Opłaty za wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza – instalacje niewymagające pozwolenia

    Funkcjonowaniu znacznej części instalacji niewymagających pozwolenia na wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza i pozwolenia zintegrowanego towarzyszy emisja o niewielkiej skali, dla której wielkość należnych opłat nie przekracza poziomu 800 zł w skali roku, zobowiązującego podmiot korzystający ze środowiska do wniesienia opłaty na podstawie art. 289 ust. 1 ustawy Prawo ochrony środowiska, z zastrzeżeniem ust. 2. Emisje z tych instalacji wymagają natomiast rzetelnego monitorowania, głównie w oparciu o metody obliczeniowe, dzięki czemu możliwa jest wiarygodna ocena wysokości należnych opłat. Poniżej przedstawiono metody wyznaczania opłat dla niektórych instalacji wymienionych w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 2 lipca 2010 r. w sprawie przypadków, w których wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza z instalacji nie wymaga pozwolenia (Dz.U. Nr 130, poz. 881):

    • instalacje energetyczne o nominalnej mocy cieplnej do 5, 10, 15 MW (według kryteriów ustalonych dla poszczególnych rodzajów paliw w ww. rozporządzeniu): zaleca się naliczanie opłat według zasad określonych w zakładce Spalanie paliw w źródłach, z których emisja mierzona jest w sposób okresowy Dla źródeł o nominalnej mocy cieplnej do 5 MW wysokość należnych opłat może być wyznaczana na podstawie stawek zawartych w załączniku nr 2 do obwieszczenia Ministra Środowiska w sprawie wysokości stawek opłat za korzystanie ze środowiska,

    • instalacje inne niż energetyczne o nominalnej mocy cieplnej do 1 MW: wobec emisji pochodzących ze spalania paliw zaleca się stosowanie zasad dla ww. źródeł spalania paliw. Emisja substancji ze źródeł technologicznych wymaga każdorazowo przeprowadzenia analizy indywidualnej,

    • instalacje do spawania obejmujące nie więcej niż 3 stanowiska spawalnicze: rodzaje substancji wymagające uwzględnienia w obliczaniu należnych opłat zależą od stosowanej metody spawania oraz rodzaju spawanych metali. Zakres substancji uwalnianych podczas spawania obejmuje co najmniej substancje takie jak tlenki azotu, tlenek węgla oraz pył zawierający metale (głównie żelazo, mangan, chrom, nikiel, glin, miedź). Źródłem emisji są również wykorzystywane gazy osłonowe: dwutlenek węgla oraz hel. Metody wyznaczania wysokości należnych opłat opisano w zakładce Spawanie, lutowanie i cięcie stali

    • instalacje do obróbki szkła o wydajności mniejszej niż 1 Mg na dobę: oprócz procesu głównego, uwzględnienia w obliczeniach należnych opłat wymaga co najmniej emisja z następujących źródeł:

      • spalanie gazu w palnikach (topienie szkła, suszenie międzyoperacyjne, podgrzewanie kąpieli myjących),

      • lakierowanie: według ogólnych zasad dla LZO (VOC),

      • drukowanie: według ogólnych zasad dla LZO (VOC),

      • klejenie: według ogólnych zasad dla LZO (VOC),

    • instalacje do suszenia, brykietowania lub mielenia węgla o mocy przerobowej mniejszej niż 30 Mg surowca na godzinę: uwzględnienia wymaga zorganizowana i niezorganizowana emisja pyłu, spalanie paliw w silnikach maszyn roboczych oraz emisja ze źródeł energetycznych,

    • instalacje do chowu lub hodowli zwierząt z wyłączeniem instalacji zaliczonych do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko: wielkość należnych opłat można wyznaczać w oparciu o następujące metody:

      • trzoda chlewna: wskaźniki emisji określone w Dokumencie Referencyjnym o Najlepszych Dostępnych Technikach dla Intensywnego Chowu Drobiu i Świń (lipiec 2003) / projekt JRC dokumentu następczego (sierpień 2013) lub na podstawie bilansu białka lub wg. poradnika EMEP EEA air pollutant emission inventory guidebook 2009, 4.B Animal husbandry and manure management 2010 dostępnego pod adresem
        http://www.eea.europa.eu/publications/emep-eea-emission-inventory-guidebook-2009/part-b-sectoral-guidance-chapters/4-agriculture/4-b/4-b-animal-husbandry-and-manure-management.pdf lub wg. dokumentu US EPA AP 42 Emissions From Animal Feeding Operations dostępnego pod adresem ​http://www.epa.gov/ttnchie1/ap42/ch09/draft/draftanimalfeed.pdf

      • bydło: wskaźniki emisji określone w poradniku EMEP EEA air pollutant emission inventory guidebook 2009, 4.B Animal husbandry and manure management 2010 lub w dokumencie EPA- AP42 Emissions From Animal Feeding Operations,

      • drób (kury nioski, brojlery, indyki, kaczki, perlice): wysokość opłat wyznaczona na podstawie stawek zawartych w załączniku nr 2 do obwieszczenia Ministra Środowiska w sprawie wysokości stawek opłat za korzystanie ze środowiska lub na podstawie emisji wyznaczonej w oparciu o wskaźniki określone w Dokumencie Referencyjnym o Najlepszych Dostępnych Technikach dla Intensywnego Chowu Drobiu i Świń (lipiec 2003) / projekt JRC dokumentu następczego (sierpień 2013) lub wg. poradnika EMEP EEA air pollutant emission inventory guidebook 2009, 4.B Animal husbandry and manure management 2010 lub wg. dokumentu EPA- AP42 Emissions From Animal Feeding Operations,

      • zwierzęta futerkowe: wskaźniki emisji określone w poradniku EMEP EEA air pollutant emission inventory guidebook 2009, 4.B Animal husbandry and manure management 2010.

    Z opłaty za emisję z fermy zwolnione są osoby fizyczne niebędące przedsiębiorcami jeśli jej prowadzenie nie wymaga uzyskania pozwolenia na wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza lub pozwolenia zintegrowanego (art. 284 ustawy Prawo ochrony środowiska),

    • instalacje do powlekania, do których nie stosuje się przepisów w sprawie standardów emisyjnych z instalacji i w których zużywa się mniej niż jedną tonę powłok w ciągu roku: wielkość należnych opłat można wyznaczyć:

      • w sposób uproszczony: odnosząc się jedynie do informacji o składzie wykorzystywanych preparatów i przyjmując założenie 100 % emisji LZO (VOC) w nich zawartych, z uwzględnieniem emisji odkurzu lakierniczego jeśli do niej dochodzi,

      • w sposób dokładny: zgodnie z zasadami sporządzania bilansu LZO, które opisujemy w dziale bilans LZO

    • zbiorniki materiałów sypkich o pojemności mniejszej niż 50 m3: należne opłaty można wyznaczać na podstawie zasad opisanych w dziale Obliczenia emisji w zakładce Załadunek silosów, pamiętając o zróżnicowaniu stawek w przypadku emisji pyłów zawierających metale ciężkie lub inne substancje,

    • instalacje do przetwórstwa owoców lub warzyw o zdolności produkcyjnej mniejszej niż 50 Mg/rok: opłatami należy objąć co najmniej źródła spalania paliw, uzupełnienia agregatów chłodniczych (jeśli dochodzi z nich do emisji) oraz środki transportu (wózki widłowe),

    • instalacje do suszenia owoców, warzyw, zboża, innych płodów rolnych lub leśnych: opłatami należy objąć co najmniej źródła spalania paliw, źródła emisji pyłów z przyjęcia i obróbki materiału oraz środki transportu,

    • instalacje do przechowywania owoców, warzyw, zboża, innych płodów rolnych lub leśnych: opłatami należy objąć co najmniej uzupełnienia agregatów chłodniczych (jeśli dochodzi z nich do emisji), środki transportu (wózki widłowe, jeśli wykorzystywane są wózki inne niż z napędem elektrycznym) oraz etylen,

    • młyny spożywcze: uwzględnienia wymagają źródła zorganizowanej i niezorganizowanej emisji pyłu, takie jak przyjęcie i przeładunek zboża, jego oczyszczanie, pakowanie i załadunek mąki,

    • instalacje do przesyłu, przeładunku lub magazynowania paliw płynnych: w zależności od rodzaju i struktury instalacji, rodzaju paliwa oraz stosowanych metod ograniczenia emisji wysokość należnych opłat można naliczyć z wykorzystaniem stawek opłat właściwych dla przeładunku benzyn silnikowych określonych w załączniku nr 2 do obwieszczenia Ministra Środowiska w sprawie wysokości stawek opłat za korzystanie ze środowiska lub na podstawie emisji obliczonej z zachowaniem zasad opisanych w dziale Obliczenia emisji w zakładce Magazynowanie cieczy lotnych w zbiornikach oraz w dziale Emisja niezorganizowana w zakładce Nieszczelności instalacji,

    • instalacje do oczyszczania ścieków: o ilości emitowanych gazów stanowiących podstawę naliczenia opłat decyduje charakter ścieków (ścieki przemysłowe, komunalne, rolnicze) oraz procesy zastosowane do ich oczyszczania. W przypadku ścieków przemysłowych zawierających związki lotne, emisje tych związków należy uwzględnić w opłatach z przypisaniem im właściwych stawek. Z procesu oczyszczania biologicznego w opłatach należy uwzględnić:

      • emisję metanu i siarkowodoru – dla procesu beztlenowego,

      • emisję dwutlenku węgla – dla procesu tlenowego (w części instalacji bilans węgla jest ujemny co uzasadnia brak emisji CO2).

    Jeśli w obrębie instalacji eksploatowane są dodatkowe źródła emisji, takie jak źródła spalania biogazu (pochodnie, silniki tłokowe) lub zbiorniki dodatków, źródła te należy uwzględnić z zachowaniem właściwych dla nich zasad wyznaczania emisji,

    • instalacje do odprowadzania gazu składowiskowego do powierza: wielkość należnych opłat zależy od sposobu zagospodarowania gazu. W przypadku wprowadzania bezpośredniego wielkość należnych opłat powinna obejmować co najmniej dwutlenek węgla oraz metan. W przypadku spalania gazu (palniki, pochodnie, silniki) w systemie opłat należy uwzględnić dodatkowo co najmniej tlenek węgla, tlenki azotu oraz pył,

    • dygestoria: wielkość należnych opłat powinna odpowiadać strukturze i charakterowi prowadzonych analiz. Uwzględnienia mogą wymagać analizy prowadzone z wykorzystaniem rozpuszczalników oraz emisje ze spalania i mineralizacji próbek. Opłatami powinny być również objęte źródła emisji (aparaty) wykorzystywane poza dygestoriami, z których dochodzi do emisji. Metody obliczeń mikroemisji pochodzących z analiz laboratoryjnych przedstawiamy w dziale Obliczenia emisji w zakładce Analizy laboratoryjne (mikroemisje).

    Aktualności
    • 14
      kwiecień
      W Dzienniku Ustaw (poz. 680) opublikowane zostało Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 1 marca 2018 r. w sprawie standardów emisyjnych dla niektórych rodzajów instalacji, źródeł spalania paliw oraz urządzeń spalania lub współspalania odpadów. Rozporządzenie implementuje między innymi dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2193 z dnia 25 listopada 2015 r. w sprawie ograniczenia emisji niektórych zanieczyszczeń do powietrza ze średnich obiektów energetycznego spalania.
    • 03
      kwiecień
      W Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych opublikowany został Wyrok WSA w Gliwicach z dnia 16 marca 2018 r. w sprawie ze skarg R. K., R. S. i "A" S.A. w K. na uchwałę Sejmiku Województwa Śląskiego z dnia 7 kwietnia 2017 r. nr V/36/1/2017 w przedmiocie ograniczenia eksploatacji instalacji, w których następuje spalanie paliw. Skarżący R. K., R. S. są mieszkańcami województwa śląskiego, którzy korzystają z tradycyjnych pieców węglowych, które nie spełniają parametrów instalacji, jakie zgodnie z zaskarżoną uchwałą są dopuszczone do stosowania, i będą zobowiązani do ich wymiany, jak również do niespalania paliw których użytkowanie zostało zabronione na mocy uchwały. Tym samym wg skarżących uchwała antysmogowa narusza ich prawa, w tym  konstytucyjną zasadę wolności i praw człowieka i obywatela. Rozpatrując skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wskazał, że Konstytucja dopuszcza wprowadzenie ograniczeń w zakresie korzystania z wolności i praw konstytucyjnych, prawa i wolności jednostki nie mają charakteru absolutnego. Jak stanowi art. 31 ust. 3 Konstytucji RP - ograniczenia w zakresie korzystania z konstytucyjnych wolności i praw mogą być ustanawiane tylko w ustawie i tylko wtedy, gdy są konieczne w demokratycznym państwie dla jego bezpieczeństwa lub porządku publicznego, bądź dla ochrony środowiska, zdrowia i moralności publicznej, albo wolności i praw innych osób. Podstawą prawną przyjęcia przedmiotowej uchwały był art. 96 POŚ. Przepis ten dał sejmikom uprawnienie do wprowadzenia, w drodze uchwały, ograniczenia lub zakazów w zakresie eksploatacji instalacji, w których następuje spalanie paliw, w celu zapobieżenia negatywnemu oddziaływaniu na zdrowie ludzi lub na środowisko. Te ważne wartości chronione konstytucyjnie dopuszczają wprowadzenie ograniczeń w zakresie korzystania z wolności i praw, celem realizacji dobra wspólnego. Sąd nie podzielił również pozostałych zarzutów konstytucyjnych skarżących i oddalił skargę. Orzeczenie nie jest prawomocne.
    • 22
      luty
      W Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (2018/C 054/05) opublikowana została Opinia Europejskiego Komitetu Regionów – Przegląd wdrażania polityki ochrony środowiska. Ocenie została poddana zarówno implementacja polityki i prawodawstwa UE, jak i ich stosowanie. Do następnego etapu przeglądu, zdaniem Europejskiego Komitetu Regionów, powinna zostać włączona ocena wdrażania dyrektywy w sprawie emisji przemysłowych. Pozytywnie oceniono zamiar Komisji Europejskiej, co do pogłębienia wiedzy o jakości administracji publicznej w poszczególnych krajach. Komitet zwraca się również do państw członkowskich, by ułatwiały dokonywanie lokalnych i regionalnych przeglądów wdrażania polityki ochrony środowiska odpowiadających przeglądom krajowym. Jednocześnie, zauważając ograniczone zasoby administracji lokalnej do wystarczającego rozwoju własnego know-how w zakresie wymogów regulacyjnych, Komitet wzywa państwa członkowskie oraz władze lokalne i regionalne do zadbania o to, by zasoby finansowe i ludzkie organów ds. środowiska odpowiadały przekazanym zadaniom. Wzywa władze lokalne i regionalne, by przy wsparciu ze strony państw członkowskich skorzystały z pomocy technicznej w ramach europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych w kontekście celu tematycznego 11, aby zwiększyły zdolność instytucjonalną i administracyjną swoich działów ochrony środowiska. Zachęca je również, by wykorzystały program wspierania reform strukturalnych UE do usprawnienia swych organów ds. środowiska. Wzywa władze lokalne i regionalne, by wspierały dobrowolne umowy sektorowe z kluczowymi sektorami przemysłowymi lub umowy między władzami publicznymi a podmiotami społecznymi w celu dostarczenia informacji, rozpoznania problemów i znalezienia rozwiązań. Podkreśla, że UE musi realizować bardziej stanowczą i skuteczną politykę ograniczania zanieczyszczeń u źródła w wielu obszarach polityki ochrony środowiska, gdyż bez tego niemożliwe będzie przestrzeganie różnych aktów prawodawstwa UE dotyczącego norm jakości środowiska na szczeblu lokalnym i regionalnym. Uznaje, że ograniczona dostępność danych nadal powoduje problemy związane z wdrażaniem polityki i prawodawstwa UE, i że władze lokalne i regionalne mają do odegrania kluczową rolę w gromadzeniu wiedzy i danych, dostarczaniu informacji ogółowi społeczeństwa i podnoszeniu świadomości wśród obywateli.
    NEWSLETTER:
    Jeśli chcesz otrzymywać powiadomienia o nowych artykułach zapisz się
     
    Operat FB
    Szkolenia Bilans LZO
    szkolenia rozprzestrzenianie się zanieczyszczeń
    Szkolenia Obliczenia emisji
    OZE Energiczny Obywatel

    Zobacz komunikaty JRC / US EPA / EEA / NIK:

    EU: Clean air - Commission improves car emissions tests further (04.05.2018)

    emisja spalin
    © 123rf.com

    EEA: Reported data on large combustion plants covered by the Industrial Emissions Directive (04.05.2018)

    emisja LCP raportowanie
    © 123rf.com

    EEA: European Union Emissions Trading System (EU ETS) data (02.05.208)

    EEA: Air Quality e-Reporting (25.04.2018)

    EEA: Monitoring of CO2 emissions from passenger cars – Regulation (EC) No 443/2009 (24.04.2018)

    EPA: The U.S. Government and Pennsylvania Settle with MarkWest for Air Emission Violations at Natural Gas Facilities (24.04.2018)

    EEA: No improvements on average CO2 emissions from new cars in 2017 (23.04.2018)

    emisja spalin z samochodów
    © EEA

    Commission welcomes final vote on energy performance of buildings (18.04.2018)

    EPA: Latest Inventory of U.S. Greenhouse Gas Emissions and Sinks Shows Continued Progress (18.04.2018)

    JRC: Air quality  - EU action reduces pollution from shipping in European coastlines, cities and ports (16.04.2018)

    EEA: Tax breaks and incentives make Europeans buy cleaner cars (12.04.2018)

    Zobacz bieżące artykuły w Atmospheric Environment:

    Long-term monitoring of black carbon across Germany OPEN ACCESS

    A study of atmospheric mixing of trace gases by aerial sampling with a multi-rotor drone OPEN ACCESS

    The traffic emission-dispersion model for a Central-European city agrees with measured black carbon apportioned to traffic OPEN ACCESS

    Small-scale variations in ozone concentration in low mountains

    Zobacz EUR-Lex:

    emisje ekologiczne oznakowanieDecyzja Komisji  2018/680 z dnia 2 maja 2018 r. ustanawiająca kryteria oznakowania ekologicznego UE dla usług sprzątania pomieszczeń (04.05.2018)

    Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 28 lutego 2018 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym) w sprawie oceny oddziaływania na środowisko po zrealizowaniu przedsięwzięcia wg nowej procedury, zgodnej z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/92/UE z dnia 13 grudnia 2011 r. w sprawie oceny skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko (23.04.2018)

    Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 22 lutego 2018 r. – Komisja Europejska / Rzeczpospolita Polska: długotrwałe przekroczenie norm jakości powietrza (16.04.2018)

    smog Wrocław Polska
    © 123rf.com

    Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/410 z dnia 14 marca 2018 r. zmieniająca dyrektywę 2003/87/WE w celu wzmocnienia efektywnych pod względem kosztów redukcji emisji oraz inwestycji niskoemisyjnych oraz decyzję (UE) 2015/1814 (19.03.2018)

    Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 5 lipca 2016 r. w sprawie wymogów dotyczących wartości granicznych emisji i homologacji typu w odniesieniu do silników spalinowych wewnętrznego spalania przeznaczonych do niedrogowych maszyn ruchomych (16.03.2018)

    Komunikat Komisji dotyczący ekoprojektu dla klimatyzatorów i wentylatorów przenośnych oraz etykiet efektywności energetycznej dla klimatyzatorów (09.03.2018)

    Decyzja Rady (UE) 2018/219 z dnia 23 stycznia 2018 r. w sprawie zawarcia Umowy między Unią Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie powiązania ich systemów handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych (16.02.2018)

    Zawiadomienie dla przedsiębiorstw zamierzających w 2019 r. przywozić do Unii Europejskiej lub z niej wywozić substancje kontrolowane, które zubożają warstwę ozonową, oraz dla przedsiębiorstw zamierzających w 2019 r. produkować lub przywozić te substancje do nieodzownych zastosowań laboratoryjnych i analitycznych (15.02.2018)