Ograniczanie emisji niezorganizowanej LZO z wykorzystaniem olejów

    Dzięki własnościom fizykochemicznym olejów stanowią one skuteczną barierę w dyfuzji lotnych związków organicznych do powietrza. Są przy tym obojętne chemicznie wobec znacznej grupy związków, a niektóre ulegają również łatwo biodegradacji, dzięki czemu mogą być szeroko stosowane jako środek ograniczający emisję LZO. Zakres zastosowania olejów obejmuje:

    -  ograniczenie dyfuzji z gleby (w przypadku zanieczyszczenia gruntu w wyniku awarii lub podczas usuwania zanieczyszczonego gruntu w bezpośrednim sąsiedztwie budynków mieszkalnych),

    - ograniczenie parowania z powierzchni cieczy,

    - ograniczenie emisji niezorganizowanej ze zbiorników magazynowych gazów z dachem pływającym.

    Ograniczenie emisji ze skażonego gruntu

    W przypadku skażenia gruntu łatwo parującą cieczą w miejscu, z którego emisja do powietrza może stanowić zagrożenie dla zdrowia ludzi, pokrycie powierzchni gruntu filmem olejowym umożliwia ograniczenie narażenia na wysokie stężenia substancji w powietrzu w pobliżu miejsca rozlewu. Dostatecznie długi czas działania utworzonej bariery stwarza możliwość wdrożenia pełnej procedury zabezpieczenia przed emisją i usunięcia skażonego gruntu. Zastosowanie filmu olejowego umożliwia również zabezpieczenie przed emisją z trudno dostępnych miejsc, których w trakcie usuwania skażonej ziemi nie można objąć systemem aspiracji i oczyszczania powietrza.

    W porównaniu ze środkami pianotwórczymi (pianami) membrany olejowe charakteryzuje znacznie mniejsze prawdopodobieństwo wystąpienia reakcji chemicznej dezaktywującej powłokę lub prowadzącej do powstania niebezpiecznych produktów reakcji chemicznej. Aplikacja oleju jest również możliwa przy niesprzyjających warunkach pogodowych, np. silnym wietrze, co może być problematyczne w przypadku pian (Air emissions from the treatment of soils contaminated with petroleum fuels and other substances, US EPA, 1992). Ograniczeniem metody jest natomiast narażenie na spływ powierzchniowy w przypadku, gdy w bezpośredniej okolicy znajdują się ekosystemy wodne.

    Poniżej przedstawiamy wykresy ilustrujące szybkość parowania węglowodorów z gruntu z zastosowaniem bariery z łatwo biodegradowalnego oleju rzepakowego.

    Ograniczenie parowania z powierzchni cieczy

    Z uwagi na brak wolnych przestrzeni w barierze olejowej (pustek powietrznych), skuteczność zabezpieczenia olejowego powierzchni cieczy przewyższa barierę utworzoną na powierzchni gruntu. Bardzo wysoka izolacyjność warstwy olejowej sprawia, że parowanie zostaje prawie całkowicie zatrzymane. Poniżej przedstawiamy przykład ilustrujący skuteczność warstwy oleju w ograniczeniu emisji z wodnego roztworu etanolu.

    Przedstawiony poziom tłumienia emisji odpowiada warstwie oleju syntetycznego o grubości 6 mm.

    Ograniczenie emisji niezorganizowanej ze zbiorników magazynowych gazów z dachem pływającym

    Konstrukcja niskociśnieniowego zbiornika gazu wykorzystuje wodę jako uszczelnienie podstawy pływającego dachu. W wyniku dyfuzji przez uszczelnienie wodne zbiorniki tego rodzaju są narażone na emisję niezorganizowaną magazynowanej substancji. Również w takich przypadkach można ją skutecznie ograniczać poprzez zastosowanie przegrody olejowej.

    Możliwości te opisali: Julie Verville , Christophe Guy & Richard F. Caron w artkule Estimation of Vinyl Chloride Emissions from Gasholders and Validation of In Situ Emission Reduction Methods, Journal of the Air & Waste Management Association, dostępnym na stronie http://dx.doi.org/10.1080/10473289.2004.10470891 [1]. Poniższe rysunki ilustrują miejsca emisji niezorganizowanej oraz różnice szybkości emisji z zastosowaniem i bez zastosowania bariery olejowej.

    Źródło: Julie Verville , Christophe Guy & Richard F. Caron (2004) Estimation of Vinyl Chloride Emissions from Gasholders and Validation of In Situ Emission Reduction Methods, Journal of the Air & Waste Management Association, 54:2, 172-180, DOI: 10.1080/10473289.2004.10470891

    Przedstawione wyniki badań wskazują na skuteczność redukcji emisji chlorku winylu przez zamknięcie wodne na poziomie 94% oraz pośrednio emisji z mokrych ścian zbiornika o 53%, przy zastosowaniu pojedynczej warstwy oleju, to jest wyłącznie pomiędzy uszczelnieniem wodnym i powietrzem atmosferycznym, bez warstwy oleju pomiędzy uszczelnieniem wodnym i magazynowanym gazem. W praktyce, w przemyśle polichlorku winylu, w zbiornikach z dachem pływającym do magazynowania chlorku winylu stosuje się warstwę oleju mineralnego o grubości około 1 cm.

    Aktualności
    • 28
      listopad
      Przedstawiamy wyrok WSA w Warszawie oceniający postępowanie w sprawie podjęcia działalności po wstrzymaniu użytkowania instalacji eksploatowanej bez wymaganego pozwolenia na wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza. Kluczowym dla orzeczenia zagadnieniem jest błędna odmowa przymiotu strony właścicielom nieruchomości zlokalizowanych w zasięgu oddziaływania emisji na powietrze atmosferyczne. W ocenie WSA skarżący z racji uciążliwości zapachowej wynikającej z wprawienia przedsiębiorstwa w ruch, legitymują się aktualnym realnym interesem prawnym w jej rozstrzygnięciu. Winni zatem być stroną postępowania dotyczącego zgody na podjęcie działalności przez instalację.
    • 28
      listopad
      Artykuł zawiera omówienie zmian w ustawie Prawo ochrony środowiska jakie zostały wprowadzone opublikowaną 27 października 2017 r. w Dzienniku Ustaw ustawą z dnia 15 września 2017 r. o zmianie ustawy Poś. Zakres opisanych zmian obejmuje między innymi wprowadzenie trzeciej zasady łączenia (sumowania mocy), ustanowienie obowiązku wydania decyzji o warunkach i wielkościach emisji z instalacji wymagających zgłoszenia, których dotyczy trzecia zasada łączenia, zmianę zakresu zgłoszenia instalacji oraz wniosku o wydanie pozwolenia na wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza i pozwolenia zintegrowanego, utworzenie Rejestru średnich źródeł spalania paliw oraz wprowadzenie obowiązku uwzględnienia w projekcie uchwały w sprawie programu ochrony powietrza analizy potrzeb ustalenia wielkości dopuszczalnych emisji z niektórych źródeł na poziomie niższym niż standardy emisyjne.
    • 25
      październik
      Przedstawiamy postanowienia WSA w Szczecinie w sprawie skarg na wezwania do złożenia wniosków o zmianę pozwolenia zintegrowanego w związku z dostosowaniem instalacji do wymogów decyzji wykonawczej Komisji ustanawiającej konkluzje BAT. Artykuł obejmuje postanowienia z dnia: 18.10.2017 r. (II SA/Sz 1041/17), 17.10.2017 r. (II SA/Sz 1039/17) oraz 13.10.2017 r. (II SA/Sz 1140/17). W uzasadnieniu postanowień WSA w Szczecinie wskazał akty lub czynności, które mogą być przedmiotem skargi i ocenił charakter prawny wezwania na podstawie art. 215 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska. WSA uznał, że wezwanie nie ma postaci rozstrzygnięcia, z którego wynikają dla posiadacza pozwolenia zintegrowanego bezpośrednio skutki prawne władczego działania organu, a także nie wynika z nich możliwość poddania tego zalecenia egzekucji administracyjnej lub wprost sankcji. Z tego względu wezwanie nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Władczym rozstrzygnięciem byłaby  dopiero decyzja administracyjna w przedmiocie cofnięcia lub ograniczenia pozwolenia zintegrowanego bez odszkodowania, którą organ może wydać na podstawie art. 195 ust. 1 pkt 5 ustawy Poś, jeśli prowadzący instalację nie wystąpił z wnioskiem, o którym mowa w art. 215 ust. 4 pkt 2. W toku postępowania administracyjnego, w którym taka decyzja byłaby wydana, jak i w toku ewentualnego postępowania sądowoadministracyjnego, dotyczącego tej decyzji, skarżąca Spółka byłaby uprawniona do kwestionowania zaistnienia obowiązku dostosowania warunków pozwolenia zintegrowanego do zaleceń wynikających z nowych regulacji prawnych.
    NEWSLETTER:
    Jeśli chcesz otrzymywać powiadomienia o nowych artykułach zapisz się
     
    Operat FB
    szkolenie modelowanie
    f-gazy
    OZE Energiczny Obywatel

    Zobacz komunikaty JRC / US EPA / EEA / NIK:

    EEA: Dieselisation - share of diesel cars in the total passenger car fleet (05.12.2017)


    © EEA

    EEA: Size of the vehicle fleet (05.12.2017)


    © EEA

    EEA: Final energy consumption by mode of transport (05.12.2017)


    © EEA

    EPA Launches Cross-Agency Effort to Address PFAS (04.12.2017)

    EPA Finalizes RFS Volumes for 2018 and Biomass Based Diesel Volumes for 2019 (30.11.2017)

    EEA: Distance to emission reduction commitment (30.11.2017)


    © EEA

    EEA: Exposure of ecosystems to acidification, eutrophication and ozone (23.11.2017)

    JRC: Air Quality Atlas for Europe: mapping the sources of fine particulate matter (16.11.2017)


    © JRC

    EEA: European Air Quality Index: current air quality information at your finger tips (16.11.2017)


    © EEA

    EPA: U.S. Seafoods to take action to prevent further releases of ozone-depleting substances in Alaska (16.11.2017)

    JRC: EU Emissions Trading System: landmark agreement between Parliament and Council delivers on EU's commitment to turn Paris Agreement into reality (09.11.2017)

    Zobacz bieżące artykuły w Atmospheric Environment:

    Field evaluation of vegetation and noise barriers for mitigation of near-freeway air pollution under variable wind conditions (02.12.2017)

    Air quality and pollutant emissions in the Moscow megacity in 2005–2014 (01.12.2017)

    Estimating representative background PM2.5 concentration in heavily polluted areas using baseline separation technique and chemical mass balance model (02.12.2017)

    Heterogeneous ozonation reactions of PAHs and fatty acid methyl esters in biodiesel particulate matter (28.11.2017)

    Guided episodic sampling for capturing and characterizing industrial plumes (27.10.2017)

    Zobacz EUR-Lex:

    Skarga Rządu Polskiego do Trybunału Sprawiedliwości przeciwko Komisji o stwierdzenie nieważności decyzji wykonawczej 2017/1442 ustanawiającej konkluzje BAT w odniesieniu do dużych obiektów energetycznego spalania (04.12.2017)

    Decyzja wykonawcza Komisji 2017/1984 z dnia 24 października 2017 r. określająca, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady nr 517/2014 w sprawie fluorowanych gazów cieplarnianych, wartości odniesienia na okres od dnia 1 stycznia 2018 r. do dnia 31 grudnia 2020 r. dla każdego producenta lub importera, który zgodnie z prawem wprowadził do obrotu wodorofluorowęglowodory od dnia 1 stycznia 2015 r. (04.11.2017)

    Europejska strategia na rzecz mobilności niskoemisyjnej (12.10.2017)

    Energia ze źródeł odnawialnych i rynek wewnętrzny energii elektrycznej (12.10.2017)

    Zarządzanie unią energetyczną i czysta energia (12.10.2017)

    Efektywność energetyczna i budynki (12.10.2017)

    Decyzja Komisji (UE) 2017/1797 z dnia 23 maja 2017 r. w sprawie pomocy państwa wdrożonej przez Niemcy na rzecz określonych konsumentów końcowych (obniżona dopłata kogeneracyjna), oraz którą Niemcy planują wdrożyć w celu rozszerzenia systemu wsparcia dla kogeneracji w odniesieniu do instalacji CHP używanych w sieciach zamkniętych (06.10.2017)