłat obowiązujące w "[...]"r., określone w Obwieszczeniu Ministra Środowiska z dnia 13 sierpnia 2013r. w sprawie wysokości stawek opłat za korzystanie ze środowiska na rok 2014 (M.P. z 2013r. poz. 729), w którym pod poz. 52 wymienione są pyły grafitowe, sadza.

    Całość orzeczenia WSA dostępna jest na stronie internetowej:
    http://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/DC4E13DC74

    Aktualności
    • 05
      październik
      W Dzienniku Ustaw (poz. 1890 - 1893) opublikowane zostały 4 rozporządzenia Ministra Energii z dnia 27 września 2018 r. dotyczące paliw stałych: - w sprawie wymagań jakościowych dla paliw stałych, - w sprawie sposobu pobierania próbek paliw stałych, - w sprawie metod badania jakości paliw stałych, - w sprawie wzoru świadectwa jakości paliw stałych. Rozporządzenia stanowią akty wykonawcze do ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw (Dz. U. z 2018 r. poz. 427, 650, 1654 i 1669). © Pixabay
    • 01
      październik
      W Monitorze Polskim (poz. 923) opublikowane zostało coroczne Obwieszczenie Ministra Środowiska w sprawie wykazu miast o liczbie mieszkańców większej niż 100 tysięcy i aglomeracji, w których wartość wskaźnika średniego narażenia przekracza wartość pułapu stężenia ekspozycji… Spośród 30  ocenianych aglomeracji i miast dla 16 wartość wskaźnika średniego narażenia uległa zmniejszeniu (min. dla aglomeracji Wrocławskiej, Warszawskiej), 4 zwiększeniu, a 10 nie uległa zmianie. Pierwszy raz w historii ocen dla  miasta Wałbrzycha i aglomeracji lubelskiej wskaźnik średniego narażenia nie przekroczył pułapu stężenia ekspozycji wynoszącego 20 µg/m3.  Najwyższą wartość wskaźnika w roku 2017 określono dla aglomeracji krakowskiej (32 µg/m3) oraz górnośląskiej (30 µg/m3). Najniższą dla miasta Koszalina (13 µg/m3). Zobacz szczegółowe zestawienie wskaźników © Pixabay
    • 04
      czerwiec
      W Dzienniku Ustaw (poz. 1022) opublikowane zostało Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 22 maja 2018 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie wymagań w zakresie prowadzenia pomiarów wielkości emisji oraz pomiarów ilości pobieranej wody. Rozporządzenie wdraża dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2193 z dnia 25 listopada 2015 r. w sprawie ograniczenia emisji niektórych zanieczyszczeń do powietrza ze średnich obiektów energetycznego spalania (Dz. Urz. UE L 313). Jedną z kluczowych zmian jest wprowadzenie obowiązku wykonywania okresowych pomiarów emisji, co najmniej raz na trzy lata, ze źródeł spalania paliw o nominalnej mocy cieplnej nie mniejszej niż 1 MW, z których emisja wymaga zgłoszenia. Dla źródeł istniejących pierwsze pomiary przeprowadza się nie później niż do dnia 1 stycznia 2024 r. lub 1 stycznia 2029 r., w zależności od mocy źródła. Dla źródeł nowych pierwsze pomiary przeprowadza się w terminie nie dłuższym niż 4 miesiące od daty uzyskania pozwolenia na wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza, pozwolenia zintegrowanego albo dokonania zgłoszenia, albo od daty rozpoczęcia użytkowania źródła. przejdź do rozporządzenia..
    NEWSLETTER:
    Jeśli chcesz otrzymywać powiadomienia o nowych artykułach zapisz się
     
    Operat FB
    szkolenie f-gazy
    szkolenia rozprzestrzenianie się zanieczyszczeń
    Szkolenia Obliczenia emisji
    Szkolenia Bilans LZO
    OZE Energiczny Obywatel

    Zobacz komunikaty JRC / US EPA / EEA / NIK:

    EPA: Utah Physicians for a Healthy Environment receives $120,000 for air quality project in Summit County, Utah (04.10.2018)

    EEA: Exceedance of air quality standards in urban areas (02.10.2018)

    EEA: Exposure of ecosystems to acidification, eutrophication and ozone (02.10.2018)

    zanieczyszczenie powietrza kwaśne deszcze
    © EEA

    EEA: Rural concentration of the ozone indicator AOT40 for crops, 2015 (02.10.2018)

    ozon zanieczyszczenie powietrza
    © EEA

    EEA: Rural concentration of the ozone indicator AOT40 for forest, 2015 (02.10.2018)

    EEA: Agricultural area in EEA member countries for each ozone exposure class (02.10.2018)

    EEA: Trend in EU mercury emissions to air 1990 2016 (28.09.2018)

    emisja rtęci
    © EEA

    EPA Recognizes Supermarkets Across America for Smart Refrigerant Management (25.09.2018)

    EPA and DOJ Settle with Derive Systems over Vehicle Emissions Control Defeat Devices (24.09.2018)

    EEA: Mercury pollution remains a problem in Europe and globally (19.09.2018)

    EEA: Mercury in Europe's environment (19.09.2018)

    emisja rtęci Polska
     © Pixabay

    NIK: Czysto, cicho, bezszelestnie - czyli strefy czystego transportu po polsku (17.09.2018)

    NIK i ETO o wpływie zanieczyszczenia powietrza na zdrowie obywateli (15.09.2018)

    EEA: Ozone-depleting substances 2018 (14.09.2018)

    emisja freony f-gazy
    © EEA

    EPA: Pittsburgh, Pa. group wins contest for developing air quality monitors in Wildland Fire Sensors Challenge (13.09.2018)

    NIK: Emisja z sektora przemysłowego i z transportu (12.09.2018)

    emisje NIK
    © NIK

    EPA: Manchester, New Hampshire Municipal Waste Incinerator to Reduce Mercury Emissions Under Settlement with United State (12.09.2018)

    Zobacz bieżące artykuły w Atmospheric Environment:

     

    Impact of biomass burning and its control on particulate matter over a city in mainland Southeast Asia during a smog episode

    Impact of particulate matter (PM) emissions from ships, locomotives, and freeways in the communities near the ports of Los Angeles (POLA) and Long Beach (POLB) on the air quality in the Los Angeles county

    Lattice-Boltzmann Large-Eddy Simulation of pollutant dispersion in street canyons including tree planting effects

    kanion uliczny
    © Pixabay

    Emissions of Volatile Organic Compounds from road marking paints

    Zobacz EUR-Lex:

    emisja zanieczyszczeń ETO

    Sprawozdanie specjalne ETO nr 23/2018 Zanieczyszczenie powietrza. Nasze zdrowie nadal nie jest wystarczająco chronione (13.09.2018)

    © ETO

    Decyzja wykonawcza Komisji 2018/1147 z dnia 10 sierpnia 2018 r. ustanawiająca konkluzje dotyczące najlepszych dostępnych technik (BAT) w odniesieniu do przetwarzania odpadów (17.08.2018)

    Opinia Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego: Działania UE na rzecz poprawy przestrzegania prawa ochrony środowiska i zarządzania środowiskiem (10.08.2019)

    Wyrok Trybunału z dnia 7 czerwca 2018 r. - wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym (Sprawa C-160/17) - Ocena skutków wywieranych przez niektóre plany i programy na środowisko naturalne - Obszar miejski objęty scaleniem - Możliwość odstępstw od obowiązujących założeń zagospodarowania przestrzennego - Zmiana „planów i programów” (30.07.2018)

    Opinia Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego - Komunikat Komisji: Osiągnięcie mobilności niskoemisyjnej (25.07.2018)

    Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 31 maja 2018 r. – Komisja Europejska / Rzeczpospolita Polska (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Dyrektywa 2011/92/WE - Ocena oddziaływania na środowisko odwiertów w celu poszukiwania lub rozpoznawania złóż gazu łupkowego - Głębokie wiercenia - Kryteria selekcji - Ustalenie progów -  Sprawa C-526/16 (23.07.2018)

    Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/986 z dnia 3 kwietnia 2018 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) 2015/504 w odniesieniu do dostosowania przepisów administracyjnych dotyczących homologacji i nadzoru rynku pojazdów rolniczych i leśnych do wartości granicznych emisji dla etapu V (18.07.2018) 

    Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/988 z dnia 27 kwietnia 2018 r. w sprawie zmiany i sprostowania rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2017/656 określającego wymogi administracyjne dotyczące wartości granicznych emisji i homologacji typu w odniesieniu do silników spalinowych wewnętrznego spalania przeznaczonych do maszyn mobilnych nieporuszających się po drogach zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1628 (18.07.2018)

    Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2018/989 z dnia 18 maja 2018 r. w sprawie zmiany i sprostowania rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2017/654 uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1628 odnośnie do wymogów technicznych i ogólnych dotyczących wartości granicznych emisji i homologacji typu w odniesieniu do silników spalinowych wewnętrznego spalania przeznaczonych do maszyn mobilnych nieporuszających się po drogach (18.07.2018)

    Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2018/985 z dnia 12 lutego 2018 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 167/2013 w odniesieniu do wymogów dotyczących efektywności środowiskowej i osiągów jednostki napędowej pojazdów rolniczych i leśnych oraz ich silników, a także uchylające rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2015/96 (18.07.2018)

    Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2018/987 z dnia 27 kwietnia 2018 r. w sprawie zmiany i sprostowania rozporządzenia delegowanego (UE) 2017/655 uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1628 odnośnie do monitorowania emisji zanieczyszczeń gazowych z silników spalinowych wewnętrznego spalania w trakcie eksploatacji zamontowanych w maszynach mobilnych nieporuszających się po drogach (18.07.2018)